เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 1 of 212>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: กามเทพพันธุ์ทาง< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 1
น้ำตาลเปรี้ยว Search for posts by this member.
เพิ่งมาใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 6
เข้าร่วมเมื่อ: 09 Oct. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 09 Oct. 2005,13:17  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

เปรี้ยง !!!
เสียงดังสะหนั่นก้องราวกัมปนาท พร้อม ๆ กับสติดับวูบลง เวลาผ่านไปเนิ่นนาน  ดุษฏีเริ่มพลิกกาย
เขารู้สึกเจ็บแปลบที่สีข้าง ออกอาการมึน ๆ ราวกับเมาค้าง ค่อย ๆ ทบทวนเหตุการณ์ ที่ผ่านมา
เมื่อคืนเขาไปดื่มฉลองกับเพื่อนอย่างหนักที่ไนต์คลับแห่งหนึ่ง ขากลับเพื่อน ๆ ที่ไปด้วยกันบอกว่าให้กลับกับ
ไอ้ฤทธิ์เพราะว่าเห็นว่าเขานั้นเมาจนคุมสติไม่อยู่ แต่ดุษฏีก็ยืนกรานว่าเขากลับเองได้ เขาประคองตัวไปที่รถปอร์เช่รุ่นล่าสุด ก่อนกลับเขายังจูบอย่างดื่มด่ำกับ รัสยา แฟนสาวสุดเซ็กซี่ เขาซิ่งรถปอร์เช่คันงามที่พ่อซื้อให้เป็นรางวัลที่เขาสอบได้มหาลัยมีชื่อในอังกฤษ เขาขับอย่างรุนแรงดุจสายฟ้า จนทำให้มองไม่เห็นรถสิบล้อที่สวนมา ใช่แล้ว
ดุษฏีบอกกับตัวเอง รถเขาพุ่งประสานงากับรถสิบล้อและสติเขาก็ดับวูบตั้งแต่บัดนั้น เขาขยับตัวอีกครั้ง เจ็บอย่างจังที่ศรีษะ เอื้อมมือไปหมายจะลูบคลำแต่เอ๊ะ มือเขาทำไมสั้น ๆ แถมมีขนอีกต่างหาก  ก้มลงมองดูขา ขาก็เหมือนกันสั้น ๆแถมมีขนอีก เขารู้สึกใจหายวาบ นึกสังหรณ์ใจ เยื้อง ๆ ไปทางด้านขวาเป็นร้านเสื้อผ้า หน้าร้านเป็นโชว์วินโดว์มีกระจกใส เขาค่อย ๆ พยุงตัวไป สิ่งที่กระจกสะท้อนออกมาก็คือ หมา หมาพันธุ์ทางตัวหนึ่ง รูปร่างผอมโซ
ตัวเล็ก ๆ สีขาวขุ่นแซมน้ำตาล ชายหนุ่มตัวชากับภาพที่เห็น ทำไม ทำไมเขาถึงได้มาอยู่ในร่างหมา แถมเป็นหมาพันธ์ทางซะอีก โอว มายกอด หนุ่มนักเรียนนอกอย่างนายดุษฏีที่หล่อเหลาราวซี ศิวัตน์ บวกกับติ๊ก เจษฏาภรณ์ แถมบางมุมยังเหมือนกับเดวิด เบ็กแฮมผสมผสานความงามอย่างเขา ต้องมาอยู่ในร่างสุนัข สุนัขที่ดูเหมือนไม่น่าจะมีเจ้าของ  นี่ต้องเป็นฝันร้ายแน่ ๆ เลย เขาเอื้อมมือพยายามจะหยิกแก้ม แต่ดูเหมือนอวัยวะบางส่วนไม่เอื้ออำนวย ภาพที่คนภายนอกเห็นก็คือ หมาตัวหนึ่งกำลังเอามือกลม ๆ ลูบหน้าตัวเอง ดุษฏีทรุดตัวลงนั่งพิงกับร้านเสื้อผ้า สายตาเหม่อลอยขึ้นไปบนฟ้า น้ำตาคลอเบ้า เขานั่งหวนถึงอดีตในตอนที่เขายังเป็นนายดุษฏีหนุ่มนักเรียนนอก ที่เพียบพร้อมไปด้วยทรัพย์สมบัติ รูปสมบัติอย่างที่หลาย ๆ คนพึงจะมี เขาได้รับการเอาอกเอาใจและความรักจากพ่อแม่และคนที่อยู่รายล้อมเขาไม่ว่าจะเป็นเพื่อน หรือคนรัก ในขณะที่เขากำลังนั่งทำมิวสิคอยู่นั้น เสียงตวาดก้องได้ปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์  “ ไป๊ ไอ้หมาบ้า มานั่งขวางร้านทำไม ชิ้ว ชิ้ว  หญิงร่างอ้วน เดินอุ้ยอ้ายออกมาจากในร้านเสื้อผ้าทรงสมัย หน้าตาถมึงทึง จ้องเขาราวกับจะกินเลือด  โธ่ อีตุ่ม หน้าอย่างเนี้ยนะขายเสื้อผ้า หุ่นอย่างเนี้ยน่าจะไปขายโอ่งมังกร หรือกะละมังจะเหมาะกว่า ไปก็ได้ ดุษฏีในร่างหมาน้อยเดินคอตกจากไป
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 2
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 09 Oct. 2005,13:46 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

