เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 3 of 5<<12345>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: ความลับของดอกไม้, เปิดเผยโดยแม่ของดอกไม้เอง< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 21
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 17 Jan. 2007,08:35  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

เอ ทายไม่ถูกเลยค่ะ พี่วันดี ความลับของน้องดอกไม้คืออะไรเอ่ย

ขอทายว่า น้องดอกไม้ไปตกลงรับรักจากพ่อหนุ่มแดนดินไว้แล้วกันค่ะ ประมาณว่า มาตกลงกัน ว่าเธอเป็น "แฟนฉัน" แน่นอน
ถ้าไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซค์ไปเที่ยวสวนขวัญ เดี๋ยวพิลวิ่งตามไปแล้วกันค่ะ ฮิๆๆๆ


พูดถึงสังคมอังกฤษกับสังคมไทย ต่ออีกนิดนึงนะคะ(ชักจะมัน)

ในลอนดอนเมืองใหญ่เป็นอย่างไร พิลไม่แจ้งนะคะ แต่สำหรับเมืองที่พิลอยู่เป็นเมืองเล็กๆ พ่อแม่ก็ยังเลี้ยงดูลูกๆคล้ายๆคนไทยมาก คือมีความผูกพันกันเป็นครอบครัว พ่อแม่ก็ไม่ค่อยอยากให้ลูกจากไปไกลหูไกลตา
แต่สังเกตดู ลูกๆมักจะอยากออกจากบ้านกัน เพราะอยากออกไปเผชิญชีวิตโลกอย่างเป็นอิสระ
การออกจากบ้านในเบื้องต้นของพวกเขา คือ การมาเรียนต่อในมหาวิทยาลัยต่างเมือง แล้วพ่อแม่จะยกขบวนมาส่งลูกเข้าหอ เหมือนเด็กไทยเลยค่ะ หอบหิ้วกระเป๋า เครื่องคอมฯตามมาส่งลูก

ส่วนลูกก็ดีใจกระดี้กระด้า เพราะได้เป็นอิสระ มหาลัยก็มีแต่โลกของหนุ่มสาว (ยกเว้นพวกอาจารย์ ฮิๆๆ) เรียกว่า มันเขาละ เด็กหนุ่มตกเย็นก็เข้าบาร์(ที่มีอยู่ในมหาลัยถึงสามสี่แห่ง ส่วนข้างนอก มีเยอะจนไม่อยากจะนับ) กินเหล้า กินเบียร์ จีบหญิง ส่วนเด็กสาวก็ไปตามผับ ตามบาร์ เพื่อไปเล็งหาหนุ่มๆเหมือนกัน แล้วก็ลงเอยด้วย ชอบใจใคร คนไหนก็ชวนกันกลับห้องหอ(พัก) หรือบ้านที่ตัวอยู่

เขาก็ใช้ชีวิตกันแบบนี้ แบบว่า ไม่ถือเขา ถือเรา ไม่คิดว่าเธอจะต้องเวอร์จิน บริสุทธิ์ผุดผ่อง
ดูเหมือนว่า ความคิดเรื่องความบริสุทธิ์ของผู้หญิง จะไม่มีอยู่ในหัวของเด็กหนุ่มๆพวกนั้นเลย เขาดูแค่รูปร่างหน้าตา นิสัยใจคอ กิริยามารยาท รสนิยม จะถูกใจ ไปกันได้ไหม

ตรงนี้แหละค่ะ ที่ฝรั่งเขาไม่คิดมาก เขาจะคบกับใครก็ได้ พ่อแม่ก็เลยไม่ต้องห่วงมาก จะสอนลูกอย่างเดียว ก็คือ อย่ามีเพศสัมพันธ์จนถึงกับท้องก่อนวัยอันควรเท่านั้น(แต่บางทีลูกๆก็คงปล่อยเลยตามเลย จนคุมกำเนิดตัวเองยังไม่ทัน)

ส่วนเรื่องเรียน พิลฟังมาจากเพื่อนนะคะ ว่าระบบการเรียนในอังกฤษและอเมริกานั้น เขาไม่เน้นเรื่องวิชาการเข้มข้นเหมือนเราค่ะ การเรียนระดับประถมและมัธยม เด็กก็จะเรียนกันสบายๆกว่าเด็กบ้านเรา (เพื่อนคนไทยคนหนึ่งเคยเอาลูกมาเลี้ยงและส่งเข้าโรงเรียนที่นี่ เขาก็พูดอย่างนี้เหมือนกัน เขาบอกว่า ความรู้พื้นฐานการเรียนบ้านเรา ระดับประถมและมัธยมแน่นกว่าที่อังกฤษเยอะ)

