เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 3 of 19<<1234567>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: ..เมื่อฤษีเข้าป่า.., ผจญไพร..ไปกับฤษีข้ามน้ำ< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 21
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Aug. 2002,15:53  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อ้าวววว!!! จะตีกันซะแร้ววว
น้าแอ๊ดขา..หาไม้เรียวมาหวดก้นเด็กๆ เร้วววว tongue.gif tongue.gif 
เรื่องรูปภาพประกอบ นู๋วางสคลิ๊ปไว้ตอนสุดท้ายของการเดินป่าค่ะ
ช่วงนั้นคุณพี่ฤษี จะบรรยายตอนเปลือยกายลงเล่นน้ำค่ะ..
พวกพี่ๆ ในคณะที่คุณฤษีร่วมเดินทาง แอบถ่ายไว้และเอามาให้นู๋ดูค่ะ
อดทนอ่าน... อดทนรอชมภาพอันสุดสยิว..อึ๋ยยยย อีกหน่อยนะคะ withstupid.gif

(ต่อ)..

เราเดินอยู่บนทางเรียบประมาณ ๒ ชั่วโมงเศษ
เนื่องจากในเวลานั้น เริ่มใกล้เที่ยงและอากาศเริ่มร้อน
เราทำเวลาไม่ได้ และส่วนหนึ่งก็ยังไม่อยากทำเวลา
เนื่องจากต้องการสงวนแรงไว้สำหรับช่วง ๗ กิโลเมตรสุดท้าย
ราวๆ เที่ยงเศษ พี่ทวีซึ่งเดินนำหน้าสุด หยุดบอกว่า..
ถึงช่วงลงเขาแล้ว ผมกับพวกที่มาถึงก่อนหยุดคอยสาวๆ และพี่ตุ๋ย


เมื่อพร้อมกันแล้ว พวกเราทั้งหมดเลี้ยวซ้ายเข้าไปในป่า
ข้างทางรอบตัวเรานั้น มีต้นไม้ขนาดเล็กและขนาดใหญ่สลับกันเต็มไปหมด
บางช่วงของเส้นทาง เป็นโขดหินขนาดต่างๆ ถูกจัดวางขวางทางไว้
เราต้องปีนป่ายข้ามไป บางช่วงมีขอนไม้ล้มขวางทางอยู่
ก็ต้องถอดเป้ออก แล้วลอดพร้อมกับลากเป้ตามไป
ส่วนของมีคมในป่านั้น เราโชคดีที่ไม่ต้องเผชิญกับหญ้าคาอีกต่อไป
แต่โชคร้ายที่ต้องผจญกับเล็บอินทรียังไม่หมดสิ้น
และที่ร้ายไปกว่านั้นคือ ป่าได้ส่งน้องใหม่มาทักทายเรานั่นคือ...


"ต้นช้างร้อง" (น่าเสียดายที่หาภาพไม่ได้)
ช้างร้องเป็นไม้พุ่มสูงประมาณเมตรเศษ มีกิ่งก้านมากมาย
และแต่ละกิ่งมีหนามแหลมประมาณนิ้วก้อย ติดตั้งอยู่เป็นสิบๆ หนาม
ถ้าพลาดพลั้งสะดุดล้มไปโดนมันเข้า ก็มีสิทธิกลายพันธุ์ เป็นเม่นได้ในทันที


เราเดินฝ่าขวากฝ่าหนาม มาได้ประมาณครึ่งชั่วโมงก็หยุดพัก
พี่โจหยิบข้าวเหนียว หมู เนื้อหวาน กับส้ม ๑ ลูก มาแจกให้แต่ละคน
ทุกคนจัดการด้วยความรวดเร็ว จากนั้นพวกเราทั้งหมดออกเดินทางต่อ
เส้นทางยังคงเดิม รกทึบ เต็มไปด้วยขวากหนาม และโขดหิน
แต่ที่ไม่คงเดิมคือ ความลาดชันซึ่งดูจะมากขึ้นตามระยะทาง
ด้วยความแห้งแล้งของพื้นที่ ประกอบกับความเหนื่อยล้าที่เพิ่มมากขึ้น
ทำให้พวกเราต้องหยุดพักดื่มน้ำกันบ่อยขึ้น...


