Forum: ห้องบทกวี
Topic: . ......ขอนวลกระจ่างย้อน ดึกนี้พี่ลา........
started by: เพลงไผ่ใบผิว

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 25 Oct. 2005,00:31
. ......ขอนวลกระจ่างย้อน ดึกนี้พี่ลา........




๑  ทวนตนเองเพรงกรรมหวนรำลึก
ตัดสวาทไม่ขาด..ดึกดื่นนึกเผลอ
หนาวลมล่องต้องใจมิได้เจอ
ยิ่งคะนึงเสมอ...เธอแสนไกล


๑  มาลีขจีงาม     
มิรู้นามขอถามนัย
หลบเร้นมิเป็นไร
ฝากหัวใจใคร่คำนึง


๑  ผิดซ้ำเพรงกรรมซัด
คนสะบัดบ่มิหึง 
โกรธใดใจมิพึง
หากเคียดขึ้งคำนึงนิด


๑  ความนัยไหวว่าแคลน
ขอหนักแน่นแม้นสนิท
ยามใดไม่พึงชิด
ไม่ต้องผิดมิติดตาม


๑  รู้ตนเพียงคนหนึ่ง
ดีเลวถึงมีพึงถาม
ร้ายเลยไม่เคยทราม
คนย่ำลามนามสกุล


๑  เดือนดาวเลื่อนหลบฟ้า   หม่นหมอง
คนอย่าเลียนอกต้อง        สะท้อน
จากสิ้นเยื่อใยข้อง          จิตพี่  จริงนา
ขอนวลกระจ่างย้อน        ดึกนี้พี่ลา


           
            ๑๑๑๑๑

Posted by นฤชา on 25 Oct. 2005,01:20
bowsdown.gif หวัดดีค่ะคุณเพลงไผ่ใบผิว

ยามราตรีไร้นวลคร่ำครวญหา
ถึงกานดาลาร้างอยู่ทางไหน
พี่วิโยคโศกเศร้าร้าวรานใจ
อยู่แห่งใดโปรดหวนทวนกลับคืน


ภาพสวยมากๆค่ะtinyrose.gif tinyrose.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 25 Oct. 2005,20:10
. .....หมายฝากฝีฝากไข้มิได้เลย......



๑     หวังฝากฝีฝากไข้         บั้นปลาย
สนิทเสน่ห์ท้าย                   สุดก้าว
เคียงกันฝ่ารอบกาย           ร่วมสุข  ทุกข์เฮย
ฝันขื่นวันคืนร้าว                อกร้ายกลายฝัน


๑     ต้นหนาวลมกราวใหญ่ไหวอกเยือก
ปลายฝนเสือกไสส่งมิสงสาร
ท่วมที่นาคาที่นอนมินาน
ธรรมชาติเกินคาดการณ์เหมือนการลา


๑     ใจคนจากหากมีมิแตกต่าง
รักแล้วร้างห่างเหเสน่หา
ไร้เหตุผลค้นคำตอบอำลา
คงเหว่ว้าตามกระแสน้ำแปรปรวน


๑     ฝันเคยชื่นกลืนกล้ำคำหนึ่งนิ่ง
รู้ทุกสิ่งเป็นจริง..ใจใครมิหวน
อดีตเคยกรีดซ้ำจำสมควร
หลงคร่ำครวญหวนหาได้อะไร


๑     หนาวลมเหนือเจือฝนปลายหล่นราย
หวังมิได้ที่หมายฝากฝีฝากไข้
รักหวานขมลมพัดผ่านมินานไป
คืนมาใหม่มิใช่ทุกสิ่งผูกพัน


๑     ดำรงภาระหน้าที่ดีถึงสุด
มุ่งวิมุตติทางว่างใฝ่ฝัน
ธรรมชาติสงัดชื่นชมคืนวัน
จิตไร้พันธกรณี

Posted by lynny on 25 Oct. 2005,20:30
สวัสดีค่ะคุณเพลงไผ่ใบผิว

หมายฝากผีฝากไข้กับใครหนึ่ง
เขากลับขึ้งไม่รักแล้วผลักไส
เพราะรักจริงฝืนทนต่อใจหนอใจ
รู้ว่าไม่มีหวังยังฝืนรัก

again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  sick.gif  tongue.gif  tongue.gif
Posted by นฤชา on 26 Oct. 2005,02:30
sick.gif  thumbsup.gif


.........ฉันจะเคียงข้างคุณให้อุ่นจิต...........

..................อิงแอบชิดใกล้กันไม่หวั่นไหว

............................จะประคองรักเราร่วมก้าวไป

.......................................บนทางใจกันและกันไม่ผันแปร.........



tinyrose.gif  tinyrose.gif   again.gif   flo_1.gif   flo_1.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 26 Oct. 2005,20:37
สวัสดีครับคุณนฤชา คุณlynny





หากเห็นการจากกันไปไม่สำคัญ
ลืมคำสัญญาผูกพันทุกสิ่ง
รักผ่านมาเพียงละครสอนความจริง
ถูกทอดทิ้งจึงยิ่งกว่าสัจจธรรม

Posted by lynny on 26 Oct. 2005,22:40
คือความฝันอันเลือนลาง
ยิ่งห่าง ยิ่งไกลเกินฝืน
วัดใจว่ายังหยัดยืน
หรือสะอื้นวันไร้คุณ



Posted by นฤชา on 27 Oct. 2005,01:26



.........ขอให้เธอไปดีมีความสุข

...............หมดความทุกข์ระทมตรมทุกสิ่ง

.....................รักสดชื่นรื่นชีวาอย่างแท้จริง

............................แม้รักยิ่งแต่ขอให้เธอไปดี

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 27 Oct. 2005,03:49
เจ็บ...ซ่อนหน้าน้ำตาคลอขอร้องเถอะ
คน...เลือนเลอะหลงพ้อขอสงสาร
ตาย..ได้..ตายทันทีมิทรมาน
ซาก...ชินไร้วิญญาณ...รอนานเกิน

Posted by lynny on 27 Oct. 2005,03:53
โลกใบก่อนสวยงามมีความหมาย
จะเคียงกายเคียงเงารักเราสอง
บ้านเชิงเขาเราจะร่วมประคอง
แต่นี้ต้องสร้างโลกใหม่...ไม่มีกัน

โลกใบเก่าเขาไม่แคร์แค่ล้อเล่น
ฉันคิดเป็นเรื่องจริงยิ่งกว่าฝัน
เมื่อรู้หมดความหมายสายสัมพันธ์
ตั้งใจมั่นแต่นี้...ไม่มีคุณ

โลกใบนั้นล่มสลายพร้อมสายรัก
ฝืนใจหักลืมความหลังครั้งอบอุ่น
ลืมให้หมดเรื่องเก่าเขาการุณย์
คงหมดบุญเพราะต่อไป...ไม่มีเรา

โลกใบใหม่ขาดคุณอาจวุ่นบ้าง
คงมีบางเวลาที่ว่าเหงา
ถึงเจ็บช้ำแค่ไหนใจทนเอา
จะลืมเศร้าตั้งใจ...ไม่มีรัก

โลกใบนี้ไม่มีคุณคนคุ้นจิต
แต่ชีวิตอยู่ได้ไม่เสียหลัก
เมื่อไม่เห็นน้ำใจใครเฝ้าภักดิ์
จำใจหักหมดน้ำตาหมดอาลัย

ปัจจุบันฉันไม่โง่โตขึ้นแล้ว
แม้ดวงแก้วย่อยยับกลับบอกไหว
จะขอเกลียดคนร้ายทำลายใจ
ชาติหน้าไซร้มิขอพบประสบกัน


ฝากผีฝากไข้กับคุณได้ไหมคะ


Posted by lynny on 27 Oct. 2005,03:57
สวัสดีค่ะคุณตายซาก อิอิ
เจ็บปวดขนาดนั้นเลยหรือคะ
เฮ้อ บาทสุดท้าย น่าสงสารจัง
อย่าตายเลยน้า
กลัวผี อิอิ


Posted by lynny on 27 Oct. 2005,04:15
เขาไม่รัก...เหมือนตายซาก..อยากบอกไว้
ถึงโหยไห้..เพียงไหน...เขาไม่สน
บอกตัวเอง...เจ็บแค่ไหน..ใจต้องทน
แม้ต้องหม่น..ต้องเศร้า...ถูกเขาเมิน


เฮ้อ ทำไงได้ก็เขาไม่รัก



Posted by นฤชา on 27 Oct. 2005,04:21





..........ฉันรอเธอเสมอ...ทุกเวลา

................คำสัญญาที่เธอ...เคยให้ไว้

......................เราจะไม่มีวันพรากจากกันไป

...............................ยังจำคำคำนั้นได้ไหม...คนดี


...........แต่วันนี้...เธอจากไปแสนไกลห่าง

...................ฉันอ้างว้าง...เพียงหวังรอเธออยู่ตรงนี้

............................รอเธอ..แล้วรอเล่านานหลายปี

......................................หรือคนที่เคยดีลืมสัญญา


............ขอใช้สิทธิ์คนเคยรักถามสักนิด

....................ฉันนั้นผิดหรือเธอจึงไม่มาหา

............................อยากจะรู้จะถามใจเธอว่า

.....................................คำสัญญาที่ให้ไว้ใยลืมลง...





Posted by pilgrim on 27 Oct. 2005,17:13
รักคนที่เขารักเราดีกว่าค่ะ อิๆๆๆ


คิดถึงเขาซาบซึ้งพึงรักได้
ควรหักใจอย่าไปอยากได้เขา
ส่องกระจกมองเห็นเป็นหน้าเรา
นั่นแหละเงาคนที่เราควรเฝ้ารัก

ถึงเวลาความรักจะมาเอง
เสียงทิพย์สรรค์บรรเลงเพลงจำหลัก
มากล่อมโสตเสียงใสให้คึกคัก
เถิดเก็บภักดิ์มอบไว้ให้รักแท้

อย่าเพิ่งด่วนตีตราว่าเป็นเขา
เนื้อคู่เราอาจยังไม่เกิดแน่
มัวทุกข์ตรมจมเศร้าไม่เฝ้าแล
ฤาจะยอมพ่ายแพ้แต่ง่ายดาย

เปิดหน้าต่างมองฟ้าคราแดดส่อง
ลบความหมองเศร้าหม่นจนเลือนหาย
โลกจะยิ้มรับเราให้เหงาคลาย
สร้างความหมายแห่งชีวีด้วยชีวิต


ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆคนนะคะ rose.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 27 Oct. 2005,20:40
.........เจ็บลึก.........


ทำไมต้องเจ็บลึกถึงปานนั้น

ใจมิสร้างอย่างวันต่อวันได้

เธอเหงาฉันเหงาสักเท่าไร

หัวใจมิใช่สร้างพียงวันเดียว



เจ็บลึกให้ใครหัวเราะเยาะง่าย

สุดท้ายก็ไม่แม้แลเหลียว

เธอคงร่ำน้ำตาอาดูรดายเดียว

โปรดเคี่ยวกรำหัวใจให้ดี



โลกสวยด้วยฉันเธอพันผูก  

ใครผิดถูกปลูกฝังไว้ไยหลีกหนี

หัวใจใครมักง่ายร้ายสิ้นดี

คุยกันให้มีหวังที่เพริศพราย........



รู้มานานว่าผ่านเจ็บแผลเย็บลึก

ไห้..รู้สึก..ผลึกตำ..จำ...ใจหาย

ต้องยอมรับความจริงยิ่งนิยาย

สิ่งสุดท้ายกลายกลับซับน้ำตา



เราคือเรา..อาจเขลาคิดพิศวาส

หัวใจพลาดวาดเหเสน่หา

หัวใจนี้ยังมีมนต์ดลรักมา

ซึ้งวิญญารู้ค่ารักรู้จักวาง



หลับให้สุขทุกข์ให้พอ..ขอคิดใหม่

เติมหัวใจให้เกินอย่าเมินหมาง

เดือนยังพราวดาวยังพุ่งฟ้า...รุ่งราง

เย็นน้ำค้างวางอารมณ์..อาลัย



จากหัวใจใครคนเก่าเศร้ามาก่อน

เคยเร่าร้อนตอนดึกลึก..ร่ำไห้

ไม่มีแล้วแก้วมณีเร้นหนีไกล

มิร่ำไรใจซม..ละ...ร่มเย็น



แสนคิดถึงตรึงไว้ในดวงจิต

แสนเจ็บพิษรักปิดไว้มิให้เห็น

แสนรำพึงซึ้งน่าน้ำตากระเด็น

แสนที่เป็นเช่นนี้....คืนหนี้กรรม



                ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 27 Oct. 2005,20:52
จะเจ็บลึกสักแค่ไหนน้า
อยากรู้จัง



เจ็บลึกกว่าใครเขาไม่รัก
มิอาจหักหัวใจให้ลืมเขา
ใจหนอใจใยดื้อเราคือเรา
ที่ต้องเศร้าถูกผู้ร้ายทำลายใจ


แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเขาไม่รัก
Posted by lynny on 27 Oct. 2005,21:05
สวัสดีค่ะคุณเพลงไผ่ใบผิว

เอากลอนมาฝากค่ะ

......ฉันทั้งนั้น..........





หากความรักมีรากจากสงสาร
แม้นต้องการเพียงใดไม่หาญหัก
ใจชาเหน็บเจ็บแสบแทบสำลัก
เหมือนเข็มปักทิ่มวางตรงกลางอก

ลาจากฉันวันนี้ดีกว่าไหม
อย่าห่วงใยอย่าห่วงกันหวั่นวิตก
อาจร้าวรวดปวดใจไปหลายยก
ดั่งวิหคถูกยิงซมจมกองเลือด

สักวันหนึ่งถึงคราวลืมร้าวไกล
น้ำตาไหลใจถูกตบสลบเหมือด
จะสาปส่งความหลังครั้งโดนเชือด
จะแห้งเหือดเมื่อไรไม่อาจบอก

มิอาจโทษทุกข์ตรมสมน้ำหน้า
น้ำตาจ๋าอยู่ข้างในอย่าไหลออก
ฉันเก่งกาจบังอาจทำใจช้ำชอก
เพราะคนหลอกใจนั้นฉันทั้งหมด


ใจเกเรบังเอิญเพลินเผลอรัก
เลยประจักษ์ความเจ็บล้นทนกำสรด
พอกันที รัก มิหามาแทนทด
ขอสะกดเศร้าไว้ในบึ้งจิต

วาสนากาดำต่ำต้อยศักดิ์
เผยอรักพญาหงส์ผู้ทรงสิทธิ์
เกิดแผลลึกผนึกไว้ในชีวิต
รักเกิดผิดเวลาน้ำตาพราก

ประสบการณ์ครานี้ที่เรียนรู้
ฝืนทนสู้ทำไม่แคร์แม้ลำบาก
ครั้งหนึ่งในชีวิตอย่าคิดมาก
แม้จะยากเพียงไรใจต้องทน

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 28 Oct. 2005,20:33
๑  ชื่นวาจา     พรรณนาอกค้าง
คืนวันบ่สร่าง    ถ้อยหวามงามไหว
ชีวิตคนทุกข์     บ่มซุกหัวใจ๋
ดื่มด่ำดงไพร    พฤกษ์ผาต่างข้าว
กิเลสตัณหา     แวดมาล่วงก้าว
วางถึงเดือนดาว  ละแล้ว



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 28 Oct. 2005,20:36



เงาอดีตกรีดใจให้ยิ่งเจ็บ
มิหวังเก็บบทเรียนรักเขียนใหม่
เงาคือเงา..เบาบางแล้วจางไป
ตามวิสัยปุถุชน.....รู้ตนเอง

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 01 Nov. 2005,22:45
ค่าวจ่มขมคำ



๑     เวทนา                     บุญญาบ่ค้ำ
มีรักกลืนกล้ำ                   ทุกข์ตรมเหลือหลาย
เกิดมาอาภัพ                    แค้นคับขวนขวาย
ปัญญามากมาย                บ่อาจขืนฟ้า
นิ่งปลงสงสาร                   ทานบุญหนุนหน้า
ผ่องใสชีวา                       เพริศแพร้ว


๑     เกิดมาชาติหนึ่ง        ยากถึงอ่อนล้า
ปัญญาแก่กล้า                 คิดทำ
ชีวิตดีร้าย                       บ่หมายอิ่มหนำ
มีแรงแปลงทำ                 สืบตำนานก้าว
ส่วนตัวความหลัง             ฝังในรอยร้าว
สื่อปณิธาน                      รักแท้

                    ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 01 Nov. 2005,23:26
น้ำหน้าเราค่าน้อย      แค่กา
อุตส่าห์รักโหยหา      ห่วงเฝ้า
ทำตัวหมดราคา       อายนัก 
คิดมากน้ำตาเคล้า     หมดสิ้นยางอาย



Posted by นฤชา on 02 Nov. 2005,00:48


......เธอจากฉันไป

.............เหลือไว้เพียงภาพความหลัง

........................กับกลิ่นอายความรู้สึกจางจาง

......................................ที่คั่งค้างอยู่ตรงหว่างใจ


.......รอยยิ้มที่เคยได้เห็น

.................ต่อไปนี้  จะเป็นของใคร

..........................อยากย้อน วันเวลากลับไปได้

...........................แต่จะมีประโยชน์อะไร

.......................................ในเมื่อ .. วันนี้..  ไม่มีเธอ..

Posted by กัลปังหา on 02 Nov. 2005,13:23
ภาพก็สวยกลอนก็เพราะจริงๆนะคะ
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 02 Nov. 2005,21:03
....ฝนหนาว.....




๑ น้ำค้างกลางดึกต้อง   หน้านวล
หนาวเสียดเนื้อพี่ครวญ    แสบด้วย
ลมโลมใคร่ชมชวน      พี่ห่วง หวงเฮย
ใดอย่าต้องบางม้วย     ยิ่งคว้างเสน่หา

ละอองสายปลายฝนต้องคนหนาว
มืดเดือนดาวราวฟ้าเมฆาคลี่
กระแสน้ำหลากมามิพาที
ดึกคืนนี้มีใครพิไรตาม

ธรรมชาติบาดอารมณ์สะทก
แสนวิตกอกเอ๋ยมิเคยถาม
ครันเห็นใครศรัทธาเจ้าว่างาม
มิหวงห้ามตามใจให้พึงคิด

พี่เพียงหนุ่มลุ่มหลงดงหนังสือ
สมองทื่อสื่อรักใครหนักจิต
มิรู้นัยใครศัตรูเคียงคู่มิตร
ขอผูกพันปันสิทธิ์สักนิดพอ

ยามรักได้ปักใจมั่นไม่แพ้
ยามอ่อนแอแย่ขนาดมิอาจขอ
ยามใดต้องร้องไห้ดังให้พอ
ยามนั้นมิเคยงอมือท้อแท้

มิคิดหยามน้ำใจคนไกลแล้ว
ยังเห็นแววแก้วใสใครแน่วแน่
คนเคียดขึ้งถึงไหนไม่ผันแปร
ชนะแพ้แค่นี้..มิต้องการ


เพียงฝนหนาวสาวครวญชวนให้คิด
นฤมิตบทกลอนให้อ่อนหวาน
รสอารมณ์ผสมก็ทรมาน
แม้มิปานกวี...มีหัวใจ



ขอบคุณครับที่มาเยือน
thankssign.gif thankssign.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 02 Nov. 2005,21:19
กวีหรือไม่ไม่รุ้
เขียนดูรู้สึกผลึกแต่ง
นักเรียนเพียรทำสำแดง
เสแสร้งทำไมใจตน

Posted by นฤชา on 03 Nov. 2005,03:28


............ถึงอยู่คนละฟากฟ้า  

.....................อยากให้รู้ว่าฉันก็คิดถึง

.................................ดูดวงดาวเฝ้ารำพึง

..............................................บอกฝากความคิดถึงคนอยู่ไกล

Posted by takky on 03 Nov. 2005,07:25
ดึกเอยดึกแล้วแก้วตา
จำใจจากลาโศกศัลย์
พรุ่งนี้เราสองต้องพบกัน
รักผูกพันมิร้างห่างกันไกล
      ปรารถนาเคียงคู่อยู่ร่วมหอ
รอและรอร่วมฝันวันฟ้าใหม่
คำมั่นสัญญาอย่าเปลี่ยนไป
ร้อยรัดใจด้วยสัตย์ซื่อถือสัญญา
       น้ำค้างพรมลมรำเพยพัดเชยชื่น
จนค่อนคืนยังหวนไห้อาลัยหา
ฝืนใจจำลาร้างห่างกานดา
ดึกนี้พี่ขอลายอดยาใจ
       ประทับจูบลูบไล้เพียงปลายก้อย
โหยละห้อยหวนหากลับมาใหม่
จักจั่นบรรเลงกล่อมเพลงไพร
แสงดาวพราวไสวที่ปลายฟ้า
        จวนสว่างแล้วหนาขอลาก่อน
ก้มหน้าซ่อนอาลัยด้วยไม่กล้า
ให้เธอเห็นความอ่อนไหวในสายตา
โบกมือลา..คนดีที่อาวรณ์
         ประกายพรึกพริบพร่างกระจ่างฟ้า
เหมือนดวงตาที่คอยห่วงดวงสมร
ขอสัญญา จะรักมั่น นิรันดร
จำจากจร...ก่อนสว่าง..อย่างอาลัย
         ค่ำคืนนี้พี่จะมาหาเหมือนเก่า
โอบกอดเจ้าไม่ห่างไปทางไหน
ลมหนาวพัดพี่จะกอดให้อุ่นใจ
ขอทรามวัย ยึดมั่นคำสัญญา

                                    love.gif  tinyrose.gif  love.gif
Posted by คชาไพร on 03 Nov. 2005,07:57
โอ้เพลงใบไผ่ผิวพลิ้วอ่อนหวาน
เสียงแผ่วผ่านมาถึงแสนซึ้งค่า
ราวสายฝนโปรยปรายจากชายฟ้า
ปลุกพื้นหล้าชุ่มชื้นตื่นจากแล้ง.


สวัสดีครับคุณเพลงใบไผ่ผิว คุณตั๊กกี้ คุณนฤชา หนูกัลปังหา คุณหลิน หนูมะเหมี่ยว คุณพิลกริม คุณปาเก้ คุณชายต้อ คุณแอ๊ด คุณมัดหมี่ แมวเหมียวและทุกท่าน

     ลุงช้างเข้ามาเยี่ยมครับ ดีใจที่มีเพื่อนๆเข้ามาโพสในห้องบทกวีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆครับ

           again.gif again.gif again.gif
Posted by lynny on 03 Nov. 2005,21:56
หลงนัย



คนอ่านนัยไม่ออกต้องชอกช้ำ
แปลน้ำคำงดงามผิดความหมาย
ตีความเอาเขามีใจหน้าไม่อาย
แค่สหายสนิทใยคิดลึก

คนมีนัยในคำพูดพิสูจน์ยาก
แสนลำบากเข้าสู่ความรู้สึก
หลงคารมรู้ว่าช้ำในสำนึก
ฝืนทนฝึกทำใจให้คุ้นเคย

คนอ่อนแอแพ้ให้ความนัยแฝง
บางคนแกล้งเก็บไว้ไม่เฉลย
บทสรุปคนใจดำทำละเลย
ไม่เคยเผยความจริงใจให้ประจักษ์

คนผ่านทางห่างเหินเกินทนไหว
สะอื้นไห้ชีวิตติดกับดัก
เล่นละครเจนบทปดเก่งนัก
รับบทรักปล้อนปลิ้นจนชินชา

คนมีนัยหัวใจใครมิรู้
วิเคราะห์ดูไม่ตรงสักองศา
เล่นหรือจริงมิเห็นได้ในวาจา
คิดเกินกว่าเขาคิดมีสิทธิตรม

คนอ่านนัยไม่หมดรันทดยิ่ง
ฝันกับจริงต่างล้นทนขื่นขม
เจ็บแล้วจำอย่าช้ำบ่อยรอยคารม
อย่านิยมหลงนัยลวงติดบ่วงมาร

Posted by นฤชา on 04 Nov. 2005,05:38




.....คนมีนัยใส่หน้ากากมากดวงจิต

.............ทำสนิทแนบเนียนเพียรบอกรัก

.......................ตีหน้าใสใจคนึงคิดถึงนัก

.................................มาทายทักรักเสมอที่เจอกัน


......คนหลงนัยใสซื่ออ่านไม่ออก

................ถูกลวงหลอกดวงใจให้อาสัญ

........................หลงคารมคมคำที่จำนรรจ์

...................................ในนัยนั้นแปรความผิดคิดไปเอง




Posted by takky on 04 Nov. 2005,07:53
คนมีนัยซ่อนความนัยในดวงจิต
ไม่ทันคิดจึงละเมอหลงเพ้อหา
ไม่ระแวงความนัยในสายตา
คิดไปว่าเขารักจริงยิ่งช้ำใจ
   กว่าจะรู้ก็ถลำจนล้ำลึก
มาตรองตรึกการณ์ก็แย่เกินแก้ไข
มาเสียรู้กับคนที่มีความนัย
น้ำตาไหลให้ความเขลาของเราเอง

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 04 Nov. 2005,20:53
                      น้ำค้างกลางดึกต้อง   หน้านวล
                    หนาวเสียดเนื้อพี่ครวญ แสบด้วย
                     ลมโลมใคร่ชมชวน        พี่ห่วง  หวงเฮย
                     ใดอย่าต้องบางม้วย       ยิ่งคว้างเสน่หา
 



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 04 Nov. 2005,20:58
สงสัยนัยหลงตรงไหน
ปลงใจตนเองเพ่งสติ
ปัญญาศีลสมาธิ
ตรองตริมิควรด่วนคำ




ขอบคุณครับทุกท่านที่มาเยือน
Posted by นฤชา on 04 Nov. 2005,21:18




.....คนหลงนัยหลงคำจำทนเศร้า

.............เมื่อถูกเขาเฉลยเอ่ยความหมาย

.........................เป็นแค่เพื่อนเสมอจึงเก้ออาย

...................................หลงคำชายหลงนัยทำให้ตรอม..