แต่เมื่อไปถึงขั้นมหาลัยนี่ เป็นเรื่องที่เด็กจะต้องฟันฝ่าด้วยตัวเองค่ะ เพราะที่นี่ คงเป็นอย่างที่หลายๆท่านทราบกัน เขาสอนเด็กให้รู้จักคิดเอง ทำเอง ไม่มีการป้อนให้เด็ดขาด

เด็กอังกฤษ ก็มีหลายคนที่ไม่ได้เรียนมหาลัย อาจจะเป็นเพราะเงินไม่มี พ่อแม่ไม่ส่ง หรืออยากไปทำงานก็แล้วแต่ ก็หันไปทำงานอาชีพกัน เพราะรายได้ที่นี่ มีเงินก็อกๆแก็กๆ ก็พอจะอยู่ได้ ถ้าไม่ต้องเสียภาษีมาก บางทีทำงาน part time เป็นรายชั่วโมงยังดีกว่า เพราะไม่ถูกหักภาษีมาก

นี่เท่ากับว่า เด็กแทบจะมีชีวิตของตัวเองค่ะ พ่อแม่ไม่คาดหวังว่าลูกจะเป็นยังไง ถึงเวลาให้ออกจากบ้าน แล้วแกจะไปเป็นยังไงก็ช่างแก คือความห่วงใยจากพ่อแม่ก็ยังมีอยู่ แต่บางทีก็เหมือนเขาก็ปล่อยๆลูกไปตามทาง

ผิดจากสังคมบ้านเรานะคะ

บ้านเรา การมีงานทำดีๆ การได้เล่าเรียนสูงๆ จะถือเป็นความสำเร็จในชีิวิต ทำให้พ่อแม่เริ่มมีความคาดหวังกับอนาคตของลูก เพราะใครๆก็อยากให้ลูกมีความสุขและประสบความสำเร็จ

หนุ่มๆก็คาดหวังที่จะได้สาวบริสุทธิ์เวอร์จิ้นเป็นเมีย แต่ตัวเองก็ยังอยากลองเรื่องนี้กับสาวๆทั้งหลาย ถึงกับมีคำพูดที่ว่า ลองเล่นๆกับใครก็ได้ แต่ถ้าแต่งงานต้องได้สาวบริสุทธิ์

พิลก็เลยคิดว่า เด็กไทยมีความกดดันและถูกความคาดหวังสูงมาก

ไม่ได้คิดว่า ความคาดหวังจากพ่อแม่ เป็นสิ่งไม่ดีนะคะ พิลประทับใจด้วยซ้ำที่พ่อแม่มีความรักและความปรารถนาดีต่อลูกอย่างแท้จริง

แต่พิลรู้สึกเจ็บปวดกับค่านิยมบางอย่างของสังคมไทยมากกว่าค่ะ ที่ดูเหมือนจะมีมาตรฐานสูง จนทำให้คนอย่างเราๆ รู้สึกว่าต้องตะเกียกตะกายมากมายเหลือเกิน

ค่านิยมบางอย่าง ก็นำมาตัดสินวัดคุณค่าความเป็นมนุษย์ จนทำให้กลายเป็นความกดดัน ดูถูกดูหมิ่นกัน

พิลจึงว่า เลี้ยงลูกในเมืองไทยนั้น ยากลำบากกว่าเลี้ยงลูกแบบฝรั่งมาก เพราะคนเป็นพ่อแม่ คงจะห้ามไม่ได้ ที่จะมีความคาดหวังกับลูก เนื่องจากอยากเห็นลูกมีความสุข ประสบความสำเร็จตามมาตรฐานสังคมไทย

ครั้นจะให้ไปเลี้ยงแบบฝรั่ง ก็ทำไม่ได้ เพราะสังคมไทยกับสังคมฝรั่งยังมีมาตรฐานความคิด และค่านิยมที่แตกต่างกัน

แต่ที่แน่ๆ บางครั้ง สังคมไทย ดูเหมือนจะมีแต่พวก "ปากว่า ตาขยิบ" คือ ปากก็ทำเป็นว่า แต่ตัวเองก็ทำเสียเอง แล้วก็คอยปิดๆบังๆไม่ให้ใครรู้ แต่เวลาพูดจาสวยหรูดูดี

เฮ้อ ต้องค่อยๆคิดไปค่ะ
เรียกว่า คุณพ่อคุณแม่ชาวไทย ต้องมีลูกล่อลูกชน ขนกันมาเพียบเลยค่ะ