เราเดินต่อมาได้ประมาณ ๒ ชั่วโมง ก็มาถึงลานหินแห่งหนึ่ง
ซึ่งเมื่อพิจารณาดูแล้ว หากมีน้ำไหลผ่านมันคงเป็นน้ำตกขนาดย่อมๆ ทีเดียว
แต่ในวันนี้ไม่ใช่ มันคงเป็นเพียงลานหินกับแอ่งน้ำขนาดเล็ก ๒ แอ่งเท่านั้น
ข้อที่แปลกของลานหินนี้คือ มันมีรูกว้างขนาดกำปั้นผู้ใหญ่
ลึกประมาณ ๑ ฟุตอยู่ทั่วลาน คล้ายมีคนพิเรนทร์มาเจาะไว้...


โกบอกว่า นั่นเป็นรูสำหรับปักร่มขายของ
และเราโชคดี อีกไม่นานคงมีแม่ค้าขายน้ำมาปักร่มแน่ๆ
ผมเสริมขึ้นว่า ขอแม่ค้าขายผลไม้ด้วย อยากกินสัปปะรดเย็นๆ
พี่โจรีบแซวขึ้นทันทีว่า แม่ค้าที่นี่เขาขายเฉพาะเวลาราชการ
เรามาเสาร์ - อาทิตย์... "หมดหวัง"...
แล้วเสียงฮาในอารมณ์เพ้อเจ้อของเราทั้งสาม ก็ดังขึ้นอย่างพร้อมกัน


ความเหน็ดเหนื่อยส่วนหนึ่งถูกถ่ายเทลงไปในหลุมปักร่มนี่เอง
ลานแห่งนี้ถ้าเป็นน้ำตก จะชื่ออะไรไม่ทราบ
แต่คณะกรรมการเรารับรู้เพียงว่ามันเป็นลานหิน
และตั้งชื่อโดยมีมติเอกฉันท์ว่า .. "ลานปักร่ม" ...


พี่ทวีบอกว่า...
ลานปักร่มนี้ เป็นครึ่งทางของเส้นทางลงเขา นั่นหมายความว่า
เราต้องใช้เวลาเดินทางอีกราว ๒ ชั่วโมง จึงจะถึงจุดหมาย
เราพักล้างหน้าล้างตาที่ลานปักร่มครู่หนึ่ง แล้วออกเดินทางต่อ
การเดินทางในช่วงนี้ยังคงยากลำบากเหมือนเดิม
เพราะความชันในบางช่วง ชันขนาด ๓๐–๔๕ องศา
และเป็นการเดินลงเขาเพียงอย่างเดียว ซึ่งหากพลั้งพลาด..
ภาพที่ไม่อาจเป็นอื่นคือ การกลิ้งลงเขาไม่ต่ำกว่า ๕-๖ เมตร
และการกลิ้งลงเขา ไม่ว่าจะเป็นระยะทางเท่าใด ล้วนมีความเสี่ยง
ที่จะเจ็บหนักได้ทั้งนั้น เราจึงใช้ความระมัดระวังสูงขึ้น
และการเดินทางก็ย่อมช้าลงโดยสภาพ...


