เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 2 of 5<<12345>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: "มุมเล็กๆ"..ของคนเล็กๆ, ..เขียนไปเรื่อยๆเหนื่อยก็พัก..< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 11
คชาไพร Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1351
เข้าร่วมเมื่อ: 28 Nov. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Jan. 2007,08:37  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ลุงช้างมาอ่านจบแล้ว

แมวเหมียวคงไม่ร้องไห้แล้วตอนนี้

โลกมีความขัดแย้งมากมาย

เราไม่อาจตามทันความขัดแย้งของคนรุ่นคุณปู่คุณย่าคุณตาคุณยาย

จึงแก้ไขอะไรไม่ได้

แต่เราช่วยกันสร้างความเข้าใจที่ดีของคนในยุคปัจจุบันได้

แม้แต่ในแวดวงเครือญ่ติของเราเองในปัจจุบัน

แมวเหมียวเขียนเก่งจังเลย

applaud.gif  bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 12
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Jan. 2007,11:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

แง้วๆๆๆๆๆ  winkthumb.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 13
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Jan. 2007,21:18 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ขอบคุณค่ะ ลุงช้าง พี่แอ๊ด น้องมะลาว พี่วันดี ที่มาช่วยส่งเสียง  smSL14.gif 

และขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านค่ะ flo_1.gif


 whisper.gif เขียนตามที่พี่แอ๊ดบอกว่า ให้ขยันเขียนไปเรื่อยๆอย่างน้อยก็ได้ฝึกใช้ภาษา 2straws.gif รู้สึกดีที่เขียนจบค่ะ xmas.gif


bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 14
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Jan. 2007,23:45 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

รู้สึกดีที่เขียนจบ

ดีที่เขียนได้จนจบ  หรือดีที่ได้เขียนออกมาให้จบเรื่องเสียทีคะแมวเหมียว

เรื่องของคุณยายคุณตา และคุณแม่คุณพ่อแมวเหมียว  พี่เห็นคล้าย ๆ กับคุณลุงช้างค่ะ  เป็นเรื่องที่เรารับรู้ได้ไม่หมด  แต่การได้เอามาทบทวนบางทีก็เป็นเรื่องที่ทำแล้วมันแล้วใจไปซะที  นะแมวเหมียวนะ

แต่  อิอิ  ต้องมีแต่เสมอ  แต่พี่มองเห็นไปถึงจิตวิญญาณแบบคนใต้แท้ ๆ นั่นคือ  เจ้าทิฐิ  ไม่ยอมให้แก่กัน  ในเมื่อทุกฝ่ายต่างมีกันคนละมาก ๆ เรื่องจึงมักเป็นอย่างนี้เสมอ  คนใต้มักมีเรื่องแบบนี้กันแทบทุกครอบครัว  ของพี่ก็มีเหมือนกัน

อีกมุมหนึ่งที่พี่เห็นว่าเป็นแบบฉบับที่เข้มข้นของคนใต้เหมือนกัน  ก็คือ  หวงลูกสาว  คุณแม่แมวเหมียวเป็นลูกสาวคนโต  พี่เชื่อว่าคุณตาต้องรักสุดใจขาดดิ้น  แต่เมื่อไม่ได้ดังใจ  ความรักทั้งหมดก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสิ่งตรงกันข้าม  และคงพยายามทุกช่องทางที่จะได้ลูกสาวกลับคืนมา  

เรื่องการหวงลูกสาวนี่เอาจริงนะ  แถวบ้านพี่  ถึงกับฟันคอกันทีเดียว  เพราะเจ้าทิฐิอีกนั่นแหละ  ไปถือว่าคนมาจีบลูกสาวมาหยามหน้า  นักเลงนั้นฆ่าได้หยามไม่ได้นะจะบอกให้

พี่ว่าแมวเหมียวสบายใจที่ได้เขียนเรื่องนี้  หรือไงคะ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 15
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 31 Jan. 2007,00:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ความจริง ตอนแรกที่คิดจะเขียนไม่ได้คิดอะไรมากค่ะพี่วันดี

