เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 1 of 1012345>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: ~สื่อรักจากเพลงไพร~, (เสียงเพรียกจากมาตุภูมิ)< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 1
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 01 Dec. 2006,00:04  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

สวัสดีค่ะทุกๆท่าน  bowsdown.gif

       วันนี้มาในนาม "จันทน์กะพ้อ" มาเขียนเรื่องรักโรแมนติคของคนวัยดึก อะเหอๆ laugh1.gif  เพราะได้รับแรงจูงใจมาจากน้องพิล ผู้เห็นอะไรก็เก็บไปเขียนซะหมด  


สื่อรักจากเพลงไพร
(เสียงเพรียกจากมาตุภูมิ)
                       จันทน์กะพ้อ                   


1. วันแห่งความหวัง

      วันนี้แม้แสงแดดจะแผดร้อน จนดูสว่างจ้าไปหมด วันนี้แม้บนถนนที่ออกจากกรุงเทพฯรถจะติดกันยาวเหยียดเพราะผู้คนพากันพร้อมใจเดินทางไปต่างจังหวัดในวันหยุดราชการติดต่อกันหลายวัน  แต่เพลงพิณกลับไม่รู้สึกหงุดหงิดเลยทั้งๆที่แอร์คอนดิชั่นในรถก็ไม่เย็น  เธอนั่งกระดิกขาครางเพลงหงิงๆอย่างมีความสุข เธอจะเดินทางไปพบพ่อที่ชะอำ พ่อที่เธอร่ำร้องกับแม่มาหลายครั้งแล้วว่าอยากจะไปหา พ่อที่เธอไม่ได้พบเจอมานานแสนนาน นานจนเธอจำรายละเอียดของพ่อไม่ได้ พ่อจะยังหล่อเหมือนในรูปไหม? เธออยากจะรู้นักหน้าตาของพ่อมีไฝฝ้าตรงไหน พ่อจะไว้หนวดยาวหรือสั้น มือของพ่อเรียวยาวหรือใหญ่โตหยาบกร้าน แล้วพ่อจะจำเธอได้ไหม พ่อจะตกใจไหมที่ลูกสาวของพ่อโตและสูงขนาดนี้   แล้วพ่อจะดีใจไหมที่ได้เจอลูกสาวของพ่อ

       “ แม่จ๋าๆ ร้องเพลงนั้นอีกสิ”

       “ว้า...แม่ยังไม่อยากร้องนี่” แม่ของเพลงพิณ ชื่อพรพรรณ สองคนแม่ลูกชื่อคล้องกันเลย 

       “เถอะน่าแม่ หนูอยากฟังนี่” ลูกสาวอ้อน

        “แหม..แม่ต้องทำอารมณ์ก่อน” แม่ยังต่อรอง

       “ทำไมแม่อารมณ์ไม่ดี แม่ไม่อยากเจอพ่อเหรอ” แม่เงียบไม่ตอบ เพลงพิณยังครวญเพลงไม่เป็นภาษาออกไป และในที่สุดเธอก็กระท่อนกระแท่นร้องเพลงของแม่ออกมา...

       “ม่าน...ฟ้า...ยาม...ค่ำ.....” เธอร้องยานคาง แม่หันมาทำหน้าดุแล้วร้องว่า

       “ยัยคนนี้ มาร้องเพลงเขาเสียหายหมด” ในที่สุดแม่ก็ยอมร้องเพลงออกมา

       “...ม่านฟ้ายามค่ำ ดั่งม่านสีดำม่านแห่งความร้าวระบม..
        ...เปรียบเหมือนดวงใจมืดทึบระทม พ่ายแพ้ซานซมพลัดพรากบ้านมา....”