ในการเดินทางช่วงนี้...
ไม่ใช่แต่เพียงความลาดชันเท่านั้นที่เป็นปัญหา
อากาศที่ร้อนเพิ่มขึ้น กับปริมาณน้ำในร่างกายที่น้อยลง
ทำให้พวกเราหลายคนเริ่มออกอาการเหน็ดเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัด
ผลคือทำให้การเดินแบบเป็นกลุ่มใหญ่ แตกเป็นกลุ่มเล็กๆ
หลายๆ กลุ่ม เดินตามกันไป ซึ่งในบางครั้ง ผู้ที่เหน็ดเหนื่อยที่สุด
อาจต้องไปเดินอยู่ท้ายแถวตามลำพัง…


นั่นมิใช่เรื่องเพื่อนร่วมทางทอดทิ้ง
แต่เป็นเพราะเส้นทางในป่านั้นคดเคี้ยว
เพียงเพื่อนเราขึ้นเขา หรือเข้าโค้งก่อนเรา
เนินดินและแนวป่าข้างหน้า ก็ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวได้


เป็นที่แน่นอนว่าเส้นทางในป่าเขานั้น
หารูปทางที่ชัดเจนตายตัวไม่ได้
ในรูปทางที่ชัดเจนนั้นคงเป็นทางกว้างขนาด ๑ คนเดิน
ซึ่งสังเกตได้จากลักษณะทาง ที่ไม่มีต้นไม้เล็กขึ้นในช่องทางนั้น
ช่องทางที่ว่านี้ เกิดขึ้นจากการเดินของนักเดินป่า
หรือเจ้าหน้าที่ป่าไม้ และมันจะคงอยู่ต่อไป ตราบเท่าที่ยังมีการเดิน
อย่างไรก็ตาม ช่องทางเดินนี้ไม่ได้มีอยู่ตลอด
ในบางภูมิประเทศที่เป็นโขดหิน หรือเป็นลานกว้าง
ที่มีใบไม้หล่นทับเป็นจำนวนมาก เส้นทางนี้ย่อมหายไป
หรือไม่อาจเกิดขึ้นได้ และแน่นอนนั่นเป็นปัญหา
ทำให้ผู้ที่ตามมาทีหลัง ไม่อาจแกะรอยผู้ผ่านมาก่อนได้


ในสถานการณ์เช่นนี้...
สิ่งที่ทำได้คงมีเพียงหยุด และร้องถามทางจากผู้มาก่อนเท่านั้น
พูดถึงเส้นทางในป่าในเขา แม้จะไม่ชัดเจน แต่โดยมากก็ไม่คลุมเคลือ
แต่เส้นทางในจิตใจของคนเราเล่า..โดยมากเป็นอย่างไร?
ผู้คนเดินป่า หลงทิศหลงทาง ยังร้องถามทาง ถามทิศจากเพื่อนได้
แล้วผู้คนที่หลงทางอยู่ในเมืองเล่า..? จะถามทิศถามทางจากผู้ใด?
ในเมื่อผู้คนส่วนใหญ่...ไม่เคยเดินทาง…


~ฤษีข้ามน้ำ~
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 22
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Aug. 2002,21:09 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

รูปสวยจัง....
     อือ...น้องหนูป่าวประกาศซะ น้าแอ๊ดรอลุ้นจะดูก้นคุณฤษีมั่ง
     ยังกับตอนที่ลุ้นดูก้น ฮิวแกรนท์  ในหนังเรื่อง Micky Blue Eyes เลย  แต่เปล่าหรอก ฉากที่ว่าเห็นก้น  เห็นนีด...นิด ..เดียวจริงๆ ลุ้นแทบตาย  