Posted by lynny on 05 Nov. 2005,03:19
ตรองแล้วตรองเล่าเศร้าใจ
อ่านไหนไม่ออกชอกช้ำ
สุดท้ายต้องปลงหลงคำ
ถูกย่ำใจสลายวายชีพ

Posted by lynny on 05 Nov. 2005,03:22
หลงมนต์มารหว่านเสน่ห์
หลงเล่ห์มายาคารมหวาน
หลงอกัษรในกลอนกานท์
ต้องร้าวรานในใจเราเอง



Posted by นฤชา on 05 Nov. 2005,04:04




.......ความรักไม่มีถูกหรือผิด

.............เป็นความคิดที่สองเราเข้ากันได้

.....................เป็นสัมพันธ์หวานไหวอยู่ในใจ

................................รักเธอได้เข้าใจในรักเท่านั้นพอ

รูปสวยมากค่ะคุณหลิน


Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 05 Nov. 2005,20:34
๑  เรือกระดาษล่องน้ำ  มืดมน
ตามกระแสซัดจน        หลุดสิ้น  
รักยากประคองตน       รอดฝั่ง  ตลอด
ยิ่งกว่ากระดาษดิ้น       ฝ่าพ้นห้วงกรรม



Posted by นฤชา on 06 Nov. 2005,04:45


.......เรือรักถูกคลื่นซัดสาด
.............พินาศแตกยับสลาย
....................มือที่สามแทรกกลางทำลาย
...........................เรือพ่ายไร้คนประคอง

.......อย่าปล่อยเรือคว้างกลางคลื่น
..............ขมขื่นท่ามกลางความหมอง
.......................สามัคคีร่วมพลังปรองดอง
..............................เรือล่องถึงฝั่งดั่งใจ




Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 12 Nov. 2005,01:32
๑    ถามหาอากาศธาติ     ฤา ไฉน
คนปราศจากเลศนัย       อกรู้
รักมาจากหัวใจ               แนบแน่น สนิทเฮย
มิใช่เล่นเชิงชู้                 คู่สร้างสองสม

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 12 Nov. 2005,01:35
๑    อดีตมิอาจคว้า     ใดคืน
ฝันอยู่ในใจกลืน        เก็บร้าว
ฟ้าไหนใฝ่เคียงยืน    แนบอก  ใครเฮย
สะพานสายรุ้งก้าว      สุดล้าฝ่าฝัน

ขอบคุณทุกท่านครับ

Posted by lynny on 12 Nov. 2005,21:39
คนทะเล...ไม่ประจักษ์...ความรักพี่
รักคงมี....มาให้...แค่ในฝัน
หลงตีความ...เป็นจริง..ทุกสิ่งอัน
แท้จริงนั้น....ไม่มีวัน...ฝันเป็นจริง

ปากหวานล้ำ...ทำตัวเด่น...เป็นวิสัย
มีน้ำใจ..เอื้อเฟื้อ...เสือผู้หญิง
ความทุกข์เข็ญ...ของใคร...ไม่ประวิง
คนไม่นิ่ง....เจ็บเพราะพี่...มีเท่าไร

หากมัวหลง....เล่ห์ร้าย...คงตายแน่
รักเกิดแผล..ปวดแสบ..แทบตักษัย
ขอจบรัก....หนีหน้า...ขอลาไกล
จะมีใหม่....อีกร้อยกว่า....ไม่ว่าเลย

เมื่อความรัก....มิเป็น....เช่นหวังไว้
เราควรไกล...กันเสียที....คุณพี่เอ๋ย
จะลืมรอย...ยิ้มละมุน..คนคุ้นเคย
คำเฉลย..."รัก" คราวก่อน.....ไม่ย้อนจำ



Posted by นฤชา on 12 Nov. 2005,22:00



...ฉันวันนี้...มีเพียงร่างร้างดวงจิต
.............ซากชีวิต...ไร้สำนึกรู้สึกเฉย
.......................ลมหายใจ...ลอยเลื่อนเหมือนอย่างเคย
....................................ปล่อยระเหย..สลายไป วัน วัน




Posted by takky on 13 Nov. 2005,08:55
เพราะฟังคำคนพลอดหยอดคำหวาน
คือน้ำตาลฉาบยาพิษคิดขื่นขม
หลงคำพลอดยอดชายใจชื่นชม
หลงคารมคนกะล่อนซ่อนความนัย
   วันนี้จึงปวดร้าวเศร้าใจยิ่ง
เกิดเป็นหญิงถูกลวงทรวงหมองไหม้
อกกลัดหนองหมองหม่นเจ็บล้นใจ
นอนร้องไห้เพราะชายลวงติดบ่วงมาร
    ขอกรวดน้ำคว่ำขันกันชาตินี้
สาปคนที่ไม่จริงใจดังไฟผลาญ
เพราะหลงคำจึงช้ำหมองต้องร้าวราน
อย่าพบพานแม้สักหน ... คนหลายใจ


             cry2.gif  tears.gif  tears1.gif  cry3.gif.gif
Posted by lynny on 14 Nov. 2005,00:57
คลื่นทะเลเห่ใจในแรมดึก
จิตรำลึก...คนดี....ที่ภูผา
แสนคิดถึงห่วงใยคนไกลตา
คลื่นซัดมาคล้ายเพลงร้องกล่อมน้องนอน

ลมทะเลผ่านกายมาทายทัก
ขอฝากรัก....ถึงคนนิ่ง....ที่สิงขร
กระซิบบอกคนอีกฟ้ายังอาทร
อยากออดอ้อนรักนี้มีเพียงเรา

มองทะเลคราใดใจสะทก
อยากซบอก...อบอุ่น...คนขุนเขา
อยากกระซิบพร่ำพรอดกอดเบาเบา
หากคุณเหงา...เหงาจงลับพร้อมกับดาว


ลมคีรีมีไหมใคร่อยากรู้
คนที่อยู่ทะเลไกลใจเหน็บหนาว
แม้ห่างกันยังติดตามถามข่าวคราว
หวั่นรักร้าวเพราะทางแสนห่างกัน

เพลงรักหวานจากทะเลพร้อมเห่กล่อม
ดวงใจพร้อมร่วงเรียงอยากเคียงขวัญ
สิ่งดีดีล้นใจใคร่แบ่งปัน
รักของฉันมีมากฝากลมไป


คิดถึงมากคนดีที่โค้งฟ้า
ปลอบอุราชื่นชีวันยามหวั่นไหว
รักคุณมากจากหญิงคนจริงใจ
อยู่หนไหน....รักล้น...คนคีรี


คิดถึงมาก....จากคนไกล



Posted by lynny on 15 Nov. 2005,04:27


ยามโศกเศร้า...เขาขำ...สมน้ำหน้า
สุดอ่อนล้า...อ่อนไหว..ใจถลำ
หว่านลมลวง...จนหลงใหล...ในน้ำคำ
ต้องกลืนกล้ำ....ทนแย่.... แต่ผู้เดียว

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 15 Nov. 2005,04:30
..เดือนสิบสองล่องน้ำ บูชา...


๑     เดือนสิบสองล่องน้ำ          บูชา
ลอยกระทงวาสนา                  ต่ำต้อย
ผลกรรมส่งชีวา                      เรืองรุ่ง  บุญเนอ
ลอยเรื่องร้ายด่างพร้อย            โศกพ้นฤาหวน


๑ พิษฐานเอย   มือหนึ่งถือพาน   พานเอาดอกวาสนา


๑      เกิดมาบุญหนัก         มีรักไม่สมสักครา
กระทงส่งใจ                      นบไหว้พุทธกรุณา
กุศลผลกรรม                    น้อมนำชีวิตปรารถนา
มิด้อยคุณค่า                     ขวัญชีวาข้าเอย


๑ พิษฐานบานจิต   ขอให้ได้ดังคิด   พิษฐานเอย


                              ๑๑๑๑๑


Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 15 Nov. 2005,04:37
พ่ายรักได้พ่ายเถิดอย่าเพริดจิต
พ่ายชีวิตใช่ผิดมหันต์แค่ขวัญหาย
เพียงดอกไม้ร่วงกลีบดับชีพมลาย
คนอย่าพ่ายใจตนหลุดพ้นจริง

Posted by lynny on 15 Nov. 2005,04:43
พ่ายแก่รักหนักใจแก้ไม่ตก
คิดวนวกเท่าไรตัดมิขาด
ขอเพียงว่ารักหายขมแล้วสมมาด
แพ้อีกชาติอีกทียินดีรับ

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 15 Nov. 2005,04:43
. ......ฤารักฉะนี้มีมารยา.......




พลุ่งพล่านจากหัวใจไห้หวน
ปั่นป่วนรวนเรเสน่หา
ฤารักฉะนี้มีมารยา
หยั่งปัญญาตัวเราเข้าใจ


แลหลังฝังจิตคิดถึง
ยังรัดรึงกันหรือไม่
กาลจากพรากเนิ่นเกินไป
รู้ค่าอาลัยใครดี



รักในสายหมอก*ใครหยอกเย้า
สลายเป็นเงาสายเจ้าหนี
แย้มนวลแก้มหวนหอมไม่มี
คนดีมีคนกล่อมนิทรา


ให้งามสง่ามหาหงส์*
ขาวอ่อนร่อนดงเสน่หา
หอมวันฝันคืนคนรื่นตา
มงคลค่าชายคานิยม


ม่วงวาวบานดาวประดับ*อก
สะทกวิตกต้องหมองข่ม
ดอกหล่นใบต้นก้านนานชม
รักไม่สมอย่าล่มรักลา


ใคร่เห็นรักเช่นดอกพิสุทธิ์
หอมนวลขาวพุดแสงอุษา*
อบอุ่นละมุนวัยชีวา
อย่ามีมารยาฉะนั้นเลย


        ๑๑๑๑๑







ภาพ...............ดอกรักในสายหมอก*


* ดอกมหาหงส์/.ดอกดาวประดับ/.ดอกพุดแสงอุษา

Posted by lynny on 15 Nov. 2005,04:48
ลอยกระทง...ปีก่อน...นอนไม่หลับ
กระส่ายกระสับ..ถึงเขา...คนเราฝัน
เขาคงหาย...ทุกข์ใจ...ในสักวัน
แต่ว่าฉัน...คิดถึงเขา...เศร้าเหลือเกิน

ลอยกระทง...ปีนี้...อยากมีคู่
บอกเขารู้...ชัดชัด...แสนขัดเขิน
อยากจะชวน....กลัวเศร้า...ถูกเขาเมิน
แต่อยากเดิน...ควงแขนเกี่ยว..เที่ยวทั่วงาน

ลอยกระทง...ปีจะถึง..รำพึงหา
ภาวนา...ตั้งจิต...อธิษฐาน
กระทงน้อย...ลอยคู่...สู่ลำธาร
พบรักหวาน.....กับเขา...คนเราจอง

ลอยกระทง...ปีต่อไป...อยากใกล้เขา
กระทงเรา.....ลอยเด่น..เช่นเราสอง
รักมั่นคง...รักจริง...เป็นกิ่งทอง
ลอยความหมอง...อดสู..สู่คงคา

ลอยกระทง..ปีไหน..ให้สมหมาย
เกี่ยวแขนชาย...ตามมุ่งมาด..ปรารถนา
พรข้อเดียว....หวังไว้...จงได้มา
วอนเทวา...ส่งฝัน...วันลอยกระทง



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 15 Nov. 2005,04:49
 


 
........ความว่าง.......




ไกลอกว่าพกลมน่าขมขื่น
มิได้ฝืนกลืนกล้ำทำไฉน
ความจำเป็นเห็นอยู่มิตู่ใคร
บอกจากใจไกลแสนแค้นชีวิต


ความรักในมรรคาแห่งหน้าที่
คือวิถีฟันฝ่าชะตาลิขิต
มาแต่ดินดิ้นรนตนพินิจ
ศัตรูมิตรติดดื้อคืออัตตา


บนความจริงสดับสิ่งรับรู้
ลอกกากชูแก่นพันถึงปัญหา
จริงเท็จแยกประเด็นเห็นสัจจา
ตัวตนนิ่งค้นหาอย่าตามตน


รักมิใช่ได้ตลอดดังขอดค่อน
หลงนิวรณ์อ่อนแอมาแต่ต้น
จิตประภัสสร์จัดวางกลางใจล้น
สัมฤทธิผลตนดีที่กระทำ


รักแสนไกลใช่ลิบหยิบมิได้
ปากกับใจใช่กล้าว่าบ่อยพร่ำ
มีรักหนึ่งพึงสะกดใจจดจำ
หนักแน่นคำนึงเหตุผลกลใด


งามสงบพลบสงัดอัตตานิ่ง
ลุความจริงดำรงมิสงสัย
ระงับจิตไร้โศกโลกละไม
รื่นกายใจไร้ธุลีชี้มงคล


      ๑๑๑๑๑

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 15 Nov. 2005,20:45
อธิษฐานหทยนิ่งกระแส
สมคำแผ่แม่น้ำรี่คำไหล
โค้งคุ้งทอดตลอดทางห่างเพียงใด
บรรจบใจหนึ่งมั่นคืนวันเพ็ญ

Posted by นฤชา on 15 Nov. 2005,22:12



ใกล้คืนเพ็ญเด่นเยือนเดือนสิบสอง
แสงโสมส่องเจิดจรัสด้วยรัศมี
ดารารายร้อยเรียงเคียงราตรี
เก็จมณีวาววับประดับนภา

บรรจงจีบกลีบใบตองรองต้นกล้วย
มาลีสวยจัดวางอย่างหรูหรา
พร้อมธูปเทียนมาลัยไว้ขมา
แม่คงคาด้วยกระทงลงวารี

ลอยกระทงส่งใจฝากไปหา
วอนนภาผ่องเพ็ญเป็นสักขี
รักจะอยู่คู่ฟ้าและธานี
ส่งรักนี้..ด้วยกระทงอย่าหลงทาง

Posted by lynny on 21 Nov. 2005,23:16
จิตใจประชาธิปไตยไทยอ่อนล้า
ห่วงใยและไห้หามายาเกลื่อน
คนรุ่นหลังหวังคว้าดาราเดือน
แผ่นดินเหมือนอะไรที่ไม่รู้

การศึกษาน่าทุเรศเศษเดนชั่ว
สอนแต่ตัวรอดหัวใจไทยหดหู่
บ้านเมืองมีเรื่องไม่ใช่ของกู
สื่อก็หมูเข้าปากหมาไม่กล้าโยง

มีคนหนึ่งเกิดกล้ามิบ้าคลั่ง
มิใช่ดังหวังประโยชน์โขยง
เรียนรู้บ้านถูกปล้นด้วยกลโกง
กล้าเปิดโปงใครปล้นชาติกวาดแผ่นดิน

เมืองไทยในตอนนี้ความดีพ่าย
หลงอุบายเงินเสกตัวเลขสิ้น
เอาน้ำแรงภาษีขยี้กิน
คนเดินดินกินกิเลสจมเลศนัย

สารพันปัญหาเศรษฐกิจ
ยิ่งทุกข์ยากหากชีวิตมิคิดใหม่
ค่านิยมขมขื่นกลืนคนไทย
จะไม่เหลืออะไรในชีวิต

สนธิรู้ชูธงให้คนไทยรู้
เป็นคุณูปการต้านสิ่งผิด
เผด็จการใหม่หลอนฟื้นรอนลิด
เสื้อคลุมสิทธิเสรีไม่มีจริง

ระวังเหตุการณ์ตุลาจะมาอีก
แต่ไม้ซีกไม่หลีกซุงจะยุ่งยิ่ง
ร่วมมัดฝอยร้อยใจไม่ประวิง
ไม่หยุดนิ่งทิ้งจิตกล้าสู้ชนะ

สามัคคีสนธิใจไม่โดดเดี่ยว
ทางลดเลี้ยวไม่เดียวดายสหายกระจะ
เพื่อลูกหลานอนาคตไม่ลดละ
ชูธงประชาธิปไตยใหม่อีกครั้ง

ศึกษาจิตใจประชากล้าต่อสู้
น้อมเรียนรู้ประวัติศาสตร์วาดหวัง
วีรชนนิรนามงามประดัง
นัยเบื้องหลังถั่งถ้อยร้อยบูชา


สัจจะปัจจุบันถูกกั้นปิด
สื่อเบือนบิดคิดตามน้ำเงินว่า
คนรับรู้ความรู้น้อยด้อยราคา
กองทุนมาแจกหนี้ภาษีใคร


เงินต่อเงินเพลินชีวิตหนี้ถม
จมกับจมเรื่องฟุ้งเฟ้อจนเผลอไผล
เคยสงบ..จบวัฒนธรรมไทย
ดิ้นรนในวิถีปลอมแปลกมอมเมา


มีผู้แทนแค้นนักไร้ศักดิ์ศรี
ปากเสียงมีไว้รับเงินกับเ ห่ า
ประชาชนถูกปล้นชาติเงินฟาดเอา
โกงเงินเรามาแจกแลกคะแนน


องค์กรอิสระไม่ตลก
มีเพื่อยกมือให้ใครหนักแน่น
ความเป็นธรรมคำเฟื่องในเมืองแมน
คนยากแผ่นดินไทยไม่เคยมี


วุฒิสภาคาอำนาจคำหลอก
ใครอยู่คอกใครออกหน้าใครบ้าจี้
ใครรับใช้ประชาชนใครคนดี
ใครชั่วที่สุดนับอัปยศ


ราชการงานเมืองเรื่องรับใช้
นักการเมืองยิ่งใหญ่...กลัวไล่ปลด
สนองตัณหาให้ซีไม่ลด
ประชาชนทนกดดัน..อดทน


องค์กรประชาชนกี่คนรู้
บทบาทอยู่แห่งไหนใครเห็นหน
ชาวนากรรมกรถูกซ่อนกล
หลงทางจนอ่อนล้าสามัคคี


นักศึกษาปัญญาชนกล่นเหลวไหล
ปัญหาในชาติหาใช่หน้าที่
เริงวัยวันบันเทิงเถกิงมี
ความรู้งามความดีเด่นไม่เห็นจริง


บ้านเมืองทุกข์ร้อนปัญหาสารพัด
การเมืองจัดการคนจนมุมยิ่ง
รับไม่มีจ่ายทีมากยากท้วงติง
ฝากทุกสิ่งชีวิตคว้างฤาอย่างไร

     
บ่นเรื่องเคยรู้เห็นเป็นจริงต่อ
มิเอาคอขึ้นเขียงเพียงบอกใบ้
คนเกิดแล้วต้องตายมัวกลัวทำไม
ลูกหลานหมองทุกข์ร้องไห้นาน...ไม่ดี  

               ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 21 Nov. 2005,23:24
ประดิดประดอย...จีบใบตอง...รองต้นกล้วย
มาลีสวย....พุดชบา...มหาหงส์
คนไกลฝาก..น้องน้อย..ลอยกระทง
จึงบรรจง..ทำสองใบ..ไว้เผื่อชาย

คืนเดือนเพ็ญ..มิเข็ญใจ....แม้ไร้คู่
เพราะแอบตู่....เขาเคียงข้าง....ไม่ห่างหาย
คนเดียวลอย..สองใบ...ไม่เดียวดาย
เชื่อในสาย.....แห่งรัก...ที่ถักทอ

ชูกระทง....เหนือศรีษะ...หทัยมั่น
จงพบฝัน......สมหวัง...ดั่งที่ขอ
กระทงน้อย..ลอยเคล้า..พะเน้าพะนอ
ล่องเคลียคลอ....เคียงคู่..สู่สายธาร

ยิ้มหน้าบาน...สุขใจ....ในคืนนี้
รักที่มี...คงสมจิต...ตั้งพิษฐาน
กระทงเคียง..ลอยเด่น....เป็นสัญญาณ
รักจะหวาน.....งดงาม...โลกความจริง

กราบคงคา.....ขอบคุณ...บุญประเสริฐ
พรก่อเกิด...กำลังใจ...ในใจหญิง
ต่อแต่นี้...อุปสรรคใด...ไม่ประวิง
จำทนนิ่ง...เพื่อรัก....สลักใจ

Posted by lynny on 23 Nov. 2005,03:14


สิ่งดีดี...มีให้..ไร้ความหมาย
รักที่ชาย..เคยบอก...แค่หยอกเล่น
เพียงลมล่อง...พัดใจแหลก..แตกกระเซ็น
ดึกรุ่งเย็น......โหยหา...รอยอาลัย

เจ็บลึกลึก....ผนึกใจ....ให้ร้าวรวด
แสนเจ็บปวด....เพราะรัก...แทบตักษัย
ครารักหวาน...มิไต่ถาม...หลงความนัย
จึงพบภัย...เพราะรัก..ให้หนักทรวง

ฉันเจ็บมาก...เท่าไร..เธอไม่รู้
ฉันอดสู....ทุกข์ใจ...อย่างใหญ่หลวง
ฉันสาหัส....เพราะรักขม...ต้องลมลวง
ฉันติดบ่วง...ชีวิต..จิตระทม

เมื่อไรกัน...จะลืม..รักดื่มด่ำ
ฤาต้องช้ำ..กินน้ำตา...จนสาสม
คลื่นความเจ็บ..ย้ำเตือน..เหมือนสายลม
รักขมขม...เพราะลมลวง...ติดบ่วงมาร

สาเหตุแห่ง..ทุกข์นั้น...คือฉันเอง
เฝ้าข่มเหง....หลอกอุรา...ว่ารักหวาน
สมน้ำหน้า...ใจหมอง....ต้องร้าวราน
เกินประสาน....ดวงใจ..ให้เหมือนเดิม

Posted by นฤชา on 23 Nov. 2005,23:00



..........เจ็บเสมอเมื่อเจอรักใจมักเจ็บ
...................จิตอักเสบชินชาจนสาสม
...........................ใจตายด้านรานรักมักระทม
....................................เกินขื่นขม..ตรมหนักพิษรักลวง



tinyrose.gif  tinyrose.gif  love.gif  love.gif  tinyrose.gif  tinyrose.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 28 Nov. 2005,00:22
๑     หนาวลมเหนือแผ่ฟ้า          เยือกเข็ญ

คนจากนานบำเพ็ญ                  นิ่งแท้

นัยหลังถั่งเนื้อเย็น                   สิ้นเยื่อ   ใยฤา

หวังแม่แปรแค้นแก้                  อกสร้านสิเนหา




Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 28 Nov. 2005,00:34
สวัสดีครับ คุณนฤชา...คุณlynny....

ยินดีที่แวะมาครับ  เสียดายที่มาคนละเวลา....


wavey.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 28 Nov. 2005,00:42
๑   ฝากลมหนาวดาวเดือนเป็นเพื่อนบอก

คนช้ำชอกปอกใจอาลัยหวน

อยู่หนใดใครคลอลออนวล

รู้ไหมใครร่ำครวญใคร่ทวนนัย

Posted by lynny on 28 Nov. 2005,00:50
สวัสดีค่ะคุณเพลงผิวใบผิว

วันนี้มาเวลาเดียวกันเลยนะคะ
ทานข้าวยังคะ
เพิ่งไปทานข้าวมาค่ะ
อร่อยค่ะ

Posted by lynny on 28 Nov. 2005,00:55
....ฉันคิดถึง...แค่ไหน..ไม่ประจักษ์
....ฉันหลงรัก..เท่าไร....เขาไม่เห็น
....ฉันจึงทุกข์....จุกเจ่า...เศร้าลำเค็ญ
....ฉันมิเว้น....ความเหงา...เพียงเขาลืม..



