เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 1 of 3123>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: ^*เล่าถึงวันสดใส*^, ^^ ใ น วั ย เ ด็ ก ^^< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 1
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Dec. 2002,01:04  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ปลูกข้าวไร่

      พ่อกับแม่บอกว่า จะปลูกข้าวไร่ที่เนินดินข้างหนองน้ำใหญ่ที่ท้ายสวน เริ่มตั้งแต่โค่นป่าใหญ่ จนเตียนโล่ง มีชาวบ้านมาช่วยโค่นป่า ช่วยฟันต้นไม้ อาคนหนึ่งมาช่วยโค่นต้นไม้จนมีดขอหัก พ่อว่าอาคนนี้บ้าจี้ ไม่ยอมเอาขวานไปโค่นต้นไม้ใหญ่ กลับเอามีดขอไปฟันมีดขอจึงหัก  ต่อมาพอไม้เริ่มแห้งเขาก็ช่วยกันเผาป่า เขาจะเผาตอนเย็นๆ ไฟสีแดงลอยเป็นเปลวเต้นระริก ดูทั้งสวยและน่ากลัว ฉันได้แต่มองดูอยู่ไกลๆ ไม่กล้าเข้าไปใกล้เพราะมันร้อนมาก ควันสีเทาดำๆพวยพุ่งขึ้นไปในท้องฟ้า ได้ยินเสียงไฟลุกไหม้กิ่งไม้ดังเปรี๊ยะๆ 

      เมื่อเผาป่าไหม้หมดแล้ว เขาก็จะทิ้งไว้ให้เย็น แต่ก็ยังมีไฟไหม้ขอนไปเรื่อยๆจนหมดก็กินเวลาประมาณ 2-3 วัน ขี้เถ้าสีเทาๆดำ เกลื่อนเต็มพื้นดิน ตอนนี้ฉันโตขึ้นแล้วจึงฉลาดแล้วรู้ว่าไม่ควรจะเดินลงไปเหยียบขี้เถ้าที่ดูนุ่มๆ ฟู เหล่านั้น เพราะฉันเคยทดลองหลงใหลเดินลงไปบนขี้เถ้าสีขาวจนเท้าพอง ร้องไห้ไม่หยุดมาแล้ว ช่วงนี้พ่อจะมาเก็บกิ่งไม้ที่ยังหลงเหลืออยู่มาสุมเผาให้หมด แล้วใช้จอบเกลี่ยให้ดินค่อนข้างเรียบเสมอกัน

      ต่อมา เป็นวันดีที่เขาเริ่มจะลงข้าวกัน ชาวบ้านมากันหลายคน ชาวบ้านผู้ชายจะถือไม้ไผ่ลำยาวๆมาจากบ้านด้วย ผู้หญิงก็มีกระบอกไผ่สั้นๆแขวนไว้ที่เอว ฉันพาไอ้ดำและไอ้โจ๊ก ไปดูว่าเขาทำอะไรกัน ชาวบ้านคนที่ถือไผ่ลำยาว จะเอาไม้ไผ่กระแทกลงบนพื้นดินให้เป็นรอยลึกลงไปเล็กน้อยเรียกว่า “ทุ้งข้าว” ให้เป็นแถวและเป็นจังหวะ ส่วนคนที่ถือกระบอกไม้ก็เดินตาม เทเมล็ดข้าวเปลือกออกจากกระบอกใส่มือ แล้วหยอดลงไปในรอยเล็กๆนั้น พร้อมทั้งเอาก้นกระบอกไม่ไผ่กระแทกให้ดินกลบเมล็ดข้าวเหล่านั้น  หมาของฉันสนุกมากวิ่งลงไปเล่นกันในแปลงข้าวที่เขากำลังทำงานกันอยู่ ฉันจึงโดนดุ

     “ แอ๊ด มาเอาหมาออกไปเดี๋ยวนี้นะ…” เสียงแม่ดังลั่น ฟังเสียงไม่ค่อยพอใจ ฉันทำคอหดแล้วตะโกนเรียกเจ้าสมุนคู่ใจ