พิลเองถ้ามีโอกาสก็อยากทำตัวให้เป็นประโยชน์เหมือนกันค่ะ พี่วันดี ชวนทำอะไร ทำไหน ทำกันเลยค่ะ


--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 22
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 17 Jan. 2007,21:04 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

พิลทายมาแล้ว  

ปาเก้กับมะนาวหวานมาทายหน่อย  อยากรู้คำตอบของสองคนนี้  ว่าเฮ้วขนาดไหน



....
พิศ พวงชมพู กระดังงา เลื้อยเคียงคู่ดูสดสวยแฉล้ม
รสสุคนธ์ บุนนาค นางแย้ม สารภี ที่ถูกใจ
งามอุบล ปน จันท์กะพ้อ
ผีเสื้อ แตกกอพร้อม เล็บมือนาง พุดตาน กล้วยไม้
ดาวเรือง อัญชัน ยี่หุบ มะลิวัลย์ และวิไล
ชูช่อไสวเร้าใจในอุทยาน
(เพลงอุทยานดอกไม้ สกนธ์ มิตรานนท์ แต่งคำร้อง ชูศักดิ์ รัศมีโรจน์ แต่งทำนอง วงจันทร์ ไพโรจน์ ขับร้อง)


ตั้งแต่วันนั้นมา บ้านของเราก็มีสีชมพูแต่งแต้มบรรยากาศ 

แต่โลกนี้คงจะจืดชืดเป็นอย่างมาก ถ้ามีแต่สีชมพู 

“แม่จ๋า ผกาพันธุ์กับพึ่งบุญเลิกกันแล้วนะแม่” 

เย็นวันหนึ่ง ดอกไม้บอกกับแม่เมื่อขึ้นมานั่งบนรถที่แม่ไปรับจากโรงเรียน

“อ้าว ทำไมล่ะ” 

แม่ไม่ตื่นเต้นอะไรเลย ข่าวแบบนี้ยังจะมีอีกหลาย ๆ ข่าว กว่าเจ้าหล่อนและเพื่อน ๆ จะจบชั้นมัธยม

“ไม่รู้สิ ผกาพันธุ์เขาว่าพึ่งบุญไม่แมททัวร์” 

ผกาพันธุ์กับพึ่งบุญนับเป็นคู่แรกสุดของรุ่นนี้ที่เป็นแฟนกัน ความรักหวานแหววของทั้งคู่ทำให้เพื่อน ๆ ฝันที่จะมีแฟนกันเป็นแถว ๆ แต่ทั้งคู่ก็ทะเลาะกัน ดีกันวันละหลายรอบ ให้เพื่อนได้รับรู้ความจริงของปัพปี้เลิฟกันมาตลอดเวลาอันยาวนานตั้ง...แปดเดือน

“ไม่แมททัวร์ ยังไง ไหนว่าพึ่งบุญแสนจะเอาใจผกาพันธุ์”

“พึ่งบุญเขาเอาแต่ใจตัวเองนะแม่ ขี้โม้ ขี้อวด ก้าวร้าวด้วย เพื่อน ๆ ไม่ค่อยมีใครชอบเขาหรอก แล้วเขาก็หวงผกาพันธุ์มาก ไม่ยอมให้ผกาพันธุ์คบเพื่อน จะให้อยู่กับเขาตลอดเวลา ตอนแรกผกาพันธุ์คิดว่าเขาจะเปลี่ยนได้ แล้วพยายามช่วยให้เขาแก้ไขมาตลอด แต่พึ่งบุญไม่ดีขึ้น วันนี้เขาก็เลยบอกเลิก”

“ผกาพันธุ์อยากเปลี่ยนเขาให้เป็นยังไงหละ” 

แม่คิดในใจว่า ไม่เบาเลยนะสาวน้อยคนนั้น ไม่ทันไรก็พยายามเล่นบทพระเจ้ากับแฟนเสียแล้ว กว่าหล่อนจะโตเป็นสาวเต็มที่ คงจะได้บทเรียนมากโขทีเดียว

“เขาอยากให้พึ่งบุญทำตัวแบบอันดาหนะแม่ อันดาแฟนดิสนีหนะ เขาใจดี อบอุ่น พึ่งพิงได้ เพื่อน ๆ ชอบเขากันทุกคน”

อ้อ มีแบบในดวงใจกันด้วย

“แล้วพึ่งบุญเขาจะเป็นได้หรือลูก มันคนละคนกัน มาจากสิ่งแวดล้อม พ่อแม่พี่น้องต่างกัน จะให้เหมือนกันได้อย่างไร พึ่งบุญก็อาจมีข้อดีของเขา และอันดาก็อาจมีข้ออ่อนของตัวเองเหมือนกัน เราเอาเขามาเปรียบเทียบกันอย่างนี้ก็ยากนะ” 