แฮ่มๆๆ.. เจอแย้ว... น้ำตาลเปรี้ยว VS มะนาวหวาน ..เอิ๊กๆๆ ..บ่แปลกๆๆๆ โลกกะลังจมอยู่ในน้ำ ปลากะลังเดินเล่นบนผืนแผ่นดิน น้ำท่วมโลก แผ่นดินถล่ม นกเหล็กตก โอ๊ย.. จะมีหยังอีกหนอ... บ่แปลกๆๆ ... couch.gif

แหะๆๆ กะลังบอกว่าหนังหนุกค่า.. มีต่อช่ายม่า... ลาว เอ้ย เรา ติดตามอ่านค่า.. couchplus.gif

บ่แปลกๆๆ signwelcome.gif ยินดีต้อนรับค่า.. แหละขอกล่าวว่า ซาหวักลี... บ่แปลกๆๆ... whisper.gif fone01.gif

อย่า งง ๆๆๆๆ เรามาต้อนรับงะ... tongue.gif

แต่งนิยายหากเกิดอาการหิว..เชิญห้องครัว..เด้อค่า.. หม่ำไปเม้าไป..หนุกหนานขอบอก เผลอๆๆมีปัญหาให้ทาย ด้วยนา ฝึกหมองๆๆ..

Dancer.gif Dancer.gif Dancer.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 3
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 09 Oct. 2005,20:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ก๊ากๆ  เข้าท่าๆ  ไหงตัวเองกลายเป็นหมาไปได้ล่ะนี่?    tongue.gif

           winkthumb.gif น้ำตาลเปรี้ยว  เขียนได้เปรี้ยวจริงๆค่ะ
           cheers.gif มะนาวหวาน + น้ำตาลเปรี้ยว สงสัยจะอร่อยพอดีนะคะเนี่ยะ
     
            greet.gif มะเหมี่ยว ยู้ฮู  แมวเหมียว  และใครต่อใครมาอ่านเรื่องนี้เร้ว ... boogie.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 4
มะเหมี่ยว Search for posts by this member.
ชาวบ้านธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1939
เข้าร่วมเมื่อ: 13 Mar. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 09 Oct. 2005,22:02 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

wave.gif มาแย้วค่ะหม่ามี้  sofaroll.gif

ยังมีต่อใช่ไหมคะคุณน้ำตาลเปรี้ยว แล้วเจ้าหมาน้อยเจ้าของร่างที่แท้จริงไปอยู่ไหนอ่ะค่ะ  smile.gif

--------------
<MARQUEE onmouseout="this.start( )" onmouseover="this.stop( )"scrollamount="2"scrolldelay="0"loop="0"direction="left">[img]http://thummada.com/php_upload2/Copy of r7_19.gif[/img]...แต่ไหนแต่ไรมา....เวรไม่เคยระงับด้วยการจองเวร...[img]http://thummada.com/php_upload2/Copy of r7_19.gif[/img]</MARQUEE>
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 5
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 09 Oct. 2005,22:40 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

fone01.gif สนุกค่ะ winkthumb.gif  winkthumb.gif

  again.gif  again.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 6
noktalay Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 610
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Sep. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 10 Oct. 2005,00:11 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

.....ขอเกาะติดบอร์ดคะ...จะลุ้นดุษฎีในร่างหมาน้อย... music.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 7
กัลปังหา Search for posts by this member.
ค่อนข้างใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 143
เข้าร่วมเมื่อ: 01 Aug. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 11 Nov. 2005,13:42 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อ่านไปหัวเราะไปค่ะ 5555+
แต่งได้ดีมากเลยค่ะ เฮ้อ....หัวเราะจนท้องแข็งเลย,,,อยากทราบสาเหตุจังว่าเป็นคนอยู่ดีๆไหงกลายเป็นหมาน้อยไปได้
laugh1.gif   laugh1.gif

