เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 2 of 11<<123456>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: "แคมป์ปิ้งฅนธรรมดา"< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 11
fong Search for posts by this member.
เริ่มไม่ใหม่
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 177
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 Feb. 2003,23:05  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

พี่กำลังเขียนเล่าตอนแรกอยู่ค่ะยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี
ระหว่างนี้จะเอาภาพสวยๆมาให้ดูคั่นรายการก่อนละกันนะ
ภาพแรกเป็นภาพของพี่สข1 ถ่ายตอนเช้ามืดก่อนพระอาทิตย์ขึ้นค่ะ
แหมเสียดายจังที่ บันทึกเสียงเมาท์ออร์แกน มาให้ฟังด้วยไม่ได้
พี่สข1 เป่าได้หวานซึ้งมากเลยค่ะ
พี่นะ..ใจลอยเคลิ้มไปหาใครบางคนเลย อิอิอิ laugh1.gif



--------------
null[QUOTE][CODE]รักและปรารถนาดีต่อกัน คือคำว่า "เพื่อน"
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 12
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 20 Feb. 2003,00:57 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

เช้าวันนั้นเราตื่นกันแต่เช้ามืดมาต้มกาแฟ นั่งรอพระอาทิตย์มาเยือน พี่สข1 เป่าเพลงหลายเพลงค่ะ มีทั้งเพลงรัก เพลงไทย เพลงจีน และเพลงปฏิวัติ และนี่ก็เป็นอีกเพลงหนึ่งที่พี่สข1 เป่าได้ไพเราะทีเดียว...





ฝนหยาดสุดท้าย...หัวใจหวั่นไหวให้ตรม
ซ่อนรอยน้ำตาขื่นขม ร้าวระบมสุดที่จะฝืน
ถึงคราวจำพราก โศกช้ำ...กล้ำกลืน
ฉันนอนซบหมอนสะอื้น
ค่ำคืนผวาโศกศัลย์

ฝนหลั่งสั่งฟ้า...นิจจาจำร้างห่างกัน...
อย่าลืมรักเคยผูกพัน ทุกคืนวันอย่าลืมเสน่หา
ถึงกายจะห่าง แต่รัก...อย่าลา
เธอเคยสัญญาไว้ว่า
จะมาเมื่อฝน เยี่ยมเยือน

จง...หมั่นจำความหลังอย่าลืม
สองเรา เคยรักเคยปลื้ม
ด่ำดื่มจำไว้อย่าเลือน
คอย ฉันคอยจนฝนใหม่เยือน
หวั่นเกรงรักลวงลอยเลื่อน
เพื่อนใจอยู่ไหนไม่มา

ฝนหยาดสุดท้าย...เขาใยปล่อยฉันให้คอย
ส่งกระแสใจเลื่อนลอย
หลงรอคอย คอยร่ำเรียกหา
ฝนเอยอย่าด่วน สิ้นร้าง...สร่างซา
เพราะชื่นหัวใจของข้า
ไม่มาฝนจ๋า ข้าตรม...


Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 13
ฤษีข้ามน้ำ Search for posts by this member.
เริ่มไม่ใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 199
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 20 Feb. 2003,06:27 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

หวัดดีครับ      
    พี่ส.ข. คอมมิวนิสต์ใหญ่ ไปเที่ยวมาเป็นไงบ้างครับพี่ มันส์ป่าว
 รออ่านอยู่คร้าบบ  ดูดิกระทู้นี้่มาแรงกระทู้ผมวายไปเลย
    ท่่านั่งเป่าเม้าท์ออแกนด์ นี่มันแปลกๆนะพี่ ( ฮ่าๆๆ)
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 14
fong Search for posts by this member.
เริ่มไม่ใหม่
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 177
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 20 Feb. 2003,12:18 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