“ทำไม่ได้หรอกแม่ ผกาพันธุ์ถึงเลิกไง”

แม่มองหน้าดอกไม้ ดูเธอผ่อนคลายไปมากแล้ว หลังจากวิกฤติเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน

“แล้วหนูกับแดนดินหละ เข้ากันได้ดีไหม เขาเป็นคนอย่างไร”

แม่ไม่ได้ใกล้ชิดกับแฟนของเจ้าหล่อน เพียงแต่มองอยู่ห่าง ๆ และรับรู้เท่าที่หล่อนเล่า เห็นแต่ตามกันต้อย ๆ ทำอะไรทำกัน ยังไม่เคยเห็นอะไรมากกว่านั้น

“เขาเป็นคนเงียบ ๆ ค่ะ ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยแสดงความคิดเห็น ถามว่าจะกินอะไร ก็จะบอกว่าอะไรก็ได้ ถามว่าอยากทำอะไร ก็บอกว่าอะไรก็ได้”

“ทำไมหยั่งงั้นล่ะ เขาทำเพื่อเอาใจหนูเหรอ”

“หนูก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่เวลาหนูชวนเขาทำอะไรก็ดูเขาสนุกดี ไม่ถึงกับต้องฝืนใจ แต่มันก็น่าเบื่อเหมือนกันนะแม่นะ ไม่ค่อยมีอะไรใหม่ ๆ ให้ตื่นเต้น เพราะบางทีหนูก็คิดอะไรไม่ออก อยากให้เขาเป็นฝ่ายคิดบ้าง”  ฟังน้ำเสียงออกเซ็งเล็ก ๆ

“หนูก็อยากให้เขาเป็นแบบอันดาเหมือนกันเหรอ” 

แม่ว่าบรรยากาศของผกาพันธุ์กับพึ่งบุญครอบงำความเป็นไปของเพื่อน ๆ ไม่น้อยเลย

“ก็ไม่ถึงกับอย่างนั้น หนูรู้ว่าเขาต่างออกไป แต่มันไม่ค่อยสนุกหนะแม่ หนูก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร” เธอสารภาพเสียงอ่อย ๆ

“เอาหยั่งงี้สิ  วันหยุดนี้หนูลองบอกให้เขาเอาหนังของเขามาดูที่บ้านสิ ตอนนี้เขาอาจอยากเอาใจหนู เลยตามใจหนูทุกอย่าง ไม่กล้าแสดงออก แต่ถ้าหนูได้ดูหนังที่เขาชอบ หนูอาจรู้จักเขามากขึ้น เขาเองก็อาจกล้าแสดงความเป็นตัวเองมากขึ้นด้วย”

พระท่านว่าคนเราจะคบกันได้ยืด ไม่ว่าจะคบกันเป็นเพื่อน เป็นแฟน หรือตกลงไปในร่องเดียวกันจนถึงขั้นแต่งงานอยู่กินกันได้อย่างมีความสุข จะต้องถึงพร้อมทั้งศรัทธา ศีล จาคะ และปัญญา ต้องคิดหรือเชื่อในสิ่งเดียวกัน สนใจและมุ่งหมายในเรื่องคล้าย ๆ กัน นิสัยใจคอ กิริยามารยาทต้องพอ ๆ กัน และที่สำคัญคือต้องพูดกันรู้เรื่อง

ถ้าแดนดินเอาแต่นิ่งเงียบไม่เปิดเผยตัวเองให้ชัดเจนอย่างนี้ ความสัมพันธ์ของสองคนนี้คงลงเอยไปในเร็ววัน

ที่จริงแม่ก็อยากให้เป็นอย่างนั้นเหมือนกัน ประสากลีบเลี้ยงที่หวงแหนกลีบดอก แต่ถ้าดอกไม้เลิกกับแดนดินในตอนนี้ เธอจะไม่ได้รู้อะไรเลยจากความสัมพันธ์ครั้งนี้ นอกจากว่าแดนดินน่าเบื่อ 

