เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 3 of 12<<1234567>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: "กว่าจะผลิบาน"...(และเรื่องอื่นๆถ้ามี.), เรื่องสั้น(ขนาดทดลองเขียน)< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 21
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Jan. 2007,16:49  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ขอบคุณน้องแสบนะคะที่หอบกำลังใจมาหอบใหญ่ inlove.gif

ขอบคุณค่ะพี่วันดี พี่แอ๊ด น้องมะลาว คุณพิล ปาเก้  ที่มานั่งลุ้นหนุ่มมอไซด์กัน laugh1.gif

bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 22
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Jan. 2007,16:57 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

5.
   

             สมศักดิ์รอคอยเวลาที่น้องจะกลับบ้านมาตอนปิดเทอมอีกครั้ง  เขามาหาน้องที่บ้านพี่ชลและชวนน้องไปเที่ยวบ้านเขา
น้องขออนุญาตกับพี่ชล บอกว่าจะไปเยี่ยมแป๊ดซึ่งกำลังตั้งท้องลูกคนแรก

พี่ชลไม่ขัดข้องแต่มองหน้าน้องเพื่อค้นหาอะไรบางอย่าง น้องยิ้มรับด้วยความร่าเริงเป็นคำตอบอยู่ในใจว่า

"น้องไม่ได้อกหักที่เขาทั้งสองแต่งงานกันหรอกค่ะพี่ชล  น้องสบายมาก"

ขณะเดียวกันคนที่ชวนน้องไปบ้านได้สำเร็จ รู้สึกหัวใจพอง โตจนคับอก
เขาดีใจมากที่สุด  

เขาไม่คิดไม่ฝันว่าจะมีวันที่มีน้องมานั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์เขาอีกครั้งหนึ่ง

        ระหว่างทางกลับบ้านเขายังคงหาเรื่องเล่าสนุกๆมาเล่าให้น้องได้หัวเราะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

น้องก็เช่นกันแม้ใจอยากจะถาม"อะไร"ที่เป็นเรื่องส่วนตัวของเขาบ้างก็ไม่กล้าถาม


 สมศักดิ์ขับมอเตอร์ไซด์มาเรื่อยๆ จนอีกไม่นานจะถึงบ้านแล้ว รถลัดเลาะลงไปจากเส้นทางถนนใหญ่ ถึงถนนลูกรัง  ซึ่งสองฝากฝั่งเป็นป่าชายเลน

น้องนั่งมองรากต้นโกงกางแหลมๆที่โผล่พ้นน้ำขึ้นมา สลับกับต้นไม้ใบหญ้าที่ขึ้นอยู่ริมทาง

น้องชอบมองปลาตีนที่เดินต้วมเตี้ยมอยูในโคลนตม มันแปลกดีมีครีบเหมือนตีนที่ใช้เดินแทนว่ายน้ำ

"พี่ศักดิ์รู้มั้ยน้องเพิ่งเคยเห็นปลาตีนเมื่อมาอยู่ที่นี่แหละค่ะ" น้องหมายถึงบ้านเดิมของน้องไม่อยู่ติดทะเล น้องเลยไม่รู้จักปลาตีนมาก่อน

"เหรอครับ พวกนี้มันปีนต้นไม้ได้ด้วยนะ  เมื่อก่อนตอนพี่เป็นเด็กมันมีเยอะกว่านี้ เดี๋ยวนี้ปลาตีนมีน้อยลงแล้ว"


"ทำไมถึงมีน้อยลงล่ะคะ"

"พี่ก็ไม่ทราบ หรืออาจเป็นเพราะป่าโกงกางมีน้อยลง เพราะคนตัดไม้เอาไปเผาถ่านก็ได้ แถวนี้มีเตาเผาถ่านหลายบ้าน"

"อุ๊ย นั่นปูตัวเล็กๆสีฟ้าสวย" น้องเปลี่ยนเรื่องคุยเมื่อเห็นปูก้ามงาม

"นั่นปูก้ามดาบ น้องเห็นมั้ย มันแบกก้ามอันใหญ่ ท่าทางเหมือนแบกดาบเตรียมจะฟันหากใครที่แหลมเข้ามา"

มันบอกว่า  อย่าเข้ามานะถึงตัวเล็กกูก็สู้ตาย" เขาพูดตั้งใจให้น้องได้หัวเราะ..