วันนี้...14 กุมภาพันธ์ เป็นวันแห่งความรัก เป็นวันแห่งความสุข
บรรยากาศของวันนี้คงทำให้คู่รักหลายๆคู่ หาโอกาสนัดพบกัน
และเตรียมตัวที่จะไปฉลองกันอย่างมีความสุข
แต่ฉันกำลังจะเดินทางออกจากกรุงเทพด้วยหัวใจที่เงียบเหงา
ฉันอดรู้สึกหวนระลึกถึงความสุขต่างๆ
ที่เพิ่งผ่านพ้นกลายเป็นอดีตไปเมื่อไม่นานมานี้
หัวใจฉันคงจะไม่หงอยเหงาขนาดนี้
ถ้าการเดินทางครั้งนี้มีเขาคนนั้นอยู่ด้วย
แต่ก็เป็นเพียงความคิดเพ้อฝันที่ไม่มีโอกาสเป็นไปได้......
ถึงแม้ภายในใจฉันจะรู้สึกหม่นหมอง แต่ฉันก็ไม่อยาก
ทำให้บรรยากาศในการไปเที่ยวครั้งนี้เสียไป
ฉันจึงคิดว่าควรจะเก็บซ่อนความรู้สึกนี้ไว้ก่อนชั่วคราว
และทำตัวให้รู้สึกเบิกบานกับการไปเที่ยวในครั้งนี้จะดีกว่า

บ่ายสองโมง พี่สข1 นก และฉัน ก็ได้พบกันที่จุดนัดพบของเรา
ที่จัสโก้ รัตนาธิเบศร์ ฉันอดตื่นเต้นไม่ได้กับการพบเจอครั้งนี้
เพราะเป็นการเจอกันแบบตัวจริงเป็นครั้งแรก
ฉันและนกอดรู้สึกไม่ได้ว่า
ทำไมเราเหมือนรู้จักกันมานาน ความรู้สึกที่มีต่อกัน
ไม่เหมือนเพิ่งจะได้รู้จักกันเป็นครั้งแรกเลย
มีความรัก ความอบอุ่น อยู่ในความรู้สึกระหว่างเราทั้งสอง
เหมือนเคยรู้จัก เคยผูกพันกันมาก่อน
ฉันรู้สึกยินดีและมีความสุขกับการได้พบกันครั้งนี้เหลือเกิน
สำหรับพี่สข1 ฉันเพิ่งได้รู้จักอย่างเป็นทางการกันในวันนี้เป็นครั้งแรก
หลังจากที่ทักทายกันเรียบร้อยแล้ว
ฉันก็เอาของที่เตรียมไปแคมป์ปิ้ง
ทั้งหมดใส่ท้ายรถของนก มีเตาแก๊ส ถุงนอน ผ้าพลาสติกรองนั่ง
ไฟตะเกียง แล้วก็เป้อีกหนึ่งใบ 
เราก็พร้อมที่จะออกเดินทาง
โดยพี่สข1 ขับรถนำหน้า ฉันและนกจะขับรถตามไป
พี่สข1 เลือกเส้นทางออกจากกรุงเทพทางสายวงแหวนรอบนอก
การจราจรติดขัดเป็นช่วงๆ ทำให้การเดินทางในช่วงนี้ล่าช้า
กว่ารถเราทั้งสองคันจะหลุดออกจาก
สภาพการจราจรในช่วงนี้ไปได้ ก็บ่ายมากแล้ว
พวกเราแวะพักเข้าห้องน้ำและดื่มกาแฟที่ปั้มน้ำมันระหว่างทาง
และแวะซื้อน้ำแข็งและเครื่องดื่ม

ประมาณห้าโมงกว่าเราก็มาถึงทางแยกที่จะเข้าสู่จุดหมายปลายทาง
มีป้ายปักที่ปากทางแยกว่า
ศูนย์ศึกษาธรรมชาติและท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เจ็ดคด - โป่งก้อนเส้า
จากทางแยกนี้เราจะต้องขับรถเข้าไปอีก 16 กม.
ฉันมองเห็นเมฆฝน มืดครึ้มอยู่บนท้องฟ้า
พอขับจากทางแยกเข้าไปได้ซักพัก
สายฝนก็เทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก
จนทำให้นกถึงกับรำพึงออกมาดังๆว่า
บรรยากาศช่างเหมือนกับที่มาครั้งก่อนเลย
เหมือนกับจะอยากให้ได้รำลึกถึงเหตุการณ์บางสิ่งบางอย่าง
ในอดีตเมื่อครั้งที่ได้มาเที่ยวที่นี่ครั้งแรก

ฉันนั่งนิ่งเงียบมองดูสายฝนที่กำลังเทลงมาไม่ขาดสาย
ในใจรู้สึกเหงาอย่างบอกไม่ถูก บรรยากาศของสายฝน
ทำให้หัวใจที่เหงาอยู่แล้วของฉันยิ่งเหงาหนักขึ้นไปอีก
ฉันคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยยืดยาว...ฉันคงจะรู้สึกอบอุ่นกว่านี้...
ถ้าเพียงแต่เวลานี้มีใครคนนั้นอยู่ด้วย...ฉันกำลังจะเหงาอีกแล้ว
ฉันรีบสลัดความรู้สึกนี้ทิ้งไปทันทีแล้วหันกลับมาคุยกับนกต่อ...