        เพลงนี้ฟังดูหงอยเหงาเศร้าสร้อย พอเพลงพิณฟังเพลงนี้ของแม่แล้วก็อยากจะอยู่เฉยๆจนอยากจะเคลิ้มหลับ เพลงนี้เป็นเพลงที่แม่ร้องกล่อมให้เธอนอนตั้งแต่แบเบาะ จนเธอรู้สึกคุ้นชินกับมันมากที่สุด ดูเหมือนว่าถ้าไม่ได้ยินเสียงเพลงนี้เธอจะนอนหลับไม่สบาย  ดูเหมือนว่าถ้าไม่ได้ยินเสียงร้องกล่อมจากแม่แล้วจะไม่อบอุ่นใจ 

       เพลงพิณตกใจตื่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงแม่ปลุก และเขย่าตัวเธอ

       “ตื่นๆ ไปกินข้าวก่อนลูก”

       เพลงพิณงัวเงีย ทำท่าจะหลับต่อ แต่ก็นึกขึ้นได้ว่าจะไปหาพ่อ ประกอบกับกลัวแม่ดุจึงผงกหัวลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว  ลงจากรถแล้วเดินตามแม่ไป  ที่นี่เป็นร้านค้าใหญ่ขายของฝากและข้าวแกงด้วย  มีผู้คนมากมายเต็มไปหมดจนลานตา รถจอดกันเป็นทิวแถว

        เมื่อเลือกโต๊ะได้เพลงพิณลงนั่งงัวเงียอยู่  แม่ไปซื้อข้าวมันไก่มาให้  แล้วบอกว่าจะไปซื้อกาแฟกิน แม่กินกาแฟแทนข้าวแล้วมั้ง เพลงพิณนึกๆ  ไม่ค่อยจะเห็นแม่กินข้าวเลย เห็นทีไรก็กินกาแฟร้อนดำๆขมๆนั่นทุกที  เธอนั่งกินข้าวไปท่ามกลางเสียงพูดคุยจอแจของผู้คน สักพักเธอก็ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กร้องโยเย

        “ไม่เอ๊า....หนูไม่กิ๊น”

        “กินเถอะลูก..นะนะ..นี่ไงนิดเดียวเอง” เสียงผู้ชายกล่าวอย่างอ่อนโยน เพลงพิณเอี้ยวตัวหันไปมองทันที ที่โต๊ะข้างหลัง คุณพ่อซึ่งนั่งหันหลังให้เธอกำลังเอาอกเอาใจป้อนข้าวลูกสาวตัวเล็กๆอยู่ เพลงพิณมองภาพนั้นด้วยความตื้นตัน พ่อเคยทำอย่างนี้กับเธอไหมนะ เธอจำไม่ได้

        “ไม่ไม่ ปาป๊ะ..มันมีผัก...” เสียงลูกสาวฟึดฟัด

        “โธ่เอ๊ย..นิดดดเดียวเองลูก หงอคงว่าไงลูกจำได้มั้ย  เวลาหงอคงเจอปัญหาเขาพูดว่าอะไรลูก”

        “ไม่เห็งกัวเลย” ลูกสาวตัวเล็กหลงกลคุณพ่อรีบตอบ

         “นั่นสิ  เก่งมากลูก ไม่เห็นกลัวเลย  ลูกของปาป๊ะก็ไม่เห็นกลัวผักเลย อ้ะๆ อ้ำลูก” 

         เธอเงี่ยหูฟังเสียงอันอ่อนโยนของเขาและเสียงไร้เดียงสาของเด็กน้อยอย่างมีความสุข อยากให้พ่อรักเธอแบบที่พ่อคนนี้เป็นจังเลย  เพลงพิณอยากจะเห็นหน้าผู้ชายคนนี้เหลือเกิน แต่แม่เดินมาโน่นแล้ว เธอจึงรีบกินข้าวคำสุดท้าย  ดื่มน้ำเปล่าในแก้วแล้วลุกขึ้นพร้อมที่จะไปเข้าห้องน้ำกับแม่ตามสูตรของการเดินทางไกล  ดูแม่พอใจที่ลูกสาวทำเวลาได้ดี จึงไม่มีสีหน้าดุๆ หรือคำพูดอื่นใดนอกจากจูงมือกันไปเข้าห้องน้ำ  พอออกจากห้องน้ำ  เพลงพิณยังรู้สึกว่ามีสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจ เมื่อเดินผ่านโต๊ะสองพ่อลูกอีกครั้งเธอพยายามจ้องมองหน้าพ่อผู้ใจดี  เธอเห็นแล้ว  เขาหน้าตาไม่หล่อเลยสักนิดเธอคิดในใจ  หน้าดำกร้านและตาชั้นเดียว ผมตรงปรกหน้าเล็กน้อยมีผมหงอกปนประปราย  ตรงกันข้ามกับเด็กผู้หญิงนั่นหน้าตาขาวน่ารักมาก ตัวอ้วนกลม แก้มแดงปลั่ง  