   เขาแวะจอดรถข้างทางเพื่อซื้อปูดำที่ชาวบ้านจับมาขาย  

เขาคิดถึงอาหารมื้อเย็นซึ่งจะมีปูดำสดๆผัดผงกระหรี่ปรุงด้วยฝีมือของเขาเอง

เขาจะตั้งใจปรุงเป็นพิเศษสำหรับแขกพิเศษของเขาในเย็นวันนั้น..



     น้องมองสำรวจบ้านอย่างระมัดระวังสายตา  นอกจากเขา และแป๊ดแล้วยังมีแม่ของเขาอยู่ด้วยกันอีกคนหนึ่ง

  เมื่อมาถึงน้องสวัสดีทักทายแม่ของสมศักดิ์ นางแค่รับไหว้และยิ้ม แล้วตั้งใจทำงานบ้านต่อไปด้วยใบหน้าสงบ
ดูนางเป็นคนใจดีมีเมตตา แต่เป็นคนพูดน้อย น้องจึงไม่กล้าชวนคุย  


   สมศักดิ์เล่าให้น้องฟังว่า เขากู้เงินสหกรณ์มาปรับปรุงบ้านก่อนจะมีแป๊ดมาอยู่ด้วย

สภาพที่น้องเห็นจึงเป็นบ้านไม้หลังเล็กยกพื้นสูงขึ้นมาเล็กน้อย มีห้องนอนเล็กๆให้แม่เขาห้องหนึ่ง ส่วนเขาและเธอปูเสื่อกางมุ้ง นอนกลางลานบ้าน  


   หลังอาหารมื้อเย็น สมศักดิ์เก็บกวาดครัวรวมทั้งล้างจานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

เขาชวนน้องและแป๊ดไปตกปลาที่สะพานชายทะเลซึ่งอยู่ห่างจากบ้านไม่ไกลนัก

แป๊ดปฏิเสธที่จะไปด้วย เธอบอกว่าเธอแพ้ท้องอยากพักผ่อนแล้ว สมศักดิ์จึงได้มีโอกาสอยู่กับน้องตามลำพัง

เขาเตรียมเบ็ดสั้นๆไปตกปลาใต้สะพาน

"น้องลองตกดูมั้ย"  เมื่อเตรียมเบ็ดพร้อมเหยื่อและหย่อนลงทะเลแล้ว เขาหันมาชวนน้อง

"น้องตกปลาไม่เป็นหรอกค่ะ" น้องเพิ่งย้ายบ้านมาอยู่จังหวัดริมทะเลแห่งนี้ไม่นาน

พอเรียนจบมัธยมปลายก็ย้ายอีกครั้ง ไปเรียนที่หัวเมืองใหญ่ จึงไม่คุ้นเคยกับทะเลมากนัก

"ลองดูนา น่าสนุกนะ" เขาคะยั้นคะยออย่างร่าเริง

น้องจับปลายคันเบ็ดไว้แล้วนั่งห้อยขาบนสะพานไม้ มองไกลลงไปในทะเล

 ที่นี่เป็นส่วนเชื่อมต่อระหว่างทะเลกับพื้นดิน จึงไม่ใช่ทะเลที่เวิ้งว้าง หากเป็นเหมือนลำคลองที่กว้างใหญ่  

ฝั่งตรงข้ามมีพื้นดินเหมือนเกาะ  ต้นไม้ชายทะเลขึ้นสูงเป็นทิวแถว  ชาวบ้านแถวนี้เรียกส่วนนี้ของทะเลว่า"คลอง"  

"พี่เคยว่ายน้ำข้ามคลองไปฝั่งโน้น"เขาคุยให้น้องฟัง

"โห ทะเลกว้างขนาดนี้ ว่ายน้ำไปกลับได้เก่งจัง"ได้รับคำชม  เขายิ้มด้วยความภาคภูมิใจ