เราขับตามกันมาเรื่อยๆจนมาสิ้นสุดทางราบ
เบื้องหน้าเราเป็นทางลาดชัน ถนนเต็มไปด้วยดินโคลน
มองขึ้นไปเห็นรถคันหนึ่งจอดสงบนิ่งอยู่ระหว่างทาง
ฉันและนกชั่งใจกันอยู่ซักพัก ก็ตัดสินใจค่อยๆเคลื่อนรถ
ขึ้นไปอย่างช้าๆ ตามทางลาดชัน รถพี่สข1 ขับตามมาห่างๆ
โดยที่เราต่างไม่รู้ตัวว่ากำลังจะต้องไปเจอกับเหตุการณ์ที่ตื่นเต้น
ที่รอเราอยู่เบื้องหน้า

เมื่อรถเราขึ้นมาได้ประมาณ 200 เมตร รถก็เริ่มเสียการควบคุม
ล้อรถก็เริ่มปัดไปปัดมา นกไม่สามารถควบคุมเส้นทางได้
จึงเบรกหยุดรถอยู่กลางเส้นทางนั้น
พี่สข1 ค่อยๆขับรถตามมาจนถึงใกล้ๆกับรถของเรา
แล้ววิ่งฝ่าสายฝนเข้ามาหาเรา บอกว่าไปต่อไม่ได้แล้ว
อันตรายมาก ให้หาทางกลับรถลงไปข้างล่างก่อน
ฉันเริ่มรู้สึกหวาดหวั่น กลัวว่าจะเกิดอันตรายขึ้น
เพราะไม่เคยตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน
ฉันหันกลับไปมองด้านล่าง หวาดกลัวว่ารถจะลื่นไถล
ตกลงไป ได้แต่นั่งนิ่งอยู่ในรถ
เรานั่งหวาดวิตกกันอยู่ในรถอีกซักพักแล้วจึงตัดสินใจ
ค่อยๆกลับรถอย่างช้าๆเพื่อจะหันทิศทางกลับลงมาสู่ข้างล่างให้ได้
ในที่สุดเราก็กลับลงมาถึงข้างล่างได้อย่างปลอดภัย
โดยมีรถอีกคันหนึ่งที่ขึ้นไปก่อนหน้าเราขับตามลงมาด้วย

หกโมงกว่าแล้ว ถนนมืดสนิท สายฝนก็ยังเทลงมาอย่างไม่ขาดสาย
เมื่อเรากลับลงมาถึงเชิงเขาด้านล่าง
พวกเราวิ่งลงจากรถ ออกมายืนจับกลุ่มคุยกัน โดยมีเพื่อนใหม่อีกสองคน
ที่ขับรถตามเราลงมาด้วย เข้ามาทักทายทำความรู้จักกัน
ในใจฉันตอนนั้นอยากล้มเลิกแผนการเที่ยวแบบแคมป์ปิ้งครั้งนี้ซะให้ได้
รู้สึกอยากกลับบ้าน  แต่ดูท่าทางทั้งพี่สข1 และนกจะไม่ได้คิดเหมือนฉันเลย
ทั้งสองคนยังไม่มีทีท่าว่าจะอยากถอย ยังสนุกตื่นเต้นกับการเที่ยวครั้งนี้อยู่
พี่สข1บอกว่า ถ้าขึ้นไปไม่ได้ก็จะหาทางกางเต้นท์นอนกันอยู่แถวนั้น
ฉันหันมองไปรอบๆตัวตรงที่เรายืนจับกลุ่มกันอยู่
พื้นเต็มไปด้วยดินโคลนที่ไหลลงมาจากเส้นทางข้างบน และน้ำฝนที่ที่เจิ่งนอง
แล้วก็นึกค้านอยู่ในใจว่าจะนอนได้อย่างไร แต่ไม่กล้าปริปากพูดออกมา
ด้วยเกรงว่าจะทำให้คนอื่นๆมองว่าฉันไม่เอาไหน
ลำบากแค่นี้ก็ไม่สู้ซะแล้ว ฉันจึงได้แต่นิ่งเงียบ คิดว่าเอาไงเอากันล่ะ