แม่อยากให้เธอได้รู้ว่า ตัวของเธอนั้นเหมาะกับคนที่เสมอกับเธอทั้งด้านนิสัยใจคอ ความประพฤติ และสติปัญญาแบบไหน ให้เธอได้มองหาคนที่เธอจะมีความสุขเมื่อได้คบหาด้วย เผื่อวันข้างหน้าที่เธอเริ่มมองหาคู่ชีวิต เธอจะได้มีมาตรฐานของตัวเอง ไม่ใช่คว้าเอาใครก็ได้จากหน้าตาชื่อเสียงเงินทองอันเป็นสมบัติภายนอก แล้วต้องมาทุกข์ตรอมหมองไหม้ที่ต้องทนอยู่กับคนที่ไม่เหมาะกับตัว
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 23
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 17 Jan. 2007,22:55 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ทายยากจัง  ขอทายว่าดอกไม้ไปชอบเพื่อนผ้หญิงที่เป็นทอมล่ะนะ  ที่ทายแบบนี้เพราะมีเหตุผลของตัวเอง สมัยประถมปลายเคยชอบพี่ผู้ชายคนหนึ่ง  แต่พอมัธยมต้นก็ชอบพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาเป็นนักกีฬา  แหมเท่  กลิ่นดี ฮ่าๆ  อุ๊บ เผลออีกละ   laugh1.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 24
pakae Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1105
เข้าร่วมเมื่อ: 14 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 17 Jan. 2007,22:58 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ฮ่าๆๆๆจะทายถูกเหรอพี่    ยังนึกไม่ออกอ่ะ ask.gif

             ทายเล่นๆนะพี่ว่า "ความลับของดอกไม้ "     คือดอกไม้ยังไม่ได้อยากจะมีแฟนจริงๆยังไม่รู้ใจตัวเองว่างั้นเถอะ smile.gif     เพียงแต่มีตามแฟชั่นเพื่อนๆ    แล้วก็อยากรู้ว่าแม่ดอกไม้จะว่ายังไง    เมื่อรู้ว่าสาวน้อยกำลังจะทิ้งกลีบเลี้ยงแล้ว hehe.gif    

           ต่อให้มีคนทายถูก   พี่วันดีคงไม่สามารถพาพิลกับปาเก้   ซ้อนมอไซค์ได้แน่   เพราะยางแบนก่อน   ฮ่าๆๆๆ laugh1.gif    แล้วเราก็คงวิ่งตามไม่ไหว    เพราะหมดแรงเป็นลมไปก่อน  sick.gif

          ลุ้นต่อดีกว่าว่าแม่ดอกไม้จะจัดการกับสาวน้อยยังไง     นี่ถ้านักเขียนแต่ละคนได้ตีพิมพ์    อย่างพี่วันดีเนี่ยต้องนำค่าตีพิมพ์จ่ายให้ลูกสาว   เพราะนำเรื่องของสาวๆมานินทา   tongue.gif

        ปรบมือให้นักเขียนทุกคนจ้ะ  applaud.gif    เขียนกันเก่งๆทั้งนั้นเลย winkthumb.gif     ได้ความรู้  ความคิดถึงอดีต  ความสนุกสนานหลายๆอย่าง thankssign.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 25
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 18 Jan. 2007,01:01 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

มีเวลานิดหน่อย  เลยมาแว่บอ่านคำตอบเผื่อจะได้เรียกมอไซค์มารอ

โอ้โฮ  คำตอบของน้าaddสุดสะวิงริงโก้ที่สุด  แม่ดอกไม้มัวแต่ไปชะเง้อสาวเฮ้วอย่างน้าปาเก้กับพี่มะนาวหวาน  ลืมหนูขวัญสาวเปรี้ยวไปซะได้
winkthumb.gif

ของน้าปาเก้  หวานแหววผิดคาด  สงสัยว่ามีภาพประกอบเพราะเคยเห็นดอกไม้มั้ง  เลยตอบอย่างนี้
icon_donot.gif

คอยพี่มะนาวหวานอีกคนละกัน  ใบ้คำให้นี้ดนึงว่า  คำว่าดอกไม้ในคำถามนี้  ไม่ใช่ชื่อคน  แต่เป็นดอกไม้  ความลับของดอกไม้จึงน่าจะเป็นอะไรเอ่ย
wave.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 26
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 18 Jan. 2007,12:04 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อิอิ นู๋ไปนั่ง นอน ยืน เดิน ตีลังกา คิดแล้วคิดอีกก็ออกมาแบบน้าแอ้ดค่ะ แต่เมื่อน้าวันดีบอกว่าเป็นดอกไม้ แหม มะลาวไม่อยากเอาความลับของเพื่อนมาเปิดเผยเลยค่ะ แต่เพื่อไม่ให้คุณแม่ดอกไม้เสียเวลานอนรอ มะลาวก็แกล้งเดาผิดๆๆนะค่ะ อี้อี้  spit.gif