Posted by lynny on 28 Nov. 2005,00:59
ฤดูฝนหน้าหนาวหรือคราวร้อน
มิคิดจรจากไกลใจมิห่าง
มิตรภาพจริงใจไม่เคยจาง
อย่าครวญครางดวงฤดียังมีกัน




Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 29 Nov. 2005,01:53
๑ คำนึงเนื้อนวลผ่องโสมส่องฟ้า

ผ่านเมฆหนาพร่าหมอกหยอกหวั่นไหว

ม่านราตรีสีดำยังอำไพ

สว่างในใจคนหนึ่งคนเดียว

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 29 Nov. 2005,01:57
๑ น้ำค้างออดอ้อนยอดใบหญ้าไหวอ่อน

หยดห่วงหาอาทรคนซ่อนเปลี่ยว

หนึ่งดวงใจให้หมดไม่ลดเลี้ยว

ผูกพันเหนียวแน่น...เดียวดาย...มิวายรัก

Posted by lynny on 29 Nov. 2005,02:10
สวัสดีค่ะ

เจ็บเพราะคิดถึงอดีตหรือไรหนอคุณเพลงไผ่ใบผิว
เฮ้อ ความหนาวทำให้คนเราเป็นไปได้ถึงเพียงนี้น้อ

รอขโมย อิอิ

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 29 Nov. 2005,03:47
... ฝากลมหนาวดาวเดือนเป็นเพื่อนบอก....


๑   หนาวลมเหนือแผ่ฟ้า    เยือกเข็ญ

คนจากนานบำเพ็ญ         นิ่งแท้

นัยหลังถั่งเนื้อเย็น          สิ้นเยื่อ  ใยฤา

หวังแม่แปรแค้นแก้         อกสร้านสิเนหา


๑  ฝากลมหนาวดาวเดือนเป็นเพื่อนบอก

คนช้ำชอกปอกใจอาลัยหวน

อยู่หนใดใครคลอลออนวล

รู้ไหมใครร่ำครวญใคร่ทวนนัย


๑  คำนึงเนื้อนวลผ่องโสมส่องฟ้า

ผ่านเมฆหนาพร่าหมอกหยอกหวั่นไหว

ม่านราตรีสีดำยังอำไพ

สว่างในใจคนหนึ่งคนเดียว


๑  น้ำค้างออดอ้อนยอดใบหญ้าไหวอ่อน

หยดห่วงหาอาทรคนซ่อนเปลี่ยว

หนึ่งดวงใจให้หมดไม่ลดเลี้ยว

ผูกพันเหนียวแน่น...เดียวดาย...มิวายรัก



๑  ดึกแล้วห่มลมหนาวพัดกราวใหญ่

ดาวเลือนเดือนลับไกลเหมือนใครผลัก

อยากหลับฝัน...ขวัญหายเสียดายนัก

ชะตาหักเหใจใครหักลา



๑  หากหยุดความหลังชื่นคืนอบอุ่น

รอยละมุนกรุ่นเล่ห์เสน่หา

เก็บหยดความเจ็บช้ำในน้ำตา

ให้รู้ว่าฆ่าใจมิได้เลย


      ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 29 Nov. 2005,22:38


ฉันมีฉัน….วันไหนใจแน่วแน่
จะดูแลความรักมิผลักไส
รักษ์มิตรภาพแสนสวยด้วยจริงใจ
เอาใจใส่รักตนจนเบ่งบาน

ฉันมีเธอ....เสมอไปไม่ผันเปลี่ยน
หนาวร้อนเวียนไถ่ถามความรักหวาน
ยามท้อถอยคอยปลอบใจให้สำราญ
สองประสานผูกสัมพันธ์งามมั่นคง

เธอมีเธอ....เสมอมาแม้คราท้อ
ฝืนสู้ต่อตามประสาพญาหงส์
กาลแปรเปลี่ยนเพียรรักปักษาดง
มิเคยหลงแบ่งใจให้ใครครอง

เธอมีฉัน....พันผูกร่วมปลูกรัก
มั่นสมัครชีวิตนี้มีเราสอง
อุปสรรคหลากภาระร่วมประคอง
ความหม่นหมองช่วยบรรเทาเราสองคน

เรามีเราเท่านั้นร่วมปันสุข
เรื่องร้ายรุกร่วมต้านทานทุกหน
เรามีเราเท่าเทียมเปี่ยมกมล
สุขเหลือล้นสองเราเคียงเงาใจ





Posted by นฤชา on 02 Dec. 2005,22:38


......แสงจันทร์เพ็ญเย็นฤทัยในคืนนี้
.............เจ็บฤดีร้าวกมลเกินทนไหว
....................เธอคนดีที่รักมาจากไกล
...........................ทำฉันให้หงอยเหงาเฝ้าแสงจันทร์

......ลมพระพายไล่เมฆามาบังบด
...............แสนรันทด ดั่งเธอพรากไปจากฉัน
......................เหตุไฉนพระพายทำร้ายกัน
............................มาบังจันทร์บังใจให้มืดมน..



Posted by lynny on 02 Dec. 2005,23:31
   เรามีเรา..เท่านั้นพอ
มิร้องขอ...สิ่งในอื่น
ถึงบางวัน...กลั้นสะอื้น
ยอมขมขื่น..เพราะรักเธอ..



Posted by lynny on 02 Dec. 2005,23:35


เรามีเราเท่านั้นฉันพอใจ
ทุกข์แค่ไหนยินดีฝ่าร่วมหาฝัน
ขอเพียงแค่วันนี้มีแต่กัน
อย่าแปรผันมีใครให้ตรอมตรม

ฉันมีเธอเสมอเหมือนเพื่อนคู่คิด
ถูกหรือผิดสุขเศร้าเคล้าผสม
ไม่เจ็บปวดมีคุณสู้เป็นคู่ชม
ยามลื่นล้มคุณประคองน้องอุ่นใจ

Posted by นฤชา on 03 Dec. 2005,22:07




.......เพียงมีเธออยู่ใกล้มอบไออุ่น
............แสนละมุนกรุ่นรักมิหักหาย
.....................อันหนาวเนื้อเมื่อเราเฝ้าชิดกาย
............................ก็มลาย ความเย็นเป็นอุ่นแทน

.......แต่หนาวรักหักจิตคิดสะท้าน
...............ทรมานกายใจให้เหลือแสน
........................จะห่มรักถักทอแต่พอแกน
...............................ก็ไม่แม้นอุ่นใจในรักเธอ...


tinyrose.gif  tinyrose.gif  love.gif  tinyrose.gif  tinyrose.gif
Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 08 Dec. 2005,21:50
ลอยรูปยิ้มอิ่มแก้มสองแต้มฝัน
เหนือคืนวันพันผูกลูกร่ำหา
หลิวลับร่วงทั้งดวงใจไม่สั่งลา
ให้รู้ว่าเวลานี้ลูกพิไร

หลิวร่วงแค่แก่ใบแต่ได้ผลิ
ชีวิตนิรันดรหน่ออ่อนใหม่
ยังซึมซับคำนับพ่อก่อฟืนไฟ
ยากแค้นหนาวร้อนก้าวไป...อุ่นไอรัก



...ภาพรอยยิ้มและทุกสิ่งของพ่อยังล้อตาตรึงใจ   ไม่เคยลบเลือนไปได้เลย ยังคำนึงถึงพ่ออยู่เสมอ

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 08 Dec. 2005,22:01
ไปนอนหนาวร้าวใจที่ไหนหนอ
มาแอบพ้อต่อว่าลมข้าหวง
เสียดสีลมพรมใจใครเล่นลวง
มิรู้ดวงใจลมนิ่งขมกลืน

Posted by lynny on 09 Dec. 2005,01:18
จะไปหาเข้าใกล้อยากได้พร
จะไปอ้อนหัตถามาลูบหัว
จะเคาะค้อนเล็กใหญ่ไม่หวาดกลัว
ไม่ได้มั่วแกล้งเศร้า..แต่เหงาจริง..



Posted by lynny on 09 Dec. 2005,01:20
คือฉันเองนักเลงโตขี้โม้นัก
คราเจ็บหนักร้องไห้ใครสงสาร
เขาคงว่าสมน้ำหน้าน่ารำคาญ
คนร้าวรานคนช้ำฉันคนเดียว

คือฉันเองทำตนให้หม่นหมอง
ร้องเถิดร้องเขาไม่แคร์ไม่แลเหลียว
เจ็บครานี้เกินรักษาเกินยาเยียว
คนใจเปลี่ยวทนช้ำทำตัวเอง



Posted by นฤชา on 16 Dec. 2005,02:12


...ค่าของคนค้นได้ในความคิด
......ตรองดวงจิตสังเกตุด้วยเหตุผล
..........จริงหรือลวงดวงใจให้วกวน
..............ค้นกมล...จริงไซร้..ใช้เวลา

...รักแท้จริงต้องมั่นใจในความรัก
........อย่าพะวักพะวนจนผวา
...........ต้องไว้ใจ..กันและกัน..มั่นทุกครา
................จะรักษา...สัมพันธ์นิรันดร์กาล

inlove.gif  greet.gif  xmas.gif  thumbsup.gif  flo_1.gif  kissing.gif  fryingpan.gif
Posted by lynny on 16 Dec. 2005,05:03
คนขี้โอ่โง่เง่าเขาไม่รัก
ยามประจักษ์รักพ่ายอายหนักหนา
แม้แอบตู่เท่าไรไม่ได้มา
มิอาจคว้าหัวใจ.....เจ็บไม่เบา

เป็นคนดื้อถือดีอยากมีรัก
ริหาญหักอยากครองใจของเขา
คนเขามั่นฝันใฝ่ไม่ใช่เรา
ยังรบเร้าตั้งหน้าฝ่าทางตัน

คนเพ้อเจ้อละเมอหาคำว่ารัก
อาการหนักยามไปไม่ถึงฝัน
แม้นเจ็บปวดตรมตรอมพร้อมฝ่าฟัน
ถึงโศกศัลย์ไม่สิ้นจินตนาการ

ต้องหมองหม่นคนบ้าเที่ยวหารัก
ศรพิษปักมีน้ำตาน่าสงสาร
ร้องฟูมฟายเพราะช้ำเขารำคาญ
เจ็บดวงมานยังทุรังรักต่อไป

คนไม่โตโม้เก่งหลงเพลงรัก
ล้มเสียหลักขมขื่นฝืนบอกไหว
รักเขาแล้วแม้นอดสูสู้เถิดใจ
รักเขาให้ถึงที่สุดอย่าหยุดเลย


Posted by นฤชา on 20 Dec. 2005,23:31



เป็นเพียงกิ๊กต้องด้านต้านให้ไหว
ต้องทำใจจำยอมพร้อมเสมอ
พร้อมรับใช้ไม่หวั่นหมั่นปรนเปรอ
รีบเสนอสนองอย่างต้องการ

การเอาอกเอาใจให้สารพัด
ตามถนัด..ลืมทุกข์สนุกสนาน
ภายในช้ำกล้ำกลืนฝืนทรมาน
ภายนอกหวานยิ้มให้อย่างใจเย็น

เป็นเพียงกิ๊กจิกใช้ได้เสมอ
มาบำเรอ..ดวงแดแม้แสนเข็ญ
ยามเราเหงา..มีสำรองต้องเข้าเวร
แก้ลำเค็ญ..บางครั้งก็ยังดี

ยามเราสุข..ลืมกิ๊กแบบพลิกผัน
แสนสุขสันต์..กับคู่อย่างจู๋จี๋
ลืมสนิทกิ๊กกั๊กภักดิ์ชีวี
ลืมไมตรี กิ๊กเก่าคราวร้าวราน

แต่พอทุกข์ท่วมท้นเกินทนเหงา
พร่ำเพรียกเขา..ที่พักใจให้สมาน
ช่วยมาคั่นเวลาคราต้องการ
อย่างชำนาญ..กิ๊กจ๋า..หาน้องที


Posted by lynny on 24 Dec. 2005,01:47
“คนดี” เรียกไป ไร้ความหมาย
สุดอับอายเจ็บซ่อนหน้าน้ำตาไหล
คนสำคัญฉันรักหลงมิปลงใจ
ยังอาลัยคนเก่า...เศร้าเหลือทน

เสียงไม่หวานพาลโศกสู่โลกช้ำ
เขาไม่จำเราเอ่ยเลยสักหน
วันนี้รู้ใจจริงยิ่งมืดมน
แสนสับสนเจ็บแสบแทบขาดลม

หากฉันรู้คนนั้นเคยเอ่ยคำนี้
เรียก”คนดี” อยากเพียงไหนใจจะข่ม
ณ บัดนี้เตรียมพร้อมยอมตรอมตรม
ร้องให้สมความเศร้าเขาไม่แล

คนมาหลังสั่งใจให้ลืมรัก
ต้องปากหนักไม่สนคนรักแท้
พอเถิดใจอย่าถอนยามอ่อนแอ
เรา..ผู้แพ้รอเวลารักษาใจ


Posted by lynny on 24 Dec. 2005,01:49
ป่านนี้ร้าวหนาวใจอยู่ไหนหนอ
หรือว่าท้อเจ็บซึ้งจึงเงียบหาย
คิดขุ่นเคืองเรื่องใดหรือไม่สบาย
อย่าให้ทายโปรดเฉลยเอ่ยออกมา

คิดถึงมากคนดีที่ขุนเขา
อยากบรรเทาช่วยกันแก้ปัญหา
ขอมีส่วนร่วมทุกข์สุขในทุกครา
หากอ่อนล้าอวยชัยให้หายดี

อาจจะช่วยอะไรไม่ได้มาก
แต่ยังอยากเอาใจให้สุขี
แบ่งเบาด้วยกำลังที่ยังมี
สู้เต็มที่เพื่อเคียงข้างร่วมทางกัน

รู้ว่าคุณเข้มแข็งใจแกร่งกล้า
ยังปรารถนาร่วมกมลค้นหาฝัน
พบอุปสรรคไม่ท้อขอยืนยัน
มิแปรผันแน่วแน่มีแต่คุณ



Posted by lynny on 25 Dec. 2005,03:40
เสียงคนไกลเอ่ยมาว่างานหนัก
วอนให้พักภาระจะได้ไหม
มาพบกันเติมความหมายสองสายใย
เพิ่มรักให้เคียงข้างยามห่างกัน

เสียงคนไกลแจ้งมาว่าไม่ว่าง
โค้งฟ้ากว้างมิอาจข้ามตามหาฝัน
หลายเรื่องราวรุมตัวเข้าพัวพัน
มิอาจดั้นมาหาขวัญตางอน

เสียงคนไกลบอกมาว่างานมาก
แม้จะอยากไปกอดคนออดอ้อน
ห่างเพียงกายยังห่วงใยใจอาวรณ์
ให้ว่างก่อนจะพบสบคำนึง

เมื่อคนไกลว่างงานคงพานพบ
จะได้สบตาคมคนคิดถึง
รอวันได้จูบพักตร์คนรักซึ้ง
สักวันหนึ่งคงเจอกันเหมือนฝันมา

เมื่อคนไกลภาระสะสางลง
เราสองคงสมหวังดั่งโหยหา
แล้วพิสูจน์คำพูดใครได้สัญญา
พิจารณาสัจธรรมรักดำเนิน

Posted by lynny on 30 Dec. 2005,02:33
หากเธอเป็นคนนั้นของฉันจริง
โปรดอย่านิ่งยามฉันนั้นหวั่นไหว
ยามฉันงอนมาง้อหน่อยค่อยอุ่นใจ
อย่าปล่อยให้คนดื้อรักต้องหนักทรวง......

นิ่งจนเกิดช่างว่างห่างกันนัก
ฉันตระหนักเรียกใจคืนตื่นจากบ่วง
แต่ยากยิ่งไม่นิ่งพอต้องรอดวง
ขึ้นจากห้วงจากรักที่หนักใจ

Posted by lynny on 04 Jan. 2006,03:51
หนทางไกลเกินใจสู้....”อุ้มหนูหน่อย”
หายเหนื่อยค่อยวางลงคงเดินไหว
ตามหาคนแสนดีมีน้ำใจ
จะมีไหมคนนั้นที่ฉันรอ

ชีวิตนั้นมิใช่ง่ายหลายคนบอก
ผ่านช้ำชอกหวานสุขเคล้าทุกข์ท้อ
เพียงได้มีอกอุ่นคุณเคลียคลอ
มิคิดขอปัจจัยใดเพิ่มเติม

อยากอบอุ่นสบายใจในอ้อมแขน
กอดแน่นแน่นรอบสรรพางค์สร้างแรงเสริม
ความรู้สึกผนึกใจไว้ประเดิม
สำหรับเริ่มวันใหม่ในเส้นทาง

หากคุณเหนื่อยลำบากใจไม่หน่ายหนี
ช่วยเต็มที่..แบกภาระร่วมสะสาง
เพียงคุณอุ้มให้ลือลั่นกันทั้งบาง
จะร่วมสร้างชีวิตใหม่ให้เป็น”เรา”

“อุ้มหนูหน่อย” คอยนานแล้วแก้วใจจ๋า
อย่าเพิ่งล้าถอนตัวไปให้ฉันเหงา
ทุกข์สุขมีเธอฉันช่วยบรรเทา
จึงรบเร้าให้มาอุ้มอย่ากลุ้มใจ...

Posted by lynny on 04 Jan. 2006,04:02
ยามคำนึงถึงคนดีที่ปลายฟ้า
หยาดน้ำตาจากจินต์หลั่งรินไหล
มีอีกหญิงหมองหม่นเพราะคนไกล
มอบหัวใจเหมือนเราเศร้าตรอมตรม

ได้ยินข่าวร้าวรานสงสารเขา
ป่านนี้เหงาสับสนทนขื่นขม
รักให้แล้วยากขอคืนขื่นอารมณ์
คงจะจมห้วงทุกข์แสร้งสุขกมล


ยิ้มปากแย้มแต้มหน้าแกล้งว่าสุข
รักเป็นทุกข์ชั่วกาลพาลสับสน
เขาคงจะเจ็บหนักรักต้องทน
อีกกี่คนที่ใครเสาะเพราะรักเธอ

คิดถึงเสมอไม่ว่าเธอไปแสนไกล
อยู่แห่งไหนจงรับรู้อยู่เสมอ
ทุกเวลาฉันคนช้ำพร่ำละเมอ
อยากจะเจอแทบตายคนปลายฟ้า

Posted by lynny on 04 Jan. 2006,22:50
เมื่อคืนนี้คนดีจ๋าช่างน่ารัก
ได้ประจักษ์รักงามมีความหมาย
เมื่อไรที่เธอฉันมั่นเคียงกาย
ทุกข์สลายอบอุ่นเมื่อคุณเคียง



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 08 Jan. 2006,01:26
. ....เร้น.....





๑   ถั่งถ้อยผลิร้อยความ    มนงามนิยามรัก
แรกเจอก็เผลอผลัก         หทยา ณ แดนใด


๑   ซ่อนนัยประหวัดชิด   นฤมิตเสน่ห์ไหว
วาดหวังจะยังใย              รติพันธนาการ


๑   อิงอกละมุนอ่อน   ทิพกรจะฉายฉาน
ดินฟ้าจะรังควาน      มิสะทกสะเทือนตน


๑   สุขทิพพิมานเมฆ    รจเรขมิเยี่ยมยล
ชื่นฟ้านิศาชล             นิรทุกขคำนึง


๑   ดาวเดือนบ่เลือนลับ  ตริสดับมโนรึง
สานต่อมิพอพึง               ระดะรอยคะนึงนวล


๑   ภาพย้อนสะท้อนจิต    สุนิมิตบ่คืนหวน
ดึกด่ำสิคร่ำครวญ            นยนาลุฟ้าฤา


                       ๑๑๑๑๑

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 08 Jan. 2006,01:31
........เป็นเพราะใจใกล้เกิน......


๑     รอยใดฝังอกแค้น    มิจาง
น้อยหนึ่งมิให้หมาง        หม่นใกล้
ทิพย์เล่ห์เสน่ห์ราง         เลือนพี่  ฤาแม่
คงสนิทเกินให้              ห่วงสิ้นฤดีโหย


๑     ค่อนดึกลมพรมหน้าผวาตื่น
ถอนสะอื้นคืนใดไม่แตกต่าง
สิ่งคุ้นเคย....รำเพยพัดสะบัดจาง
ไยรักหมางมิรางเลือนเหมือนลมเลย


๑     จมความหลังครั้งก่อนเจ็บซ่อนหน้า
ใครลืมเล่ห์เสน่หา...ขวัญข้าเอ๋ย
ลมโชยหนาวคราวนี้มิเหมือนเชย
ไร้คู่ที่อยู่เคย.....คำเอ่ยรัก


๑     คงมีความหมายใหม่ให้สนิท
ละเลยมิตรเรือนใจไม่ประจักษ์
ใบไม้แก่ใกล้หล่นไร้คนพัก
รู้ว่าสักวันเห็นเป็นเช่นนี้


๑     สิ่งใดย้ำคำชัดคือสัจจะ
รู้กาลเทศะควรคิดถ้วนถี่
ฝากชีวิตให้กันผูกพันฤดี
หนักแน่นที่สุดมีสติปัญญา


๑     ความแตกต่างช่างเถิดเกิดมาต่าง
มิอาจกางกั้นนัยรักไห้หา
จำเป็นไหมได้ครองรักปองมา
ตอบไม่ได้ดอกหนา....น้ำตาคลอ

             
           
           ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 18 Jan. 2006,20:50

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 24 Jan. 2006,00:46
. .......ยากหาดีมีธรรมทำการได้......



ความมืดโรยตัวปะทะลมหนาว
สายหมอกราวริ้วใสแต้มใบหญ้า
ควันไฟไล่แมงค่ำรำคาญตา
ล้อมวงพาข้าวคำหนึ่ง....กล้ำกลืน


ความเงียบครอบคลุมรอบกายบอบช้ำ
พรุ่งนี้จำนำอะไรได้พอชื่น
นายังเช่าข้าวซื้อแพงอ่อนแรงยืน
ดิ้นรนฝืนสู้หาอยู่หากิน


หลายปีดักดานกับความคับแค้น
เสียงผู้แทนแน่นรูหูมิสิ้น
คนไทยไม่ยากไร้ในแผ่นดิน
วันนี้ปลิ้นคำหลอกใดตอกทุกข์


ไม่เคยรู้ผู้แทนตัวแทนใคร
หลังเลือกไม่ให้เห็นเช่นเคยขลุก
คำสัญญาหาเสียงเป็นเพียงมุข
เล่นลิ้นปลุกสภาเลอะคารม


ความจนแก้จนบ้าว่าซ้ำซาก
มีปากสำรากไม่ได้ต้องก้ม
ทำตามพรรคสั่งขวาซ้ายอย่าล้ม
ทิ้งอุดมการณ์ทำงานนาย


ฟากฟ้าใกล้ไกลเห็นมืดเช่นนี้
ยากหาดีมีธรรมทำการได้
ชั่วระบาดชาติเสี่ยงล่มเรียงราย
ก่อนแผ่นดินสุดท้ายสิ้น..ให้คิด


              ๑๑๑๑๑

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 24 Jan. 2006,00:47
.....เคลือบแคลง....


๑     หิ่งห้อยผิด้อยแสง       ดุจแข่งเสมอแข
ความต่างสว่างแล              ก็มิห่างกระจ่างตน


๑     กรรมเวร ฤ เช่นนี้     เสาะวิธีวจีดล
มุ่นจิตติติดตน                   บ่สงบสยบใด


๑     ปิดฟ้าสิฝ่ามือ             ระดะคือระบือนัย
ชั่วเห็นก็เป็นไป                ภวกรรมสำแดง


๑     ปิดคชสารตัว             จะจะบัวบ่มิดแห่ง
ชั่วชัดอสัตย์แจง                มิกระดากหทัยรน


๑     ศีลธรรมระยำใหม่     กระจะนัยสะใจตน
สำนึกบ่นึกยล                   กลร้ายขยายความ
       

๑     ดอกไม้ไฉนฉม         พิษพรมคละลมลาม
หน้ากากกระชากทราม      คุณธรรมอำพราง
 

                             
                         
                         ๑๑๑๑๑

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 24 Jan. 2006,00:48
. ... แก้หนาว.....