        “เดินเร็วสิ มัวแต่มองอะไรอยู่” แม่เร่งตามความเคยชิน

        “ค่ะแม่..” เธอวิ่งเขย่งๆตามมาอย่างรวดเร็ว

        “หนูกำลังมองพ่อของคนอื่นเค้าจ้ะแม่” เพลงพิณตอบเสียงใส  แม่เงียบไม่พูดอะไร

        “หนูดูว่าพ่อของคนอื่นจะหล่อเหมือนพ่อของหนูมั้ย แต่ไม่หล่อเล้ย  พ่อของหนูหล่อกว่าใคร”  เพลงพิณยิ้มระรื่น

        “ขึ้นรถเร็ว..” แม่อารมณ์ไม่ดีอีกละ เพลงพิณนึก ทำไมแม่ไม่อยากไปพบพ่อหรือไงนะ ?


                  ----------------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 2
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 01 Dec. 2006,06:53 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โอ้โฮ แค่เปิดเรื่องก็น่าหนุกแล้วค่ะ พี่แอ๊ด มีเพลงโปรดของพิลเสียด้วย อิๆๆๆ ชื่อน้องน่ารักจัง เพลงพิณ

ว่าแต่นิยายเรื่องนี้ คุณสข 1 เป็นพระเอกหรือเปล่าคะ ฮิๆๆๆๆ greet.gif

มายกป้ายเชียร์และรออ่านตอนต่อไปค่ะ cheer.gif  again.gif  flo_1.gif


ปล นั่นสิ ทำไมอิฉันขยันเขียนอย่างนี้ อย่างว่าค่ะ คุณเม้า คุณโม้มาเอง ฮิๆๆๆๆ tongue.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 3
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 01 Dec. 2006,21:51 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

สนุกชวนติดตามค่ะพี่แอ๊ดwinkthumb.gif again.gif

อ้างถึง
pilgrim: ปล นั่นสิ ทำไมอิฉันขยันเขียนอย่างนี้ อย่างว่าค่ะ คุณเม้า คุณโม้มาเอง ฮิๆๆๆๆ


 xmas.gif ขยัน..ดีค่ะคุณพิล winkthumb.gif

bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 4
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Dec. 2006,01:50 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

คุณสข1 ไม่ยอมเอ่ยปากอนุญาต   พระเอกเรื่องนี้เลยเอามาแค่เงาๆของคุณสข1 ปนๆกับจินตนาการ  อะเหอๆ  tongue.gif

          คุณแมงเม้าเก่งทั้งโม้  เก่งทั้งเขียนเลย  winkthumb.gif

           thankssign.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 5
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Dec. 2006,02:12 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

2.พ่อ

       เช้าวันใหม่ที่ชะอำ หลังจากกินอาหารเช้าของโรงแรมแล้ว  แม่ก็พาเพลงพิณไปนั่งรถชมทะเลจนสุดหาด  มองไปไกลท้องทะเลช่างดูเวิ้งว้างกว้างใหญ่  แม่จอดรถชวนลูกสาวลงเดินเล่นบนทางที่เป็นก้อนหินใหญ่เรียงราย  มีต้นหญ้าและดอกหญ้าเล็กๆขึ้นน่ารัก  เพลงพิณตะโกนร้องเพลงอย่างสนุกสนาน รู้สึกดีที่ได้อยู่ในที่กว้างๆที่ไม่ใช่ห้องแคบๆอย่างห้องพักที่เธออาศัยอยู่กับแม่  จนแดดสายเริ่มแผดร้อน  แม่ก็ชวนกลับมาโรงแรม

        โรงแรมที่เพลงพิณและแม่พักทาสีขาวสวยงาม  มีต้นเฟื่องฟ้าที่ระเบียงออกดอกสีแดงบานสะพรั่ง  พอมองลงมาข้างล่างมีสระว่ายน้ำเล็กๆ และมองไกลออกไปก็เป็นต้นสนและน้ำทะเล  อากาศที่นี่สดชื่นดีมีลมพัดมาตลอดเวลา  บนถนนหน้าโรงแรมก็มีผู้คนเดินไปมาและมีคนขี่จักรยานคันเดียวคนเดียว  คันเดียวซ้อนกันสองคน และคันเดียวขี่ซ้อนกันสามคน น่าดูมากๆ นี่ถ้าจักรยานคันเดียวยาวๆขี่ได้เป็นสิบๆคนคงจะเหมือนกิ้งกือแน่เลย เพลงพิณคิด 