ความลับของดอกไม้คือ... ต้องการให้แมงภู่-ผึ้ง มาไต่ตอม หยอกล้อ เมื่อดอกไม้มีฟามสุขก็จะเบ่งบานอยู่ได้นาน หากไร้ภู่-ผึ้งมาหยอกเล่น ก็จะเหงาและเหี่ยวเฉาไปในที่สุดค่ะ เอิ๊กกกกกก เดาแบบนี้ค่ะ  basketball.gif


wavey.gif  rose.gif  flo_1.gif  tinyrose.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 27
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 Jan. 2007,01:37 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ขอบคุณมะนาวหวานค่ะ คำตอบอยู่ตรงนี้ล่ะค่ะ

เด็กวัยรุ่นก็เหมือนดอกไม้ที่เพิ่งจะผลิบาน สีสันของพวกหล่อนช่างสดใส ชวนฝัน และเราก็มักคาดหวังว่า ดอกไม้จะบานทนทานต้านแดดกล้า ลมแรงและ ฝนกระหน่ำให้เราได้เห็นนาน ๆ เหมือนพ่อแม่ที่มีความคาดหวังต่อลูกสาว พยายามปกป้องไม่ให้แมลงมาไต่มาตอม ไม่ให้หนอนมาชอนไช ไม่ให้ใครมาเด็ดไปดม แล้วทิ้งขว้าง จนบางครั้งก็ลืมธรรมชาติของดอกไม้ และหน้าที่อันสำคัญที่ดอกไม้ถือกำเนิดขึ้นมา  หรือแม้กระทั่งไม่ได้เห็นดอกไม้ว่าเป็นดอกไม้

เรื่องนี้เขียนจากมุมมองของคนเป็นแม่ที่พยายาม เข้าใจธรรมชาติของวัยรุ่น และพยายามเห็นใจ โดยได้แรงบันดาลใจจากลูกสาวที่พยายามเอาตัวรอดในวัยวิกฤตินี้ 



ดอกไม้ ดอกไม้จะบาน
บริสุทธิ์กล้าหาญ จะบานในใจ

สีขาว หนุมสาวจะใฝ่
แน่วแน่แก้ไข จุดไฟศรัทธา

เรียนรู้ ต่อสู้มายา
ก้าวไปข้างหน้า เข้าหามวลชน

ชีวิต อุทิศยอมตน
ฝ่าความสับสน เพื่อผลประชา

ดอกไม้ บานให้คุณค่า
จงบานช้าช้า แต่ว่ายั่งยืน

ที่นี่ และที่อื่นอื่น
ดอกไม้สดชื่น ยื่นให้มวลชน

(บทกวีของ จีระนันท์ พิตรปรีชา)


“หนูอยู่ได้แน่นะ” แม่ย้ำให้แน่ใจอีกครั้งเมื่อยกกระเป๋าออกจากท้ายรถ

“เถอะน่า แม่ หนูอยู่ได้ หนูก็อยู่มาตั้งไม่รู้กี่ครั้งแล้ว”

แม่มองหน้าใส ๆ นั้นอย่างไม่ค่อยสบายใจนัก แม่เคยปล่อยให้ดอกไม้อยู่บ้านตามลำพังกับแม่บ้านบ่อย ๆ เวลาพ่อกับแม่ต้องไปทำธุระต่างจังหวัดหลาย ๆ วัน แต่มันไม่เหมือนครั้งนี้ ที่ดอกไม้มีแมลงมาป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ ๆ

“วันหยุดนี้ หนูจะชวนแดนดินมาบ้านหรือเปล่า” แม่ถามให้หมดที่ข้องใจ

“ไม่ค่ะ หนูไม่ชวนมาบ้าน แล้วเย็นหลังเลิกเรียน หนูก็ไม่ไปไหนกับแดนดิน จนกว่าแม่กับพ่อจะกลับมา ตกลงไหมคะ” สาวน้อยยิ้มแย้มยั่วแม่

“แม่เชื่อหนูได้นะ” เอาล่ะสิ แม่ชักจะกลายร่างเป็นตัวอะไรสักอย่างที่ขาดความมั่นใจเข้าไปทุกทีแล้ว

“น่าแม่ นี่หนูดอกไม้นะคะแม่” เธอเอาตัวเองออกมาประกัน

ถึงแม่ไม่ค่อยแน่ใจอะไรนัก แม่ก็ต้องจากมา สื่อความรักความปรารถนาดีทุกอย่างไว้กับอ้อมกอดที่โอบเธอมาแนบตัว

