เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 2 of 6<<123456>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: หน่วยเทคนิคสงขลา, รูปในอัฟริกา< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 11
สข1 Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 668
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Nov. 2005,06:37  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

สถานที่ที่เราเข้าไปส่วนใหญ่จะเป็นที่ที่มีปัญหาทางการเมือง  มีสงครามมีการสู้รบ  ดังนั้นเราจึงต้องเข้าไปกับหน่วยงานที่มี power สามารถที่จะร้องขอแต่ละฝ่ายยอมให้เราผ่านไปได้  ส่วนใหญ่ก็จะเป็นหน่วยงานพัฒนาที่เรียกว่า NGO  ถ้าพูดตามภาษาปฏิวัติในสมัยก่อนก็ถือว่าพวกนี้เป็นเขี้ยวเล็บของจักรพรรดินิยม  ทำงานด้าน ปจว. เพื่อลดกระแสของการปฏิวัติ   แต่ตอนนี้เราต้องค้าขายกับพวกเขา 

วันนี้เอารูป ซึนามิ ที่อาเจะมาให้ดูเดิมทีมีตึกรามบ้านช่องอยู่เต็มไปหมด  หลังถูกซึนามิถล่มก็เกลี้ยงเกลามีพื้นเหลือบ้างอย่างที่เห็น  ไม่ทราบที่รีสอร์ทของคุณวันดีจะราบขนาดไหน

Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 12
สข1 Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 668
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Nov. 2005,06:53 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE



ให้ดูความราบเรียบอีกหนึ่งรูป   และเต๊นท์ของเรา



และรูปการทำงานของเรา
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 13
มะเหมี่ยว Search for posts by this member.
ชาวบ้านธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1939
เข้าร่วมเมื่อ: 13 Mar. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Nov. 2005,07:21 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

bowsdown.gif  winkthumb.gif ได้อ่านแล้วไม่กล้าใช้น้ำฟุ่มเฟือยเลยค่ะ พวกเขาลำบากกันมากเลยใช่ไหมคะ...

smile.gif หนูรอฟังต่อนะคะ  bowsdown.gif

--------------
<MARQUEE onmouseout="this.start( )" onmouseover="this.stop( )"scrollamount="2"scrolldelay="0"loop="0"direction="left">[img]http://thummada.com/php_upload2/Copy of r7_19.gif[/img]...แต่ไหนแต่ไรมา....เวรไม่เคยระงับด้วยการจองเวร...[img]http://thummada.com/php_upload2/Copy of r7_19.gif[/img]</MARQUEE>
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 14
noktalay Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 610
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Sep. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Nov. 2005,07:42 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ว๊าว...ท่าน สข๑  นกทะเลคิดว่าหายหน้าไปฝึกพลังภายในที่ไหน....แบกเป้ไปไกลจังเลยคะ....แต่เป็นงานที่สนุก(ในความคิดของนกทะเล) รออ่านคะ... tosalad.gif ตำลึงนำมาใส่ในเส้นหมี่กึ่งสำเร็จรูป เติมน้ำนิดหน่อยอร่อยคะ....แล้วที่นั่นเขาเรียกตำลึงว่าอะไรคะ again.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 15
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Nov. 2005,16:31 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ในแง่ประวัติศาสตร์  มนุษย์คนแรกถือกำเนิดในดินแดนแถบนี้  แต่ทำไมจึงขาดภูมิปัญญามากนักล่ะคะคุณสข.  หรือว่าขาดตอนไปเพราะการเข้าไปของจักรวรรดินิยม  น่าสนใจมากนะคะ

ทางบ้านเราบางแห่งก็กำลังอยู่ในลักษณะเดียวกันค่ะ  โดยเฉพาะในพื้นที่ประสบภัย  เงินและความช่วยเหลือเข้าไปมากมาย  จนชาวบ้านไม่คิดจะช่วยตัวเอง  แต่เรียกร้องเอาจากคนอื่นตลอดเวลา  มันจะทำให้คนรุ่นหนึ่งขาดภูมิปัญญาในการทำมาหากินไปจริง ๆ