ตรงที่เรายืนจับกลุ่มคุยกันอยู่ว่าจะเอายังไงต่อไปดี
ก็ได้เจอกับเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง ซึ่งมารู้ทีหลังว่าเป็นผู้ควบคุม
การก่อสร้างเส้นทางที่จะขึ้นไปที่ทำการศูนย์ นั้นอยู่
ด้วยความมีน้ำใจได้วิทยุติดต่อไปยังที่ทำการ
ให้จัดหารถ ลงมารับพวกเราขึ้นไป ซึ่งในคืนนั้น
ถ้าเราไม่ได้การรับช่วยเหลือในครั้งนี้
เราคงได้กางเต้นท์นอนกันที่ข้างล่างจริงๆ
พวกเราขอขอบคุณในความเอื้ออารีย์ของเจ้าหน้าที่คนนั้น
ไว้ ณ ที่นี้ด้วย

ประมาณทุ่มเศษๆพวกเราก็ช่วยกันขนของ
ไปถึงจุดที่จะกางเต้นท์นอนกันในคืนนั้น
พี่สข1 แยกไปกางเต้นท์ ฉันกับนกช่วยกันเตรียมอาหาร
ซักพัก ต้อมและหนู เพื่อนใหม่ของเราที่รู้จักกันเมื่อสักครู่
ก็ตามมาสบทบ โดยต้อมแยกไปช่วยพี่สข1 กางเต้นท์
หนู มาช่วยนก และฉันทำกับข้าว
มื้อเย็น ของค่ำวันนี้ เราเตรียมกันอย่างเต็มที่
เหมือนอย่างกับจะเลี้ยงฉลองความสำเร็จของเรา
นกแยกไปหุงข้าว ฉันหั่นเนื้อแดดเดียวที่เตรียมไปจากกรุงเทพ
หนูช่วยหั่นเครื่องเตรียมทำแกงป่า และยำปลากระป๋อง
พอหุงข้าวเสร็จ นกก็จัดแจงแสดงฝีมือปรุงแกงป่าอีก 1 หม้อ
อาหารมื้อแรกของพวกเราก็ผ่านพ้นไปอย่างเอร็ดอร่อยอิ่มท้องไปตามๆกัน

หลังจากอิ่มท้องกันแล้ว
พวกเราก็มานั่งล้อมวงคุยกัน
อากาศสดชื่นเย็นสบายที่สุด
พลอยทำให้จิตใจของฉันรู้สึกรื่นรมย์ขึ้นมาบ้าง
พื้นสนามหญ้าที่อยู่ใต้ผ้าพลาสติกรองนั่ง
ยังชื้นๆแฉะๆด้วยน้ำฝนที่เพิ่งหยุดตกไปไม่นาน
นกคุยถึงวิธีการหุงข้าวที่เพิ่งแสดงฝีมือไปอย่างภาคภูมิใจ
นกเล่าว่าไปเอาน้ำจากในอ่างเก็บน้ำมาซาวข้าว
พอเล่าถึงตรงนี้ พี่สข1 ถึงกับหัวเราะก๊าก เพราะขำ
ก็น้ำในอ่างน่ะ สกปรกกว่าข้าวสารที่เอาออกมาจากถุงซะอีก
แล้วก็เต็มไปด้วยลูกอ๊อด
พี่สข1 บอกว่าสงสัยจะได้กินข้าวผสมโปรตีนเป็นลูกอ๊อดแน่เลย

จนเกือบห้าทุ่ม เพื่อนใหม่ทั้งสองก็ขอตัวแยกไปพักผ่อน
นก ฉัน และพี่สข1 ก็เลยชวนกันเดินไปพร้อมๆกัน ไปอาบน้ำ
ที่ห้องน้ำซึ่งอยู่ไกลออกไป

เที่ยงคืนแล้วตอนที่เราอาบน้ำกลับมาถึงที่พัก
ตอนนี้จิตใจฉันเริ่มรู้สึกสดชื่นไปกับบรรยากาศที่ล้อมรอบตัวเราอยู่
พระจันทร์เต็มดวงเพราะอยู่ในช่วงข้างขึ้น 
ฉันล้มตัวลงนอนเล่นอยู่ใกล้ๆแถวนั้น
พี่สข1 กับนกนั่งดื่มและคุยกันอยู่ใกล้ๆ
เสียงคุยแทรกเข้ามาในห้วงคำนึงของฉันเป็นระยะๆ