๑     หนาวกี่หนทนได้ใจมิหนาว
หนักใจคราวลำบากยากรับไหว
ปัญหาสารพัดรุมมัดใจ
มองหนทางแก้ไขยิ่งไม่มี


๑     บ้านเมืองมากเรื่องราวชั่วฉาวโฉ่
คนจนทนอดโซโร่เป็นหนี้
ชีวิตที่ฝันใฝ่ไม่เคยดี
แบกดอกเบี้ยเพลียชีวิตดิ้นรน


๑     คนมีมากอยากได้ไม่รู้จบ
คนยากจนทนกลบหนี้ลบหม่น
พวกการเมืองไม่แปลกแหกตาคน
เรื่องรวยจนให้คนฝันจนตาย    


๑     ไม่มีจริง..ทนนิ่งชนะ..จะแย่หนัก
เทพยดาใดมารักษ์ทุกข์หักหาย
ถึงอับจนก็คนดีมิใช่ควาย
สนตะพายซ้ายขวาหันตามฝันลวง


๑     มากสมองสองมือสื่อกล้าแกร่ง
มากยิ่งแรงแข็งขันบรรลุล่วง
รู้ทันเล่ห์เพทุบายร้ายทั้งปวง
มิติดบ่วงกินคน....ดิ้นรนเอง


๑     ประชาชนคนดีศรีประเทศ
ต้องทันเลศนัยร้ายหมายข่มเหง
มีผู้แทนตัวแทนใครใช้ยำเกรง
อย่าให้เพลงชาติไทยไร้คนฟัง



              ๑๑๑๑๑

Posted by แครอท on 28 Jan. 2006,02:35
เยี่ยมมาก...นับถือ...ในทุกบทกลอนที่จารไว้
1-10 แคร์นั่งมาอ่านเพลินเลย..
ขอเป็นกำลังใจให้พี่ๆทุกท่านนะคะ

ภาพสวย  กลอนเพราะ
ชอบ..มากๆเลยค่ะ พี่แต่งกันเก่งน๊อ

อยากแต่งเก่งๆ เหมือนพี่ๆจัง...คริคริ
ไงแคร์ขอฝากตัวเป็ลูกศิษย์ด้วยคนนึงนะคะพี่ๆจ๋า...

thankssign.gif
 again.gif again.gif again.gif
wave.gif wave.gif
Posted by lynny on 01 Feb. 2006,04:09
ยินเธอเอ่ยเฉลยมาว่ารักฉัน
ตัวเรานั้นแน่ใจไม่ผิดหวัง
ช่างอบอุ่นคุ้นใจยามได้ฟัง
เปรียบเหมือนดั่งน้ำฟ้ามาพรมใจ

ฉันเชื่อเธอเสมอไปไม่เปลี่ยนแปลง
จึงขอแรงเธอเชื่อมั่นอย่าหวั่นไหว
แม้จะอยู่คนละแดนแสนห่างไกล
เหมือนลูกไก่ฝากกมลกับคนดี

ให้เวลาพิสูจน์คำพูดฉัน
จะคงมั่นหรือลืมเลือนเบือนหน้าหนี
ไม่สัญญาว่าจะรักสักกี่ปี
ฉันคนนี้มั่นใจลืมไม่ลง

คิดถึงเธอเสมอแม้อยู่ห่าง
ฝ่าสิ่งขวางหาเสียงทุ้มที่ลุ่มหลง
หากพบหน้าคนดีที่พะวง
ตัวฉันคงสุขใจกว่ามารำพึง


เชื่อถือได้ไม่ลวงให้ห่วงหา
แม้อยู่ไกลคนละฝั่งยังคิดถึง
คว้าแขนมาไม่สามารถอาจคว้าดึง
ส่งใจซึ้งแทนใจไว้ให้เธอ

ห่างเพียงตัวกลัวไปใยใจยังรัก
ยังสมัครฝากใจให้เสมอ
แค่ได้พบในฝันที่ฉันเจอ
ได้ละเมอถึงสักครั้งก็ยังดี

สวัสดีค่ะคุณแครอท ดีใจจังนะคะที่มาทักทายกัน เจ้าของบ้านไม่ค่อยว่างมาทักทายค่ะ พวกเราพอทราบนะคะว่าฝีมือคุณแครอทก็เป็นหนึ่งเหมือนกันค่ะในเรื่องกลอน

signwelcome.gif  signwelcome.gif  signwelcome.gif  thankssign.gif  signwelcome.gif  signwelcome.gif  signwelcome.gif


Posted by lynny on 01 Feb. 2006,04:16
ลืมขอบคุณคุณแครอทได้อย่างไรน้า
ขอบคุณค่ะที่แวะมาแวะชม
มอบดอกไม้แทนคำขอบคุณนะคะ



Posted by lynny on 04 Feb. 2006,03:13
หลงเสน่ห์เล่ห์ร้าย ซาตาน
ฝังแน่นในดวงมาน ยากรื้อ
ดวงใจถูกประหาร  สาหัส จริงเอย
โทษแต่ตัวเองดื้อ  ยกให้ไม่เคยเหลือ

อกเอ๋ยมิเคยรัก           เพิ่งรู้จักเจ็บแล้วหนอ
พลาดพลั้งครั้งเดียวพอ ก่อรักใหม่อย่าได้ทำ

อกเอ๋ยหยุดรักเถิด     อย่ามัวเพริศมัวถลำ
ห่างไกลคนใจ       กล้ำกลืนทุกข์จุกในใจ

อกเอ๋ยมิเคยลืม        ยังปลาบปลื้มรักหลงใหล
คำหวานซ่านซึ้งหทัย     ไม่อาจพรากจากกมล

อกเอ๋ยมิเคยจำ      ต้องเจ็บช้ำอีกกี่หน
สิ้นหวังคือวังวน      ทนทำไมรักไม่จริง

อกเอ๋ยไม่เคยจบ     ร่ำอยากซบอกคนนิ่ง
อยากกอดพรอดแอบอิง ยิ่งโหยหายิ่งอาวรณ์

อกเอ๋ยมิเคยจาก    เพราะรักมากยากไถ่ถอน
ร้างลาต้องม้วยมรณ์   อ้อนคนไกลให้หวนคืน

Posted by lynny on 07 Feb. 2006,22:53
ตอนห้าขวบหน้าผ่องได้ของเล่น
ยิ้มหน้าเป็นผู้ใหญ่ให้ของขวัญ
วิ่งเล่นในสวนสนุกทุกทุกวัน
เปรียบสวรรค์กลางใจวันวัยเยาว์

ครั้นสิบขวบดื่มด่ำลำธารใส
แหวกว่ายไปมิกลัวแดดที่แผดเผา
กลางทุ่งนาเวลาทองของพวกเรา
ต่างหยอกเย้าสนุกสนานสราญรมย์

สิบห้าปีชอบอ่านการพูดเขียน
ตั้งใจเรียนวิชาอาจารย์บ่ม
ได้ที่หนึ่งซึ้งใจใครชื่นชม
แสนสุขสมเพลิดเพลินเกินเปรียบปาน

ยี่สิบย่างวางตัวเด่นเริ่มเป็นสาว
ฉายแววดาวกว่าเก่าคนเล่าขาน
สรรเสื้อผ้ามาใส่ให้สำราญ
สีสดหวานแต่งตนจนงดงาม

สาวสามสิบมีหนุ่มทำกรุ้มกริ่ม
ลอบแอบยิ้มแต้มหน้าประสาหญิง
สุขได้หวังมีคนรักให้พักพิง
อกเคยนิ่งเริ่มคำนึงถึงวิวาห์

******************************

สี่สิบห้าเป็นอย่างไรยังไม่รู้
........................................
........................................
......................................




 

Posted by lynny on 09 Feb. 2006,04:01
คนเจ้าชู้มาง้อขอโอกาส
มิบังอาจขัดใจให้หมองศรี
ทดลองรักอีกสักหนกับคนดี
หากหนึ่งปีเลิกลดละจะแต่งงาน

คนเสเพลสัญญาว่ารักมั่น
จะผูกพันเราสองครองรักหวาน
ลืมเรื่องเก่าเล่าไว้ในวันวาน
จะประสานหัวใจไว้ด้วยกัน

หากเธอพร้อมยอมเปิดใจให้พิสูจน์
ทุกคำพูดหากทำได้ไม่แปรผัน
ยกกายใจเคียงข้างเป็นรางวัล
เป็นความฝันที่ใกล้มากหากเธอจริง

เก่งแต่ปากทำไม่ได้ใครจะเชื่อ
หว่านคำหวานหลอกเหยื่อเสือผู้หญิง
หากจริงจังทั้งใจไม่ประวิง
จะรีบวิ่งถลาหายอดชาย

เราทั้งสองลองรักใหม่ให้โอกาส
หากทำพลาดคงรันทดหมดความหมาย
ประคองรักต่อไปเคียงใจกาย
ให้สุดสายทางรักเราสองคน



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 10 Feb. 2006,22:43


๑   เคยฝันวันหนึ่งโน้มดึงฟ้า
ต้องตาอาลัยฝ่าไปถึง
เพียรย้ำสำนึกนัยลึกซึ้ง
ครั้งหนึ่งตรึงตราสุขารมณ์


๑   ก่อนสายชีวิตพลันปลิดร่วง
ขอทวงห่วงเพาะงามเหมาะสม
โลกีย์มีมาเพียงปรารมภ์
ชื่นชมสมเล่ห์เวลาลับ

๑   หมายใจใคร่ปะแสนสนิท
หมายนิดผิดน้องค่อยป้องปรับ
หมายเล่นเอ็นดูใครรู้รับ
หมายสับปลับร้ายมิใช่คน


๑   คือใจให้แก้วแล้วตลอด
คือไฟไยมอดบอดสถล
คือฟ้ากล้ากวักรักแห่งตน
คือคนผจงหางหงส์งาม


๑   หนทางห่างไม่ใช่อุปสรรค
กาลจักรฤาไฉนใครมองข้าม
โศลกแน่นฤดีมิต่อความ
มีคำถามยามใดนัยน์ตาคลอ


๑   ร้อนแรกแตกภายในหายรุ่ม
จิตกุมสติปัญญาก่อ
ชีวิตต่างทางใดใครรอ
สานต่อรักพอดีสีฟ้า


       ๑๑๑๑๑


 

Posted by lynny on 16 Feb. 2006,04:05

ใยเขียนเสือให้กลัวจนตัวสั่น
ฟังแล้วฉันวิตกอกผวา
ผู้เชี่ยวชาญพูดเหมือนตักเตือนมา
จะช้ำถ้าเสือสับปลับมิกลับใจ

เก็บไปคิดหลายรอบมาตอบพี่
น้องคนนี้มิแคร์เจ็บแค่ไหน
ยอมทนช้ำทนเหงายามเขาไป
ด้วยอยากให้โอกาสเสือเผื่อกลับตัว

มิเชื่อคำพี่สอนก่อนมีรัก
ช่างดื้อนักบอกไปไม่เห็นหัว
น้องหลงคนเจ้าชู้หูตามัว
จึงไม่กลัวความผิดหวังครั้งเขาเมิน

ขอขอบคุณความห่วงใยพี่ให้น้อง
กลัวมัวหมองจึงเตือนกันขอสรรเสริญ
รับรักแล้วมิท้อขอเผชิญ
จะดำเนินรักต่อไปไม่คืนคำ

Posted by lynny on 17 Feb. 2006,02:04
รักบังตามืดบอดกอดความเขลา
มัวโง่เง่ารักไก่แจ้แย่จริงหนอ
ถูกสวมเขาสนตะพายยังไม่พอ
โดนจูงคอเดินตามงามหน้าจัง

รักคนผิดปลิ้นปล้อนกระล่อนเก่ง
เป็นนักเลงรักหลายร้ายฉมัง
ตีหน้าซื่อถือวจีมั่นจีรัง
พอหันหลังออกลายร้ายสิ้นดี

ทั้งหัวงูไก่แจ้แลชิดซ้าย
หลอกทำร้ายหญิงถนัดเรื่องบัดสี
ช่างเชี่ยวชาญรักเล่ห์อเวจี
หากสตรีนี้หลงคงร้าวรอน

หลีกให้ลี้หนีให้ไกลชายเจ้าชู้
ทั้งหัวงูพญานาคหากถูกหลอน
ช้ำฤทัยตายทั้งเป็นเซ่นสังวร
จำจากจรลาไกลอย่าหมายเจอ

ขออุทิศส่วนกุศลผลบุญให้
ชายหลายใจเจ้าชู้อยู่เสมอ
ขอกรวดน้ำคว่ำขันนั้นให้เธอ
อย่าเสนอมาหลอนขอจรลี

พอกันทีชาติหน้าอย่าได้พบ
ชาตินี้จบรักปลอมพร้อมหลีกหนี
ทั้งชาติหน้าชาติไหนอย่าใกล้ชีวี
ลากันที...รักสลดทุกบทตอน

สมน้ำหน้าโง่นักรักคนผิด
ระทมจิตตนเองหลงเพลงหลอน
หลงคารมคำลวงบ่วงอาวรณ์
แทบม้วยมรณ์ชีวาตย์พลาดคำคน

ฉันทั้งนั้นที่ทำให้ช้ำรัก
มาตระหนักเจียนตายก็หลายหน
รักแล้วช้ำกล้ำกลืนจำฝืนทน
น้ำตาหล่นนองหน้าเพราะบ้าเอง



Posted by lynny on 24 Feb. 2006,04:29


ทุกหนแห่งที่เธอไปไล่ประชิด
ร่วมเคียงจิตเคียงข้างมิห่างหาย
ไกลสุดหล้ายินดีอยู่คู่ใจกาย
เส้นทางสายที่เธอไปใคร่เดินตาม

แม้นงานยุ่งปวดหัวปลีกตัวหลบ
หาจนพบพร้อมใจมาไถ่ถาม
เอาใจช่วยให้สุขทุกโมงยาม
จะไม่ข้ามหากล้มก้มช่วยเธอ

หากเธอมีศีลศรัทธาสูงกว่านัก
ขอสมัครสร้างใจให้เสมอ
ทั้งปัญญาจาคะอีกนะเออ
จะมิเผลอสั่งสมไว้ให้เท่ากัน

หากเธอหนีจะตามไปในทุกที่
แม้บางทีลึกลึกรู้สึกหวั่น
เพราะความต่างขวางไว้คือวัยวัน
ตามไม่ทันน้องเกิดช้าน่าเศร้าใจ

อยากตามรักตามฝันให้บรรลุ
แต่อายุห่างสุดกู่เกินสู้ไหว
ยากยิ่งนักจะด้นดั้นฝ่าฟันไป
ตามไม่ได้ดอกหนาน้ำตาริน

หากชาติหน้ามีจริงหวังพิงพัก
จะตามรักสายสวาทมิขาดสิ้น
จะมิยอมให้หมดหวังรักพังภิณ
ชาตินี้ดิ้นไม่ไหวได้แค่เงา

Posted by lynny on 28 Feb. 2006,00:01
ต้องเจ็บช้ำเพราะชายผู้หลายรัก
หลงใจปักเฝ้าปองแต่ของหลวง
มีหัวใจไว้แบ่งปันพันล้านดวง
จมในห้วงรักดักดานพาลอกตรม

ลางสังหรณ์ก่อนรักเขาเราไม่เชื่อ
กลายเป็นเหยื่อสะอื้นนอนขื่นขม
เจ็บไม่จำช้ำบ่อยรอยคารม
ทุกข์ทับถมจมน้ำตาชีวาวาย

กว่าจะรู้อันตรายก็สายแล้ว
จนดวงแก้วแตกยับดับสลาย
อยากเป็นคนจอมทิฐิในนิยาย
เป็นนางร้ายไม่สนคนไม่จริง

คนเจ้าชู้ผู้ร้ายทำลายใจ
จะมีไหมที่เลิกล่าหาเหยื่อหญิง
จะรอวันได้แอบแนบอกอิง
ทำใจนิ่งรอไม่เบื่อเสือกลับใจ

เจ็บกี่ครั้งช้ำกี่หนจะทนรัก
ยังสมัครตั้งมั่นมิหวั่นไหว
ตัดใจลาไม่ลงคงเหลือใย
ทนต่อไปรู้ว่าช้ำใจจำยอม

เมื่อรักชายเจ้าชู้ครูรักฉัน
รากโศกมั่นดอกรวยรินส่งกลิ่นหอม
ขอทำใจต่อนี้ไม่มีตรอม
ฉันจะพร้อมเคียงข้างไม่ร้างลา



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 28 Feb. 2006,20:49
มองม่านเมฆสีใดมิได้หม่น
หากรู้กลอุบายจุดหมายแฝง
คิดในกรอบบอบบางอ้างตะแบง
มิรู้แล้งรู้รื่นวันคืนจริง

ดาวประจำเมืองใครหม่นไม่รุ้
ดาวอุ้มชูคู่บ้านอย่าพาลนิ่ง
สิ่งไม่ดีมีไว้ให้ท้วงติง
มิใช่ยิ่งยั่วท้าแต่ฆ่ากัน

การเมืองมิใช่งานเลี้ยงเลี่ยงนองเลือด
อำนาจเดือดเชือดเฉือนสะเทือนลั่น
ส่วนตัวหรือส่วนรวมร่วมคิดพันธ์
คือชนชั้นยากจนสู้ผู้ปกครอง

ยุบสภาว่าได้แต่ไม่ชอบ
อยู่ในกรอบอุบายได้ขึ้นล่อง
สภาผิดอะไรไยมิตรอง
เล่ห์ร้ายของทักษิณแผ่นดินลุก

อ้างชอบธรรมอำนาจประหลาดนัก
คนหนึ่งจักใช้สิทธิ์...ผิดที่ปลุก
ประชาธิปไตยอยู่ในคุก
ยิ่งกว่ายุคทรราชย์สามารถร้าย

ปัญหาหลักคือทักษิณ..แผ่นดินเดือด
มิใช่เชือดสภายุบทุบกฏหมาย
การเมืองพรางวางเล่ห์เพทุบาย
คนยากจนสุดท้าย..ไม่ได้ดี

ประชาธิปไตยคือให้สิทธิ
มิใช่ลิดรอนความเป็นคนถี่
ใต้กด(ขี่)หมาย(หัว)..ตัวใครดี
ทำการเมืองมั่งมีใหม่....ไทยร้ายไทย

สวัสดีคนไทยบอกนัยรู้
เปิดใจดูเนื้อในใครจงได้
จากทักษิณ..สิ้นทักษิณ...ยินเสียงใด
หัวเราะหรือร้องไห้จริง...ใครกัน

               ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 02 Mar. 2006,01:38



จะโทรหาเมื่อไรไม่เคยแปลก
คราเริ่มแรกรักฉ่ำโปรยคำหวาน
สองคนไกลคุยกันเพลินจนเนิ่นนาน
เวลาผ่านหมุนไปใจผูกพัน

ถึงวันหนึ่งค้นพบรักจบสิ้น
คำเคยยินว่ารักแท้แค่เพียงฝัน
ไม่มีแล้วเวลามาหากัน
เธอเขี่ยฉันให้พ้นจากหนทาง

"ไม่ค่อยว่าง" เธอว่าคราตีจาก
มีงานมากมาภาระต้องสะสาง
อกคนไกลรักจริงนิ่งปล่อยวาง
คนจะร้างรั้งไว้คงไม่ดี

จบตำนานรักงามข้ามโค้งฟ้า
สุดปัญญห้ามใจใครคิดหนี
อ้างเวลาตั้ดสัมพันธ์พอกันที
ฉันวันนี้ยอมรับแล้วถูกแก้วลืม

Posted by lynny on 02 Mar. 2006,21:57
แม้ว่าของสาธารณะจะมากผล
ประชาชนทั่วไปได้ใช้สอย
หลายคนอยากร่วมใช้ร่วมซ้ำรอย
คุณภาพด้อยแค่ไหนอยากใช้กัน

คุณภาพต้องใจใครแย่งยื้อ
จึงหมั่นตื๊อคิดครองเป็นของขวัญ
ได้ความช้ำเจือจางเป็นรางวัล
อกสะบั้นเพราะของดีมีคนจอง

อาจประสงค์ของกลางในบางครั้ง
คงไม่หวังทำตัวเป็นเช่นเจ้าของ
ให้คนอื่นชื่นชมตามสมปอง
สักวันต้องทรุดโทรมสมใจเรา

มีสมบัติผลัดกันชมสุดขมขื่น
นอนสะอื้นร่ำไห้อาลัยเขา
ถึงเวลาเขาจรนอนกอดเงา
คนที่เศร้าคือคนปองของกองกลาง

Posted by lynny on 03 Mar. 2006,04:52


อดีต เจ็บหนัก รักสะบั้น
ปัจจุบัน ยังคราญคราง อย่างโง่เขลา
อนาคต สะกดทุกข์ ทึ่จุกเจ่า
เพื่อบรรเทา หัวใจ...ให้เหมือนเดิม

หวังจะให้ เวลา มาแก้ไข
ปลอบหัวใจ คืนสำนึก สู้ฮึกเฮิม
ลืมความเศร้า คราหลัง ครั้งยังเคลิ้ม
ยังจะเริ่ม วันใหม่ โดยไร้คุณ

Posted by lynny on 04 Mar. 2006,02:04


สายลมโชยโบยโบกโลกสดชื่น
ใบไม้ฟื้นเริงร่าคราวลมผ่าน
ปล่อยสายลมพรมใจให้เนิ่นนาน
รับความหวานมากมายจากสายลม

สายลมเอ๋ยรวยระรินพร้อมกลิ่นรัก
ใบไม้ปักฤทัยคลั่งหวังสุขสม
รักรักรักลมล่องแม้ต้องตรม
จะขื่นขมล้านครั้งยังยินดี

Posted by lynny on 16 Mar. 2006,22:21
.....เพลงจาก.....


๑     บอกใจคนไม่รู้อยู่ไกลลิบ
เคยกระซิบหยิบฝัน...วันนี้สลาย
คงเงียบเหงาเปล่าเปลี่ยวคนเดียวดาย
สิ้นความหมายกายใจ...อย่าได้รัก


๑     วิถีแห่งจักวาลไพศาลยิ่ง
ความเป็นจริงภายในใจตระหนัก
ใกล้รุ่งรางร้างไปใครชอกรัก
มิอาจหักหาญได้อย่างใจคิด


๑     เป็นบุญนำหนุนกันแม้นสั้นสั้น
สิ่งผูกพันชั่ววันคืนมิขืนสิทธิ์
ความรู้สึกลึกล้ำ..อมฤต
ยังสนิทเสน่หาตลอดกาล


๑     เหมันต์มิหันเหสิเนหา
คิมหันต์ตราตรึงลมร้อนบ่มผ่าน
วสันต์ใดไหลรินหลงกลิ่นธาร
เก็บความหวานนานไหวนัยผูกพัน


๑     เพียงลมรุ่งพัดกรายผิวกายชื่น
หวนวันคืนผันแปรเหลือแต่ฝัน
สะท้อนอกสะทกในเยื่อใยกัน
แย้มยิ้มพลันยินดีมีรักจริง


๑     บอกใจคนไม่รู้อยู่ไกลลับ
เพลงจากขับทำนองหม่นหมองยิ่ง
ไม่มีแล้วแก้วใดให้พักอิง
เก็บทุกสิ่งจางหายสายลมร้อน


         ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 18 Mar. 2006,05:36
สายลมร้อนตอนมีนาน้ำตาชื้น
อกสะอื้นรักราโรยยิ่งโหยหา
สายลมแล้งแกล้งพัดใครไกลอุรา
น้ำนองหน้าคนคิดห่างร้างลืมกัน

ความรู้สึกลึกลึกบอกช้ำชอกแน่
รักงามแท้ยากปลูกไว้ในมิ่งขวัญ
หัวใจตื้อมือเย็นเฉียบนิ่งเงียบงัน
สายสัมพันธ์หมดสิ้นเกินดิ้นรน

ความแตกต่างระหว่างกันกั้นด้วยฟ้า
จำต้องลายากปฏิเสธในเหตุผล
เจ็บต้องรับความจริงนิ่งอดทน
รักร่วงหล่นจากฟ้าพาใจตรม

สิ้นสายใจให้มาข้ามฟ้ากว้าง
สายสวาทจางเกิดเหงาเข้าทับถม
กอดความหลังครั้งเก่านั่งเจ่าจม
เคยเคียงสมครั้งหนึ่งแค่ครึ่งทาง


สายลมร้างกลางมีนามาไถ่ถาม
รักเคยงามพันผูกถูกเมินหมาง
แม้แต่ความเป็นเพื่อนยังเลือนลาง
สายลมร้างพัดรักไกล....ไร้สิ้นรอย...