       “แม่ๆ ไปขี่จักรยานกันมั้ย”

        “อือ..ดูก่อน” แม่ดูนาฬิกาที่มือถือ แล้วก็กดโทรศัพท์ เพลงพิณเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ แม่พูดแค่มาถึงแล้ว แล้วก็วางหู หันมาพูดว่า    
 
        “ไป พิณไปหาพ่อกัน”

        “เย้.....ดีใจจัง” เพลงพิณกระโดดตัวลอย “หนูจะได้เจอพ่อแล้ว” เธอแกว่งแขนสูงก้าวเขย่งเท้าก้าวออกมาจากห้อง  แม่พาเธอลงลิฟต์มา 

        “แม่จ๋า พ่ออยู่ที่ไหนล่ะ”

        “แถวนี้แหละ เดี๋ยวก็รู้” สีหน้าแม่เคร่งเครียด แต่เพลงพิณตื่นเต้นยิ่งนัก  แม่พาเธอเดินข้ามถนนลัดเลาะไปตามชายหาด จนถึงที่นั่งริมทะเล  เพลงพิณมองหาอย่างตื่นเต้น คนไหนพ่อของเธอนะ จนแม่พาเธอมาหยุดยืนที่โต๊ะตัวหนึ่ง  ที่มีชายผมยาวนั่งดีดกีตาร์อยู่ 

        “นี่พ่อของหนู  พิณอยู่กับพ่อก่อน เดี๋ยวแม่มารับนะ” แล้วแม่ก็เดินจากไปอย่างรวดเร็วทิ้งเธอให้ยืนอยู่คนเดียวข้างโต๊ะตัวนั้น เพลงพิณแทบกลั้นหายใจเมื่อคนที่เป็นพ่อหันมาแล้วร้องทักเธอว่า 

        “โอ้โฮ...หนูโตขึ้นมากเลยพิณ”  เขายืนขึ้นวางกีตาร์พิงไว้บนพนักเก้าอี้  ยื่นมือมาลูบหัวเธอ และโอบไหล่เธอ  เพลงพิณยืนนิ่งจ้องดูชายคนนั้น  พ่อผิวขาวหน้าหล่อเหมือนที่เธอคิด  แต่เขาไว้หนวดยาวและมีผมยาวถึงกลางหลังมัดรวบไว้ลวกๆ

        “พ่อ...” เพลงพิณหลุดปากออกมาอย่างแผ่วเบา 

        “ใช่..พ่อเอง นั่งก่อนสิ” เธอลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆพ่อ

        “คุณพ่อขา ใครคะคุณพ่อ” เสียงแจ๋วๆร้องขึ้นมา  เพลงพิณหันไปมองตามเสียง เด็กผู้หญิงคนหนึ่งหน้าตาน่ารักเดินเข้ามาเกาะแขนพ่อของเธอ และหันมามองเพลงพิณอย่างสงสัย  ยังไม่ทันที่พ่อจะตอบอะไร  ก็มีเสียงพูดขึ้นว่า

        “อ๋อ..นี่นะหรือเพลงพิณที่คุณพูดถึง” ผู้หญิงขาวสวยใส่ผ้าถุงชายหาดแหวกถึงต้นขาเดินมาใกล้จ้องหน้าเพลงพิณ  เธอเริ่มรู้สึกอึดอัด มือของพ่อจับไหล่ของเธอแล้วพูดว่า