แม่ไปเสียหลายวัน แต่ทุกเช้าทุกเย็นแม่จะโทรศัพท์มาคุยกับดอกไม้ ถามโน่นนี่ไปตามประสาแม่ ๆ ลูก ๆ แต่ไม่เอ่ยปากถึงแดนดินกันเลยทั้งสองฝ่าย แม่ได้แต่เก็บความห่วงกังวลไว้ในใจ ไม่กล้าถามอะไรตรงไปตรงมาเหมือนเวลาอยู่ด้วยกัน เกรงว่าจะไปกระตุ้นต่อมวัยรุ่นของสาวน้อยให้พลุ่งพล่าน แล้วเธอจะทำตามที่สัญญาไว้ไม่ได้ อย่างน้อยก็ให้เธอคิดว่า แม่เชื่อใจเธอและเคารพข้อตกลงที่พูดกันไว้ครั้งสุดท้ายอย่างเคร่งครัด อย่างที่เธอเอาตัวเองเป็นประกัน

แต่จนแม่กลับมาบ้านหลายวันแล้ว ดอกไม้ก็ยังไม่เอ่ยถึงแดนดินให้แม่ได้ยิน ย่อมทำให้แม่แปลกใจเป็นธรรมดา และความแปลกใจของคนเป็นแม่ต่อพฤติกรรมที่ไม่เหมือนเดิมของลูกนั้นมักเก็บไม่ค่อยอยู่เสมอ

“เอ๊ะ อาทิตย์นี้ทำไมไม่เห็นแดนดิน” บ่ายวันอาทิตย์ที่แสนสำราญแม่จึงถามขึ้น

“แดนดินไม่มาแล้วแม่” สาวน้อยทำตาคมวับใส่ตาแม่ท่าทางท้าทาย

“ทำไม” เกมส์ไหนแม่ก็เล่นด้วยทั้งนั้นละน่าตอนนี้ ไม่ต้องมาท้าเลย

“เลิกกันแล้ว” เธอยิ้มย่อง ทำท่ารู้ทันว่าที่แท้แม่น่ะต้องการอย่างนี้ใช่ไหม

“อ้าว ทำไมเลิกกันเร็วนัก มีอะไรกันหรือ” ดอกไม้หรือจะรู้ว่า ที่แท้เธอกำลังเล่นเกมส์ของแม่อยู่ต่างหาก

“หนูว่าเราเป็นเพื่อนกันดีกว่าแม่ คบกันเป็นแฟนแล้วมันยังไงไม่รู้ จืด ๆ ชืด ๆ” เธอเล่าด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น “แม่รู้มั้ย เขาอยากเป็นทหาร โปรมะริกัน และเห็นด้วยกับการรบในอิรัค”

“แล้วเป็นยังไง” แม่ออกข้อสอบให้เธอตอบตัวเองไปเรื่อย ๆ

“แม่ก็รู้ว่าหนูต่อต้านการรบในอิรัคของอเมริกา แล้วอย่างนี้จะคุยกันรู้เรื่องได้ยังไง แล้วอีกอย่าง หนูว่าเขาไม่ค่อยคิดอะไร ปล่อยอะไร ๆ ไปตามเรื่อง ไม่สนุกหนะแม่”

“แล้วทีแรกทำไมหนูชอบเขาล่ะ” 

“ไม่รู้สิแม่ คงเพราะหนูอยากมีแฟนมั้ง แต่พอมีแล้วก็ไม่เห็นเหมือนที่คิดไว้เลย” เธอบ่น

“ที่หนูคิดไว้ มันเป็นยังไงเหรอ”

“ก็ บอกไม่ถูกอ่ะ บางทีหนูก็รำคาญ ติดกันแจเหมือนกระเป๋าถือ ไปไหนต้องเอาไปด้วย อยากทำอะไรก็ต้องคิดเผื่อเขาว่าจะชอบหรือเปล่า อึดอัด พอดีช่วงที่แม่ไม่อยู่ ไม่ได้เจอกันหลายวัน หนูกลับรู้สึกสบาย ไม่ต้องคอยคิดถึง คอยมองหาอะไร สบายใจดี”

ที่พระท่านว่าไว้นั้นช่างถูกต้องสมเป็นสัจธรรมเสียจริง หากคนเราคิดไม่เหมือนกันก็ยากที่จะปรับเข้าหากัน และยิ่งยากที่จะคบหากันให้สนิทแนบแน่น ดอกไม้ยังต้องได้บทเรียนเรื่องความสัมพันธ์ไปอีกมากมายหลายครั้ง ทั้งกับเพื่อน แฟน และผู้คนรอบข้าง แม่หวังว่าเธอจะคอยเก็บรับเรื่องราวต่าง ๆ เอาไว้ บำรุงเลี้ยงลำต้นและกลีบดอกของตัวเองให้แข็งแรงทนทานได้อย่างสง่างาม