     ฉากนี้ก็คงเหมือนกันละมั้ง ?
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 23
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Aug. 2002,22:07 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อืมมม เอาแบบเห็นกันจะๆ เลยค่ะน้าแอ๊ดขา..
ว่าแต่หลงพี่เหอะ.. ไม่รู้ว่าจะเข้ามาแอบอ่านอ่ะป่าว
หากมาเห็นภาพเรทX อาจจะถูกแบนค่ะ..น้าแอ๊ดขา.. withstupid.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 24
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Aug. 2002,22:23 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โห..เรท X เลยเร๊อะคุณนก...แบบนี้เด็กดีอย่างย๋าคง..ทนดูไม่ได้แล้วมั้ง..อ๊ะ..แต่ก็จะทนดูนะ...นะ น้าแอ๊ด นะคะ..ทนๆ ดูกันไป..จะได้เก็บไว้ปลง ไง คะ... hehe.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 25
ฤษีข้ามน้ำ Search for posts by this member.
เริ่มไม่ใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 199
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Aug. 2002,23:00 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ดูแล้วหลงไม่รู้เน่อ ..เดี๋ยวจะหาว่าข้าเจ้าไม่เตือน อ้อ. ถ้าติดใจมี vcd แบบเต็มอัลบัมให้ดูด้วยใช่ไม๊คุณนก แผ่นละ ๘๐ บาทครับ ราคามาตรฐาน หาเงินเข้ามูลนิธิคนตาบอดครับ ๕๕๕
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 26
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Aug. 2002,23:21 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

มูลนิธิ คนตาบอด..แถมเป็นโรคจิต น่ะดิ... เอาไว้ขายให้คนตาบอดเถอะพี่ .. VCD ..อัลบั้ม รวมฮิตที่ว่าน่ะ ..คนตาบอดน่ะแหละถึงจะพอทำใจดูได้น่ะ... tongue.gif  tongue.gif  tongue.gif  tongue.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 27
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Aug. 2002,13:54 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โห!! นิทานยังไม่ทันจบ เด็กสองคนจะยกพวกตีกันซะแร้ววว
อยากรู้จัง ถ้าเจอกันแบบตัวเป็นๆ สงสัยต่างคน ต่างจ๋อยมั๊ง อิอิ

(ต่อ)...

การเดินทางในครึ่งทางหลังนั้น แม้ระยะทางจะไม่มาก
แต่เนื่องจากเราเดินทางมาไกลและเสียน้ำไปมาก
การเดินทางในช่วงนี้จึงเป็นช่วงที่ยากลำบากที่สุด
เราหยุดพักดื่มน้ำบ่อยขึ้น ในที่สุดน้ำทุกกระติกก็หมด คอเราแห้งผาก...
เรียมนั้นหน้าแดงก่ำ ส่วนพี่เจี๊ยบทำท่าจะไปต่อไม่ไหว


ช่วงก่อนที่จะถึงจุดหมายซักครึ่งชั่วโมง
พี่โจต้องหยุดนอนเพราะเป็นตะคริวที่ท้อง
ส่วนผมนั้นแม้จะรู้สึกว่ายังเดินไหวแต่ขามันก็สั่นอยู่บ่อยๆ
โดยไม่ได้นัดหมาย ผม พี่โจ พี่ตุ๋ย พี่เจี๊ยบ และเรียม
ต่างนอนพักอยู่บนทางลาดเชิงเขา
ส่วนพี่ทวี โก พี่ยุทธ คุณก้างและกอล์ฟล่วงหน้าไปก่อน
สภาพตอนนี้ของเรานั้นโทรมสุดๆ เสื้อผมเปียกโชกไปทั้งสองตัว
ส่วนกางเกงเหงื่อซึมมาเกือบถึงหัวเข่า คนอื่นก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่นัก


เราเริ่มกังวลถึงการเดินทางขากลับ
เพราะเราเดินลงทางชันราว ๔๕ องศา มาเกือบชั่วโมง
และตลอดทางที่มาล้วนเป็นการเดินลงเขาทั้งสิ้น
เมื่อคิดถึงขาขึ้นแล้วเกรงว่าจะไปไม่ไหว
พี่เจี๊ยบเป็นผู้หญิงร่างอ้วนหนักประมาณ ๖๐ กิโลกรัม
ส่วนเรียมแม้จะรูปร่างสันทัดกว่า แต่ก็เหมือนกับพี่เจี๊ยบคือไม่ได้เตรียมตัวมาก่อน 
ด้วยสภาพร่างกายที่ไม่พร้อมบวกกับน้ำหนักที่กดบนบ่า
และความเหนื่อยล้าของวันนี้ ทำให้จินตาภาพของการเดินทางวันพรุ่งนี้
ไม่อาจเป็นสวรรค์ไปได้..
.  