--------------
[move]ไม่ว่าจะเมื่อวานนี้หรือวันพรุ่งนี้ก็คือวันนี้ เพราะฉะนั้นควรทำวันนี้ให้ดีที่สุด[/move]
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 8
น้ำตาลเปรี้ยว Search for posts by this member.
เพิ่งมาใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 6
เข้าร่วมเมื่อ: 09 Oct. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 15 May 2006,10:22 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

กามเทพพันทาง ตอน2


ความเดิมตอนที่แล้ว
ดุษฏีชายหนุ่มนักเรียนนอกรูปงาม ขับรถกลับบ้านหลังจากกลับจากดื่มเหล้าฉลองกับเพื่อน ก็ประสบอุบัติเหตุ รถที่เขาขับพุ่งประสานงากับรถสิบล้อที่สวนมา เมื่อเขาฟื้นคืนสติก็พบว่าตัวเขา เอง ได้ไปสิงอยู่ในร่างสุนัขพันธุ์ทางซะแล้ว
                                    ตอนที่2
“โอย หิวจังเลย”
ดุษฏีในร่างสุนัขครวญคราง เขาเดินโซซัดโซเซมาร่วม5ชั่วโมงแล้วโดยที่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้อง
บ้านเมืองก็ดูใหญ่โตกว่าปกติ นั่นคงเป็นเพราะเขาอยู่ในร่างสุนัขนั่นเอง 
ในระหว่างที่เขาเดินตุปัดตุเป๋เพราะความหิวอยู่นั้น   พลันสายตาก็ปะทะกับหมาขี้เรื้อนผอมแห้งตัวนึง   กำลังคุ้ยเขี่ยของในถังขยะ หน้าตาบ่งบอกว่าเอร็ดอร่อยราวกับกินอาหารชั้นชั้นเลิศในซัวเถา
และดูเหมือนหมาขี้เรื้อนตัวนั้นก็รู้สึกตัวว่ากำลังถูกจับจ้องจากสายตาของใครบางคน

มันค่อย ๆ เงยหน้าจากกองขยะที่มันกำลังกินอย่างช้า ๆ ดุษฏีค่อย ๆถอยหลังอย่างกลัว ๆ เขาจำได้ว่า หมาขี้เรื้อนตัวนี้เป็นตัวที่เขาชอบเตะมันเวลาที่เขาเดินเจอมันตามท้องถนน

เขายอมรับว่าเวลาเห็นหมาข้างทางทีไร เป็นต้องคันเขยอที่ฝ่าเท้า จนต้องหาทางระบายออกโดยการสะบัดฝ่าเท้าเข้าที่ปลายคางของมัน ทำให้มันต้องวิ่งหนีหางจุกตูดเป็นที่พออกพอใจของเขาอย่างมาก
เขารู้สึกหวั่นเกรงและหวาดระแวงว่าเจ้าหมาขี้เรื้อนตัวนี้จะจำในสิ่งที่เขากระทำกับมันได้ ในขณะที่เขาถอยหลังอย่างช้า ๆ เข้าเกียร์หมา เตรียมโกยอยู่นั้น เสียงแหบแห้งของหมาขี้เรื้อนก็ดังขึ้น

“ว่าไง เจ้าหนุ่ม ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน อยู่ถิ่นไหนหน่ะเรา”
ดุษฏีชะงักกึก
“ฉัน หลงทางหน่ะ” เขาตอบอย่างหวาด ๆ
“ท่าทางคงหิวน่าดู มากินด้วยกันสิ วันนี้มีแต่อาหารดี ๆ เมื่อคืนเจ้าของบ้านเขามีงานเลี้ยง เนี่ย ไก่เอย เป็ดเอย มา มากินกัน”
น้ำเสียงบ่งบอกด้วยความอารีของหมาแก่ขี้เรื้อนทำให้ความหวาดระแวงของเขาค่อย ๆ หายไป

ชายหนุ่มค่อย ๆ เดินไปยังกองขยะ ภาพที่เห็นตรงหน้ามีทั้งชิ้นส่วนของไก่ย่างครึ่งตัว เป็นย่างส่วนปีก และหมูหันอีกสามสี่ชิ้น
มันทำให้เขาน้ำลายสอขึ้นมา แต่ ไม่ได้นะ เราเป็นคน เราต้องไม่กินอาหารจากถังขยะ