            การตกปลาอาจเป็นเพียงฉากที่อยู่เบื้องหลัง สมศักดิ์ชวนน้องคุยอย่างไม่ขาดสาย

 เล่าเรื่องราวต่างๆอย่างสนุกสนาน มุขที่เขาเอามาเล่านั้นเหมือนมีไม่รู้จบ


    ลมทะเลพัดแรงขึ้นในตอนดึก  อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ   เขาปลดผ้าขาวม้าที่คาดเอวออกมาคลี่ห่มคลุมไหล่ให้น้องอย่างเบามือ

หากความมืดไม่ได้บดบังสายตาเอาไว้ เขาคงจะเห็นสายตาของน้องที่รู้สึกซาบซึ้งต่อความมีน้ำใจและความห่วงใยที่เขามีให้น้องเสมอโดยไม่ต้องร้องขอ  

ไม่มีการแตะเนื้อต้องตัวกัน เขารักษาระยะห่างกับน้องอย่างพอดี

         ความรู้สึกที่เคยน้อยใจนิดๆเมื่อคิดว่าทำไมเขาไม่บอกน้องว่ารักแป๊ด หายไปหมดแล้ว  เหลือเพียงความอบอุ่นและสบายใจเหมือนทุกครั้งที่ได้อยู่กับเขา

น้องคิดถึงท่าทีของแป๊ดในระหว่างมื้ออาหารเย็น

"พี่ศักดิ์แกะปูให้หน่อย"

"พี่ศักดิ์ตักข้าวหน่อย"

" พี่ศักดิ์เอาน้ำให้หน่อย"

เธอนั่งชี้นิ้วใช้งานเขาทุกอย่าง ส่วนตัวเองแทบจะไม่กระดิกกระเดี้ยเลย..เธอมีท่าทีเหมือนนางพญาหงส์หลงมาอยู่ในฝูงกา

แม้น้องจะไม่เคยแพ้ท้อง แต่น้องเห็นคนที่แพ้ท้องคนอื่นๆทั่วๆไปยังคงทำงานได้ตามปกติ

น้องนึกถึงภาพที่เขามองสบตาน้องเหมือนเป็นที่รู้กันถึงนิสัยเอาแต่ใจและต้องการแสดงอำนาจของเธอ  

คิดแล้วให้สงสารเขาจับใจ.

.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 23
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Jan. 2007,17:48 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

พี่ศักดิ์แย่เลย   ohman.gif  แฮ่ๆ  

          ตอนนี้สนุกล่ะสิ  flo_1.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 24
sab Search for posts by this member.
ค่อนข้างใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 141
เข้าร่วมเมื่อ: 28 Sep. 2006

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Jan. 2007,19:05 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

แล้วนางฟ้าไม่สงสารพี่ศักดิ์เหรอจ๊ะ.......น่าสงสารออก....มีภรรยาเหมือนมีเจ้านายเลย....เห้อ......น่าสงสาร.......
                               .....by...sab......
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 25
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Jan. 2007,07:16 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ขำเบนโลของพี่ปาเก้ จริงตามนั้นไหมคะ พี่มะแหม่ว ask.gif

ความรักของสมศักดิ์แปลกๆนะคะ เหมือนชอบผู้หญิงอีกคน แต่ดันไปทำอีกคนหนึ่งท้อง  hum.gif

พระเอกของพี่มะแหม่ว ไวไฟกว่าหลงพี่ของวิปาณานะ ฮิๆๆิ  toy32.gif

เนื้อเรื่องสนุกมากค่ะ อ่านแล้วอินเหมือนกัน  
winkthumb.gif  again.gif  again.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 26
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Jan. 2007,16:11 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

คนเขียนตั้งใจไว้ว่าจะไม่ตอบข้อข้องใจของผู้ชมเรื่องหนุ่มมอไซด์แม้แต่นิดเดียว ic-14.gif

แต่เตรียมทางหนีทีไล่ไว้แล้วล่ะค่ะคุณพิล ตอนจบคงมีรองเท้าลอยมา laugh1.gif


*ยกคำถามคุณพิลจากกระทู้พี่แอ๊ดมาตอบที่นี่ด้วยนะคะ..