คุณสข.เล่าให้ฟังอีกนะคะ  ที่ถามว่าของฉันหลังซึนามิประมาณในรูปนั้นหรือไม่นั้น  ตอบว่า  ซึนามิกวาดอาคารให้พังราบลง  ขโมยมาปล้นอีกจนเกลี้ยงเกลา  แล้วทางการก็มากวาดให้จนเหลือแต่ทรายโล่งเตียนค่ะ  คุณสข.อยู่ที่ไหมคะตอนนี้  ปลายเดือนธันวาแวะมาเกาะพีพี  มาร่วมรำลึกเหตุการณ์26ธันวากันไหมคะ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 16
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Nov. 2005,23:32 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อ่านที่คุณ สข1 เล่าเรื่องพลอย แล้วนึกถึงสมัยเด็กๆ ไปที่บ้านน้า เขาเริ่มขุดพลอยกัน เขาเรียกว่า บ้านพลอยแหวน แค่ขุดลงไปในดินเล็กน้อยก็เห็นประกายเล็กๆแวบวับ พวกเด็กๆก็ไปเก็บกันมาเล่น เป็นเศษพลอยสีเหลือง หรือบางทีก็เก็บขี้พลอยมา เป็นก้อนๆเหมือนหินแต่มีสีดำและสีผสมเช่น ส่องดูอาจเห็นสีแดงหม่น สีเขียว สีเหลือง ฯลฯ แล้วแต่ว่าจะเป็นขี้พลอยอะไร เด็กบางคนเก็บขี้พลอยมาเล่น แต่พ่อแม่เอาไปกระเทาะดูอาจเจอพลอยสวยภายใน เอาไปขายได้หลายตังค์ 

      พลอยเมื่อก่อนหาง่ายแต่ก็ไม่ค่อยมีราคานัก พลอยแดงที่จันท์เมื่อก่อนถือว่าราคาถูกไม่มีราคาค่างวด แต่ตอนนี้แพงแล้วค่ะ และพวกชาวบ้านก็ขุดๆๆกันเสียจนปรุไปหมด ขนาดวัดเขาพลอยยังแทบจะถล่ม ที่จันท์ตอนนี้จึงไม่มีพลอยของตนเอง แต่เอาพลอยที่อื่นมาเจียระไน เพราะช่างฝีมือเจียระไนอยู่ที่นี่ เขาไปขุดพลอยกันที่ ดามาร์กัสก้า เห็นเขาเล่าๆกันสภาพที่นั่นก็คงคล้ายๆที่คุณ สข 1ไป ห้ามเดินลงข้างทางเพราะมีแต่ อุจจาระ มีแมลงวันมาก ไม่มีผักกิน ไม่สะอาด ฯลฯ

     คูณสข1 ก็เอาก้อนหินสีน้ำเงินกลับมาใช้เป็นที่วางทับกระดาษสิคะ สวยดี laugh1.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 17
สข1 Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 668
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 27 Nov. 2005,23:55 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

สวัสดีครับ คุณนกทะเล   ได้ข่าวว่าที่สงขลาหาดใหญ่   รวมทั้งอีกหลายจังหวัดน้ำท่วมหนักที่สุดในรอบ 50 ปี   แต่คุณนกทะเลชอบบินโต้คลื่น    คงไม่มีปัญหานะครับ    คุณวันดี  คุณมะเหมี่ยวครับ    ความยากลำบากของคนเรานอกจากเกิดจากความขาดแคลนแล้ว    ยังเกิดจากความไม่รู้จักนำเอาทรัพยากรที่มีอยู่มาใช้ให้เป็นประโยชน์   ปล่อยให้คนต่างชาติเข้ามากอบโกย   จนคนท้องถิ่นแทบจะไม่มีกิน    เพราะฉะนั้นการให้ความช่วยเหลือใดๆก็ไม่สำคัญเท่ากับการใหปัญญา    