     “ มานี่ ไอ้ดำ ไอ้โจ๊ก จู๊ๆๆๆๆๆๆๆ” เป็นอันว่าฉันเลยอดดูเขาปลูกข้าวไร่กันเพราะเจ้าหมาจอมวุ่นสองตัวนี่เอง น่าทุบมันนัก ฉันก็เลยจำเป็นต้องพามันไปวิ่งเล่นข้างๆลำธาร

     พอข้าวเริ่มงอก มันเป็นสีเขียวอ่อนๆสวยงาม ต้นข้าวเล็กๆพลิ้วลู่ไปตามลม พอต้นข้าวเริ่มสูงสักหน่อย พ่อก็จะมาคอยถอนหญ้าออก เพื่อให้ข้าวโตเร็วๆ พ่อบอกอย่างนั้น พอพ่อมาถอนหญ้า ฉันก็ตามมาบ้าง มาไล่จับตั๊กแตนเล่น ตั๊กแตนตัวเล็กๆสีเขียวน่ารัก จับได้แค่ตัวสองตัว พ่อก็ไล่ให้เอาหมากลับบ้านอีก เพราะมันจะเดินเข้าไปเหยียบต้นข้าว หมาสองตัวนี่มันยุ่งจริงๆ 
    
       

     หลายเดือนผ่านไป พ่อชวนฉันไปดูข้าวออกรวง ข้าวมีรวงโค้งย้อยลงมีเม็ดเล็กๆสีเขียวๆเรียงเป็นแถว ดูแปลกตา พ่อบอกว่าอีกหน่อยพอข้าวเหลืองก็จะได้เกี่ยวข้าวกันแล้ว ฉันวิ่งไปดูข้าวบ่อยๆ มันเปลี่ยนสีจากสีเขียว ไปเป็นเขียวปนเหลือง เป็นสีเหลืองทองๆ และในที่สุดก็เป็นสีเหลืองเข้มๆแทบทั้งหมด 

     ชาวบ้านมาช่วยกันเกี่ยวข้าว จนหมดทั้งแปลง เขาเกี่ยวกันเร็วมาก ครึ่งวันก็เสร็จแล้ว มีลุงคนหนึ่งทำปี่ให้ฉันเป่าเล่น เป็นปี่ที่ทำจากปล้องข้าว ตัดปลายข้างหนึ่งทิ้งไป แล้ว ใช้มีดเฉือนอีกด้านซึ่งเป็นด้านปิดให้เป็นรอยเล็กๆ ให้เป็นรูเล็ก แล้วให้ฉันเป่า ฉันออกแรงเป่ามันดัง
    
     “ปู้ด….” ไอ้ดำสะดุ้งเฮือกตกใจ  ฉันหัวเราะก๊ากชอบใจ ลงไปนอนกลิ้งเกลือกกับกองฟาง ขำที่หมามันก็รู้จักตกใจ
 
     “ลุงจ๋า… เอาอีกๆ” ลุงก็ใจดีทำให้ฉันหลายอัน แต่ละอันเสียงจะดังแตกต่างกัน อันเล็กๆจะเสียงแหลม อันใหญ่ๆ เสียงจะดังทุ้ม ฉันลองเป่าทีเดียวหลายอัน เสียงดังประหลาดผสมกัน

      “ ปู้ด ปิ๊ด ปื๊ด ป๊าด ”  เสียงเป่าปี่ฟางพร้อมๆกัน จนเจ้าโจ๊กทำหูตั้งชัน ฉันหัวเราะกิ๊กๆๆ พอเป่าทีหนึ่ง ฉันก็ลงไปหัวเราะกลิ้งกับพื้นทุกที เล่นเป่าปี่จนเหนื่อยและคันคายข้าวไปทั้งตัว กว่าจะได้อาบน้ำ ก็เกาจนตัวแดง ลายไปทั่วทั้งตัว