“อ้าว ไม่กินเรอะ” หมาแก่ถาม
ดุษฏีลังเล แต่ก็ไม่อาจฝืนทนต่อน้ำย่อยที่กำลังกัดกร่อนกระเพาะเขาได้ ชายหนุ่มค่อย ก้มหน้าดมอาหารที่อยู่เบื้องหน้าเขา
จากประสาทสูดดมที่ยอดเยี่ยมของสุนัขพึงมี
ทำให้เขารู้ว่าอาหารที่อยู่ตรงหน้าเพิ่งถูกทิ้งมาไม่กี่ชั่วโมง ยังไม่เน่าเสีย เขาจึงค่อยเบาใจ เขาเล็ม ๆกินอย่างหวาด ๆ แต่เอ๊ะ ก็อร่อยดีนี่ ชายหนุ่มในร่างสุนัขก็กินอย่างเต็มที่ ทั้งสุนัขหนุ่มและสุนัขแก่จึงพากันกินอย่างเมามัน

“ไป๊ ชิ้ว ไอ้หมาบ้า ดู ดูมัน ทำหน้าบ้านเลอะเทอะอีกแล้ว นังแจ๋ว ชั้นบอกแกแล้วใช่ไหม เวลาทิ้งขยะหน่ะ ให้มัดปากถุงให้แน่นๆ สอนจนปากเปียกปากแฉะ เมื่อไหร่แกถึงจะจำซะทีหา”
หญิงสูงอายุหน้าตาดุดัน ยืนถือไม้กวาดปัดไปปัดมาไล่เขาและหมาแก่ขี้เรื้อน

เขาและหมาแก่สะดุ้งตกใจพากันวิ่งหนี 
“เฮ้อ เกือบโดนไม้กวาดเพ่นกบาลซะแล้ว โชคดีนะที่อิ่มพอดี แหมเสียดายเป็ดย่างจริง ๆ” หมาแก่ขี้เรื้อนบ่นพึมพำ
“ว่าแต่ว่า เอ็งชื่อไรวะ” หมาแก่ขี้เรื้อนถาม
“ฉันเหรอ ไม่รู้สิ”
“บ๊ะ! หมาอะไรวะไม่รู้ชื่อตัวเอง”
“แล้วลุงหน่ะ ชื่ออะไรอย่าบอกนะว่าไม่มีชื่อเหมือนกัน”
“เฮอะ ข้าเนี่ยนะ ไม่มีชื่อ ข้าชื่อโบวี่เฟ้ย โบวี่หน่ะ ชื่อฝะหรั่ง ชื่ออินเตอร์นะ เพราะไหมวะ”

ชายหนุ่มในร่างสุนัขขำหึ มองสุนัขโกอินเตอร์ตั้งแต่หัวจรดหาง
“หมาขี้เรื้อนอย่างลุงเนี่ยนะชื่อโบวี่ น่าขำ ตั้งเองรึเปล่าเนี่ย”
“ไม่ได้ตั้งเอง นายข้าตั้งให้ ความจริงแต่ก่อนข้าเป็นหมาเลี้ยง พอข้าเป็นขี้เรื้อน เขาก็พาข้ามาปล่อย”

แววตาของโบวี่หมาแก่สลดลงเมื่อพูดถึงอดีตของตนเอง
“แย่จังเลยนะลุง คนสมัยนี้ เลี้ยงเพื่อแฟชั่น เลี้ยงเพราะเห็นเขาเลี้ยงก็เลี้ยงกัน พอเบื่อ พอไม่สบายก็ทอดทิ้งกันอย่างนี้
โดยไม่คำนึงถึงจิตใจเลย หมามันก็มีหัวใจ มันรักและซื่อสัตย์ต่อเจ้าของของมันแค่ไหน ต่อให้เจ้าของทอดทิ้งก็ยังคงรัก
เฝ้ารอวันที่เจ้าของจะกลับมารับ” ดุษฏีพูดปลอบใจ แต่ยิ่งกลับทำให้โบวี่หมาแก่เศร้าเสียใจขึ้นไปอีก