ผมคิดว่าแรกเริ่มเดิมทีพวกเขาก็คงอยู่กันได้ตามประสาของเขา   มนุษย์ตั้งแต่ดึกดำบรรพ   เขาก็ต่อสู้เพื่อการดำรงชีวิตของตนเอง   แต่อยู่และแก้ปัญหาตามประสาเขา    แต่พอความทันสมัยแผ่เข้าไปถึง   ทำให้เขาเริ่มรู้จักความเจริญ   ความทันสมัย   ได้บริโภคผลแห่งความเจริญนั้นๆ   เริ่มรู้รสของการเสพสุขจากเทคโนโลยี   แต่ทั้งหมดนี้คือได้รับการประเคนมาให้    โดยที่ตัวเองไม่ได้พัฒนาคุณภาพของคนให้ตามทันกับความเจริญที่เข้ามา    ในขณะเดียวกันทุกคนก็ปฏิเสธความล้าหลังความยากลำบากในชีวิตดั้งเดิมของตนเอง    จึงกลายเป็นสังคมง่อยเปลี้ยเสียขา    ไม่รู้จักคิดเอง   ไม่รู้จักดิ้นรนด้วยตัวเอง   ก่อเป็นภาพที่ขัดแย้งกันอย่างสุดขั้ว    นั่นคือด้านหนึ่งก็ขาดแคลนและล้าหลัง    ส่วนอีกด้านหนึ่งก็พัฒนาตามกระแสของโลก   ในแทนซาเนีย   หรืออูกานดามีคนตกงานมากมายที่รับเงินเลี้ยงชีพจากสหประชาชาติ   แต่มีมือถือกันคนละไม่ต่ำกว่า 2 เครื่อง    ใส่สูทผูกเนคไท   สวมแว่นดำ   นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ในคอฟฟี่ช็อพทั้งวัน   โดยสั่งกาแฟเพียงถ้วยเดียว   มีคนบอกว่าสังเกตุดูให้ดี   จะไม่เห็นเขาพลิกเปลี่ยนหน้าหนังสือพิมพ์เลย    หลังจากนั้นโทรศัพท์ทั้ง 2 เครื่องก็จะผลัดกันดัง   ตัวแกก็จะง่วนอยู่กับการรับโทรศัพท์   แล้วก็แสดงอาการหัวเสียบ่นดังๆว่า   ไม่ได้ความเรื่องแค่เงินล้านสองล้านก็ตัดสินใจเองไม่ได้

พิษภัยจากการรุกรานของทุนใหญ่ในเมืองไทยเราก็เริ่มแพร่เข้ามาเช่นเดียวกัน   จากนโยบายการแจกไม่อั้น   การกระตุ้นการบริโภคอย่างไม่สอดคล้องกับชีวิตพื้นฐานเดิม    ทุกวันนี้เราก็ตกเป็นทาษการบริโภคของทุนนิยมอย่างเต็มตัว    จะสังเกตุว่าพวกแรงงานชั้นต่ำที่ชักหน้าไม่ถึงหลัง   แต่ก็ต้องมีมือถือ   มีบัตรเครดิต    ยิ่งเรามีนายกที่เก่งอยู่คนเดียว    ทุกปัญหาล้วนแก้ได้หมด    ทำให้คนอื่นๆก็เริ่มจะเลิกคิดเลิกดิ้นรนรอหวังพึ่งแต่เพียงอย่างเดียว    ผมคิดว่าช่วงนี้ต่างหากที่เป็นพัฒนาการขั้นสูงสุดของทุนนิยม
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 18
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 28 Nov. 2005,19:25 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ชีวิตของผู้คนในซีกโลกแถบแอฟริกา เป็นเรื่องที่น่าสนใจค่ะ
อย่างที่พิลมาเรียนอยู่ที่อังกฤษนี่ ได้เจอเพื่อนมาจากแอฟริกา สามคน เป็นชายล้วน มาจากสามประเทศ คือ ประเทศ กาน่า แทนซาเนีย และเคนยา