ก็ลืมเรื่องตายายไปแล้วจริงๆค่ะ แต่ที่คิดจะเขียนก็คิดอยากเล่าเรื่องยายบ้างอย่างที่พี่วันดีชวนเล่า

และอีกอย่างเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่ายาวๆที่ไม่ต้องแต่งเอง  น่าจะพอเอามาหากินได้  tongue.gif


แต่พอเขียนมาจนจบแล้ว กลับไม่สบายใจเท่าไหร่ค่ะ

เขียนตอนจบที่บอกว่า รื้อฟื้นแล้วทำให้แม่ร้องไห้

ทำให้ถามตัวเองว่า ก็แล้วจะมารื้อฟื้นทำไมอีก(ล่ะ)...ตอนนี้แม่จะร้องไห้อีกหรือเปล่าก็ไม่รู้..

เหมือนเอาบรรพบุรุษมาประจานยังไงอย่างนั้น.. hum.gif


แต่ขณะที่เขียนไปทบทวนไป ทำให้รู้สึกลึกซึ้งกับความยากลำบากของพ่อแม่มากกว่าที่เคยรู้สึก..

ทำให้รู้สึกรักพ่อรักแม่มากขึ้นกว่าที่เคยรัก inlove.gif  

ก็คงตอบได้ว่าดีที่ได้เขียนค่ะ flo_1.gif


bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 16
pakae Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1105
เข้าร่วมเมื่อ: 14 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Feb. 2007,00:37 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

เรื่องนี้คนที่น่าเห็นใจที่สุดน่าจะเป็นแม่ของแมวเหมียวน่ะ  คนกลางก็ต้องลำบากใจและทุกข์ใจมากที่สุด cry2.gif

    และคงเป็นอย่างที่พี่วันดีบอกไว้คนใต้จะมีทิฐิสูง   คิดดูว่าแม่ของแมวเหมียวจะเป็นอย่างไร   ทางหนึ่งก็พ่อ  ทางหนึ่งก็สามีไม่รักพ่อก็ไม่ได้  พ่อก็เลี้ยงมาตั้งแต่เกิด  สามีก็เป็นผู้จะอยู่ร่วมกันไปจนตาย  

     ส่วนแมวเหมียวใกล้ชิดพ่อมากกว่าตา   ก็ต้องผูกพันอยู่กับพ่อมากกว่า   แต่เรื่องนี้เป็นความบาดหมางของผู้ใหญ่  ถึงจะรู้สึกเศร้ายังไง   ก็ต้องทำใจกลางๆจะได้ไม่เศร้ามากไปเนอะ  แต่คงไม่เศร้าแล้วละนิbiggrin.gif

     ส่วนเรานะไม่เคยเห็นแม้แต่รูปของตาและยาย  ไม่ได้มีเรื่องแบบแมวๆหรอกนะ อิอิ tongue.gif

     เนื่องจากยายของเราตายไปตั้งแต่แม่เรา  อายุเพียง 7 ขวบเท่านั้น  ตายตอนสงครามโลกครั้งที่สอง   แม่เราเองยังแทบจะจำหน้าตาแม่ตัวเองไม่ได้เลย   ส่วนตาตายไปตอนแม่อายุได้เพียงสิบขวบกว่าๆเท่านั้น   แล้วคนที่มาแต่งกับตาคนใหม่  ก็โกงสมบัติของยายไปทั้งหมด   ไม่ยอมให้สมบัติใดๆแก่แม่และพี่น้องของแม่เลย   ทั้งแม่และป้า  น้า ก็เลยต้องพลัดพรากจากกัน อยู่กันคนละทิศคนละทาง  ไปอาศัยอยู่ตามบ้านญาติๆให้เขาใช้งาน k122.gif แทนค่ากินอยู่  ค่าเล่าเรียน  ลำบากมากน้อยต่างกันไป