         “สวัสดีคุณน้าสิลูก” เพลงพิณยกมือขึ้นสวัสดี  คุณน้ามองเธออย่างสำรวจตรวจตรา

         “เรียนอยู่ชั้นไหนแล้ว อายุเท่าไร” คุณน้าคนสวยซักไซ้ไล่เลียง
        
         “ชั้นป.3 ค่ะ อายุ 8 ขวบค่ะ”  เพลงพิณเริ่มจะเข้าใจอะไรขึ้นบ้างแล้ว  และแทนที่เพลงพิณจะได้คุยกับพ่อ เธอกลับต้องคอยตอบคำถามคุณน้ามากมาย  อยู่โรงเรียนไหน สอบได้เท่าไร แม่ทำอะไร ฯลฯ นานๆพ่อจึงจะเอ่ยถามเธอสักคำ  และตอนนี้พ่อกลับไปนั่งดีดกีตาร์เรื่อยเปื่อย  ส่วนลูกสาวคนสวยของพ่อก็ฉอเลาะอยู่ข้างๆ  คำถามของคุณน้าที่รุมเข้ามาหาเธอเหมือนลมพายุ เธอไม่อยากตอบอะไรอีกแล้ว เธอหยุดนิ่งเงียบไปทันที ดวงตาของเธอมองไปไกลอย่างไร้จุดหมาย  เสียงเซ็งแซ่รอบๆตัวเธอเหมือนเสียงที่ดังมาจากแดนไกล 

        “เหมือนแม่มันล่ะสิ ถามก็ไม่ยอมพูดยอมจา”
        “ไปเล่นกับพี่เขาสิลูก”
        “ไม่เอ๊า คุณพ่อมาเล่นกับหนูเถอะ”

        ในที่สุดคุณน้าคนสวยก็เลิกถามและหันไปคุยกับพ่อและลูกสาวของเธอแทน  เพลงพิณเริ่มรู้สึกแปลกแยก  ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของการพูดคุยที่กำลังดำเนินต่อไป  เธอคือใครกัน เธอคิด พ่อไม่ได้สนใจไยดีเธออย่างที่เธอหวังเลย  พ่อมีลูกสาวคนใหม่และกำลังสัญญาว่าจะทำอะไรๆให้ลูกสาวคนนั้นมากมาย จะสอนให้เล่นดนตรี สอนให้ร้องเพลง  แล้วตัวเธอล่ะ พ่อจะสอนอะไรให้ไหม?  เพลงพิณทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอจะนั่งอยู่ทำไม เมื่อเธอไม่ได้เป็นที่ต้องการ เธอลุกขึ้น แต่ก็ไม่มีใครสนใจอยู่ดี เธอจึงก้าวเดินออกไป.....เธอได้ยินเสียงพ่อร้องว่า

        “อ้าว...กลับเหรอ..” แต่เธอก็ไม่หันไปมอง เธอเดินเร็วขึ้นจนกลายเป็นวิ่ง รู้สึกตัวเองเป็นก้อนเมฆที่ถูกลมพัดลอยห่างจากพ่อไปทุกทีๆ 

        เพลงพิณลอยไปอย่างรวดเร็ว ลอยไปตามพื้นชายหาด เธออยากไปให้ไกลไปให้พ้น เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่จึงไม่อยากมาพบพ่อ เพลงพิณน้ำตาไหล เขาไม่ใช่พ่อของเธอ เขาเป็นพ่อของเด็กผู้หญิงคนนั้นต่างหาก

         ตั้บ.....ร่างของเธอสะดุดถลาไปตามพื้นทราย และหยุดนิ่ง  เธอเป็นลมไปหรือเปล่า ไม่นะ ยังรู้ตัวดี  มีแต่ชาๆที่เท้าเท่านั้น  ดูเหมือนจะมีคนอุ้มเธอขึ้นมาจากพื้น ประคองให้เธอนั่ง

        “พ่อ...” เธอเปล่งเสียงแผ่วเบา พ่อหรือเปล่านะเธอคิด เพลงพิณลืมตาขึ้นก็เห็นใบหน้าที่กำลังจ้องเธอเต็มตา แต่กลับกลายเป็นคุณพ่อหน้าดำใบหน้ากร้านตาหยีคนที่เธอเจอที่ร้านอาหารกลางทาง ไม่ใช่หน้าหล่อขาวๆของพ่อเธอเลย

        “ไคๆ ปาป๊ะ ไค” เด็กหญิงตัวเล็กร้องถาม

         “หนูเป็นอะไรหรือเปล่า เจ็บตรงไหนมั้ย?”