แต่ละคนก็มีบุคลิกต่างๆกัน แต่มีอย่างหนึ่งที่เหมือนกัน จนเรารู้สึกได้คือ ช่างขอ มากๆค่ะ เรียกว่า ขอหมดทุกอย่าง แบบไม่มีกระดากหรือเกรงใจ
พิลก็เคยถูกเขาขอ จนตอนหลังเริ่มเบื่อ คือ ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีเงินนะคะ เขามีเงินใช้ มีข้าวของดีๆใช้ อย่างโทรศัพท์มือถืออย่างที่คุณ สข.1 ว่า แต่ในชีวิตประจำวัน ชอบมาขอ
เช่น ถ้าเห็นเราหยิบขนมขึ้นมากิน ก็เดินเตร่เข้ามาขอดื้อๆเลยค่ะ  แต่ถ้าตัวเองมีอะไรกิน ไม่เคยเรียกคนอื่น ไม่เคยให้ใครตอบแทน

เพื่อนคนหนึ่งชอบกินชากาแฟมาก ตอนนั้นพิลก็กินเหมือนกัน เขาก็มาขอน้ำตาลเราแทบทุกวัน จนของเราหมด เขาก็ไม่เอาของเขามา แต่กลับมาบอกเราว่า น้ำตาลยูหมดแล้วนะ ให้เอามาอีกสิ
แล้วคนๆเดียวกันนี้ ก็ไปเปิดลิ้นชัก หยิบชากาแฟของเพื่อนคนอื่นๆกินทุกวัน ขอเจ้าของบ้าง ไม่ขอบ้าง จนพิลเริ่มเซ็งกับความมักง่ายของเขา เพราะมันเริ่มเหมือนขโมยเข้าไปทุกวัน เรียกว่า ตัวเองไม่ค่อยยอมลงทุนเอาอะไรมาเลยค่ะ
เวลาเขามีงานเลี้ยง แล้วขอความร่วมมือให้เอาอาหารมาคนละอย่าง พวกนี้ก็จะมามือเปล่า แล้วทำเป็นลืมซื้อของมา แต่ก็มาร่วมกินเลี้ยงทุกที

บางทีก็มาเลียบๆเคียงๆ บอกว่า อยากกินอาหารไทยจัง ขอมากินอาหารที่บ้านเราบ้างได้ไหม หรือไม่งั้นก็ให้เราทำมาแล้วเอามาให้เขากินบ้างได้ไหม
บางคนก็ขอหมากฝรั่งกิน ขอลูกอมกิน ขอแม้กระทั่งยาแก้ปวดหัว ยาลดกรดในกระเพาะ  เรียกว่ามีอะไรให้ขอได้ ขอหมดค่ะ

เวลาไปกินอะไร ก็ไม่ออกตังค์ บอกว่า ตัวเองไม่มีเงิน เราเห็นเขามาด้วยกันแล้ว ก็ต้องเลี้ยงๆเขาไป
ตอนพวกเรากลับไปเยี่ยมบ้าน ก็มาขอของฝากค่ะ มีออเดอร์ให้เสร็จสรรพ เพื่อนพิลคนหนึ่งอยู่แถบตะวันออกกลาง เพื่อนแอฟริกันบอกให้ซื้อลูกอินทผาลัมกลับมาฝากเขาด้วย

ส่วนของพิลเขาฝากซื้อเครื่องประดับบ้านแบบแขวนๆที่ทำจากผ้าค่ะ ที่ฝากซื้อนี่ คือเราต้องซื้อให้เขาฟรีนะคะ ไม่ใช่ว่าเขาจะให้ตังค์เรา

จากเพื่อนแอฟริกัน 3 คน ที่มี ไม่ประทับใจเลยสักคน คือ ขอไม่เป็นไร แต่ก็ควรจะให้คนอื่นตอบแทนบ้าง แต่นี่ไม่มีเลยค่ะ เรียกว่าเอาขออย่างเดียว