อ้างถึง (pilgrim @ 12 มค. 2007,19:10,กระทู้ในสวนขวัญ)
นั่นสิคะ ตอนเจอกันว่าจะถามพี่มะแหม่วเรื่อง หนังสือของนกหวีด ก็ลืม เพราะพิลก็อยากเห็นเหมือนกันค่ะ มาจุดไฟใหม่เร้ว moon.gif (ชาร์จแบ็ตตามที่คุณคิลินเคยสอนน้องมะลาวค่ะ) laugh1.gif


พิลเป็นนักโหมแรงไฟค่ะ(ไม่ใช่พวกชอบใส่ไฟนะคะ) ฮิๆๆ yes.gif

whisper.gif คุณพิลนักโหมแรงไฟคะ.

พี่เป็นมือใหม่เพิ่งมาหัดขับเอาตอนแก่ จึงทำอะไรได้ทีละอย่าง และอย่างงกๆเงิ่นๆค่ะคุณพิล

คุณพิลมาจุดไฟให้อยากเขียนแล้ว กว่าจะเขียนไอ้หนุ่มมอไซด์ได้นี่ก็ต้องเค้นจินตนาการน่าดูเลยล่ะค่ะ

ถ้าคิดเรื่องทำหนังสือนกหวีดก็คงเขียนหนุ่มล้างรถมอไซด์ไม่ออก

เรื่องทำหนังสือเอาไว้ให้คุณพิลกลับมาช่วยทำดีมั้ยคะ ฮิ ฮิ inlove.gif


 wavey.gif มาอ่านเรื่องหนุ่มล้างมอไซด์กันต่อนะคะ thumbsup.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 27
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Jan. 2007,16:23 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

6.


"อุ๊ย! ปลาติดเบ็ดแล้ว " แรงหน่วงที่ปลายสายเอ็นเบ็ดที่ถืออยู่ในมือ ช่วยให้น้องตื่นจากภวังค์

"ปลากินเบ็ดแล้วเหรอ มาพี่ช่วย"

"โอ้โห! ได้ปลาเก๋าซะด้วย" เขาบอก

น้องตื่นเต้นดีใจ เป็นครั้งแรกที่ได้ตกปลาทะเล และมีปลาติดเบ็ดด้วย ไม่น่าเชื่อ.

"แต่น้องดูซี ปลาตัวนี้มันตาบอด "เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"จริงเหรอคะ"น้องยังงงอยู่ ท้องทะเลยามนี้มีเพียงแสงจันทร์สลัวลางใครเลยจะมองเห็นถึงตาปลาได้

"จริงซี้.. มันตาบอด จึงได้ว่ายน้ำมาชนเบ็ดเอาน่ะ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

น้องเพิ่งเข้าใจว่าเป็นมุขของเขา และแล้วทั้งเขาและน้องก็หัวเราะกันอย่างมีความสุข

โดยไม่ทันเห็นว่ามีใครคนหนึ่ง เดินมายืนมองเงียบๆอยู่ข้างหลังใน ระยะพอได้ยินเสียงพูดคุย
  

   
         หลังจากจัดการกับธุระส่วนตัวหลังอาหารเย็นแล้ว แป๊ดกางมุ้งปูที่นอนและเข้านอนในเวลาต่อมา 

แต่เธอนอนไม่หลับ กระสับกระส่ายนอนพลิกไปพลิกมา

“ทำไมพวกเขายังไม่กลับกันมาสักทีนะ”

รู้สึกถึงความร้อนรุ่มในใจ ข่มใจเท่าไหร่ก็ข่มไม่ได้ จึงออกเดินมาดูพวกเขาที่สะพาน

                 ชายหาดโล่งๆมองเห็นคนทั้งสองได้ตั้งแต่ไกล แม้ไม่มีภาพบาดตาบาดใจให้เห็น แต่เสียงพูดคุย หัวเราะกันอย่างสนิทสนมและมีความสุขเหมือนสมัยตอนที่เธอรู้จักเขาในครั้งแรกๆ ทำให้เธอรู้สึกอิจฉาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