การเดินทางครั้งนี้ถูกจัดขึ้นตามข้อเรียกร้องของผม
ซึ่งระบุชัดเจนว่าปรารถนาที่จะเดินป่าแบบโหดๆ 
ดังนั้นในบางครั้งที่คณะเรารู้สึกเหนื่อย และท้อแท้
ก็มักจะมีคำพูดแซวขึ้นว่า "ก็เพราะท่านนั่นแหละ"
ไม่ว่าจะแซวเล่นหรือพูดจริงก็ตาม แต่ในใจผมนั้นรู้สึกผิด
ที่มีส่วนทำให้ทุกคนต้องลำบาก
เมื่อเห็นสภาพพี่เจี๊ยบและเรียมตอนนั้นแล้ว
สิ่งเดียวที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงคือกล่าวคำ "ขอโทษ" 
แม้มันอาจจะไม่ทำให้เธอทั้งสองหายเหนื่อย 
แต่มันก็ปลดน้ำหนักบางอย่างในใจผมลงได้


... ในช่วงที่ท้อแท้ที่สุด หลายคนเริ่มคิดหาทางออก
จากจุดที่เราหยุดพัก พี่เจี๊ยบได้ยินเสียงคล้ายเสียงรถ
เลยเสนอให้เราตัดทางตรงออกไปยังถนน
แต่พี่ตุ๋ยค้านเพราะเราไม่มีแผนที่ โอกาสที่จะหลงมีสูง
แผนต่อไปคือโทรศัพท์เรียกเจ้าหน้าที่ป่าไม้สองคนมารับเรา
เพื่อช่วยกระจายน้ำหนักบนหลังในขากลับ
แผนนี้ดูจะเป็นไปได้ แต่จะเป็นจริงหรือไม่ขึ้นอยู่กับสัญญาณโทรศัพท์
ในขณะที่วางแผนนี้ สัญญาณเป็นศูนย์
ความหวังทั้งหมดจึงอยู่ที่ลานกว้างบริเวณน้ำตก


“แควมะค่า” จึงไม่ใช่รางวัลแห่งการเดินทางเพียงอย่างเดียว
แต่มันคือความหวังที่จะสร้างสวรรค์ในการเดินทางขากลับด้วย
จากจุดที่เราพัก เราทั้ง ๕ คน ตกลงที่จะเดินต่อรวดเดียวให้ถึงน้ำตก
เมื่อเดินมาได้ครู่หนึ่งเราได้ยินเสียงของโก ร้องตะโกนบอกว่าถึงแล้ว
ระยะห่างของเสียงอยู่ใกล้ใช้เวลาเดินไม่เกิน ๑๐ นาที
แต่ให้ตายเหอะ!! เราไม่ได้ยินเสียงน้ำเลย..


เราเดินต่อมาอีกครู่หนึ่งก็เห็นพี่ทวี และพรรคพวกที่ล่วงหน้ามาก่อน
เบื้องหลังพวกเขาเป็นภูผาหินกว้างประมาณ ๗๐-๘๐ เมตร
สูงประมาณตึก ๔ ชั้น และไม่มีน้ำซักหยดไหลลงมาจากหน้าผา
ผมเหม่อมองดูมัน ในใจนั้นเป็นรสชาติที่บอกไม่ถูก
อดคิดถึงคำพูดของใครคนหนึ่งไม่ได้ 
"จุดหมายกับปลายทางนั้นเป็นคนละเรื่องกัน"
มีซักกี่คนที่ปลายทางคือจุดหมาย...
และมีซักกี่ครั้งที่เมื่อถึงจุดหมายแล้วกลับไม่พบอะไร..