มองพื้นหลังเขาแล้วอาจจะเห็นว่าเขายากจน ถูกเหยียดผิว น่าสงสาร
แต่จากเพื่อนทั้งสามคนนี่ก็แสดงออกมาคนละอย่างค่ะ กับสถานภาพของเขา ถ้าจะถามว่าพวกเขามีปฏิกิริยาอะไรต่อการถูกเหยียดผิว ก็จะแบ่งออกได้ 2 ประเภทค่ะ

ประเภทแรก จะกร่าง ซ่า ไม่กลัวใคร ขี้คุย ขี้โม้ กะล่อน พูดจาทับถมคนอื่น แล้วก็ชอบเม้านินทาคนขาว ประเภทเหมือนจะท้าตีท้าต่อยตลอด จนตอนหลังพิลไม่อยากคุยด้วย เพราะรู้สึกเหมือนทัศนคติเขาค่อนข้างเป็นพิษ ประเภทว่ามีปมด้อย ก็เอาปมเขื่องขึ้นมาข่ม ทำเป็นแน่ว่าข้าไม่กลัวใคร

ส่วนอีกประเภทหนึ่ง จะหงอค่ะ เรียกว่าไม่กล้าทำอะไร กลัวคนขาวไปหมด ให้ทำนั่นก็ไม่กล้า ให้ทำนี่ก็ไม่กล้า เขาเป็นผู้ชายนะคะ บางทียังให้ผู้หญิงอย่างเราไปออกหน้าแทน  เขาก็บอกว่า วัฒนธรรมของเขามีแต่หงอให้คนขาว เพราะคนขาวเปรียบเสมือนเจ้านายมานาน ความรู้สึกนี้มันก็ยังหยั่งรากลึก เขาก็ยอมรับค่ะ ว่าเขายังกลัวๆคนขาวอยู่ จะเรียกว่าเขาค่อนข้างขี้ขลาดก็ว่าได้

สรุปแล้วคนแอฟริกันที่เจอจะมีอยู่สองแบบนี่แหละค่ะ คือถ้าไม่กร่าง ขี้โม้ ก็ ขี้ขลาด

อันนี้เอามาเล่าสู่กันฟังจากที่พิลเคยเจอมานะคะ คงไม่สามารถสรุปได้ว่าคนแอฟริกันมีบุคลิกเป็นแบบนี้ทั้งหมด เดี๋ยวจะหาว่าเรามีอคติต่อเรื่องชนชาติ  แต่ก็ยอมรับค่ะ ว่าตอนนี้มันก็เริ่มมีนิดหน่อยเหมือนกัน จากเพื่อนแอฟริกันสามคนที่ช่างขอ นี่แหละ ohman.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 19
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 28 Nov. 2005,20:25 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ที่ใกล้ ๆ ตัวพี่ตอนนี้คือผู้ประสบภัยจากซึนามิค่ะ  เข้าทำนองเดียวกับที่คุณสข.1 และคุณพิลว่ามาทุกอย่าง  

พี่จำได้ว่าวันแรก ๆ ที่เกิดเรื่องและเราไปเยี่ยมเขา  เขาพูดจาน่าประทับใจมาก  "ผมรอดมาได้ก็ถือว่าโชคดีแล้วครับ  แต่จะให้กลับไปอยู่ที่เดิมอีกไม่เอาแล้ว  ถึงอย่างไรผมก็ยังมีแรง  รับจ้างตัดยางก็อยู่ได้แล้ว  ขอให้มีงานให้ผมทำผมก็ไม่กลัว"  เพื่อน ๆ ที่มาจากกรุงเทพชื่นชมกันมากว่า  ไม่เหมือนการไปเยี่ยมค่ายอพยพที่ไหน ๆ เลย  คนที่นี่มีศักดิ์ศรีและคิดพึ่งตนเอง  ไม่มาขอโน่นนี่ให้คนไปเยี่ยมต้องอึดอัด