         “อ้อ...คง...ไม่หรอกค่ะ” เพลงพิณส่ายหัวเสียงสั่นเครือ แล้วน้ำตาเธอก็ไหลออกมาทั้งๆที่เธอไม่อยากจะให้มันเป็นเช่นนั้นเลย 

         “อ้าว.....”คุณลุงตกใจ รีบโอบกอดเธอไว้  “มีอะไร” เธอก็ยิ่งร้องไห้สะอึกสะอื้น คุณลุงลูบแขนและปลอบว่า “ไม่เป็นไรๆ” จนเธอหยุดร้องไห้ น้องตัวเล็กยืนอยู่ข้างๆคุณพ่อของเธอก็ทำตาแดงๆทำท่าจะร้องไห้ตามเพลงพิณไปด้วย  ตอนนี้เธอเริ่มรู้สึกอายที่มาร้องไห้ขี้มูกโป่งต่อหน้าคนอื่น จึงยกแขนเสื้อขึ้นมาป้ายเช็ดน้ำตา และยกชายเสื้อขึ้นมาสั่งน้ำมูก      

        “เสื้อมันก็มีประโยชน์หลายอย่างนะ”  คุณลุงแซว

        “เอ้าไหนบอกลุงสิ วิ่งหนีอะไรมาร้องไห้ร้องห่ม”

        เพลงพิณก้มหน้า “พ่อค่ะ”
      
        “อ้าวทำไมล่ะ” แล้วเพลงพิณก็ทำท่าจะร้องไห้อีก คุณลุงก็เลยพูดว่า

         “ไม่เป็นไรๆ ลุงไม่ถามละ เอางี้หนูพักที่ไหนกับใครลุงจะไปส่ง หนูเจ็บเท้าไหม ลองเดินดูสิ” 

         “เจ็บมั้ยๆ” เจ้าตัวเล็กยื่นหน้ามาถาม

        “ไม่เจ็บจ้ะ เดินได้ค่ะ” เพลงพิณลองลุกขึ้นเดินดู

         “เอ้อ..แล้วหนูจะกลับไปที่พักถูกมั้ย”

         “ถูกค่ะ โรงแรมสีขาวมีต้นเฟื่องฟ้า”

         “อ๋อ งั้นเดินไปด้วยกัน ลุงก็พักอยู่ไม่ไกลตรงนั้นหรอก กลับกันเถอะนะลูก แก้ว”

         “น้องชื่อแก้วเหรอคะ”

         “ค่า..พี่ชื่อไร”น้องตัวเล็กถามบ้างมองเพลงพิณตาแป๋ว

         “พี่ชื่อพิณจ้ะ เพลงพิณ”

         “อืม ชื่อเพราะจังนะ”ลุงเอ่ยชม เพลงพิณหน้าบาน ทั้งสามคนเดินย้อนกลับผ่านมาทางเดิม ผ่านโต๊ะที่เพลงพิณเจอกับพ่อ แต่ตอนนี้มันว่างเปล่า ไม่มีใครสักคนเดียวนั่งอยู่ตรงนั้น  ไม่มีพ่อของเธอ  เพลงพิณดีใจที่ไม่ต้องเจอกับพ่อและครอบครัวของพ่ออีก  ในที่สุดเธอก็เล่าให้ลุงฟังว่าเธอมาพบพ่อของเธอที่โต๊ะนี้  แล้วเธอก็วิ่งหนีเขาไปเพราะเขาไม่สนใจเธอเลย ทำไมเธอจึงเล่าให้ลุงที่เพิ่งจะรู้จักกันก็ไม่รู้สิ อาจเป็นเพราะเธอรู้สึกว่าเขาเป็นพ่อที่แสนดี น้องแก้วช่างโชคดีที่มีพ่อแบบคุณลุง ตอนนี้เธอรู้สึกเบิกบานใจจึงหันไปชวนน้องแก้ววิ่งจับปูลมตามชายหาด  ส่วนคุณลุงก็เดินตามมาห่าง ๆ หูเธอแว่วยินเสียงผิวปากเป็นเพลง 

         “ เคยสดใสรื่นเริงดั่งนกเริงลม ถลาลอยชื่นชมอย่างมีเสรี......
         แม้นร้อยวังวิมานที่มี มิเทียมเทียบปฐพีที่รักมั่น        
         ความใฝ่ฝันแสนงามเมื่อครั้งเคยเนาว์ ชื่นหวานในใจเราอยู่มิเว้นวัน
         ความหวังยังไม่เคยไหวหวั่น ยึดมั่นว่าจักได้คืนเหมือนศรัทธา” 