Posted by lynny on 18 Mar. 2006,05:38


 couch.gif  sofaroll.gif  sick.gif  couchplus.gif if
เจ้าของบ้านหายไปไหนคะ

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 23 Mar. 2006,23:09
๑     เพลงจากหากต้องจบสงบจิต
สิ่งผ่านมานฤมิตชีวิตผัน
มิเคยได้หัวใจใครผูกพัน
น้ำตากลั้นกระไร..ใครจดจำ


๑     เตือนตนนิ่งเสมออย่าเผลอไผล
โลกวิไลในฝันวันยังค่ำ
ความเป็นจริงยิ่งแปรปรวนแม้คำ
รักตอกย้ำเพียงรำเพยรื่นเลยลับ


๑     หลงนัยเยื่อใยรักพึงหักจิต
สิ่งใดคิดพิสมัยให้สดับ
รื่นแล้วโรย..โหยหา..เมินกล้ารับ
เจ็บ..ไม่จับใจจากกันทุกวันคืน


๑     โอ้ละหนอขอดอกรักบอกหวง
มิได้ทวงคำเห็นรักเป็นอื่น
พี่ฝากหัวใจพันผูกวันคืน
ได้แต่กลืนน้ำตาประสาเจียม


๑     เพลงจากเจ็บฉากจบสงบจิต
สิ่งใดคิดถูก..ผิด.ใจให้เต็มเปี่ยม
ฝากความหมายมิให้หมองอกต้องเกรียม
ร้อยเล่ห์เหลี่ยมทำร้ายใครมิได้เลย


๑     ฝากหัวใจไห้หวนหานวลน้อง
โปรดรู้ตรองความนัยได้เอื้อนเอ่ย
ในดินน้ำลมไฟใจคุ้นเคย
อย่าเลือนเลยเยื่อใยละไมละมุน



               ๑๑๑๑๑



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 06 Apr. 2006,00:42
. .........เถื่อนถ่อยอัปยศชิง สิทธิปล้น........


๑     เสียซึ้งถิ่นงามทั้ง           เวียงพิงค์
เถื่อนถ่อยอัปยศชิง              สิทธิ์ปล้น
วิถีแห่งคนจริง                     แต่ปาก  
หลงขลาดเขลาบ่ข้น              ศักดิ์แท้บาปเมือง


๑     ห ะห่าจะถ่อยถ้วน         สถุล
อ้างเหตุเลศแรงรุน              ต่ำช้า
ปิดฟ้าฝ่ามือพรุน                  เบือนบิด
นายคลั่งสั่งดินท้า                 สะท้อนสะเทือนธรรม


๑     บ่หลงเหลือกลิ่นเอื้อง     เสียงซอ
งามผิดเพียงภาพยอ             ปลุกปั้น
ใจคนบ่สูงพอ                       เทียมสุ   เทพเนอ
อัปยศบีบคั้น                        เจ็บเนื้อนาบุญ    


๑     สนองอยากบ่สิ้น            นายกู
ใครแตะต้องลองดู                กี่ตั้ง
ลบเหลี่ยมเล่ห์อดสู                มิพ่าย
ขุดชั่วไม่รอรั้ง                       ตอบโต้โอหัง


๑     ประจานอัปยศทั้ง          เชียงใหม่
อ้างประชาธิปไตย                ชั่วช้า
ปากว่าตาลุกไล่                    ตามติด  ขยี้เฮย
ทำกระหือรือท้า                    เก่งกลุ้มรุมเลว


๑     คืนสติบ่งเนื้อ               ร้ายใน
งามถิ่นขจรใคร                    สืบสร้าง
เวียงพิงค์จักวิไล                  ร่วมก่อ  
ธรรมแห่งคนเมืองกว้าง        แผ่พ้นถ่อยสถุล



                  ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 09 Apr. 2006,01:23
รักฉันนี้ฤดูไหนไม่ต่างกัน

มิใช่คนควรค่าเธอมารัก
แต่ขอปักใจหลงพะวงหา
ใช่นางเอกเลขหนึ่งงามตรึงตรา
ยังมีหน้าเสนอตัวมาพัวพัน

ดันทุรังหวังอยู่คู่เคียงใจ
รอต่อไปเผื่อเข้าทางคนอย่างฉัน
ฟ้าดินคงเห็นใจในสักวัน
มิยอมแพ้แม้ฝันนั้นเลือนลาง

ฝนกระหน่ำฟ้าร้องกึกก้องจิต
ฟังและพิศสายฝนจนฟ้าสาง
กระแสน้ำขุ่นเข้มเป็นหนทาง
ไม่อาจล้างเธอออกจากซอกใจ

คืนหนาวเหน็บนอนหลับตาใต้ผ้าห่ม
มิอาจข่มความคิดถึงสักครึ่งได้
เฝ้าห่วงหากังวลถึงคนไกล
แอบหวังไว้นั่งพิงอิงอกชาย

เดือนเมษาร้อนจริงใจยิ่งพล่าน
คิดรนรานหวั่นคนไกลไร้ความหมาย
หวาดรักซึมตามเหงื่อออกมานอกกาย
แอบใจหายกลัวรักร้าง***งฤดี

ขอยืนยันสัญญาว่ามั่นรัก
ขอสลักใจกายไม่หน่ายหนี
จะรักเธอยั่งยืนนักหมื่นปี
รักฉันนี้ฤดูไหนไม่ต่างกัน


Posted by lynny on 11 Apr. 2006,00:15



สวัสดีปีใหม่ไทย

วันดีปีใหม่ไทยใกล้ผ่านถึง
สุดคะนึงแดนดินถิ่นสวรรค์
กราบขอพรปู่ย่าขอขมากัน
แสนสุขสันต์วันดีปีใหม่ไทย



เที่ยวสนุกสุขสบายหายกังวล
น้ำปนฝนต้องแก้มสุดแจ่มใส
ระเริงรื่นชื่นสงกรานต์เบิกบานใจ
สาดน้ำใส่ประแป้งกันบันเทิงกมล



ยามสาดน้ำเย็นล้ำฉ่ำหัวใจ
ยามรดน้ำรับพรไว้ให้ได้ผล
เย็นสายน้ำฉ่ำชื่นรื่นใจตน
เย็นสงกรานต์บันดาลดลให้โชคดี



ร่วมทำบุญสุนทานเข้าวัดวา
สรงน้ำพระกันเถิดหนาพาสดศรี
อีกรดน้ำผู้ใหญ่ให้ครบพิธี
ร่วมแบ่งปันความสุขีปีใหม่เทอญ

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 18 Apr. 2006,05:45
ชีวิตหนึ่งพึงบังเกิดความเพริศพราย
มิด้นหาความตายใจพ่ายหนี
ปัญหาใดล้มเหลว..ดีเลวมี
เจ็บแบบนี้มิใช่ตอบ.....ยิ่งบอบช้ำ


หัวใจหนึ่งพึงเล่ห์เสน่หา
ป่วนฤทธากามเทพระส่ำ
แรกรักน้ำผักขมข่มระกำ
รสปร่าย้ำคำใดหวานไม่จาง


ด้วยดวงใจหมดแล้วแก้วให้พี่
เป็นคนดีที่หนึ่งอย่าพึ่งหมาง
พลีทุกสิ่งจริงใจไม่อำพราง
ใดงามนวลควรอางขนาง...ยอม


ดวงแก้วบังเกิดครั้งหนึ่งตราตรึงจิต
แนบสนิทเสน่หาหอมผ้าอ้อม
บริสุทธิ์สำเนียงใสเคียงพร้อม
เสียดาย..คนรายล้อม..ไม่พร้อมเคียง


รักสิ้นเยื่อมิเหลือใยไกลห่างหาย
ใจสุดท้ายสายเลือดกระเด็นเป็นเสี่ยงเสี่ยง
กินน้ำตาขอลาแล้วแก้วจำเรียง
วังเวงเพียงโศลกโลกเสมือนจริง


มอบหัวใจใฝ่ฝันร่วมพันผูก
มีครรลองรักถูกต้องทุกสิ่ง
น้ำตานางต่างแสงเทียนเรียนความจริง
ขอผุ้หญิงนิ่ง..ใคร่ครวญ ..อย่าด่วนรัก.



Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 20 Apr. 2006,22:35
. .......อัญมนีที่สุดฟ้า.......




๑     อยากเก็บสิ่งดีดีที่สุดฟ้า
ฟากอันดามันเห็นน้ำเห็นคลื่น
พลิกแรงอ่อนผ่อนตามลมพัดกลมกลืน
ใจเคยขืนคืนสงบ.....พบอัตตา


๑     แพมณีสีระยับสดับคลื่น
ทิวาราตรีกลืนเสียงครืนซ่า
ยอดไม้วู่ไหวหวีดสะกิดตา
เสน่หาอันดามันลืมวันคืน


๑    ธรรมชาติพิลาสค่าสะอาดจิต
เคียงมิตรสนิทใจใคร่ระรื่น
ไร้ทุกข์แทนสุขในใจยั่งยืน
ใครสะอื้นรื้นอกอุ่นละมุนรัก


๑     เคยวาดหวังฝั่งฝันเคียงกันสอง
ร่วมประคองสองใจให้ประจักษ์
อาบทิพย์หยิบบุญญาสวามิภักดิ์
สิ้นสุดสักกี่ภพ...มิจบใจ


๑     ดั่งน้ำฟ้าอันดามันผูกพันสิ้น
คลื่นลมยินดีเป็นพยานให้
ทะเลแยกเป็นเสี่ยงแย่เพียงใด
มั่นคงในครรลองใจของกัน


๑     ปรารถนาอัญมนีที่สุดฟ้า
ฝันกี่คราจะใฝ่ไปถึงฝัน
รักครั้งหนึ่งตรึงตราอันดามัน
คืนนี้ขวัญพลันไกลลับ....ไม่ท้อ


        ๑๑๑๑๑

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 20 Apr. 2006,22:38
. ... .....ร้องเพลงให้ได้เหล้า......




วันก่อนไปใกล้ขวดดวดสิงห์สอง
แหกปากร้องได้ลีโอมิกซ์โก้ใหญ่
เซียนคาราโอเกะอย่าเอะใจ
พลันร้องได้เต็มร้อยติดวิสกี้จริง


อะไรทำให้ปั้นรางวัลง่าย
คงเพราะใจเจ็บเคยไม่เฉยนิ่ง
เพื่อน้อง..เมื่อร้องไปจากใจจริง
มิทอดทิ้งอารมณ์รักขมกลืน


คิดถึงความหลังใครอยากใกล้ชิด
นวลสนิทเสน่หากล้าจะให้
รอโอกาสวาสนามิน่าไกล
น้ำตาไหลไม่มีสิ่งที่คิด


ร้องไห้กับเดือน...จึงร้องซึ้งนัก
แถม..พบรักปากน้ำโพ...ตามติด
ปรบมือโหม...โคมทองแห่งชีวิต
ระฆังใจ...ใครหวาน...เพ้อ..ผ่านมา


แต่ละเพลงหวานเศร้าก็เท่านี้
คนไม่มีดีใดให้คุณค่า
ฉันวันนี้...ที่สุดของหัวใจ ..ลา
น้ำตาร่วงหลังพวงมาลัย  ...จำ


ร้องเพลงไปใจหายมิวายถวิล
เทพธิดาผ้าซิ่น...หอมกลิ่นร่ำ
ใครเติมแต่งน้ำใจให้จดจำ
ดึกแล้ว..คำนึง..ครวญ...รักรวนเร


สารพัดจัดแนวเพลงแจ้วเจื้อย
เมาจนเลื้อยไปได้ไม่จบเห่
ยิ่งดึกยิ่งคึกซุ่มเสียงทุ่มเท
ซม.เสน่หา..ซึมคนลืมกัน


คนเลวที่รักเธอ ...ชวนเผลอไผล
อยากอุ่นไอรักให้ใจปลอบขวัญ
คำนึง..ใคร..คนดีที่ผูกพัน
ลา..บีบคั้น...ฉันมาไกล..ทิ้ง..ใจร้าย


หมดเบียร์ไปสามขวดพร้อมดวดเหล้า
รางวัลเขาให้ตามความมุ่งหมาย
ร้องจากใจไม่มีที่ระบาย
ออกร้านคนสุดท้ายเดินดายเดียว


ร้องเพลงให้ได้เหล้าพอเมาปาก
ไม่สำรากคำอ้อแอ้แย่เหม็นเปรี้ยว
นิ่งมองฟ้าดื่นดาราเดือนเรียว
มิอาจเกี่ยวใจหลง....พะวงใคร


            ๑๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 23 Apr. 2006,00:28
คนระทมตรมตรอมพร้อมลาโลก
คนอับโชคไร้รักสิ้นศักดิ์ศรี
ถูกตราหน้าประณามหมดความดี
ถูกย่ำยีอับอายกว่ากล้าพบใคร

ร้องเงียบเงียบซ่อนหน้าบอกลาเพื่อน
ผู้คอยเตือนคนเจ็บหนักถูกผลักไส
ขอความโง่จงสลายพร้อมสายใจ
ชาติหน้าไซร้จงฉลาดคลาดรักลวง

ชาตินี้ตื๊อดื้อด้านหาญคว้ารัก
น่าชังนักตามทั่วแดนคอยแหนหวง
คล้ายคนบ้าคนเขลาเฝ้าตามทวง
หลุดจากบ่วงทางเดียวนั้น...คือฉันตาย



Posted by lynny on 26 Apr. 2006,22:03
คนที่ควรจะน้อยใจ
คนถูกไล่มิใช่หรือ
ทำผิดใดใหญ่หลวงฤา
ใยอยากรื้อตัดสัมพันธ์

ไม่เคยคิดมีคนอื่น
ทุกคืนมีเธอมีฉัน
ทุกข์ใดไม่ทอดทิ้งกัน
รักมั่นแต่เธอเสมอมา

ผิดพลาดไปไม่รู้ตัว
ทูนหัวยกโทษเถิดหนา
อย่านิ่งรีบเอ่ยเผยมา
ปรึกษาใจให้ชัดเจน

คนดีที่หนึ่งคือเธอ
มิเผลอมีใครให้เด่น
เจ้าใจคือเธอที่เป็น
ลำเค็ญเพียงใดไม่แปร

เปิดใจสองดวงเธอฉัน
คุยกันกลัวเตลิดเกิดแผล
เชื่อเถอะใจหญิงจริงแน่
รักแท้คือเธอคนเดียว

อย่าไล่ไม่ลี้หนีหน้า
ยามล้ายามเหงาเปล่าเปลี่ยว
เคียงใจไม่แปรแน่เทียว
มิเลี้ยวลาไกลใจเธอ

Posted by lynny on 10 May 2006,22:00
...ขวัญหาย... .

ขวัญเอย...เคยเพริดไปให้คืนกลับ
อย่าไปลับเดียวดายตามสายฝัน
ยอมรับเถิดว่ารักร้างคือรางวัล
ไยรำพันว่าช้ำไห้คร่ำครวญ

สัจธรรมรักดำเนินมาเกินครึ่ง
เกินจะดึงรักไร้ให้คืนหวน
พี่ไม่รักคิดถึงคำนึงนวล
รักเรรวนกลืนกล้ำร้องร่ำไร

“รักยังมีประกายที่ปลายฟ้า
ไกลสุดตายังเรืองรองผ่องสุกใส”
พี่ฝากคำพร่ำบอกยิ่งยอกใจ
ดาวดวงไหนคือดวงนั้นบอกฉันเทอญ

ยังคงเจ็บซ้ำซากยากลืมลบ
มิสงบใจร้องไห้ไม่ขัดเขิน
รักไกลลิบหยิบลำบากยากเหลือเกิน
ถูกหมางเมินบ่อยครั้งใจยังทน

บทสรุปคือใจไห้โหยหา
คนไร้ค่าเตรียมพร้อมยอมหมองหม่น
รับความทุกข์สิ้นหวังในวังวน
ชีวิตตนติดกับดักรักอำลา

บุญหรือกรรมนำชักให้รักล่ม
เศร้าจ่อมจมทั้งชาติโอ้วาสนา
รักทั้งทีตีค่าน้อยด้อยราคา
เจ็บซ่อนหน้าขมกลืนขื่นในทรวง




 

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 22 May 2006,03:31
. ......วังเวง.....





๑     โพ้นฟ้าวิกาล ฤ บ่สงัด         พยุพัดมิใช่ที่
เยือกฝนกระเซ็นปะทะฤดี          สติมั่นสยบไหว


๑     วับวาบก็ปลาบอุระสะกิด       นฤมิตสิรำไร
เวิ้งว้างประโลมพจนใด               ประลุจิตประภัสสร


๑     คำนึงก็หนึ่ง ณ หฤทัย         บ่ละไหวระโรยอ่อน
คงแต่สิเนหะนยย้อน                 มธุรสสะกดจำ


๑     ดังบาปก็บาปรติพิศุทธิ์        จะมิยุดสะดุดต่ำ
ควรแต่พิสูจน์หทยดำ-                ริเสมอมิเผลอใจ


๑     ฟ้ามืดสงัดภวประจักษ์        พิศรักตระหนักนัย
กุมจิตสงบภวพิไล                      อุระเร่าคะนึงบาง


๑     สุดฟ้าก็สุดละนยนา             ลุทิวาบ่แตกต่าง
จมแต่อดีตมิกระจะวาง               หฤหรรษ์ ฤ วังเวง
                       
                     
                           
                           ๑๑๑๑๑

Posted by เพลงไผ่ใบผิว on 22 May 2006,21:59
. ......คืออะไร......




๑ คืออะไร...ใต้ร่มเย็นที่เห็นอยู่
ล่าสุดครูผู้สละถูกประหาร
เถื่อนสถุลหมกมุ่นฆ่า..จริงสามานย์
อุดมการณ์ผลาญคนดีที่เดียวดาย


๑ เพียงจิตอิสระทอฟ้ากว้าง
สิ่งใดหมางว่างเปล่าไม่เข้าฝ่าย
เทียนเล่มน้อยค่อยแต่งแสงประกาย
ไม่มากมายใต้แตกต่างมิห่างเรียน


๑ ด้วยสำนึกการศึกษาครูอาสา
จากบ้านมาสอนรู้ไทยให้อ่านเขียน
แม้ต่างถิ่นยินดีสละพากเพียร
ไยเห็นเทียนเล่มนี้ไม่มีคุณ


๑ สำนึกร้ายลึกล้ำไม่จำแนก
ชั่วสุดแปลกแยกเดือดพล่านเลือดกรุ่น
มิใช่คน....ตนบุญบ้าเลือดทารุณ
อ้างการุณย์พระเจ้าเงาไม่มี


๑ นัยปัญหา...สามัคคีแก้ที่ใต้
พี่น้องไทยมุสลิมยิ้มคลายคลี่
รุนแรงคืออุปสรรคเร่งอัคคี
ไม่เคยมีคำสอนใดฆ่าได้บุญ


๑ พวกการเมืองเรื่องมากลากเรื่องแย่
สนองแต่ประโยชน์ใครได้งบหนุน
ดับไฟใต้ให้โง่...โซอดบุญ
ความจริงทุนนิยม...เจ็บขมกลืน


                ๑๑๑๑๑

Posted by lynny on 24 May 2006,21:55



. ...คนไม่สำคัญ... .

รักของคนไม่สำคัญมันต่ำต้อย
ดูเลื่อนลอยกว่าใครใฝ่ฝันถึง
ความแหนหวงห่วงหาไม่ตราตรึง
ไม่ลึกซึ้งพอที่จะมีเธอ

ความจริงใจไร้ค่าไม่น่าต้อง
เกินจะสนองรักงามตามเสนอ
ทนขมขื่นกลืนกล้ำพร่ำละเมอ
คงเพ้อเจ้อเกินไปใจถูกเมิน

เพราะไม่ใช่คนสำคัญที่ฝันถึง
ยามเธอขึ้งจึงลาร้างทิ้ง...ห่างเหิน
พูดไม่ออกสักคำช้ำเหลือเกิน
ใจยับเยินแตกสลายอายสิ้นดี

ใจเอยใจเจ็บไม่จำยังพร่ำเพ้อ
ต้องมนต์เธอจนลืมรักต่อศักดิ์ศรี
หลงคารมใจเพริดเกิดราคี
ถูกย่ำยีหลายครั้งยังไม่จำ

เพราะเป็นคนไม่สำคัญรักหันเห
หลงเสน่ห์เล่ห์ร้ายพ่ายถลำ
เจ็บดักดานบ่อยบ่อยหลงรอยคำ
คนใจดำฝากไว้ไม่เคยลืม

ถึงจะมีรักแท้ก็แค่นั้น
ไม่สำคัญพอให้ใจเธอปลื้ม
รักชั่วคราวไกลลิบแค่หยิบยืม
รักดูดดื่มแค่สายลม...พรมหยอกใจ

Posted by lynny on 30 May 2006,01:29
. ...บินสูง... .



บินสู่นภาหทยมั่น
จิตะฝันพญาหงส์
โอ้วาสนาสกุณดง
สติหลงริหมายครอง

บินสูงมิท้อวิริยะนัก
มนรักจะเคียงสอง
รู้สึกตระหนักชลจะนอง
อุระจ้อง ปะหงส์งาม

บินต่อมิล้าระยะจะห่าง
นภกว้างมิเกรงขาม
แม้นไกล บ ถอยมิละจะตาม
จะมิคร้ามมิห่างกัน

ถึงต่ำก็มีสริระครบ
ผิว์สยบขยาดฝัน
ตั้งจิตจะฝ่ากมลฟัน
ฤ จะหวั่น ฤ ลาไป

ร้อยความคะนึงรจนหวาน
จะรำราญมิ หวั่นไหว
หวังรักพิสุทธิ์จะชนะใจ
ระบุไว้จะทนคอย

พบอุปสรรคพิทยะสู้
ริจะคู่ ฤ ควรถอย
ดอกรักผลิผ่าวผะระอุกลอย
อุระน้อยกะพบพาน

รักงามเพาะบ่มสถิตะล้อม
จะถนอม ณ ดวงมาน
สักวันจะสมอธิษฐาน
นิจะกาลจะทนรอ




วิหกไพรล่องฟ้า หาหงส์
ฝันไฝ่หนีจากดง ต่ำต้อย
บินลาเผ่าพันธุ์พงศ์ ผินสู่ หงส์งาม
ร้องร่ำวาสนาน้อย ไขว่คว้าไม่ถึง

Posted by lynny on 30 May 2006,22:40




หลงรักคุณท่วมท้น            หมดใจ
หลงเล่ห์ประหวัดนัย          หว่านป้อน
หลงคำเสน่ห์จนไหว          ใจอ่อน
หลงรักจนพิษย้อน            คลุกเคล้าใจตน

ลุยเพลิงรักหม่นไหม้        เจ็บอก
ครวญคร่ำน้ำตาตก          ทุกข์ล้น
ร้องตัวสั่นงันงก               เพ้อพร่ำ คำใคร
รักยากจะดั้นด้น              หลบหน้าจากลา

หลงรักชายแปลกหน้า       หนักใจ
หลงคลั่งมากกว่าใคร         ท่วมท้น
หลงคิดว่าเยื่อใย               หนาแน่น
หลงบ่วงรักยากพ้น            สลัดทิ้งจากใจ

Posted by lynny on 31 May 2006,22:18



มาสาปส่งลงแดงแล้วแช่งชัก
เจ้าชู้ยักษ์ร้อนตนจนเสกสรรค์
งูเห็นนมไก่ไก่เห็นตีนงูรู้เท่าทัน
ช่างน่าขันจริงหนอนะพ่อคุณ

ทำมาดขรึมสุภาพคราบภายนอก
ในใจวอกลิงยังกลัวจนหัวหมุน
แสร้งไม่รู้เรื่องรักพ่อนักบุญ
แท้หมกมุ่นโลกีย์ราคีคาว

ตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จสะเด็ดยาด
เรื่องอุบาทว์..ซุกหลบกลบเรื่องฉาว
ปากพาไปไหลสนุกทุกเรื่องราว
เห็นหญิงสาวเป็นป้อหนอหัวงู

จะค่อนแคะแกะเกลาเบาเบานิด
วิปริตจิตใจให้อดสู
มาสาปส่งลงแดงแช่งพธู
อย่ามาขู่..ข่มใส่จ้างไม่กลัว

โดยคุณนฤชา

Posted by lynny on 14 Jun. 2006,21:37
...ธุลีรัก... .