“แล้วหนูไม่เสียใจเหรอลูก” แม่ยังคงถามไปเรื่อย ๆ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่แม่ต้องกังวลอีกแล้ว

“ไม่หรอกค่ะ โล่งใจมากกว่า แต่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันนะแม่ ไม่ได้โกรธกัน แดนดินเขาก็รู้ว่าหนูคิดยังไง เขามีเรื่องของเขาเองที่ต้องทำ หนูก็มีเรื่องของหนูที่ต้องทำ อย่างนี้สบายใจกันทั้งสองฝ่าย” ดูเธอรู้คิดขึ้นมาก น่าชื่นใจทีเดียว

“เพื่อน ๆ ว่าไงกันบ้าง” สาวน้อย ๆ อย่างนี้เพื่อนมักมีความสำคัญกับเธอเสมอ

“ก็ไม่ว่าอะไร เพื่อนหนูเขาเคารพการตัดสินใจของหนู เขาเชื่อใจหนู”

แม่ดีใจด้วยนะลูก ในวัยขนาดนี้ถ้าหนูรู้จักหยุดคิด และแก้ไขได้อย่างทันการณ์ ก็นับว่าทำได้ดีพอสมควร

“แล้วดอกไม้คิดว่ายังไงล่ะ การมีแฟนครั้งนี้”

แม่คงต้องถามให้จบเรื่อง

“หนูคิดว่าต่อไปหนูคงไม่ให้ตำแหน่งนี้กับใครเร็วเกินไป มันอึดอัดถ้าไม่เป็นไปอย่างที่เราคิด จะเลิกกันนี่ จริง ๆ แล้วมันก็ไม่ง่ายนะแม่นะ”

ดอกไม้ทิ้งท้ายไว้ให้แม่คิดต่อเอาเอง

เอาเถอะลูก ไม่ต้องตอบคำถามอะไรมากไปกว่านี้แล้ว การที่หนูเข้าใจตัวเองได้แค่นี้ก็เพียงพอที่จะผ่านมันไปได้ในวัยนี้ แม่หวังว่าด้วยสติและปัญญาของหนูที่คงจะเติบใหญ่ขึ้นตามวันเวลา จะนำพาตัวหนูให้รอดปลอดภัยในวันคืนข้างหน้าที่ยังอีกยาวไกล

จบแล้ว  แจ๋วหลบ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 28
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 Jan. 2007,03:05 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

winkthumb.gif   คุณแม่ดอกไม้สบายใจได้เลยค่ะ  ลูกสาวมีวุฒิภาวะดีมาก   ถ้ารู้จักคิดขนาดนี้รับรองไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องแฟน เพราะเขาจะคิดได้เองหมด
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 29
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 Jan. 2007,10:48 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

น้องดอกไม้เป็นผู้ใหญ่กว่าที่พิลคิดจริงๆค่ะ ชอบวิธีคิดของน้องเขา ไม่ใช่หลงอะไรไปง่ายๆ และมองสิ่งที่เห็นอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริงและการไตร่ตรอง

แหม ตอนได้เห็นน้องดอกไม้ครั้งแรก ยังนึกว่าเป็นสาวน้อยช่างฝันนะคะ เพราะน้าพิลเองตอนเด็กๆ รู้สึกตัวเองฝันเฟื่องเรืองแอร่มไปหมด ฝันจนวูบไปเลยค่ะ  cry2.gif

คุณแม่ดอกไม้หายห่วงไปเปลาะหนึ่งแล้วนะคะ
คงต้องยกความดีให้คุณแม่และคุณพ่อดอกไม้ค่ะ ที่กล่อมเกลาลูกออกมาได้ผลิดอกสวยงามขนาดนี้
ขอปรบมือให้กลีบเลี้ยงค่ะ

ชอบพี่วันดีเขียนเรื่องนี้ มีการเปรียบเปรยได้ดีมากเลยค่ะ thumbsup.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 30
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 Jan. 2007,23:18 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

พี่วันดีเขียนเรื่องความลับของดอกไม้ ด้วยภาษาของดอกไม้จริงๆค่ะ winkthumb.gif  winkthumb.gif

รออ่านเรื่องต่อไปแล้วค่ะagain.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
43 คำตอบนับตั้งแต่ 10 Jan. 2007,23:07 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 3 of 5<<12345>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com