            เป็นเพราะความอิจฉาในความสนิทสนมของน้องและสมศักดิ์ ในครั้งแรกที่เจอกันนั่นเอง

ที่ทำให้เธออยากจะเอาชนะน้องทันทีที่ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับเขา

เธออยากให้เขามองเธอด้วยสายตาที่เขามองน้องบ้าง

"ทำไมใครๆจึงชื่นชมน้อง น้องมีอะไรดีกว่าเรานักหนาเชียว..

เธออาจเรียนเก่งกว่าเรา ..ก็ไม่เท่าไหร่หรอก ส่วนหน้าตาของน้องก็ไม่จัดว่าสะสวยอะไรมากมายนัก แค่พอไปวัดไปวาได้ "

แป๊ดคิดว่าด้วยรูปร่างหน้าตาแล้วเธอก็ไม่ด้อยกว่าน้อง

เธอไม่ได้เข้าข้างตัวเอง เธอคิดว่าเธอดูดีทันสมัยสง่ากว่าน้องตั้งเยอะ

แล้วทำไมใครๆจึงชื่นชมน้องนัก แม้แต่เขาซึ่งเป็นสามีของลูกเธอในท้องขณะนี้..



 "อืมม.. ง่วงแล้วยังน้อง" หลังจากเก็บอารมณ์ต่างๆให้เข้าที่เข้าทางแล้ว เธอจึงส่งเสียงออกไปให้ทั้งสองคนที่อยู่บนสะพานได้ยิน

"อ้าว แป๊ดมาเหรอ ไหนว่าจะนอนแล้วหล่ะ" น้องชวนคุย

"นอนไม่หลับ เลยเดินมาดู.. สนุกมั้ยน้อง"เธอพูดด้วยสุ้มเสียงเหมือนเพื่อนคนเดิมที่ไม่มีอะไรแอบแฝงอยู่เลย แต่เป็นน้ำเสียงห้วนๆดุๆอย่างที่น้องและสมศักดิ์คุ้นเคยดี

"สนุกมาก น้องตกปลาเก๋าได้ตัวหนึ่ง พี่ศักดิ์ บอกว่าปลาตัวนี้มันตาบอด" น้องเล่าอย่างร่าเริง 

แป๊ดไม่หัวเราะ มีความมืดช่วยบดบังความรู้สึกไว้ น้องและสมศักดิ์จึงไม่เห็นใบหน้าและแววตาของเธอที่เคร่งขรึมลงตามเสียงที่เงียบไป

เมื่อสมศักดิ์เก็บเบ็ดและของเล็กๆน้อยๆที่เอามาด้วยเสร็จแล้ว

ต่างคนต่างเดินกลับบ้านกับความคิดคำนึงของตัวเอง



   
   ด้วยวิญญานของชาวค่ายอาสาพัฒนา น้องจึงไม่ได้เตรียมเสื้อผ้าชุดนอนมาเปลี่ยน ใช้หลักการชุดนอนชุดเที่ยวชุดเดียวกัน

ชุดกางเกงยีนส์เสื้อยืดชุดที่ใส่ตั้งแต่กลางวันนั้นก็กลายเป็นชุดนอนในตอนกลางคืน

แค่ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก็เตรียมตัวจะเข้านอนได้แล้ว น้องยืนมองเหมือนจะถามหาห้องนอนให้ตัวเอง

"น้องมานอนด้วยกันซี ..มานอนข้างเพื่อนทางนี้นี่มะ" แป๊ดร้องเรียกน้อง


ครั้งแรกที่ได้ยิน น้องรู้สึกตกใจ " จะให้นอนมุ้งเดียวกันสามคนเนี่ยนะ" น้องคิดอย่างตะขิดตะขวงใจ แต่เมื่อคิดด้วยเหตุผลว่า