     ช่วงนี้ ลมหนาวก็เริ่มพัดมาแล้ว แม่จะตัดเย็บชุดเอี๊ยมแบบญี่ปุ่นให้ฉัน เป็นชุดผ้าสำลีลายสก๊อต มันจะเป็นชุดคลุมที่มีผ้าป้ายมาข้างหน้า ไม่มีกระดุม แต่ใช้ผ้าเย็บเป็นเส้นยาวเหมือนเชือกผูกไว้ ใส่แล้วอุ่นดี

     อากาศหนาวมาก ลมพัดมาแรงจนบ้านโยก ใส่ทั้งชุดกันหนาวและห่มผ้าห่มก็ยังหนาว พ่อจึงหอบเอาฟางมาสุมกองไว้ที่ข้างครัว ฟางกองสูงมาก แล้วพ่อก็เกลี่ยๆๆให้มันราบลง แล้วเอาผ้ามาปู ฉันสนุกกับที่นอนใหม่นี้มาก กระโดดบนกองฟางที่นุ่มและหยุ่นๆ กระโดดแล้ว กระโดดอีกจนเหนื่อย หอบแฮ่กๆ 

     คืนนั้น พ่อแม่ลูกลงมานอนข้างครัว กางมุ้งนอนบนกองฟางที่แสนจะอบอุ่น ไม่มีเสียงลมหนาวที่พัดกระโชกหวีดหวิวเหมือนคืนก่อน เราไม่ต้องหนาวจนสั่นเหมือนที่เราเคยหนาว ไม่น่าเชื่อว่ากองฟางจะทำให้เราอบอุ่นได้ขนาดนี้  เราสามคนนอนหลับสบายจริงๆ ต่างจากคืนหนาวเหน็บที่เรานอนบนชั้นสองในคืนก่อนๆอย่างสิ้นเชิง 

     ตื่นเช้ามา เราก็หุงข้าวไร่ที่หอม นุ่ม อร่อย ข้าวร้อนๆกับเนื้อย่าง เนื้อที่แม่หั่นบางๆแช่เกลือแล้วแขวนตากไว้เหนือเตา เตาที่ใช้ฟืนจะมีควันจากการก่อไฟหุงข้าวก็จะทำให้เนื้อแห้งและหอมควันไฟ 

     ไร่ข้าวที่แสนสวย ทำให้เราได้กินข้าวที่หอมอร่อย ได้ฟางที่อบอุ่นมาเป็นที่นอน ได้ต้นข้าวที่เอามาทำปี่เป่าเล่นแล้วแสนจะมีความสุข และได้ความทรงจำดีดีที่ไม่เคยลืมเลือน
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 2
baitong_002 Search for posts by this member.
ค่อนข้างใหม่




กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 103
เข้าร่วมเมื่อ: 14 Oct. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Dec. 2002,03:53 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ป้าจ๋า ป้าก็ เอา หม้อไฟฟ้า ไปหุงสิ หุงเยอะ ๆ นะ ตองกินข้าวเก่ง เดี๋ยวจะทำกับข้าวไปให้
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 3
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Dec. 2002,05:27 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ท่ามกลางขุนเขา