รักของฉันดั่งธุลีไม่มีค่า
ไร้ราคายังภูมิใจใคร่เสนอ
มอบรักแท้จริงใจให้แด่เธอ
รู้ว่าเก้อเธอไม่สนจะทนเอา

เจ็บกี่ครั้งชังกี่หนรักคนนี้
หลายครั้งที่ติดบ่วงลวงจนเขลา
ความฉลาดไปไหนในใจเรา
ช่างโง่เง่าใจปักรักดักดาน

ปากว่าแค้นหนักหนาเวลาโกรธ
เขาขอโทษง้องอนอ้อนเสียงหวาน
เพียงเท่านั้นเศร้าลายิ้มหน้าบาน
แม้ร้าวรานอีกแสนครั้งยังไม่ตาย

ปล่อยใจเพริศเตลิดไปให้ที่สุด 
คิดจะหยุดความหลงคงจะสาย
รักหวานวนปนหดหู่อยู่มิวาย   
แม้นเสียดายอย่างไรรักไม่คืน

ถึงเขาหลอกแต่เต็มใจให้หลอก
ถึงช้ำชอกเพียงใดใคร่จะฝืน
ถึงสาหัสทุกข์หนักจักกล้ำกลืน
ยอมสะอื้นร่ำไห้แต่ใกล้คุณ

Posted by lynny on 15 Jun. 2006,22:56



....Last night....

Last night you looked so sweet
That is I want you treat
Whenever you are with me
Coolness becomes heat

Your hugs are in my mind
Your kisses are soft like wind
How wonderful the world is
Oh love makes me blind

Remember that warm night
Slept in your chest and might
Miss you so much, Honey
You will be kind again, right?

Hold me tightly; Darling
So amazing while kissing
My soul is now excited
The sweet night is comimg!


..คืนแห่งรัก....

เมื่อคืนนี้คนเคียงข้างช่างอ่อนหวาน
นั่นคือสิ่งที่ต้องการมานานโข
คอยไถ่ถามยามน้องร้องเยโย
คนไม่โตเก็บหวานไว้เป็นทุน


อ้อมกอดนั้นปันไอรักปักใจน้อง
โอบประคองแขนรอบมอบความอุ่น
ประทับแก้มนวลใสละไมละมุน
น้องนอนหนุนแขนพี่ชายสบายใจ


แม้คืนนี้ผ่านไปใจยังหวน
คิดทบทวนคืนดีที่หลับใหล
คืนแห่งรักมีคนหวงคอยห่วงใย
ร่วมแบ่งไอรักอุ่นเกื้อกูลกัน

อยากของคืนแห่งใจให้มาถึง
คืนรักซึ้งมีพี่แลใช่แค่ฝัน
คืนแห่งสุขคลอเคล้าเฝ้าชมจันทร์
คืนวันนั้นนวลชื่นคืนของเรา .....

Posted by lynny on 18 Jun. 2006,03:22



แรกพบกันหวั่นใจเผลอไปรัก
นานเข้าชักคุยแล้วสุขสนุกขำ
เอื้อนเอ่ยความเหมือนปราชญ์ตอบนึกชอบคำ
หลงถลำรักล้นจนหมดทรวง

ฉันรักเธอทำไมก็ไม่รู้
ไม่ควรคู่ยังเขลาเฝ้าแหนหวง
รู้ทั้งรู้จะขื่นขมคมคำลวง
เมื่อตกห้วงรักแล้วยากถอนใจ

ความรักคืออะไรไม่รู้หรอก
แต่ช้ำชอกเพราะรักจนทนไม่ไหว
เจ็บเพราะรักที่ว่านี้พิรี้พิไร
ควรหรือไม่ที่รักต่อก็ขอทน

ความรักสอนอะไรให้ได้คิด
พาดวงจิตให้รู้ซึ้งถึงสับสน
ทั้งหม่นหมองสุขเศร้าเคล้าปะปน
เกิดเป็นคนรักเพียงครั้งก็ยังดี

ฉันรักเธอรักเลยไม่เคยถอน
จะร้าวรอนหม่นหมองไม่ผ่องศรี
จะขอทนต่อไปไม่ราวี
หยุดแค่นี้มองเธอไม่เพ้อครอง

Posted by lynny on 29 Jun. 2006,21:16
คืนฝนพรำฉันนั่งฟังเสียงฝน
ร่ายเวทมนตร์อ่อนช้อยอ้อยสร้อยเสียง
คล้ายไห้หวนครวญคร่ำในสำเนียง
ฝนร้อยเรียงเพลงฝันกล่อมบรรเลง

พายุหนักฉันนั่งฟังฟ้าร้อง
ฟ้าคะนองคลุ้มคลั่งหวังข่มเหง
ฝนกระทบหลังคาน่ากลัวเกรง
เล่นบทเพลงเร่าร้อนตอนราตรี

คือทำนองเพลงฝนปนเพลงฝัน
คือสวรรค์น่าชมสมศักดิ์ศรี
คือความงามฝันฝนบนเวที
คือดนตรีไพเราะเสนาะใจ

เพียงลำพังนั่งรำพึงถึงสายฝน
คำนึงคนห่างกันแอบหวั่นไหว
ป่านนี้นั่งฟังฝนพร่างอยู่ข้างใคร
จะรู้ไหมคนหนึ่งคิดถึงคุณ

ทั้งทั้งรู้คุณไม่สนจะทนฝืน
เฝ้ารอคืนคนไกลให้แขนหนุน
ร่วมฟังฝนรินไหลละไมละมุน
ไอรักกรุ่นหวานชื่นคืนฝนโปรย



Posted by plathong on 30 Jun. 2006,23:59
เสียงพรำๆฉ่ำฝนระคนเศร้า
ภินท์พังร้าวราวฟ้าแตกแยกทางฝัน
คืนฝนนองเราสองต้องจากกัน
น้ำตาพลันรินหลั่งคั่งในใจ

จะร้องแข่งกับแรงฝนหรืออกเอ๋ย
แม้เก่าเคยเข้มแข็งแกร่งไม่ไหว
ยินเสียงฝนทนหนาวทุกคราวไป
สะท้านใจใกล้ฝนปนน้ำตา

ยิ่งฟ้ามืดครืนๆสะอื้นไห้
โหยหาใจบางใครที่ไกลฟ้า
ระลึกคำจำนรรจ์มั่นสัญญา
ว่าในฟ้าคืนฝนอย่าหม่นใจ

“...พี่ยังอยู่คู่ใกล้ในใจเจ้า
อย่าได้เศร้าเหงาไปใจร้องไห้
พี่จะกอดพรอดเจ้าทุกคราวไป
อย่าเสียใจในคืนฝนนะคนดี...”

คือคำพี่ที่สั่งดั่งฝากไว้
ก่อนจากไกลไปห่างกลางฝนนี้
น้องจะรอขอเพียงพบสบอีกที
จะสิบปีกี่ฟ้าฝนจะทนคอย


..มาเยี่ยมครับ ท่านไผ่..สวัสดีพี่ๆทุกท่านด้วยครับ..
(หนึ่งหยดพิรุณ/ปลาทอง)

Posted by lynny on 04 Jul. 2006,01:58




คืนนั้นฝนหล่นลงมาอุราไหว
คืนนั้นไกลชวนนั่งฟังเพลงฝน
คืนนั้นหนาวแต่ไม่เหงาเราสองคน
คืนนั้นมนต์รักสุกงอมรายล้อมตัว

คืนนี้ฝนบรรเลงบทเพลงเก่า
คืนนี้เศร้าหม่นหมองในห้องสลัว
คืนนี้ขาดคนไกลใจมืดมัว
คืนนี้กลัวเมื่อมองฝนอยู่คนเดียว

คืนหนาวมาถึงแล้วแก้วตีจาก
คืนหนาวพรากพาคนไกลไม่แลเหลียว
คืนหนาวฝนล้างใจใครดายเดียว
คืนหนาวเที่ยวฝากฝนปนน้ำตา

คืนไหนจะคืนมานั่งฟังเสียงฝน
คืนไหนคนขอบฟ้าจะมาหา
คืนไหนฝนหล่นถูกน้องต้องกายา
คืนนั้นหนาจะเลิกคิดถึงคุณ



สวัสดีค่ะคุณปลาทอง
Posted by plathong on 08 Jul. 2006,23:52
ฤา แค่นั้นเป็นแค่ฝันอันฉาบฉวย
อบอวลด้วยความโง่เง่าที่เศร้าหมอง
ฉันก็โง่เธอก็โง่รักเพียงลอง
ถึงคราวต้องร้างไกลเหมือนใจกลัว
      --------------------
ฤา แค่นั้นเพียงอยากฝันชั่วคืนค่ำ
ใจดื่มด่ำกับน้ำคำคราอยู่ใกล้
พอห่างมาเสมือนว่าไม่มั่นใจ
ทวนเท่าไหร่เหมือนไม่ใช่ให้เวียนวน
      --------------------
ฤา แค่นั้นความรู้สึกระลึกไว้
ใจสองใจรู้สึกคล้ายว่าสับสน
ทั้งเธอฉันจึงหวั่นไหวใจร้อนรน
เหตุเพราะต่างก็ต้องทนเพราะจนใจ
      --------------------
ฤา สิ่งใดทำให้ใจเป็นแบบนี้
หรือคนดีก็เหมือนฉันกลั้นไม่ไหว
แต่ไม่กล้าที่จะเอ่ยเฉลยไป
ว่าสองใจที่ใกล้กันมันแค่ลวง
      ---------------------
ฤา อาจเพราะ.ใจกลัวจึงปิดกั้น
เพราะไม่รู้จะรักกันถึงเมื่อไหร่
เวลาเปลี่ยนหมุนเวียนจนเปลี่ยนใจ
แล้วจะให้ฉันวางใจอย่างไรกัน
      ---------------------
ฤา สิ่งใดมันรั้งเกี่ยวเหนี่ยวเอาไว้
สัญญาใจที่ทำกันนั่นใช่ไหม
เป็นสื่อกลางเป็นช่องว่างระหว่างใจ
เป็นเส้นสายมัดสองกายไว้ด้วยกัน
      ---------------------
ฤา สิ่งใดทำสองใจให้สับสน
คนสองคนไม่เข้าใจใยไม่ถาม
ปล่อยนานไปปัญหาใจยิ่งลุกลาม
.ทุกชั่วยามอยู่ท่ามไฟใจร้อนรน
      ---------------------
ฤา สิ่งใดทำเยื่อใยขาดสะบั้น
หรือเพราะฉันเริ่มแบ่งปันหันเหห่าง
หรือเพราะเธอที่อยู่ไกลใจจืดจาง
หรือเพราะต่างก็ไม่รักให้หนักใจ
      ---------------------
ฤา สิ่งใดในถามตอบที่แตกต่าง
ไร้คำอ้างไร้เหตุผลไม่ค้นหา
ถ้าอยากรู้ลองจ้องดูในแววตา
อาจได้ว่าในสองตายังลังเล
      ---------------------
ฤา สิ่งใดให้ตัดพ้อไม่เว้นวาย
ความรู้สึกมันมากมายเธอรู้ไหม
ทั้งความห่างความเหงาที่กินใจ
หลายสิ่งนั้นเกินบรรยายด้วยถ้อยความ


(หนึ่งหยดพิรุณ/ปลาทอง)
Posted by lynny on 11 Jul. 2006,22:23



คืนฝนพรำอยู่ลำพังนั่งครวญคิด
คำนึงสิทธ์ของตนคนด้อยค่า
จริงหรือเล่นเซ่นอารมณ์คมวาจา
รักหรือว่าลวงล่อพอให้สุข

น้อยใจ...เพียงน้อยใจได้เท่านั้น
ได้แค่ฝันและเหงาเศร้าเจ่าจุก
นอนไม่หลับกังวลจนเป็นทุกข์
นั่งและลุกทั้งคืนขมขื่นทรวง

หลากเรื่องกลุ้มรุมเร้าคนเขลาคลั่ง
สุมประดังใจขึ้งแอบหึงหวง
ป่านนี้คงมีใครอยู่เป็นคู่ควง
น้ำตาร่วงเมื่อรู้เห็นตนเป็นรอง

สุดท้ายรู้มีสิทธ์แค่คิดถึง
ได้เพียงหึงลมลมระทมหมอง
ฉันคนนี้น้อยค่ากว่าครอบครอง
เป็นเจ้าของดวงจิตมิตรเรือนใจ

เตือนตนเองบ่อยครั้งอย่าหวังมาก
ยามรักจากชอกช้ำน้ำตาไหล
เฝ้าบอกขวัญที่เตลิดเพริดไปไกล
เราไม่ใช่ตัวจริง..นิ่งปล่อยวาง

สวัสดีค่ะคุณปลาทอง


thankssign.gif  signwelcome.gif  again.gif
Posted by lynny on 11 Jul. 2006,22:43
ไก่ชราขู่เอาเก๋าเข้าสู้
รอคอยดูไม่นานนักจักรู้ผล
อาซูรี่เก่งมาดมั่นกันทุกคน
พาทีมตนเชือดไก่ไม่ยากเย็น

บาร์ซเต๊ชตูรามหวั่นไหวใจเตลิด
ต็อตติเปิดลูกโยนไกลให้ได้เห็น
อองรีเกร็งไม่นิ่งยิงไม่เป็น
วิเอร่าเล่นไม่เข้าท่าพอคว้าชัย

ขวัญคนดูไม่เคยเสียเชียร์หล่อ
เก่งเพียงพอที่ฝ่าคว้าแชมป์ได้
ลิปปี้พาคว้าฝันอย่างมั่นใจ
จะชนะไก่ขาวสะอาดหนุ่มมาดดี

จะเป็นแชมป์โลกสี่สมัยใครชี้ชัด
เตรียมตัวอัดไก่ชรามาเต็มที่
ไก่ที่ไหนจะจิกมักกะโรนี
อิตาลีเป็นต่อขอฟันธง!



Posted by plathong on 13 Jul. 2006,04:55
พี่ให้เจ้าทุกอย่างนี้ไม่พอหรือ
ทั้งความซื่อที่สื่อใจมันพอไหม
ทุกสิ่งพี่ตัดทิ้งมันเพื่อใคร
เจ้าใช่ไหมรู้แก่ใจใยทำกัน

แม้พี่โกรธแต่ไม่โทษเหตุที่เกิด
ยังพร้อมเทิดในคำมั่นเชิดคำสัญ
พี่รักเจ้าแต่วันแรกที่เจอกัน
เจ้าจำมันได้ไหมแม่จอมใจ

มาวันนี้เจ้าลืมพี่มีคนอื่น
พี่ขมขื่นเกินจะฝืนกลั้นเอาไว้
หนึ่งคำถามอยากถามเจ้าที่สิ้นใย
ไม่เคยรักพี่ใช่ไหมแม่น้องนาง


sofaroll.gif  แวะมาเดินเล่นขอรับทุกท่าน..อิ อิ

(หนึ่งหยดพิรุณ/ปลาทอง)
Posted by plathong on 13 Jul. 2006,06:13
ยากลืมรักก่อนครั้ง....................ยังเหลือ
เป็นเส้นสายใยเยื่อ....................ตอกย้ำ
ว่ารักก่อนไม่เคยเหลือ...............ดวงใจ เผื่อใคร
นานล่วงยังเจ็บช้ำ......................อกเปื้อน น้ำตา ฯ

ฤาสิ้นหนทางคว้า.......................ควานคืน
แอบฝันในใจกลืน.....................เจ็บร้าว
ว่าสิ้นหนาวเคล้าเคียงยืน............หวนใคร่ อีกครา
แท้สุดคงเพียงก้าว.....................ฝันข้าม ลำพัง ฯ

ฤาเพียงคำมั่นอ้าง......................กลายหนี
แท้ดั่งถ้อยวจี.............................พร่ำเก้อ
“ตราบชั่วสิ้นชีพพลี....................รักพี่ เพียงคน”
ช่างเชื่อไม่ได้เพ้อ.....................สุดช้ำ ลวงหลง ฯ

เพียงเชื่อคำพร่ำหวาน.................เจือพิษ
หลงมั่นคำสนิท..........................ว่าแท้
ทุกข์ท่วมทวีฤทธิ์.......................อกเอ่อ แล้วเฮย
สุดแค่เพียงพ่ายแล้.....................ชีพสิ้น ตักษัย ฯ


xmas.gif

(หนึ่งหยดพิรุณ/ปลาทอง)
Posted by plathong on 14 Jul. 2006,00:47
ตะวันทอทาบแสงทองท่ามท้องฟ้า
ข่มทิวาราตรีหนาวเมื่อคราวสาง
อรุณรุ่งเก็จน้ำค้างพร่างพรมพราง
ดุจเปิดทางตะวันส่องเพื่อคล้องกานต์

เปลวแดดอบไออวลชวนหวั่นไหว
ขับกลอนใจผูกลำนำมาพร่ำขาน
ผสมถ้อยเรียงร้อยคำกวีธาร
ผสมสานเป็นล้านคำโน้มนำใจ


xmas.gif

(หนึ่งหยดพิรุณ/ปลาทอง)
Posted by lynny on 07 Aug. 2006,23:16


ด้วยเธอคือคนที่”ใช่”ในวันพบ
ใจไม่จบส่งจิตไปคิดถึง
ด้วยเธอคือคนในฝันฉันคำนึง
ดวงใจจึงพร่ำเพ้อละเมอมา

สารภาพจากใจคนไม่หวาน
จากวิญญาณที่รอคอยละห้อยหา
ความรู้สึกลึกล้ำช้ำน้ำตา
ผ่านเวลารักลวงจากห้วงใจ

ใจเจ็บปวดอ่อนล้ามานานนัก
หวังเยียวยาด้วยรัก…อย่าผลักไส
ปรารถนาเธออยู่เคียงคู่ไป
ทำอย่างไรมิคิดพรากจากคนดี

หากฉันคือคนที่”ใช่” ในใจฝัน
มาปลอบขวัญชีวาอย่าหน่ายหนี
มาสร้างรักไม่รู้จบทบทวี
หวังเธอนี้ยินยอมซ่อมใจกัน

จะฟูมฟักรักเธอที่เผลอปลูก
จะผิดถูกทุกข์ใจไม่ไหวหวั่น
จะเคียงคู่ไม่ห่างแทนรางวัล
ที่กล่อมขวัญปลอบใจในวันวาน

Posted by lynny on 07 Aug. 2006,23:18
ความคิดถึงมอบให้ไร้ความหมาย
น่าเสียดายภูเขาไกลไม่แยแส
ถูกตราหน้าว่าลวงหลอกดวงแด
คนทอดแหน่าชังหวังของฟรี

รู้สึกตัวดีแล้วฉายแววรุ่ง
ขืนมัวยุ่งเมารักหมดศักดิ์ศรี
ขอรับคืนรักหวานเมื่อนานปี
จบกันทีความสัมพันธ์อันงดงาม

โถพ่อคุณโยนกลองอย่างคล่องแคล่ว
หญิงไม่แคล้วรับบาปความหยาบหยาม
ฉันหลอกลวงคนไหนช่วยไขความ
ทำวู่วามโทษหญิงจริงจริงเชียว

คนทะเลทำอะไรผิดไปหมด
ยังประชดประชันให้ฉันเสียว
ใครกันแน่ท้อที่หลอกหยอกปราดเปรียว
ย้อนไปเหลียวดูหน่อยค่อยว่ากัน



Posted by lynny on 26 Aug. 2006,20:50


มิตรภาพอาบน้ำใจจากใครหนึ่ง
สุดแสนซึ้งไมตรีที่มีให้
ยามช้ำชอกท้อถอยคอยปลอบใจ
ถึงอยู่ไกลสิ่งดีดีมีให้กัน

เมื่อถึงคราวร้าวจิตคิดท้อแท้
มาดูแลปลอบใจให้สุขสันต์
แม้นจะมีปัญหาสารพัน
คอยปลอบขวัญเคียงกมลในหนทาง

บางครั้งอาจอ่อนแอและอ่อนไหว
ทุกข์ท้อในภาระต้องสะสาง
สักวันหนึ่งสิ่งน่าเบื่อต้องเจือจาง
เตือนให้สร้างกำลังใจให้ตัวเอง

จะดูแลบอกใจไม่ให้หมอง
ไม่มัวร้องมัวเศร้าเขาข่มเหง
มาสิมาฝ่าฟันร่วมบรรเลง
ฉันจะเก่งได้เสี้ยวหนึ่งครึ่งของเธอ

Posted by lynny on 26 Aug. 2006,20:52
ด้วยดวงจิตคิดถึงรำพึงฝัน
แม้นห่างกันยังคอยละห้อยหา
รู้สึกแปลบแอบเหงารักเข้าตา
มิอาจคว้ามาครองอย่างต้องการ

ด้วยแหนหวงห่วงใยใจลุ่มหลง
ลืมไม่ลงจึงฝากคำย้ำขับขาน
ก่อนจากไปไกลดับลับวิญญาณ
ขอประสานสายตาพบหน้าเธอ

ด้วยศรัทธาอาลัยรักไกลลิบ
รักยากหยิบยังส่งจิตคิดถึงเสมอ
ทั้งทั้งรู้ลำบากหากจะเจอ
ยังละเมอแอบฝันวันสมปอง

ด้วยห่วงหาอาวรณ์คล้ายร้อนรัก
อาการหนักอยากเคียงเงาเป็นเจ้าของ
โลกความจริงยิ่งยากแม้อยากครอง
ซ่อนหน้าร้องรักไม่ได้ในความจริง

ด้วยมีรักความคิดถึงจึงล้นอก
น้ำตาตกหวั่นไหวใจไม่นิ่ง
ด้วยโหยหาหึงหวงเกินท้วงติง
กล้าทุกสิ่งเมื่อใจได้เรียนรัก




Posted by lynny on 26 Aug. 2006,21:08


คือสายลมพรมพลิ้วพัดปลิวผ่าน
นำความหวานลวงกันจนหวั่นไหว
พาความหวามถามข่าวคราวของใจ
จนหลงใหลพาลปลื้มลืมไม่ลง

คือลมรักหรือลมลวงล้วงไม่ถึง
นิ่งคะนึงอยู่นานพาลลุ่มหลง
เพียงพลิ้วผ่านแผ่วไปไม่มั่นคง
มิเคยปลงถวิลหาจะคว้าลม

คือลมหลอนอ้อนให้รักแล้วหักเห
คนว้าเหว่ได้ชื่นเพียงคืนห่ม
ยามลมร้างอาวรณ์นอนระทม
คืนฝนล่มน้ำตาร่วงเต็มดวงมาน

คือสายลมสะบัดโลมพัดพลิ้ว
ไหวหวามหวิวซ่านกมลจนฝันหวาน
เคลิบเคลิ้มคำปลอบชีวาคราร้าวราน
ลมสมานเพียงชั่วคราวหนาวอุรา

คือสายลมพรมใจในค่อนดึก
ที่ส่วนลึกของชีวินถวิลหา
สายลมรักปักใจแก้วแล้วจากลา
รอลมล้าหยุดพักในสักวัน  

คือลมล่องไล้นทีไม่มีหยุด
ไม่สิ้นสุดที่หมายหรือปลายฝัน
ยากจะเดาลมล่องของใครกัน
ควรที่ฉันฉันหวาดกลัว “หัวใจลม”

Posted by lynny on 26 Aug. 2006,21:10



ภูมิใจล้นเป็นคนไทยในชาตินี้
แสนยินดีเป็นหนึ่งในเจ้าของ
ผู้อาศัยในแดนแผ่นดินทอง
ได้ครอบครองเอกราชของชาติไทย

เมืองสยามยิ้มงามนามโลกรู้
เมืองน่าอยู่ไพร่ฟ้าน่าแจ่มใส
เมืองคนพุทธมีธรรมค้ำจุนใจ
เมืองสุขได้ด้วยราชันย์ขวัญแผ่นดิน

ชื่อลือเลื่องเมืองไทยในวันนี้
แดนดินดีเหมาะสมอุดมสิน
ข้าวในนา ปลาในน้ำ ให้ทำกิน
ไม่รู้สิ้นขุมทรัพย์นับอนันต์

หกสิบปีพระองค์ทรงครองราชย์
ไทยทั้งชาติปรองดองแทนของขวัญ
สามัคคีเพื่อลูกหลานเนิ่นนานวัน
ดำรงพันธุ์ชาวไทยให้โลกชม

Posted by lynny on 26 Aug. 2006,21:13


ขอเป็นคนร่วมเรียงยืนเคียงข้าง
ขอร่วมทางรวมทุนหุ้นส่วนฝัน
ขอเป็นคนเคียงคู่สู้ด้วยกัน
ขอฝ่าฟันไม่ลาเร้นเป็นเพื่อนใจ