ฉันกำลังตกอยู่ในภวังค์.....
อบอุ่น อ่อนหวานอยู่ในโลกของความฝันที่มีกันและกัน
ได้นอนหนุนตักเขาคนนั้น อยู่ภายใต้แสงจันทร์
เขาเหมือนความฝันที่งดงามสำหรับฉัน
อยากให้เขาได้รับรู้.... ว่าฉันกำลังฝันถึงเขาอยู่....
ความฝันที่ทำให้รู้สึกอบอุ่น....
ฉันปล่อยใจให้โลดแล่นไปตามแรงปรารถนาที่ไม่อาจเป็นจริงได้
ไม่ว่าจะอย่างไร หัวใจฉันก็ยังคงรู้สึกดีกับเขาเสมอ

ฉันละออกจากภวังค์กลับมาสู่โลกแห่งความจริง
ด้วยเสียงเมาท์ออร์แกน ของพี่สข1
เสียงเพลงที่หวานซึ้ง เพลงแล้วเพลงเล่า
ที่พี่สข1 นำมาเป่า ทำให้ฉันรู้สึกเศร้าลึกๆในใจ
โดยเฉพาะเพลง ฝนหยาดสุดท้าย
ที่เกือบจะเรียกน้ำตาจากฉันด้วยความรู้สึกร้าวลึกในใจ

ภาพความจริงขณะนี้ ที่เราต้องไกลกัน
นำความรู้สึกอาวรณ์ให้ฉันเหลือเกิน...

คืนนั้นเราอยู่คุยกันจนถึงตีสามจึงได้แยกย้ายกันเข้านอน
ฉันหลับไปพร้อมกับคิดถึงบทกลอนแห่งความหลังบทหนึ่ง
ของเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์

  
  นุ่มนวลอยู่ในความคะนึง
คิดถึง...คิดถึงในทุกที่
ผูกพันด้วยรักและไยดี
ด้วยชีวิตทั้งชีวิต
   พร่ามัวอยู่ในความใสสด
ปรากฏอยู่ในการปกปิด
ห่างไกลอยู่ในความใกล้ชิด
เงียบสนิทอยู่ในการกู่ร้อง
   คือความรู้สึกที่แสนงาม
คือความลึกซึ้งแห่งเราสอง
อบอุ่นคุ้นเคยดั่งเคียงครอง
แตะต้องแต่น้อยแต่นิดน้อย
    ให้เธอทั้งหมดเท่าที่มี
เท่านี้ไม่ถึงแม้กึ่งก้อย
หมดคำหมดความจะร่ำร้อย
รูปรอยอารมณ์แห่งความรัก.  

    OOOOOOOOOO


--------------
null[QUOTE][CODE]รักและปรารถนาดีต่อกัน คือคำว่า "เพื่อน"
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 15
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 20 Feb. 2003,12:44 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โห... พี่ฟอง...สุดยอดเลย ค่ะ..อ่านแล้วอยากร้องไห้ .. cry2.gif
นิยายรักแค้มปิ้ง.. ของคุณนกว่าซึ้งแล้ว.. พี่ฟองเขียนตอนแรก เรียก น้ำตาย๋าเลย ค่ะ ...แถมได้อ่านกลอนโดนใจอีก..คืนนี้นอนร้องไห้ ..แหงๆ ..แหะ แหะ แบบว่า อินกับเรื่อง ค่ะ.. cry2.gif  winkthumb.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 16
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 20 Feb. 2003,21:52 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โอ้โฮ...ตื่นเต้นจังเลย  นกขับรถเหรอ....หวาดเสียวมั้ยคนขับน่ะ  
ฟองเล่าเก่งนะ  น่าติดตาม   มีนักเขียนเก่งๆๆอีกคนแล้ว....... blush.gif

       แล้วคุณ สข.1 เป่าเพลง เสียงเพรียกจากมาตุภูมิมั่งอ่ะเปล่า
ม่านฟ้ายามค่ำ........ดั่งม่านสีดำม่านแห่งความร้าวระบม...........น่ะ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 17
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 21 Feb. 2003,00:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

น้าแอ๊ด ขา...
  คุณนกขับรถ คนขับ คง ไม่น่ากลัว หรอกค่ะ... แต่พี่ฟอง ที่นั่งไปด้วยสิ.. เหอ เหอ ... เกือบหนีกลับบ้าน ..แล้วมั๊ยหละ คะ..พี่ฟอง..