..... วัยสดใสวัยที่เริ่มต้น ชีวิตการทำงานครั้งแรกของฉัน.... เมื่อได้อ่านชื่อโรงเรียนที่มีให้เลือกมากมาย ทุกภาคของประเทศไทย... ชื่อนี้สะดุดตาฉัน ...และฉันก็ตัดสินใจที่จะไป... " ผาสามยอด " จังหวัดเลย... ยิ่งทราบข้อมูลเบื้งต้น ฉันยิ่งอยากจะไป ..โรงเรียนมัธยมตั้งใหม่ ..นักเรียนแค่ 50 คน ..อาคารเรียนไม่มี ..แหล่งน้ำใช้คือบ่อบาดาล... โรงเรียนมีแค่ป้ายอยู่กลางเขา ... ฉันเลยตัดสินใจที่จะไป...
..... คุณพ่อและคุณแม่ พาฉันมาดูโรงเรียน ...ห่างจากตัวเมือง 50 กม.(ถือว่าไกล) ถนนลูกรัง ... แม่ถามตลอดทางจะไหวเหรอลูก กลับเถอะ ไปทำงานที่บ้านเราก็ได้....แม่เลี้ยงได้ ...แต่พ่อไม่ตอบ บอกว่าลำบากเสียมั่งก็ดีนะลูก ...ฉันเลยทำตามที่พ่อแนะ ...
.... เด็กที่นี่น่ารัก...ใส ซื่อและบริสุทธิ์ ว่าง่ายไม่ดื้อเลย ...ชาวบ้านก็น่ารัก ... รู้จักฉันทุกคน ..ฉันแทบไม่ต้องทำกับข้าวทานเลย ..เพราะ ทุกวันจะมีอาหาร จากแต่ละบ้านเวียนกันเอามาฝาก.. ฉันอาศัยอยู่บ้านของ พ่อหนาย ...ชาวบ้านที่มั่งคั่งในแถบนั้น .. พ่อหนายรักฉันเหมือนลูกสาวอีกคน เพราะแกมีลูกสาวโตเท่าฉันแต่แต่งงานไปอยู่ที่อื่นแล้ว ... ตอนนั้นฉันยังเด็กอายุแค่ 20 ปี ... 3 เดือนแรกฉันไม่กลับบ้านเลย ... แต่แม่มาหา เดือนละครั้งพร้อมกับอาหารอีกเพียบ ..แต่ฉันเอาไปแจกชาวบ้านหมดเลย ...เป็นพวกอาหารกระป๋องที่ฉันไม่ชอบ ..แต่ชาวบ้านบอกเป็นของหายาก ที่ไม่มีขายแถวนี้ ...ฉันไปอยู่ครั้งแรกเมื่อฤดูเก็บเกี่ยว... หลังโรงเรียน ..จะเป็นไร่ข้าวโพด ... และตอนเย็น ชาวบ้านจะสีข้าวโพด ...ฉันชอบไปนั่งมองเวลาเครื่องสีข้าวโพด ..มันทำงาน ..แยกซัง แยกเปลือก ..แยกเมล็ด ... แล้วเศษ ที่เป็นละอองเหมือนฝุ่นจะปลิวว่อน ..ในอากาศ สวย มาก... ฉันนั่งดูได้เป็นชั่วโมง...จนชาวบ้านแถวนั้นรู้ว่าฉันชอบดู ... แล้วก็มีวันนึง ขณะที่กำลังสอน ..มีชาวบ้านแต่งตัวแบบไปทำไร่เข้ามาตามหาฉันในโรงเรียน ...แล้วมาหยุดอยู่ที่หน้า ห้องเรียน ... " ลุงมาทำไม " ฉันถาม ...ลุงคนนั้นตอบกลับมาว่า .." มาตามอาจารย์ ย๋าไปดูเค๊าสีข้าวโพด" .. "เห็นแม่นังนู๋ มันบอกอาจารย์ชอบดู " ฉันแทบหัวเราะออกมา ..นี่เค๊าใส่ใจฉันมากขนาดว่ารู้ว่าฉันชอบอะไรเชียวหรือ ... แล้วฉันก็พา นักเรียน ทั้งชั้น ที่มีอยู่ไม่ถึง 20 คน ออกมานั่ง .. ที่ตีนเขาแล้วมองดู ชาวไร่สีข้าวโพด ...เด็กๆ พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า .." ไม่เคยมองเห็นความงามของมันก็เพิ่งเห็นวันนี้ " ...ฉันดีใจที่พวกเค๊าเห็นความงามของมัน ...ที่พวกเค๊าคุ้นเคยมานาน....
..... ยังมีอีกมากมาย... ถึงเรื่องในวัยสดใส ของฉัน ...ไว้ ...จะค่อยเรียกคืนกลับมาเล่าสู่กันฟัง.... ในวันต่อๆ ไป....
...... นี่ค่ะ เรื่องของย๋าในวัย 20 เริ่มต้น ชีวิตทำงาน ....เล่าให้ฟังบ้างสิคะ เรื่องของพี่ๆ เพื่อนๆ เป็นยังไงบ้าง... inlove.gif


--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 4
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Dec. 2002,07:07 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

เป็นเรื่องจากชีวิตจริงที่น่ารักมากเลยค่ะ คุณครูหยา....
แล้วมาเล่าเรื่องคุณครูกับเด็กๆอีกนะ   จะคอยฟัง.....