อย่างไรก็ตามแม้จะไม่มีน้ำตกให้เราชื่นชม
แต่ก็ยังดีที่มีแอ่งน้ำให้เราใช้สอย แอ่งแรกเป็นแอ่งขนาดใหญ่อยู่ใกล้กับหน้าผา
น้ำในแอ่งใสพอจะตักมาต้มดื่มได้ ส่วนอีก ๒ แอ่งเป็นแอ่งเล็กๆ
อยู่ถัดออกมาประมาณ ๒๐ เมตรน้ำในแอ่งสีคล้ำ เพราะตะกอนใบไม้ที่ทับถม
สิ่งแรกที่เราทำคือหาน้ำมาดื่มให้เพียงพอ
ผมตักน้ำจากแอ่งใหญ่ใส่กาและหม้อสนามอีก ๒ ใบ
ส่วนพี่ยุทธเริ่มก่อไฟบริเวณลานหิน
โกนั้นปีนหน้าผาขึ้นไปตัดกระบอกไม้ไผ่มาใส่น้ำ
เรานำภาชนะทั้งหมดมาตั้งไฟ แต่เนื่องจากฟืนที่ใช้เป็นเศษไม้ใบไม้น้ำจึงไม่เดือด
ผมถือกาน้ำกับหม้อสนามกลับมายังจุดที่วางของไว้
เพราะเห็นพี่ทวีกำลังก่อไฟหุงข้าวเลยฝากน้ำให้ต้มด้วย 
ส่วนพี่ยุทธยังคงต้มน้ำในหม้อสนามและกระบอกไม้ไผ่ต่อไป
จะเป็นเพราะความบางความสดของไม้ไผ่หรือเพราะอย่างไรไม่ทราบ
ต้มได้ครู่เดียวกระบอกไม้ไผ่ก็แตกระเบิดเสียงดังตูม
นกเงือกที่อยู่บริเวณนั้นบินแตกฮือออกมา!!!
 

คุณก้างว่าบินออกมาจากป่าเกือบ ๑๐ ตัว
ส่วนผมมาทีหลัง คงเห็นเกาะอยู่ที่ขอนไม้ตัวเดียว
เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เห็นนกเงือกจะๆ อย่างนี้
มันเกาะอยู่บนกิ่งไม้ห่างประมาณ ๑๐ เมตร
ลำตัวยาวประมาณศอกครึ่ง ปากสีเหลืองขนาดใหญ่ตัดกับขนสีดำ
มันเกาะอยู่ราว ๑ นาทีก็บินจากไป
ไม่มีใครถ่ายรูปมันไว้ได้เพราะฟ้าเกือบจะมืดแล้ว
คงได้แต่เก็บภาพมันไว้ในความทรงจำ..
.

ก่อนฟ้ามืด.. พวกเราทุกคนได้ดื่มน้ำกันถ้วนหน้า
พี่โจเตรียมอาหารมื้อเย็น รู้สึกจะเป็นเนื้อ-หมูเค็มทอด กับผัดเปรี้ยวหวานหมู
พวกเราทุกคนกินกันอย่างสุดกำลัง เพราะหากไม่อิ่มก็ต้องแบกท้องไปรอเติมเอามื้อหน้า
หลังจากจัดการกับอาหารมื้อค่ำแล้ว ทุกคนแยกย้ายกันไปทำภารกิจส่วนตัว
ส่วนผมตรงไปที่แอ่งน้ำใหญ่ ถอดเสื้อผ้าที่เกรอะกรังออกมา


ภายใต้แสงจันทร์..
เสี้ยวร่างกายที่เปลือยเปล่าเห็นเป็นเพียงเงารางๆ เช่นเดียวกับสรรพสิ่งรอบข้าง
กลิ่นชื้นของใบไม้ที่ทับถม และน้ำในแอ่งที่เย็นสบายทำให้รู้สึกสดชื่น
การเปลือยกายอาบน้ำท่ามกลางบรรยากาศเช่นนี้ ทำให้ผมกับป่าใกล้ชิดกันมากขึ้น
และในบางห้วงสำนึก ผมรู้สึกราวกับตัวเองเป็นสัตว์ป่าตัวหนึ่ง..
.