บ้านเขาเป็นเหมือนกระท่อมเล็กๆ พวกเขาจะมีห้องนอนที่ไหนไว้รับแขกหรือให้น้องนอนแยกได้

น้องจึงนอนร่วมมุ้งทั้งเขาและเธอ แป๊ดนอนคั่นกลาง น้องนอนข้างซ้าย สมศักดิ์นอนอีกข้างขวา


เป็นความรู้สึกที่แปลกๆ น้องรีบพลิกตัวตะแคงหันหน้ามาอีกด้านของมุ้ง นอนหันหลังให้ เธอและเขา ไม่กล้าแม้แต่จะให้สายตาข้ามผ่านตัวเธอไปทางเขา 

'ยังดีนะ ที่มุ้งกว้างพอจะมีความเป็นส่วนตัวของแต่ละคนบ้างเล็กน้อย ' น้องคิด

เห็นสภาพนี้แล้ว น้องรู้สึกเห็นใจแป๊ดขึ้นมาทันที ห้องนอนที่มีแค่เสื่อผืน หมอนสองใบ และมุ้งอีกหนึ่งหลัง 


ชีวิตแบบนี้คงไม่ใช่ความใฝ่ฝันของผู้หญิงคนไหนแน่นอน แม้แต่ตัวน้องเอง . 
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 28
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Jan. 2007,22:57 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

โอ๋ย  นอนมุ้งเดียวกันเลยอ้ะ  มีหวังได้นอนถอนหายใจเฮือกๆ  เฮ้อ...cry2.gif

            แต่ถ้าพวกเรานอนมุ้งเดียวกันนะพิล ปาเก้   ว้าย  ใครกรน  ใครตดอ้ะ  ก๊ากๆ  laugh1.gif  แฮ่ๆ ขออภัยนะน้องแมว   couch.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 29
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jan. 2007,10:11 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

มะลาวสมน้ำหน้าทั้งคู่เลยค่ะคุณน้อง นายสมศักดิ์ก็บ้า(ชื่อก็เช้ยเชย แหะๆ) หญิงก็ขี้อิจฉา (ยายแป้ด กิริยาสมชื่อ [หุบปาก] อิอิ)

พี่แหม่วขา น้องคอมพ์ไม่บายค่ะ ตอนนี้เจอยาไปหน่อยละ เพียงค่อยยังชั่ว น้องคอมพ์หายดีเมื่อไหร่ มะลาวจะมาวิ่งแซวต่อนะค่ะ

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 30
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jan. 2007,10:33 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

น้องมะลาวมาแล้วเหรอ

ทำไมคอมเดี้ยงซะแล้ว ระดับจานขา ก็เดี้ยงได้เหมือนกันนิ hum.gif


พี่แมวเหมียว ดูพี่แอ๊ดสิคะ มาชวนคุยเรื่องกรน เรื่องตดอีกแล้ว อิๆๆๆ ถ้าเรานอนมุ้งเดียวกัน พิลว่าพี่ๆคงยันพิลออกมานอกมุ้ง เพราะพิลนอนกรนมากค่ะ ฮ่าๆๆๆ  sleeping2.gif tongue.gif

จะว่าไป เรื่องพวกนี้ พิลก็มีเรื่องประหลาดอยากจะเล่าให้ฟังเหมือนกันค่ะ ขอไปทำงานส่งอาจารย์ก่อนนะคะ ไม่นานค่ะ

พี่วันดีกับพี่ปาเก้หายไปไหนนะ ask.gif

โห นอนมุ้งเดียวกันด้วยเหรอ มีงี้ด้วยนะเนี่ย พี่แมวเหมียวจะให้ถอดรองเท้าตอนไหน บอกด้วยนะคะ เพราะที่อ่านมายังไม่เห็นจะน่าขว้างตอนไหนเลยค่ะ อิๆๆๆ มีแต่ลุ้นระทึก applaud.gif

เรื่องหนังสือนกหวีด ด้วยความยินดีเลยค่ะ bowsdown.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
115 คำตอบนับตั้งแต่ 09 Jan. 2007,22:53 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 3 of 12<<1234567>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com