       แด่ คุณครู    flower.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 5
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 05 Dec. 2002,20:35 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

น้าแอ๊ด... มีเรื่องเกิดขึ้นมากมายที่ "ผาสามยอด" แห่งนี้ตลอดระยะเวลา 5 ปี ที่ใช้ชีวิตอยู่ ที่นี่....
.... เอาเรื่องตื่นเต้น สักเรื่องก็ดีนะคะ เห็นบอร์ดเหงาๆ มา วัน สองวันนี้ ... จะได้กลับมาอ่านกันนะคะ...พี่ๆ เพื่อนๆ ทั้งหลาย แล้วอย่าลืมเล่าเรื่องของตัวเองด้วยหละ...
..... อยู่มา 2 ปี มีบ้านพักครูแล้ว และย้ายออกมาอยู่กลางป่ากัน... มีแค่บ้านพักครู 2 หลัง และบ้านพักภารโรง 1 หลัง ... ถึงจะอยู่กลางป่าเขาก็ไม่มีอันตรายอะไรน่ากลัวเพราะคนที่นี่นิสัยดีไม่มีพิษภัย ... วันนั้นเป็น วันที่อยู่นช่วงปลายฤดูหนาวต้นฤดูร้อนอากาศกำลังดี... เพื่อนครูที่พักด้วยกัน (ส่วนมากเป็นคนโสด) กลับบ้านเสาร์-อาทิตย์กันซะส่วนมาก...วันนั้นมีแค่ย๋า กับ เพื่อนครูสาวอีกคนที่ไม่กลับบ้าน ... เพราะบ้านไกล 400 กว่าโล... วันนั้นอากาศดีเลยนึกสนุกกันเอาเต้นท์ มากางข้างๆ บ้านแล้วจะพากันนอนนับดาวเล่นๆ กัน ... ตอนหัวค่ำก็มาทำอาหารทานกันตรงกลางแจ้ง ... สนุกดี ... เกือบ 4 ทุ่มเริ่มง่วง ..เพราะทานอิ่มเลยนอนคุยกัน..แล้วปิดไฟรอบๆบ้านพัก..เพื่อให้ได้บรรยากาศ คล้ายๆกับนอนในป่า แต่ที่จริงก็ป่าดีๆ นี่เอง... แล้วเราก็ได้ยินเสียงแปลกๆดังมาจากชายป่าด้านทิศตะวันออกของโรงเรียน ... จ๊อก จ๊อก... เลยโผล่กันออกมาดู .. เห็นแสงไฟสีแดงคู่หนึ่งมาแต่ไกล ก็มองหน้ากันกับเพื่อนแต่ไม่พูดอะไร ... มีแต่ความเงียบ ... ชักกลัวๆ กล้าๆ ... สักครู่ เสียงนั้นเริ่มดังเหมือนใกล้เราเข้ามา และเหมือนมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น ... เลยมองกลับไปยังจุดเดิม... คราวนี้แสงแดงๆ ที่เป็นคู่ๆ ที่เห็น ไม่ได้มีแค่คู่เดียวอย่างที่เคยเห็น กลับเห็นประมาณ 20คู่ขึ้นไป... มองหน้ากันกับเพื่อนด้วยความกลัว ... และกระซิบกันเบาๆ ...ฝูงจิ้งจอก... อากาศร้อนมันชอบมาหากินกันเป็นฝูง เคยได้ยินชาวบ้านพูดถึงแต่ไม่เคยเห็นกับตา .... เรากลัวจนแทบไม่หายใจทั้งคู่ ... แล้วค่อยๆย่องกันแบบเบาที่สุด ...เพื่อให้ฝูงจิ้งจอกไม่ตกใจ.... เราเข้าไปในตัวบ้านและล๊อคประตู ..เมื่อรู้สึกปลอดภัยแล้ว ..เลยแอบดูพฤติกรรมของฝูงจิ้งจอก...เห็นพวกมันตรงไปที่เต๊นท์ ของเราและพากันไปดมกลิ่นเพื่อหาของกิน ...เห็นมันรุมอะไรสักอย่าง...คงเป็นไก่ทอดที่เหลือจากมื้อเย็น ... มันคงสำรวจ ...ว่าไม่มีอะไรให้กินแล้ว... เลยพากันจากไป...และที่หลังบ้านภารโรงเลี้ยงไก่ไว้เล้านึง... หลังจากนั้น ... พวกเราได้ยินเสียงไก่ร้อง ...ระงม.. แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ ...วันนั้นภารโรงก็ไม่อยู่ด้วย...สักครู่เสียงต่างๆ ก็เงียบไป... เราเลยตัดสินใจไม่กลับไปที่เต๊นท์ นั้นอีก ..ล๊อคประตแน่นหนา ..แล้วหลับด้วยความกลัว และหวาดระแวง...ตื่นเช้าขึ้นมาภารโรงบอกว่าไก่ในเล้า ตายไปเกือบหมดเล้า ... เฮ้อ... ครั้งนี้ ทำให้เราเข็ดจนตายไม่กล้าคิดที่จะกางเต๊นท์ตั้งแคมป์กันข้างบ้านพักอีกต่อไป...
.... ปล. ผาสามยอด ...ที่ๆย๋าไปอยู่นี้ได้ยินชาวบ่านว่าก่อนหน้าที่ย๋าจะไปอยู่ ..ไม่ถึง5ปี ยังเคยมีเสือไปเดินเพ่นพล่านในหมู่บ้านอยู่เลย ... พูดแล้วยังหวาดเสียวไม่หายเลยเนี่ย...เกือบเป็นอาหารมื้อโอชะของเค๊าไปแล้วมั๊ยหละ... ic-12.gif  icon_donot.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 6
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Dec. 2002,04:15 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ดีจัง.......อ่านแล้วเพลินเลย
คนนึงวัยเด็ก ท่าจะแก่ตอนนี้เลยเล่าเรื่องเด็ก ฮ่าๆๆๆๆ laugh1.gif laugh1.gif