แต่พออีกหกเดือนต่อมา  พี่ติดต่อหาวิทยากรไปอบรมให้ความรู้กับเขา  ไม่มีใครต้อนรับเลยค่ะ  นายกอบต.  หรือผู้ใหญ่บ้านโผล่มาให้เห็นแว่บเดียว  ยิ่งชาวบ้านด้วยแล้วไม่มีใครสนใจเลย  มีแต่เด็ก ๆ วิ่งมาขอขนม  อะไรอยู่ในมือเราแกขอหมด  ขอให้ตัวเองไม่พอ  ยังบอกว่ามีน้องอยู่ที่บ้านสองคนขอไปเผื่อด้วย  ตาก็สอดส่ายมองหาสิ่งที่จะขอ  เรารู้ว่าเด็กโกหก  แต่ก็อดให้ไปไม่ได้  เอาล่ะตอนนั้นเราก็มองเขาอย่างเข้าใจว่า  กำลังยุ่งกับการรับสิทธิเรื่องบ้านใหม่ที่มีคนมาสร้างให้  เป็นปัญหาเฉพาะหน้าที่เร่งด่วน  

เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว  คุยกับน้อง ๆ ที่เป็นนักข่าวเกาะติดพื้นที่  เขาเล่าว่า  เดี๋ยวนี้ชาวบ้านมีทุกอย่างแล้ว  คือบ้าน  เรือประมง(ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยทำประมง)  รถสามล้อพ่วงข้าง  มือถือ  และตอนนี้กำลังรอลุ้นเรือลำที่สองที่จะมีคนเอามาให้อีก  ใครไม่ได้ก็ก่นด่าหน่วยงานที่ให้ไม่ทั่วถึง  นี่มันอะไรกัน

พวกเขาถูกทำลายไปเรียบร้อยแล้ว  จะกู้คืนชีวิตที่ดีงามกลับมาได้อย่างไรล่ะนี่

ทำไงดีคะคุณสข.1  คุณพิลกริม
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 20
สข1 Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 668
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Nov. 2005,21:00 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

เจอคำถามคุณวันดี   ทำเอาอึ้งไปหลายวัน    นักวิชาการนักทฤษฎีหลายคนใช้ความพยายามมามากมายก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่า   จะทำอย่างไรดีกับแนวโน้มของสังคมที่พัฒนาไป    ผมว่าปัญหานี้ใหญ่หลวงกว่ากว่าปัญหาการปฏิวัติเพื่อยึดอำนาจรัฐในอดีตอีก   ยิ่งในยุคมืดทางปัญญาเช่นนี้คงต้องเริ่มนับหนึ่งกันใหม่กั้นคอกใครคอกมัน   ดูแลคอกของตัวเองให้ดี   ติดอาวุธทางความคิดให้สมาชิกในคอกของตนเองมีสติมีปัญญา   อย่าหลงใหลไปกับสิ่งจูงใจของทุนนิยมคนกินคน   ถ้าคอกเล็กๆทั้งหลายมีความเข้มแข็ง    ขยายตัวออกไปเรื่อยๆ   มีจำนวนคอกมากขึ้น   ขนาดของคอกใหญ่ขึ้น    สังคมที่ดีงามก็คงยากจะถูกทุนใหญ่มันกลืนกินได้ง่ายนัก


 

ดูรูปบ้านพักในเขตงานของเราดีกว่า    ดูไม่ได้ดีกว่าขนำ  หรือบ้านพักในค่ายเราเมื่อก่อนเท่าไหร่นัก


 

วัวเหล่านี้เป็นเครื่องแสดงฐานะของคนอัฟริกา    เอาไว้สู่ขอหญิงสาว   หรือแลกเปลี่ยนสิ่งอื่นๆแทนเงินได้
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
59 คำตอบนับตั้งแต่ 24 Nov. 2005,02:01 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 2 of 6<<123456>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com