“ว่าแต่ว่า ลุงยังจำเจ้าของที่เลี้ยงลุงได้หรือเปล่า”
หมาแก่พยักหน้า
“ช่างมันเถอะ ข้าไม่อยากไปนึกถึงมันอีกแล้ว อีกอย่างเวลาก็ผ่านมานานแล้ว เขาคงลืมข้าแล้วหล่ะ”
น้ำเสียงบ่งบอกความน้อยใจทำให้เขาสะเทือนใจไม่น้อย
“ตายหล่ะ” จากสีหน้าอันเศร้าสร้อยของลุงโบวี่ก็เปลี่ยนสีพลัน ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกสงสัย

ใบหน้าของหมาแก่บ่งบอกถึงความหวาดกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น ยิ่งเพิ่มความอยากรู้อยากเห็นของชายหนุ่มยิ่งขึ้น
“มีอะไรเหรอลุง”
หมาแก่ขี้เรื้อนมองไปรอบ ๆ อย่างหวาดระแวง
“ก็เราหลงมาถิ่นไอ้ดำเพชฌฆาตหมาเจ้าถิ่นกับสมุนของมันหน่ะสิ”
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 9
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 15 May 2006,10:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

สนุกดีนะครับ คุณน้ำตาลไม่หวานแต่เปรี้ยว tongue.gif

ขออนุญาต รวมตอน ๑ กับตอน ๒ เข้าด้วยกันนะครับ จะได้กระทัดรัดติดตามได้ง่ายขึ้นครับ bowsdown.gif

--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 10
น้ำตาลเปรี้ยว Search for posts by this member.
เพิ่งมาใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 6
เข้าร่วมเมื่อ: 09 Oct. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 Aug. 2006,03:21 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

ตอนที่3
ความเดิมตอนที่แล้ว
นายดุษฏีนักเรียนนอกรูปหล่อที่เผอิญประสบอุบัติเหตุจนทำให้เขาสลับร่างกับสุนัขขี้เรื้อน ได้เดินไปอย่างไร้จุดหมายจนพบกับโบวี่หมาแก่แต่เปลี่ยมไปด้วยน้ำใจ หลังจากนั้นทั้งสองก็เดินหลงไปในถิ่นของดำเพชรฆาต