พี่ สข.1 ไปกับ สาวๆ 2 คน คงเป็นบอดี้ การ์ด ที่สุดยอดนะคะ .. แต่เอได้ข่าว แว่ว .. จากกระปูดข่าว แถว นี้ ว่า .. ไป 3 คน .. พักเต๊นท์ เดียว นี่ นา.. โห...อึ๋ยสสสส... ic-12.gif

พี่ฟองขาเล่าต่อ ค่ะ...
พี่สข.1 ขา.. อย่าปล่อยให้สาวๆ เมาท์ อยู่ฝ่ายเดียวสิ คะ เดี๋ยวเรา เสียเปรียบน๊า...55555
แล้ว คุณนก ที่บอกว่ารอแซวอยู่ห่างๆ น่ะ .. เมื่อไหร่ จะมาแซว... หุ หุ.

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 18
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 21 Feb. 2003,01:17 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อืมมม แจ๋วๆๆๆ นกคาดไม่ผิดว่าพี่ฟองต้องเล่าเรื่องได้แจ๋วมาก เพราะดูท่าแล้วพี่ฟองเป็นคนที่มีคลังในใจขนาดใหญ่ ที่เก็บวัตถุดิบในการเขียนไว้เยอะทีเดียว.. 

สภาพทางก่อนขึ้นอ่างเก็บน้ำบนอุทยานฯ ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร ด้วยเหตุที่มันเป็นถนนลูกรังบดไม่แน่น เมื่อฝนตกหนักมันจึงเละและลื่น ประกอบกับเป็นทางลาดชัน กำลังของรถมันจึงยอมแพ้เป๋ไปเป๋มาเหมือนคนเมาเอาซะดื้อๆ ช่วงเวลานั้นรู้สึกตกใจมาก ร้องเรียก "พี่ฟองๆ ช่วยที.. นกกลัวอ่ะ" เพราะรถมันเป็นฝ่ายบังคับเราซะแล้ว พวงมาลัยเบาหวิว ล้อลื่นไถลไปตามข้างทาง.. โอยยยย นึกแล้วยังเสียวเลยค่ะ นกไม่เคยขับรถในสภาพทางและสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน...




นี่เป็นภาพของต้อมและหนู.. ที่มาร่วมแจมกับพวกเรา นายต้อมมีมุขขำๆ มาเล่าให้ฟัง จนพวกเราต้องหัวเราะกันตัวงอ ส่วนหนูก็มาช่วยเป็นลูกมือแม่ครัวใหญ่อย่างนกกะปูดทำกับข้าวค่ะ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 19
เอ๊ด Search for posts by this member.
เด็กเก็บขยะธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 408
เข้าร่วมเมื่อ: 28 Jun. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 21 Feb. 2003,02:06 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โอโห ฝีมือในการเขียนแต่ละคนในบ้านเรานี่ ไม่ธรรมดาเลยจริงๆครับ สรรหาจินตนาการกันมาจากไหนละครับนี่ นับถือจริง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 20
สข1 Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 668
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 21 Feb. 2003,03:41 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

ให้นักแค้มปิ้งสาวเขียนไปก่อน แล้วผมรอแจมทีหลังครับ
คุณฤษีครับ ผมเป็นคอมมูนิดเล็กครับเล็กมากด้วย ส่วนคุณนกแกถ่ายรูปคนเป่าเม้าท์เหมือนลิงนั่งบนโขดหินแนะ
จานย๋าครับ ผมให้สองคนเขานอนในเต๊น พอนอนไปได้สักพักก็มีเสียงเรือยนต์เทียบท่า พร้อมกับเสียงร้องโวยวายเหมือนไม่พอใจอะไรสักอย่าง
ส่วนเรื่องเพลงนะครับคุณแอ๊ด พอผมเป่าไปได้สักพักว่าจะเป่าเพลงปฏิวัติ เลยถามว่าใครรู้จักเพลงปฏิวัติอะไรบ้าง แต่เขาตอบว่าไม่รู้จักเลย ก็เลยไม่ได้เป่าเพลงม่านฟ้ายามค่ำ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
107 คำตอบนับตั้งแต่ 09 Feb. 2003,14:34 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 2 of 11<<123456>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com