ใช่หรือไม่...
ว่าเมื่อเราเปลือยเปล่าตัวเองต่อหน้าธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ สงบ เรียบง่ายและทรงพลัง
เราไม่สามารถแสดงปมเขื่อง อันเป็นมายาของอัตตาออกมาได้
ที่รู้สึกได้คงเป็นความจริงที่ตนแสนต่ำต้อย เช่นเดียวกับสรรพสัตว์
เปลือยกายต่อหน้าธรรมชาติ บางทีก็คล้ายเปลือยใจต่อหน้าบุคคลที่เรารัก
ท้ายสุดเป็นความสบายใจ เพราะได้สำนึกว่าตัวเราไม่ได้ใหญ่โตเหมือนอย่างที่คิด..


~ฤษีข้ามน้ำ~




นี่เป็นภาพเปลือยกายอาบน้ำ ของพ้มเองคร๊าบบบ..  tongue.gif  tongue.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 28
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Aug. 2002,15:25 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

แหะ..แหะ...ก็ดีแล้วที่รู้จักตัวเอง ..พี่ฤษีฯ ...

"เพราะได้สำนึกว่าตัวเราไม่ได้ใหญ่โตเหมือนอย่างที่คิด"... ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ฮิปโปตัวนี้เอง...เข้าใจเล่น นะคุณนก กะพี่ฤษีฯ ... หลอกให้แฟนๆ ..ใจ จดใจจ่อ ที่ไหนได้ ..อลังการ์ กว่าที่คิดไว้เยอะ ... อย่างพี่ฤษีฯ น่ะน่าจะใช้รูปปลาไหลตากแห้งนะ ... ไม่แน่จริงนี่นา... ตอนนี้ดีกันแล้วสิ ร่วมมือกัน หรอกชาวประชา ..แล้วมานั่งหัวเราะจนแทบกลิ้ง... เดี๊ยะ ๆพี่ฤษีฯ ..ได้เจอ ..แบบด้นสด ๆ..อีก...ไม่นึกถึงตอนงอนกันแล้วให้เราไกล่เกลี่ยนะ ... คอยดู คราวนี้ย๋างอน มั่ง..หึ.. tongue.gif  tongue.gif  baaa.gif  baaa.gif  baaa.gif  baaa.gif  baaa.gif  baaa.gif  baaa.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 29
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Aug. 2002,16:43 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โธ่.. น้องย๋าจ๋า...โอ๋ โอ๋ โอ๋
นกกะพี่ฤษีไม่ได้ร่วมมือกันหลอกชาวประชา(ซะเมื่อไหร่) อิอิ
เมื่อกี๊ส่งภาพให้เว็บมาสเตอร์ดูแล้ว ท่านบอกว่าลงไม่ด้ายยยย
ลงไม่ด้ายยยย ยังไงก็โดนแบนจ้ะ..บอกแล้วไงมันเรทX
มันเห็นปลาไหลแห้งๆ ของพี่ฤษีฯ จ้ะ..  withstupid.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 30
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Aug. 2002,16:51 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

โธ่เอ๊ย!  น้าแอ๊ดอุตส่าห์ติดตามด้วยใจระทึก  
     เล่นหักมุมจบแบบนี้  น่าตีนักเชียว
     เด็กพวกนี้.....ฮ่าฮ่า
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
182 คำตอบนับตั้งแต่ 31 Jul. 2002,15:56 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 3 of 19<<1234567>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com