หากนึกเบื่อเมื่อเธอเจอปัญหา
ขออาสาเป็นมิตรแท้ร่วมแก้ไข
ฝากความรักดูแลแม้อยู่ไกล
มอบห่วงใยข้ามฟ้าไปหาเธอ

ได้รับไหมความหวังดีที่ฉันส่ง
รักมั่นคงมีให้คนไกลเสมอ
ขอเผชิญทุกอุปสรรคคนรักเจอ
ขอเสนอพลังใจให้คนดี

กำลังใจให้ไม่ห่างทางโทรจิต
ทั้งชีวิตยอมถวายมิหน่ายหนี
เสบียงใจส่งไปหาทุกนาที
เอ่ยวจีไถ่ถามยามโรยแรง

ไม่ว่าหลับหรือตื่นขอยืนคู่
ขอร่วมสู้ทุกก้าวย่างอย่างเข้มแข็ง
มีความรักหมดใจไม่เปลี่ยนแปลง
ไม่เคยแฝงนัยร้ายทำลายเธอ



Posted by lynny on 30 Sep. 2006,23:21


วาบหวิววูบแวบ แอบสะอื้น
แพรผืนพริ้มพราย ชายชื่นไหม
หรือรสรักร้าง ทิ้งขว้างไป
โหยไห้ห่วงหา ผ้าแพรทอง


เพียงเพ่งแพรพรรณ ชิ้นนั้นเศร้า
แนบเนาเนื้อนวล ชวนใจหมอง
ลมลวงล่วงเลย เคยเคียงครอง
ขุ่นข้องขัดขึ้ง จึงไม่ชม

กลัดกลุ้มกลัวไกลไม่แลเหลียว
หนึ่งเหนี่ยวหน่วงหนัก รักไม่สม
จำจรเจ็บจริง ยิ่งตรอมตรม
เพ่งพรมเพลงแพร แพ้ใจตน

ดึกดื่นดาวเดือน เลือนลาลับ
นิ่งนับเนิ่นนาน พาลสับสน
คราวคู่เคียงครอง เราสองคน
เหลือล้นล้ำลึก   รู้สึกล้า

กรุ่นกลิ่นกอดเกย แพรเคยห่ม
ลอยลมเลยล่วง บอกห่วงหา
รอยรักร้างไร้ ไม่ตรึงตรา
ปวดปร่าแปลบปลาบ วาบชีวัน

พรอดพร่ำแพรเพ็ญ เป็นที่พัก
ฤทธิ์รักรัดรึง ใจถึงฝัน
หมองหม่นมัวมอง จ้องแพรพรรณ
ไหวหวั่นวูบหวิว    ปลิวตามแพร



Posted by lynny on 30 Sep. 2006,23:23


รวยระรินกลิ่นโมกชื่นค่ำคืนไหน
น้องส่งใจอิงแอบแนบกับหมอน
ทั้งสองใบให้พี่นี้หนุนนอน
พร้อมคำอ้อนให้สนิทนิทรารมณ์

รักไร้เล่ห์เสน่หาน่าถนอม
ฝากหมอนกล่อมซับกลืนความขื่นขม
ร้อยคำหวานไม่จางไปพร่างพรม
ฝากสายลมเอื้อไอฝันอันละมุน

เคลียแก้มอิ่มอย่างบรรจงก่อนส่งถึง
เขียน”รัก”ซึ้งกลางหมอนให้นอนหนุน
หนาวหรือร้อนหมอนคงเอื้อคอยเจือจุน
หอมไอกรุ่นจากแก้มแต้มแดดวง

สิ่งดีดีมีให้ไกลเสมอ
ยากพบเจอยิ่งคิดถึงยิ่งหึงหวง
หวังกลิ่นหมอนอวลอาบกำซาบทรวง
อยู่ในห้วงรักปลายฟ้าอย่าผิดแนว

ลมพัดโชยโบยโบกหอมโมกขาว
เสมือนราวนอนเคียงข้างหอมนางแก้ว
เนิ่นนานนักรักเกิดยังเพริศแพรว
มอบใจแล้วผูกสมัคร..คนรักกัน

รักคือรักมั่นคงมิหลงใหล
ใช่เพริดไปสักนิดคิดง่ายฝัน
รักหมดจดงดงามความผูกพัน
ฝากหมอนนั้นมอบความอุ่นเพิ่มคุ้นเคย

หากคืนนี้พี่พรอดกอดหมอนน้อย
คิดถึงรอยแก้มนิ่มริมเขนย
หนุนตรง”รัก”นั้นหนาอย่าละเลย
หากพี่เฉยไม่กอดหมอน...น้องนอนตรม

Posted by lynny on 06 Oct. 2006,22:03


จะรักมั่นมิหวั่นไหว
จะเคียงใจประคองฝัน
ณ วันนี้จะมีกัน
นิรันดรมิคลอนคลาย

เพาะบ่มรักสมัครคู่
ถนอมชู้ภิรมย์หมาย
จะร่วมเรียงจะเคียงกาย
ถวายใจและใกล้ชิด

เพราะรักแท้มิแปรผัน
ก็มีวันประทับจิต
อุราไหวละไมคิด
พินิจชื่น ณ คืนนี้

ฤดีสมอุดมสุข
นิราศทุกข์ระรื่นศรี
รพีพรรณ ณ วันดี
จะมีคุณและอุ่นไอ

วจีจิตมิคิดหวั่น
ระดมฝันสว่างใส
ระลึกคำประจำใจ
พิไลฟ้าวิวาห์ลม


ภุชงคประยาตฉันท์ ๑๒

Posted by lynny on 13 Oct. 2006,01:11



ส่งสายใจไหวหาพาดฟ้ากว้าง
รอบเส้นทางรายล้อมหมายกล่อมฝัน
ทุกทุกสิ่งนิ่งวางกางผูกพัน
วันต่อวัน...รักเธอ...เสมอมา

ฝากลมดึกกระซิบไกลให้คืนหวน
ดวงใจนวลรอคอยละห้อยหา
รักแม้เกิดง่ายดายยากหน่ายลา
สุดปลายฟ้าหัวใจหล่นจะทนตาม

เธอมีโชคโศกเศร้าเหงาหรือไม่
ความห่วงใยคนรอขอไถ่ถาม
มีความสุขหรือทุกข์ยากอยากทราบความ
รักลอยข้ามเวหามาเคียงใจ

คำเพียงพลิ้วปลิวตามความเงียบเหงา
หวังบรรเทาอาทรคนอ่อนไหว
ฝากความหลังยังกรุ่นละมุนละไม
อยู่แสนไกลยังสมัครมั่นรักจริง

รักแล้วรักหมดใจไม่เรียกกลับ
เดือนลาลับกี่ครั้งอกยังนิ่ง
สายลมพรมคำใครไม่ไหวติง
มิใช่หยิ่ง..แต่รอ..ขอรักเธอ


นวลรักมากฝากเล่ห์เสน่หา
ทุกเวลารอไกลไม่เคยเผลอ
รักปลายฟ้ายากนักจักพบเจอ
ขอเพียงเพ้อรักคนดี.....ไม่มีใคร

Posted by lynny on 13 Oct. 2006,22:27
ฝากความรักทักทายคนปลายฟ้า
ฝากลมพาไปชิดบอกคิดถึง
สองสายใจถูกมัดสุดรัดรึง
รักสุดซึ้งอยู่ไกลไม่เคยเลือน

มีเพียงเราเท่านี้มีสุขล้น
คุณคือคนรู้ใจหาใครเหมือน
ค่อนดึกนิ่งอิงรอยคำยิ่งย้ำเตือน
คุณคือเพื่อนสนิทมิตรเรือนใจ

ฝากแสงโสมโลมไล้ย้ำไกลด้วย
มีสาวสวยพบเจออย่าเผลอไผล
ยังมีคนเฝ้าดูแม้อยู่ไกล
วาดฝันไว้เป็นคู่บุญคุณคนดี

สายฝนฉ่ำบรรเลงเพลงยามดึก
ยิ่งระลึกถึงพี่ชายมิหน่ายหนี
ฝนกระซิบเบาเบาบอกเขาที
ณ ตรงนี้น้องน้อยคอยพบเจอ

ฝากสายใยความรักภักดีมั่น
ฝากใจฝันข้ามฟ้ามาเสนอ
มีเพียงใจมั่นรักจักบำเรอ
ฝากคำเพ้อจากใจไม่เสื่อมคลาย

มอบความรักรสละมุนให้คุณชื่น
รอวันคืนงดงามมากความหมาย
สารพันปัญหาร่วมท้าทาย
จะเคียงกายเคียงใจไม่เปลี่ยนแปร


Posted by lynny on 16 Oct. 2006,22:29


มนตร์ร้ายพระพายพลิ้ว
อุระหวิววะวาบไหว
ฝันหวานวิมานไกล
สติไร้พะวงลม

วาดหวังพลังรัก
มิตระหนักจะขื่นขม
เคลียคลอพะนอชม
ทะนุบ่ม ณ ใจตน

ในฝันสวรรค์รัก
เสนาะนักประเสริฐผล
หวานล้ำถลำจน
ภวหม่นมิกลายทรวง

คืนนั้นวสันต์หลั่ง
พยุคลั่งฤดีหวง
โหยหาวิวาห์ลวง
ชลร่วงประผิวกาย

ค่อนรุ่งสะดุ้งตื่น
รติชื่นก็ลับหาย
เปล่าเปลี่ยวและเดียวดาย
ปะทะสายวิมานลม



อินทรวิเชียรฉันท์ ๑๑....

Posted by lynny on 27 Oct. 2006,23:15


ขอส่งใจไปเคียงข้างไม่ห่างหาย
แม้นไกลกายรักมั่นไม่หวั่นไหว
ยามผิดหวังยังอยู่เป็นคู่ใจ
นานเท่าใดฉันนี้ยังมีเธอ

ขอสมัครรักแท้ไม่แปรผัน
ขอยืนยันมีใจให้เสมอ
ขอห่อรักไปฝากแม้นยากเจอ
ขออย่าเผลอมีอื่นสักคืนวัน

ส่งความรักไปทักทายได้รับไหม
ส่งดวงใจร่วมสู้สู่ทางฝัน
ส่งความหมายทายท้าร่วมฝ่าฟัน
ส่งกำนัลกำลังใจไม่เคยจาง

อุปสรรคมากมายไม่หน่ายหนี
แม้จะมีภาระช่วยสะสาง
ขอลำเลียงเสบียงใจในหนทาง
ขอเคียงข้างคอยถามยามภัยมา

ขอเป็นแป้งเย็นหอมย้อมใจหม่น
ขอเป็นคนหุ้นส่วนฝันสู้ปัญหา
ขอรับฟังคำปรับทุกข์ทุกเวลา
ขอสบตาเติมใจยามไร้แรง

ขอเคียงใจไม่ห่างทางโทรจิต
ขอสะกิดคนไกลให้เข้มแข็ง
ขอเป็นแฟนชุ่มใจไม่เปลี่ยนแปลง
ขอแสดงความรักและภักดี

ขอ    สักคนอยู่ใกล้........................... ชิดกัน
ใจ     ร่วมประคองฝัน .......................  ต่อสู้
ใคร   คนหนึ่งสำคัญ .........................  เป็นมิ่ง ขวัญเอย
จำ     สิ่งดีรับรู้  ................................. ก่อสร้างรักงาม

Posted by lynny on 30 Oct. 2006,20:51
ฝากรอยยิ้มแต้มหน้ามางอนง้อ
ไม่รู้พอจะหายโกรธยกโทษไหม
อยากรับรู้ได้เห็นความเป็นไป
ความห่วงใยลึกซึ้งฝากถึงคุณ

หากฉันทำอะไรให้ได้โกรธ
ต้องขอโทษที่สร้างเรื่องให้เคืองขุ่น
ฝากรอยยิ้มเจือจานหวานละมุน
มอบไออุ่นในแววตามาง้องอน

มิตรภาพยังมีไหมในวันนี้
เก็บไมตรีฝากมาอย่าคิดถอน
ฉันคงนี้ห่วงหาและอาทร
อย่าตัดรอนจากไปให้ตรอมตรม

โปรดรับรู้สักนิดว่าคิดถึง
จากใครหนึ่งใกล้ชิดสนิทสนม
เหินห่างคล้ายน้ำกรดราดบาดอารมณ์
ยังอยากชมความเป็นคุณที่คุ้นเคย

ฝากรอยยิ้มถามไปได้หรือเปล่า
ทำเรื่องเขลาใดจึงโกรธโปรดเฉลย
กลับมาเถิดมาทักทายอย่าหายเลย
ฉันพร่ำเอ่ยคำขอโทษอย่าโกรธเอย



Posted by lynny on 03 Nov. 2006,22:30



ฝากสายลมพรมพลิ้วผ่านทิวป่า
กระซิบว่าคิดถึงคะนึงหา
จากทะเลสู่ไพรไกลสุดตา
ปรารถนาจะพบสบตากัน

วอนสายลมพรมแผ่วแว่วคำหวาน
จากดวงมานครวญคร่ำรำพึงฝัน
ส่งห่วงใยไถ่ถามความสัมพันธ์
กล่อมปลอบขวัญอุราให้ตราตรึง

ระยะทางห่างไกลใช่ปัญหา
รักข้ามฟ้าส่งจิตบอกคิดถึง
สายลมเหนือฝากเยื่อใยให้คะนึง
สุดซาบซึ้งในมิตรภาพอาบอุ่นทรวง

อยู่ตรงนี้ที่ทะเลคลื่นเห่ฝัน
เฝ้ารำพันร้อยคิดถึงไปหึงหวง
อยู่ห่างกันหวั่นไกลมีใครควง
รักและห่วงคิดถึงมากจากห้วงใจ

Posted by lynny on 22 Nov. 2006,23:01
สงสารคนตัวเล็กเด็กบ้านนอก
ต้องช้ำชอกอกหักเพราะรักขม
ถูกสาวสวยฉีกสัญญาล้าระบม
สวรรค์ล่มสาวตีห่างจบกลางครัน

คนตัวน้อยรำพึงมาน่าเป็นห่วง
พบรักลวงไม่งามตามเคยฝัน
คงห่วงหาอาลัยใจจาบัลย์
พ้อรำพันถึงความหลังที่ฝังใจ

คนไม่สูงอย่าน้อยใจในวาสนา
อย่าอ่อนล้ารักพลาดอย่าหวาดไหว
เจ็บระกำน้ำตากระเด็นไม่เป็นไร
มีรักใหม่อยู่เบื้องหน้าอย่าอาวรณ์

คนตัวดำอย่างน้องยังมองอยู่
อยากเคียงคู่เคียงใจไม่ถ่ายถอน
อยากปลอบโยนคนดีที่ร้าวรอน
ลบภาพหลอนจากใจในวันนี้

แม้นไม่สวยงามเด่นเช่นคนเก่า
หวังคลอเคล้าร่วมทางกลางวิถี
ยิ้มไม่หวานอย่างใครแต่ใจดี
วอนให้พี่คนตัวเล็กอย่าหมางเมิน

เรื่องฐานะไม่สำคัญใช่ปัญหา
เพียงใจกล้าจะร่วมใจไม่ขัดเขิน
เพียงสองใจสู้ถากถางเส้นทางเดิน
ร่วมเผชิญฟันฝ่าอย่างท้าทาย

ลืมเสียเถิดความหลังที่ฝังจิต
สร้างชีวิตให้งดงามมากความหมาย
หากรักน้องหัวใจไม่เดียวดาย
จะเคียงกายเคียงกมลคนตัวเล็ก



Posted by lynny on 25 Nov. 2006,22:30
ฟ้าเวิ้งว้างกว้างไกลฝากใจฝัน
กล่อมปลอบขวัญข้ามฟ้าเวหาหาว
โต้สายลมพรมพร่างน้ำค้างพราว
เพื่อถามข่าวผ่านจันทราหาคนไกล

อยู่ปลายฟ้าฝ่าด้นไปจนถึง
รักงามซึ้งผ่องผุดพิสุทธิ์ใส
คิดถึงล้อมหอมกรุ่นอุ่นละไม
ประดับใจรื่นรินกลิ่นไมตรี

มีหลายสิ่งให้เผชิญร่วมเดินคู่
มุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายวิถี
แบ่งปันทุนอุ่นไอในชีวี
เคียงฤดีมิห่างสร้างศรัทธา

มอบรอยคำน้ำผึ้งสุดซึ้งหวาน
มอบดวงมานสิ้นเล่ห์เสน่หา
มอบดวงจิตมิตรภาพอาบอุรา
มอบชีวาเคียงข้างอย่างมั่นคง

ฝากไฟฝันอันอุ่นละมุนรัก
ประณีตถักทอไว้ด้วยใจหลง
กระซิบย้ำรำพันอย่างบรรจง
จารึกลงงดงามด้วยความรัก

รินรินรื่นชื่นฉ่ำรักล้ำค่า
คล้ายบุปผาสุมามาลย์หวานประจักษ์
เย็นน้ำคำอมฤตศักดิ์สิทธิ์นัก
คลายทุกข์หนักพบโลกสวยด้วยผูกพัน



Posted by lynny on 28 Nov. 2006,05:31


เสียงไพเราะเสนาะแสนลายแคนเศร้า
คล้ายวอนเว้าแว่วหวานผ่านลมไหว
กังวานยิ่งพริ้งเพราะกัดเซาะใจ
คนอยู่ไกลชื่นชมคมแคนครวญ

ลายแคนหลากทำนองล่องลมผ่าน
คนไกลบ้านฟังซ้ำซ้ำแคนกำสรวล
ลายเศร้าซึ้งถึงแก่นแสนรัญจวน
อยากกลับหวนคืนบ้านอีสานงาม

แคนร่ายมนต์กัดกร่อนอ้อนใจสาว
แคนผู้บ่าวบ้านไหนชวนไหวหวาม
แคนสะกดใจเริ่มเคลิบเคลิ้มตาม
แคนคือความภูมิใจในแดนดิน

เพลงแคนร่ายลายหวานผ่านลมดึก
ทำนองคึกเป่าเพิ่มแต่งเติมศิลป์
คมแคนล้อมหอมจรุงปรุงประทิน
อบอวลกลิ่นเพลงฟ้ามากำนัล

หลงเสียงแคนแทนใจไทยอีสาน
สืบตำนานดนตรีมีสีสัน
ศาสตร์แห่งความรื่นเริงเชิงประพันธ์
แสนสุขสันต์ยินยลมนต์เพลงแคน

Posted by lynny on 28 Nov. 2006,05:35


แสงเดินทางส่องหล้าพริบตาฝัน
ดุจเดียวกันกับรักแท้แลคิดถึง
ระยะทางห่างกันไม่พรั่นพรึง
เสมือนหนึ่งอยู่ใกล้ใช่ต่างแดน

แสงแห่งรักทอดมาข้ามฟ้ากว้าง
รักเดินทางพร้อมห่วงและห่วงแหน
ถวิลหาอาทรมิคลอนแคลน
ฝันถึงแขนโอบรับวันกลับมา

พบลำบากยากแสนแผ่นฟ้ากั้น
แต่รักมั่นแน่นแนบแอบฝันหา
รักคิดถึงห่วงใยคนไกลตา
พับแผ่นฟ้าไม่ได้ใจจึงทน

ฝากความรักหวานล้ำนำเสนอ
มาบำเรอเติมแรงทุกแห่งหน
แม้นว่าอยู่ต่างแผ่นดินคงยินยล
แสงรักด้นเร็วกว่าเสียงเพื่อเคียงใจ

วาดหัวใจให้งามด้วยความฝัน
ร่วมชีวันอนาคตอันสดใส
รักในหวังยังชื่นรื่นฤทัย
ถึงอยู่ไกล....เชื่อรักแท้ไม่แพ้ทาง

รักคิดถึงล้นทรวงดวงใจภักดิ์
แสงแห่งรักส่องใจไม่เคยห่าง
รักผ่อนคลายความเหงาให้เบาบาง
ทุกสิ่งอย่างในชีวันฉันมีเธอ

Posted by lynny on 16 Dec. 2006,01:26


มอบเบอร์โทรให้กันในวันพบ
มาขอคบผูกสัมพันธ์หมั่นโทรหา
ลับเฉพาะคนรู้ใจจึงให้มา
เพียงน้องยาพี่แจกแลกเบอร์โทร

ติดต่อสองสามครั้งสายยังว่าง
มินานต่างมีปัญหาน่าโมโห
ให้รอสายแล้วคอยเก้อลืมเบอร์โชว์
ความจริงโผล่ไม่โทรกลับรับสายใคร

มีเพียงเบอร์กอดไว้ให้นอนฝัน
หากโทรหวั่นครุ่นคิดจะติดไหม
สายไม่ว่าง ไม่รับสายเบอร์หลายใจ
ฝากเบอร์ให้คนเผลอเบอร์เจ้าชู้

เบอร์ของพี่เทียมเท่าหนึ่งเก้าหนึ่ง
เมื่อรู้ซึ้งใจสั่นควันออกหู
เฝ้าโทรหาด้วยรักภักดิ์เชิดชู
น่าอดสูใช่เพียงเราเขาแจกเบอร์

สาวสาวรู้ทั้งเมืองเรื่องเบอร์พี่
ยังจะมีเบอร์เดียวเที่ยวเสนอ
สลับสายทุกคืนชื่นบำเรอ
สาวใดเผลอหลงรักกระอักตาย

เบอร์เจ้าชู้แจกไปในทุกหน
หญิงหลายคนตั้งนิยามผิดความหมาย
เจ้าของเบอร์เชื่อยากหลากลวดลาย
เบอร์ของชายเจ้าชู้หัวงูเอย........

Posted by lynny on 16 Dec. 2006,01:32



ด้วยมรรคาแห่งหน้าที่วิถีหลัก
ชะตารักไกลลิบหยิบไม่ถึง
แค้นชีวิตลิขิตฟ้าไม่ตราตรึง
คล้ายรักซึ้งหักเหหมดเวลา

มิอาจฝืนกลืนกล้ำทำนิ่งเฉย
ความคุ้นเคยผูกพันคือปัญหา
ถูกห่างเหินเมินหมางพร่างน้ำตา
หวาดผวาความอ่อนแอแพร่ท่วมใจ

พินิจตนทนตรมยอมขมขื่น?
ในค่ำคืนขาดรักพร่ำทำไฉน?
สิ่งเคยเติมเริ่มเลือนเลื่อนลับไป
ยากแก้ไขขับข้องหมองอกตน

รักแล้วได้แต่รอดังต่อว่า
หลงฟันฝ่าหลงเลศลืมเหตุผล
เจ็บเพียงใดใจหมองจำต้องทน
ผู้เริ่มต้นความพลั้ง.....ฉันทั้งนั้น.....

ปากกับใจใคร่ย้ำแต่คำรัก
ติดกับดักจำทนวังวนฝัน
คนไม่ว่างคงว่างมาหาสักวัน
เลิกฝ่าฟันเลิกพ้อจะรอคอย

จะทนรอเสมอวันเธอว่าง
จะคอยทางต่อไปไม่ท้อถอย
จะเสริมรักหนักแน่นแม้นเลื่อนลอย
จะประดอยประดิษฐ์ลิขิตรัก

Posted by lynny on 17 Dec. 2006,02:01


คืนเหงาเศร้าใจใครหมาง
รักจางหายลับกลับฝน
หมดเชื่อเนื้อในใจคน
ได้ค้นรู้ว่าน่ากลัว

คืนหมองลองเร้นรู้สึก
ยิ่งนึกความกลุ้มสุมหัว
ทุกสิ่งนิ่งคิดจิตตัว
มืดมัวค่ำลงทุกที

คืนฝนคนหนาวร้าวอก
สะทกรักร้างห่างหนี
นี่หรือเคยเรียกคนดี
วันนี้หยุดปลื้มลืมกัน?