         คุณลุงส่งเธอที่หน้าโรงแรม  เพราะเพลงพิณรับประกันเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าเธอเดินขึ้นไปห้องพักเองได้อย่างแน่นอน  พอเพลงพิณโผล่หน้าเข้าไปที่ล็อบบี้โรงแรม แม่ก็วิ่งออกมารับตัวเธอทันที     

         “ไปไหนมาลูก  แม่ไปตามหาก็ไม่เจอ พ่อบอกว่าลูกวิ่งกลับมาแล้ว”

         “ค่ะ แม่จะหนูไม่ไปหาพ่ออีกแล้ว.....” แล้วเธอก็โผเข้ากอดแม่แน่น “พ่อเขาไม่รักหนู เขามีลูกคนใหม่แล้ว” เพลงพิณร้องไห้
         “จ้ะๆ ไม่เป็นไร หนูมีแม่อยู่ทั้งคนนี่นา” แม่กอดและจูบเธออย่างรักใคร่”เราไปอาบน้ำแล้วหาข้าวกินกันเถอะ” เพลงพิณกอดเอวแม่เดินไป รู้สึกว่าขณะนี้มีความสุขยิ่งนักแม้จะไม่มีพ่ออยู่ด้วยก็ตาม


             ------------------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 6
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Dec. 2006,03:17 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อิอิ พี่สข ไม่อนุญาต ก็ขอหลงพี่สิคะพี่แอ๊ด บล๊อกเดียวกันน่าจะใช้สิขลิทธิ์ร่วมกันได้มั๊ง อิอิ

อ่านแล้วนึกถึงตัวเองตอนเด็กๆ เลยอ่ะ  nope.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 7
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Dec. 2006,11:15 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

สวัสดีค่ะน้าแอ้ด เจ้พิล เจ้นก และผู้ที่ตามมาอ่านทุกท่านค่ะ  bowsdown.gif

มะลาวไม่อยากบอกว่านุ๊กหนุกเลยค่ะ...คุณจันทน์กะพ้อขา   kissing.gif

ขออนุญาตถามว่า คุณจันทน์ฯเป็นญาติทางไหนของน้าแอ้ด และเจ้พิลค่ะ จึงเล่าเรื่องเก้งเก่งลื่นไหลไม่หกล้มเหมือนกันเลย winkthumb.gif

ไม่รบกวนไม่เร่งนะค่ะ แต่หากคุณจันทน์กะพ้อว่างเมื่อไร ก็รีบลงตอนต่อไปไวๆนะค่ะ ก่อนที่คนอ่านอย่างนู๋ลงแดงซะก่อน แกว๊กกกกกก เอิ๊กกกกกกกกกกกกกก  ลาละค่ะ เจ้พิล กะ พี่แหม่ว เงื้อ  smash.gif แล้ว ...โอ้ยยยย หงิงหงิง  tongue.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 8
แสงดาว Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 599
เข้าร่วมเมื่อ: 20 Jul. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 03 Dec. 2006,01:11 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 9
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 03 Dec. 2006,02:14 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

whisper.gif พี่แอ๊ดน่ะเป็นทั้งนักกลอน และนักเขียนชั้นครูแล้วค่ะคุณแสงดาว

แต่อำพรางตัวมาเป็นคนเก็บกวาดใบไม้ที่นี่ yes.gif  laugh1.gif


กระเช้าดอกไม้ของคุณแสงดาวน่ารักจังค่ะ winkthumb.gif


bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 10
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 03 Dec. 2006,05:08 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

โห สนุกมากเลยจ้ะพี่แอ๊ด อยากติดตามตอนต่อไปเหมือนน้องมะลาว applaud.gif

คุณพ่อนักดนตรีท่าทางเลื่อนลอยนะคะ ท่าจะอ่อนไหวเกินไปจนอ่อนแอ sick.gif

มีเสียงเพรียกแล้ว มีแสงดาวแห่งศรัทธาด้วยอ๊ะเปล่าคะ winkthumb.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
92 คำตอบนับตั้งแต่ 01 Dec. 2006,00:04 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 1 of 1012345>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com