ตอนที่3
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
เสียงหัวเราะที่กังวานราวกับมัจจุราช ทำให้สุนัขสองตัวหันไปตามที่มาของต้นเสียงทันที ก็พบร่างของสุนัขพันธุ์ทางผอมเกร็ง ขนสีดำมะเมื่อม ร่องรอยมีการต่อสู้เต็มตัว ตาบอดข้างนึง บ่งบอกได้ว่าหมาตัวนี้คงกรำศึกมาอย่างโชกโชน ข้างซ้ายและข้างขวาประกบไปด้วยหมาพันธุ์ทางอีกสองตัวที่เปรียบเสมือนลูกสมุนของมันยืนตะหง่านอยู่บนกองขยะสูงที่อยู่ห่างไกลออกไปราว50เมตร
" ว่าไง ลูกพี่จอร์จ ไอ้หมาเฒ่าโบวี่กับไอ้หมาหน้าจืด มันหยามเรา บังอาจมาเหยียบในถิ่นที่ใคร ๆ ก็รู้ว่าเป็นถิ่นใคร สั่งสอนมันเลยไปไง"
ไอ้โอเว่น หมาลูกสมุนยุส่ง
"เดี๋ยว ฟังก่อน ข้าไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาที่นี่จริง ๆ เพียงแต่ถูกคนไล่มา ก็เลยวิ่งหนีไม่รู้ทิศรู้ทาง จนมาโผล่ที่นี่"
โบวี่ หมาเฒ่าพยายามอธิบาย
"เหอะ" ไอ้โอเว่นแสยะยิ้มที่มุมปากอย่างไม่เชื่อคำแก้ตัวของหมาเฒ่า
"ลูกพี่ อย่าไปฟังมัน อัดมันเลย อัดมันเลย"โอเว่นหมาลูกคู่พยายามยุยงลูกพี่ ดูเหมือนมันกระเหี้ยนกระหือที่จะเปิดศึกเต็มที ในขณะที่ลูกพี่มันยังนิ่งเงียบอยู่
"เจ้าชื่ออะไร" เสียงลูกพี่เอ่ยขึ้นมาบ้างหลังจากที่ปล่อยให้ไอ้โอเว่นขโมยซีนมาพักนึงแล้ว
ดุษฏีหันไปมองรอบๆตัว มองหาคนที่ลูกพี่จอร์จเอ่ยถึง
"ก็แกนั่นแหละ"โอเว่นถลึงตาตะโกนบอกดุษฏี
โอเว่นหมาที่คิดว่าตัวเองเป็นไมเคิลโอเว่นหลังจากที่ไปหาของกินแถว ๆ บาร์เบียร์แล้วในขณะที่ก้มหน้าก้มตาแทะน่องไก่อยู่นั้นเผอิญสายตาไปปะทะกับบุรุษรูปงามที่กำลังบรรจงส่งลูกกลม ๆ เข้าประตูไป มันเป็นภาพที่วิจิตรงดงามอย่างยิ่งในสายตาของหมาหนุ่มที่ใฝ่ฝันอยากเป็นซุปเปอร์สตาร์อย่างมัน มันมองค้างจนน่องไก่ที่มันคาบหลุดปากไปมันก็ไม่สนใจ หลังจากกลับไปพบลูกพี่จอร์จมันก็ขออนุญาติเปลี่ยนชื่อจากไอ้ด่างเป็นโอเว่น ซึ่งก็ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภา เอ๊ย ลูกพี่จอร์จของมันที่เห็นชอบจะให้ลูกสมุนของมันมีชื่อฝรั่ง นอกจากจะเท่ห์แล้ว ยังดูอินเตอร์อีก เวลาติดต่อทำธุรกรรมต่าง ๆกับหมาต่างชาติจะได้รับความสะดวกรวดเร็วมากยิ่งขึ้น ดังนั้น หมายุคใหม่ส่วนใหญ่จึงมีแต่ชื่อฝาหรั่ง เช่น ไมเคิล โอลิเวอร์ โอลันโด้ เป็นต้น ไอ้ที่จะชื่อ ไอ้กุด บุญมา บุญล้น บุญอะไรทั้งหลายแหล่จึงค่อย ๆ สูญไปตามกระแสนิยม
"ฉันหน่ะเหรอ ไม่รู้ ไม่มี" ดุษฏีตอบ
"เจ้าหนุ่ม เอ็งรู้ไหมว่ากำลังพูดกับใครอยู่" ดักลาส หมาพันธุ์ทางที่ตัวใหญ่ มือขวาของลูกพี่จอร์จ เอ่ยขึ้น หลังจากนิ่งเงียบมานาน
"ไอ้นี่ วอนซะแล้วใหมหละ"โอเว่นสอดขึ้นบ้าง พลันก็ร้องเอ๋งด้วยความเจ็บปากเพราะโดนลูกพี่จอร์จหลังมือมาเต็มแรง
"เงียบบ้างสิวะเอ็งนี่ แย่งซีนตูอยู่ได้" ลูกพี่จอร์จชักมีน้ำโห หลังจากสั่งสอนลูกน้องแล้วก็หันมาทางดุษฏี มองด้วยสายตากร้าว
"ข้าถามเป็นครั้งสุดท้าย เอ็งเป็นใคร มาจากไหน"
ดุษฏีไม่รู้สึกสะทกสะท้านต่อท่าทีของลูกพี่จอร์จแม้แต่น้อย
"ก็บอกแล้วไง ไม่รู้ แล้วก็ไม่บอก ขี้เรื้อนอย่างแกก็อยู่ส่วนขี้เรื้อน อย่าริมาทำตัวเสมอเหมือน ถุย หน้าตาอย่างกะหมาแดดเดียว ตั้งชื่อซะหรู ไม่เจียมบอดี้เอาซะเล้ย"ดุษฏีหัวเราะลั่น
ลูกพี่จอร์จโกรธจนตัวสั่น ลุงโบวี่หมาแก่เห็นท่าไม่ดีกระซิบบอกดุษฏีหนุ่มนักเรียนนอกในร่างหมาพันธุ์ทางว่าให้หนีไปซะ
"ลุย กัดมันให้แหลก สั่งสอนมันให้รูซะมั่งว่าข้าเป็นใคร"
เสียงสั่งการของลูกพี่จอร์จทำให้โอเว่นและดักลาสซึ่งเตรียมพร้อมอยู่แล้ว กระโดดลงจากกองขยะ มุ่งไปยังเป้าหมายที่อยู่เบื้องหน้าทันที
ดุษฏีซึ่งเตรียมพร้อมอยู่แล้วใส่เกียร์หมาโกยหนีเต็มที่ ในขณะที่ลุงโบวี่วิ่งหนีไปอีกทาง แต่ก็นั่นแหละเป้าหมายของไอ้ดำเพชรฆาตและลูกสมุนอยู่ที่ดุษฏีเพียงคนเดียว
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
14 คำตอบนับตั้งแต่ 09 Oct. 2005,13:17 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 1 of 212>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com