คืนหนาวพราวน้ำฉ่ำแก้ม
เดือนแรมรักเลือนเหมือนฝัน
สิ้นแล้ว“คนดี”ชีวัน
สัมพันธ์วันก่อนทอนไป



Posted by lynny on 17 Dec. 2006,02:06


อยู่ไกลลิบหยิบยากนักรักปลายฟ้า
หรือวาสนาได้เคียงเพียงในฝัน
เมื่อไหร่เราเคล้าคู่อยู่ด้วยกัน
เฝ้านับวันรักฉ่ำ.....นวลรำพึง

ค่อนดึกแย่กระแสใจไหลวนเชี่ยว
คล้ายเปล่าเปลี่ยวสิ้นดีไร้ที่พึ่ง
คงไห้หวนครวญช้ำพร่ำคะนึง
กว่าจะถึงจุดหมายคงวายชนม์

โอ้.....เนื้อคู่อยู่ไหนใครกล้าเอ่ย
ไฉนเลยมิกลายหายล่องหน
แสนเหว่ว้าหาคู่อยู่เคียงตน
ช่างมืดมนสิ้นไร้ใครอุ้มชู

สายลมหนาวผ่านมาอีกคราแล้ว
หัวใจแป้วค่ำนี้ไม่มีคู่
ฝันถึงชายปลายฟ้าน้ำตาพรู
หมดแรงสู้ผจญหนทางไกล

หัวใจถามเทวาหาเนื้อคู่
รักมีอยู่ใช่กิ่งทองของกันไหม
น้ำตารินชินชาว้าเหว่ใจ
เหมือนสิ้นไร้คนพร้อมมากล่อมนอน

กว่าจะหลับลงได้ใจอ่อนล้า
คิดจนกว่าคอพับลงกับหมอน
ทนรอคนปลายฟ้ามอบอาทร
พาบังอรพิชิตชีวิตงาม

Posted by lynny on 29 Dec. 2006,19:49


นวลรำพึงถึงลมพรมกล่อมขวัญ
หอมความฝันทุกค่ำหลงคำหวาน
เหมือนหลิวต้องลมบนสุดทนทาน
ไกวกิ่งก้านเอนลู่ไม่สู้ลม

เหมือนลมสั่งทะเลใจบอกให้รู้
คลื่นควรอยู่สมุทรสุดเหมาะสม
ไกลสุดหล้ากว่าคลื่นไม่ชื่นชม
ไพรพนมแม้นหวังพลาดทั้งเพ

พันธนาการใจหรือคือความห่าง
และความต่างวันวัยทำไขว้เขว
ยากสลัดกลัดกลุ้มแม้นทุ่มเท
เหมือนลมเห่พัดแผ่วแล้วอำลา

ขมอกยอกคล้ายดอกหลิวปลิวรายร่วง
หนึบในทรวงคนต่ำต้อยน้อยวาสนา
ตามครรลองสองปรางทางน้ำตา
เจ็บซ่อนหน้าเลยผ่านวิมานลม........

Posted by lynny on 09 Jan. 2007,20:57


ความคิดถึงจากส่วนเงียบจอดเทียบท่า
จากปลายฟ้ารวยรินส่งกลิ่นหอม
หวนห่วงหามามอบปลอบคนตรอม
อาทรล้อมชื่นใจหาใดเทียม

กุหลาบดงส่งกลิ่นระรินรื่น
น้ำตารื้นรักรัดรึงคิดถึงเปี่ยม
รับความหมายในสายลมห่มขวัญเรียม
รำเพยเยี่ยมเงียบเงียบเลียบเลาะใจ

ประโลมคำในสำเนียงเสียงกระซิบ
ห่างไกลลิบหากอุ่นกรุ่นคำไหว
แสนปลาบปลื้มลืมต่างระหว่างวัย
อวลอุ่นไอหลงลมพร่างพรมมา

นวลรำพันฝันพร่ำทำนองรัก
หวานประจักษ์รสเล่ห์เสน่หา
ไมตรีจิตและคิดถึงตรึงอุรา
สื่อภาษาคล้ายคนไกลอยู่ใกล้กัน

แม้นคิดถึงไม่ได้หนึ่งครึ่งความเงียบ
นวลเลาะเลียบมั่นคงส่งสายฝัน
“รักคิดถึง”เอ่ยย้ำมากำนัล
หวังปลอบขวัญยามท้อทรมาน

ส่งสายฝันบรรเลงเพลงคิดถึง
จังหวะซึ้งทำนองสองประสาน
ไกลสุดตาแต่ประจักษ์ดอกรักบาน
เปลี่ยนเพียงกาล.....ความเข้าใจ.....ไม่ผันแปร

Posted by lynny on 09 Jan. 2007,20:59


ฟังเพลงไผ่ใบผิว..............หัวใจพลิ้วคล้ายสับสน
หวั่นไหวในวังวน............อุราหม่นยามเพลินเพลง

ทำนองล่องไพรพฤกษ์.........ยิ่งรู้สึกถูกข่มเหง
ไผ่ผิวปลิวบรรเลง........ยิ่งวังเวงหนาวเหน็บทรวง

ไผ่สีพาฤดีหนาว...............จนเดือนดาวลับลาล่วง
หมองหม่นคือผลพวง..คล้ายแหนหวงเพลงไผ่พรม

จวบอรุณอุ่นเพลงไผ่.........ประโลมใจล้างขื่นขม
ชะล้างทางอารมณ์................เพลงไผ่คมกรีดอุรา

เพลินทำนองไผ่พลิ้ว..............ตามลม
เพลงเก่าผิวมาพรม.................ยิ่งเศร้า
เพียงไหวหวั่นคารม...............เสียงไผ่ ฝากเอย
ใจวุ่นสับสนเคล้า...................เมื่อครั้นเพลินเพลง

ดาวเดือนลับยิ่งคว้าง...............วังเวง
รู้สึกใจตนเอง..........................อ่อนล้า
คลับคลาถูกข่มเหง...................จากไผ่ ผิวเอย
หนาวเหน็บฝันยากคว้า............ไผ่ซ้ำเพลงครวญ

มนต์เพลงผิวไผ่อ้อน.................ชวนหลง
ใจบอดเพลงจบลง.....................หม่นไหม้
แหนหวงแผ่วไพรพง.................เสียงคีต
อกวุ่นคล้ายรักไร้....................คลับคล้ายเพลงลา

เพลงผิวจวบรุ่งแจ้ง....................เชยชม
เหมือนดั่งรอยอารมณ์..............ถูกล้าง
คมบาดชะความขม..................จนอุ่น
เพลงไผ่ปลอบคนคว้าง............คลั่งไคล้ต้องมนต์

Posted by lynny on 09 Jan. 2007,21:01


“ถามหาคู่ชูใจจะได้เลิศ
สุดประเสริฐดีแสนเป็นแก่นสาร
ถามหาไข้หายพลันมิทันนาน
ทุกสถานเลขนี้ว่าดีเอย ฯ”

หากเซียมซีใบที่เจ็ดเผล็ดผล
ขอคู่กมลที่ว่าเลิศจงเปิดเผย
ไกลล้านโยชน์โปรดมาหาอย่าละเลย
มาพร่ำเอ่ยรักหอมกล่อมนวลนอน

ยี่สิบเก้าหมาดหมาดยังขาดคู่
แม่เฝ้าดูเป็นห่วงดวงสมร
“มีแฟนยัง”ติดตามถามบังอร
คอยอาทรหวั่นลูกไร้ใครผูกพัน

ลูกมีเพื่อนร่วมทางบุญแม่อุ่นจิต
เพียงชีวิตลูกมีคู่สู่ฝั่งฝัน
เพียงเท่านี้ที่วาดไว้ในชีวัน
ลูกสุขสันต์แม่นี้ดีใจแทน

หวังสักคนรับไว้ในอ้อมกอด
ค่าสินสอดของแม่แค่สามแสน
ประกาศหาคนร่วมครัวทั่วดินแดน
อย่าช้าแม้นอยากอยู่เป็นคู่ครอง

อยากให้แม่สมใจในปีนี้
นวลยินดีชื่นบานร่วมหารสอง
เตรียมเงินจ่ายแสนห้าช่วยค่าดอง
หากจะเป็นกิ่งทองของน้องนวล…..

Posted by lynny on 31 Jan. 2007,19:29


เพียงพลิ้วเพ้อพร่ำเพริดเตลิดรัก
หาญห้ามหักโหยไห้ไม่สมหวัง
จากจรจบเจ็บจริงแล้วชิงชัง
นวลน้องนั่งนึกนิ่งยิ่งอ่อนแอ

มนต์มิ่งโมกแมกไม้เหมือนใครย้ำ
คุ้นคมคำใครเคยเอ่ยรักแน่
มอบหมอนมุ่งหมายเหมือนเตือนดวงแด
ลอยล่วงแลลมล่องคล้องใจปลิว

กุมกรุ่นกลิ่นกลมกล่อมหอมดอกโมก
โชยเชยโชคชมชื่นระรื่นหวิว
รักรึงรัดรื่น-ร้าวผ่านแนวทิว
ลอยละลิ่วเลื่อนล่องฟ่องตามลม

รื่นรมย์รวยระรินกลิ่นโมกสาย
ร่ำเรียงรายร้อยรักสมัครสม
หอมหวนไห้โหยหาแต่คารม
พลิ้วพร่างพรมเพียงเพ้อว่าเผลอรัก

Posted by lynny on 31 Jan. 2007,19:31



คว้าลมระทมหมอง      
จิตะร้องเพราะขื่นขม
ขวนขวายตะกายลม      
นิรสมพระพายไกล

ครั่นคร้ามเพราะความต่าง
อุระคว้างเพราะหวั่นไหว
ช่องว่างระหว่างวัย
ระยะใจก็ไกลกัน

เพียงคิดพินิจหวัง
ชลหลั่งประดับขวัญ
ไขว้เขว ณ เหมันต์
ประลุฝันก็ยากเย็น

หมางเมินและเหินห่าง
รติร้างวินิจเห็น
กังวลกมลเป็น
ฤ จะเร้นจะซ่อนมิด

สิ้นสายพระพายผ่าน
เฉพาะกาลก็หมดสิทธิ์
สิ้นแรงแสวงชิด
ธุระจิตมิสมภักดิ์

โหยไห้พิไลหา
สติล้าพะวงหนัก
อาดูรจะสูญรัก
และประจักษ์วิมานลม

Posted by lynny on 31 Jan. 2007,19:41


อยากหนุนแขนแทนหมอนก่อนหลับไหล
รับอุ่นไอสักหน่อยค่อยฝันหวาน
คงฝันดีหลับสนิทนิทรานาน
คีตกานต์แห่งใจได้มาเยือน

ความคิดถึงคนดีมีเสมอ
ห่วงใยเอ่ออกนิ่ง...จริง...เสมือน
เฝ้าปรารมภ์พรมเอ่ยมิเคยเลือน
เป็นมากกว่าพี่เพื่อน....มิตรเรือนใจ

สายลมร้อนตอนมีนาพัดพารัก
มาทายทักจนเตลิดอกเพริดไหว
กอดหมอนอุ่นคล้ายสนิทแนบชิดใจ
คิดการณ์ไกลผูกพันฝันลมลม

ธันวากลายสายลมหนาวแต่ผ่าวอก
รักรุมรกปลาบปลื้มลืมขื่นขม
คิดถึงซ้ำบ่อยบ่อยรอยคารม
สายฝันพรมไออุ่นละมุนทรวง

ฝากหัวใจใส่หมอนที่นอนข้าง
วอนคนไกลกอดบ้างอย่างห่วงแหน
หนทางไกลได้เพียงพรอดกอดหมอนแทน
หากมอบแขนให้หนุนเป็นบุญแล้ว

รินกลิ่นกล่อมหอมโชคโมกแห่งรัก
นำความภักดิ์ใสผ่องของนางแก้ว
พร้อมคิดถึงห่วงใยไม่ผิดแนว
ไร้วี่แววรักจางจากทางใจ

Posted by lynny on 17 Feb. 2007,04:15


รื่นอารมณ์พรมหยอกดอกไม้สวย
รื่นระรวยมาลีหลากสีสัน
รื่นนาสิกบุปผานานาพันธุ์
รื่นชีวันช่อบานตระการตา

หอมโมกขาวใบดกปกดอกซ่อน
หอมขจรกรุ่นตลบสบนาสา
หอมอ่อนช้อยมิรู้จางร้างโรยรา
หอมยิ่งกว่าดอกใดได้สำแดง

กุหลาบรินกลิ่นปรุงยามรุ่งสาง
หยดน้ำค้างวาววับคราวจับแสง
ขอโทษด้วยลืมพ่นยาฆ่าแมลง
ใบเว้าแหว่งด้วยภัยเพลี้ยน่าเสียดาย

มะลิพุ่มกลุ่มใหญ่ในสวนศรี
เขียวขจีกิ่งไสวใบมากหลาย
ใส่ปุ๋ยเกินจึงออกดอกประปราย
แต่มิวายส่งกลิ่นประทิ่นใจ

จำปีจำปาอวลช่างหวนหอม
ถูกดมดอมคลอเคล้าเจ้าเจ็บไหม
ดินเป็นกรดรดน้ำน้อยเกินไป
ดอกมิใหญ่งดงามตามที่ควร

ชื่นกลิ่นหวามตามลมพรมพัดผ่าน
ชื่นดวงมานช่อดอกชูอยู่เต็มสวน
ชื่นมิ่งไม้พืชพันธุ์สุดรัญจวน
ชื่นหมู่มวลสุมามาลย์หวานอารมณ์

หวานหัวใจได้ชมดมบุปผา
หวานอุรารวยรื่นลืมขื่นขม
หวานวาสนาคราใดได้สูดดม
หวานยามชมชื่นผกาชีวางาม

Posted by นฤชา on 19 Feb. 2007,07:14


ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดใช้ แปลว่า สวัสดีปีใหม่ ขอให้เจริญรุ่งเรือง
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้เกียงคง แปลว่า สวัสดีปีใหม่ ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้เพ่งอัง แปลว่า สวัสดีปีใหม่ ขอให้ปลอดภัยจาก
อันตรายและโรคภัยไข้เจ็บ
ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ตั่วถั่ง แปลว่า ขอให้ธุรกจก้าวหน้า กำไรงดงาม


ฝ่ายผู้รับก็จะกล่าวตอบว่า “ตั่งตั๊ง ยู่อี่” แปลว่า “ขอให้สุข สมหวังเช่นเดียวกัน”
"เกียฮ่อซินนี้ ซินนี้ตั้วถั่ง" และ "ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้"

วันตรุษจีน
"ซินเจียยู่อี่ ซินนี้ฮวดไช้
ซินเจิ้งหรูอี้ ซินเหนียนฟาไฉ"

ปีใหม่ขอให้ทุกอย่างสมหวัง ปีใหม่ขอให้ร่ำรวย

Posted by lynny on 20 Feb. 2007,00:28


หวังใจพบประสบขวัญสักวันหนึ่ง
ร้อยคำนึงลอยลมพรมสายฝัน
อัสสุชลหล่นพร่างแทนรางวัล
ปรายปลอบขวัญคนรอผู้ทรมาน

ณ วันนี้ วันไหนไม่เคยเปลี่ยน
ทุกคืนเพียรตั้งจิตอธิษฐาน
ขอคนดีสางภาระพันธการ
มาพบพานรักงามตามเวลา

หวั่นความหวังเลื่อนลอยคอยคนเก้อ
ยังละเมอเฝ้าคอยละห้อยหา
อย่าทำร้ายหัวใจนะไกลตา
แม้วาสนาอาจคอยคนไปจนตาย

ฝากสายลมพรมคำย้ำใครหนึ่ง
มอบคิดถึงข้ามฟ้ามาถวาย
โปรดกลับมาแลเหลียวคนเดียวดาย
มาเติมสายสัมพันธ์ให้มั่นคง

อยู่กับใครที่ไหนกันในวันนี้
จงรู้มีใครหนึ่งพึงประสงค์
วาดนิยามความรักภักดิ์ซื่อตรง
จิตผจงฝันใฝ่ไกลเกินจริง

ใจน้อยคอยคนจึงบ่นหา
วานปลายฟ้ารับคำน้ำใจหญิง
หากเอ่ยปากพบได้ไม่ประวิง
จะไม่นิ่งไป.........ไปข้างเธอ

Posted by นฤชา on 22 Feb. 2007,07:45


มิได้เป็นรุ้งงามข้ามโค้งฟ้า
มิได้เป็นจันทราดาราฉาย
มิได้เป็นสุริยาจ้าประกาย
แต่เป็นสายสัมพันธ์ที่มั่นคง

ด้วยรักมากมอบใจให้หมดสิ้น
แม้นชีวินยินยอมพร้อมประสงค์
หวังเพียงเธอถวิลจินต์จำนง
ใจซื่อตรงยินยอมพร้อมจะพลี

พร้อมจะรับปรับตนเป็นคนใหม่
ยอมทั้งใจทุกทางหว่างวิถี
แต่ผลลัพธ์เธอเห็นเช่นธุลี
ค่าฤดีแค่เปล่ากลวงในดวงตา

ฤาน้อยไป..จึงไม่รับกลับทิ้งขว้าง
รักอับปางกลางใจให้กังขา
ต้องแค่ไหนถึงพอดีในชีวา
พอมีค่าควรมองตามต้องการ

รักคงเหมือนของเล่นเช่นเธอว่า
จึงร้างลาง่ายดายไร้สงสาร
จึงหมดค่าหมดอาลัยให้ทรมาน
แม้ร้าวราน..รับได้ไม่มากพอ

Posted by lynny on 24 Feb. 2007,23:52


ลมกรีดเล็บเก็บดอกหญ้ามาจุมพิต
เด็ดเชยชิดชมสีคลี่กลีบใส
ลมสะบัดพัดหนอนหวังชอนไช
พลิ้วโบกไล่แมลงปอล้อดอกงาม

ดอกหญ้าเอียงกลีบนิ่มพริ้มตาหลับ
เพลิดเพลินกับลมพลิ้วหวิวไหวหวาม
ซึ้งพระพายหมายคู่อยู่ทุกยาม
เอนโอนตามลมชื่นรื่นกำนัล

ลมละลิ่วผิวเพลงบรรเลงกล่อม
ดอกหญ้าน้อมรับธรรมชาติไปวาดฝัน
ใจปลาบปลื้มดื่มด่ำลมรำพัน
คำคัดสรรมาล้อต่อผกา

ดอกหญ้าอ้อนวอนลมพาชมโลก
วานลมโบกเกสรฟ่องท่องเวหา
กุมหัวใจเกาะเกี่ยวเที่ยวนภา
ชมพฤกษากลิ่นระรวยสวยละลาน

ยามลมร้างยิ้มลออรอลมพัด
คอยสัมผัสสำเนียงเสียงลมหวาน
ดอกหญ้าน้อยคอยลมพรมดวงมาน
เพียงพลิ้วผ่านเย้าหยอกดอกยิ้มปราย

เป็นดอกหญ้าของสายลมคอยชมชื่น
สุขทุกคืนลมถามฝากความหมาย
หายวังเวงเพลงผิวพลิ้วผ่านกลาย
เพลงพระพายแผ่วซึ้งตรึงดวงแด


คิดถึงจังเลยค่ะเจ้าบ้าน

Posted by นฤชา on 28 Feb. 2007,07:45


เป็นแค่เพียงดอกหญ้าริมทางเท้า
ที่ถูกเขาเหยียบย่ำชอกช้ำแสน
เป็นมาลีไร้ค่าน่าดูแคลน
ไม่อาจแม้นเทียบค่ามาลีใด

เขาเห็นเรา... คนนี้ไม่มีค่า
ทีให้มาคือความเจ็บกว่าเจ็บไหน
ยิ่งกว่าเศร้าร้าวรานสะท้านใจ
เจ็บเท่าไหร่ใจเอ๋ยไม่เคยจำ

เตือนหัวใจ..ใจเอ๋ยเคยจำไหม
ยังหลงไหลนัยกลจนถลำ
เจ็บจนชินร้าวอุราพาระกำ
หลงน้ำคำรักหลอกที่บอกมา

Posted by lynny on 18 Mar. 2007,04:22


ความรักของสาวหนุ่มน่ากลุ้มจิต
หวั่นแรงฤทธิ์หึงหวงบ่วงตัณหา
คนสูงวัยใจดีมีเมตตา
คนชรารักเถิดจักเชิดชู

มีคนแก่ดูแลใจไม่หน่ายหนี
วาจามีมนต์ขลังฟังรื่นหู
มีคนเฒ่าเฝ้าแนะและเป็นครู
สอนให้รู้สิ่งไหนใคร่ควรทำ

คนชราน่ารักเป็นหนักหนา
มีเมตตายามเศร้าเล่าเรื่องขำ
เตือนให้มีชีวิตงามตามเพลงกรรม
ค่าสูงล้ำเป็นบุญใจที่ได้เจอ

เห็นคนแก่แค่เห็นใจเต้นตึก
แรกรู้สึกอยากเคียงคู่อยู่เสมอ
คนชราหาได้ให้ปรนเปรอ
คอยเสนอสนองดั่งต้องการ

คนผมหงอกหยอกใจไม่ปล่อยเหงา
ผมดอกเลากล่อมเพลงบรรเลงหวาน
วาดอารมณ์บ่มรักอย่างดักดาน
ขอพบพานไอรักอาบตราบวายชนม์

คนสูงวัยใจดีมีธรรมะ
มีสาระขอบเขตของเหตุผล
มีทีเด็ดมัดทรวงดวงกมล
รักเหลือล้น..ทรัพย์สมบัติ..จัดใส่พาน  

Posted by นฤชา on 24 Mar. 2007,19:00


ณ ตรงนี้มีที่ให้พิงพัก
หากเหนื่อยล้ามานักก็พักก่อน
แล้ววันรุ่งพรุ่งนี้พี่ค่อยจร
หลับตาผ่อนกายใจให้มีแรง

หากท้อแท้แลหมอง..มองคนอื่น
ที่ขมขื่น..กว่าเรานี้มีแอบแฝง
เก็บความทุกข์ท้อใจไม่แสดง
ยิ้มแต้มแต่ง..แสร้งว่าผาสุกใจ

หลากหนทางให้เดินเผชิญโลก
ต่างสุข-โศก-ปลดปลงอสงไขย
ประเดี๋ยวดีประเดี๋ยวร้ายมากมายไป
ทำใจไห้ได้ร่มเย็นก็เป็นพอ

Posted by lynny on 24 Mar. 2007,23:13


เพลงพลิ้วห่มลมล่องทำนองหวาน
คีตกานต์สัมผัสได้ใครสร้างสรรค์
ตรึงใจอรอ้อนฤดีปกชีวัน
กล่อมปลอบขวัญวันล้าพาแย้มยิ้ม

ลำนำลมพรมผิวปลิวพัดผ่าน
วายุกานต์กรีดต้องสองแก้มอิ่ม
น้อมซึมซับรับทราบภาพไกลพิมพ์
ปรางนวลปริ่มเอิบความหมายในสายลม

รับหัวใจไกลหยอกกลางหมอกม่าน
กมลกานต์นิรันดร์มั่นรักสม
ห้วงคำนึงซึ้งค่ารอยคารม
เก็บเพราะบ่มคิดถึงล้อมหอมอบอวล

ร้อยคำรักถักทอรอคอยอ่าน
กวีกานต์ผ่าวแผ่วแนวใจป่วน
ความรู้สึกลึกล้ำรำพันครวญ
คำนึงนวลมิผันปันหัวใจ

กำแพงใจโต้สายลมล่มทุกด่าน
หทัยกานต์วาบหวามแพ้ความไหว
รักภักดีพลีมอบตอบคนไกล
อุ่นละไมรัดรึงซึ้งมิคลาย

ห่วงใยรักถักทอก่อประสาน
คล้องใจกานต์งดงามทุกความหมาย
คนละฝั่งยังคิดถึงคะนึงมิวาย
รักถวายแด่หนึ่งเดียวผู้เกี่ยวใจ........




เจ้าบ้านหายเงียบ แบบนี้ต้องขโมยหัวใจ อิอิ

Posted by นฤชา on 15 Apr. 2007,04:43



เรียบเรียงร้อยถ้อยลำนำคำอักษร
เป็นบทกลอนบรรเลงบทเพลงฝัน
ฝากสายลมพรมใจไปจำนรรจ์
ยังยืนยันมั่นรัก ภักดิ์เพียงเธอ

อยู่แห่งไหนไถ่ถามตามห่วงหวง
ใจทั้งดวงมอบสัญญามาเสนอ
ถ้อยรำพันรักท้นนำปรนเปรอ
ใช่พร่ำเพ้อลวงเล่นเซ่นดวงมาน

ฝากลำนำคำร้องลิวล่องฟ้า
ผ่านภูผาธารสดับร่วมขับขาน
อยู่ดินแดนแคว้นใดให้พบพาน
หมายสืบสานสายรักถักทอใจ

ฝากสายลมพรมพริบกระซิบสั่ง
คนอยู่หลังคงมั่นมิหวั่นไหว
ตราบฟ้าดินมิสิ้นรักจากทรวงใน
หฤทัยขอตายแทบตักเธอ

Powered by Ikonboard 3.1.5 © 2006 Ikonboard