อีกคนเล่าตอนสาวเริ่ม แสดงว่าตอนนี้สาวปลายๆหรือเปล่า ฮ่าๆๆๆๆ

โอ้ยหลบมุมก่อน couch.gif  แอบดูแอบฟังเอา ก๊ากๆๆๆๆๆ

--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 7
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Dec. 2002,04:54 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โห..พี่Kilin ... มาหาว่าย๋าเป็นสาวตอนปลายๆ ได้ไงเนี่ย... devil.gif
เค๊าเพิ่งเป็นสาวค้ะ ..อิ อิ ... ว่าแต่ใครบางคนเถอะไม่ยอมปริปากเล่าเรื่องวัยอันสดใส...กลัวคนอื่นจะหาว่า ...ก่ หล่ะสิ หึ... iDude.gif  a3.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 8
มะนาว Search for posts by this member.
เริ่มไม่ใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 189
เข้าร่วมเมื่อ: 14 Oct. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Dec. 2002,04:59 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  again.gif  flower.gif  photographer.gif

--------------
MANAO TANG DUZZ [img]http://thummada.com/php_upload/alien001.jpg[/img]
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 9
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Dec. 2002,06:08 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ขอเวลาระลึกถึงความหลังหน่อยนะคะ... blush.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 10
เอ๊ด Search for posts by this member.
เด็กเก็บขยะธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 408
เข้าร่วมเมื่อ: 28 Jun. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Dec. 2002,18:13 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

เล่าไปเรื่อยๆนะครับ คุณครูจะคอยฟัง
แต่ เอ..ผมว่าตอนนั้น คุณครูยังเอวบางร่างน้อยอยู่เลยนี่นา
again.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
27 คำตอบนับตั้งแต่ 05 Dec. 2002,01:04 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 1 of 3123>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com