     เราว่านะการมีพ่อแม่อยู่ด้วยจะลำบากยังไง  ก็ยังมีความอบอุ่นและดิ้นรนกันไปได้  อย่างที่พ่อและแม่ของแมวเหมียวดิ้นรนส่งลูกๆทุกคนจนประสบความสำเร็จได้ทุกคน  น่ายกย่องมากๆ winkthumb.gif  ส่วนการเป็นลูกกำพร้าตั้งแต่เล็กๆและอยู่ในช่วงสงครามด้วยเนี่ย  ลำบากสุดๆทีเดียวละ cry2.gif

       ไม่ได้เข้าบ้าน(คนธรรมดา)หลายวันเพิ่งเห็นว่าหลงพี่มีรูปใหม่ๆมาลงเยอะเลย   ขอบคุณค่ะหลงพี่ thankssign.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 17
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Feb. 2007,17:42 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ขอบคุณจ้าปาเก้ ที่มาร่วมเล่าเรื่องบรรพบุรุษ smSL14.gif

แม่ปาเก้ก็ลำบากมาเหมือนกันนะ flo_1.gif



ตอนนี้แมวเหมียวไม่เศร้าแล้วจ้า  biggrin.gif

whisper.gif  ก็..แ..ก.ไม้เอก  จนจะเป็นยายแล้วนิ จะเศร้ากับเรื่องเก่าๆทำไมอีกเนาะ tongue.gif



wave.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 18
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 10 Feb. 2007,17:01 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

"ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน" 

(1)    




   วันนี้มะแหม่วตั้งใจว่าจะลุกขึ้นมาเขียนหนังสือก่อนที่นาฬิกาธรรมชาติตัวน้อยๆบนต้นมะม่วงจะปลุก

แต่ทำไม มีความรู้สึกเหมือนกำลังเพลิดเพลินอยู่ที่ไหนสักแห่งที่สวยงาม

เหมือนกำลังนอนอยู่บนเตียงที่เคลื่อนที่ได้ ที่กำลังเคลื่อที่ ผ่านไปในอุโมงค์สีทอง

ภาพภายในอุโมงค์ ที่แกะสลักลวดลายเป็นภาพลายไทยวิจิตรงดงามตระการตา น่ามองยิ่งนัก

จากช่องปากทางเข้าอุโมงค์ที่แคบ แล้วค่อยๆแผ่กว้างขึ้นๆ เหมือนที่เคยเห็นตอนดูหนังสามมิติ ที่มีภาพพุ่งเข้าหาตัวผู้ชม

แต่เมื่อเข้าใกล้กลับกระจายแผ่กว้างออก สีเหลืองอร่ามแตกกระจายออกเป็นรัศมีแผ่กว้าง 


จากการเคลื่อนที่เร็วๆ ค่อยๆเปลี่ยนมาเป็นเคลื่อนช้าลง.. ช้าลง..และช้าลง

จนในที่สุด เตียงนอนที่วิจิตรงดงามนั้นก็หยุดลงอย่างนิ่มนวล ที่ไหนสักแห่ง..ที่มะแหม่วไม่คุ้นเคย..

    ณ ที่นี้..เป็นที่ที่มีก้อนเมฆสีขาว เมื่อสายตาค่อยๆปรับภาพที่พร่ามัวให้ค่อยๆชัดเจนขึ้น มะแหม่วเห็นว่า

ที่นี่แม้ดูเวิ้งว้าง แต่ไม่ทำให้เกิดความรู้สึกอ้างว้างเหงาเปลี่ยว

เนื่องจากมะแหม่วไม่ได้อยู่คนเดียว อย่างน้อยก็มีผู้คนที่คุ้นเคยนั่งอยู่สองคู่.



(มีต่อค่ะ)
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 19
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 11 Feb. 2007,17:57 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

"ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน" 
(2)    


  เมื่อโฟกัสระยะภาพของสายตาจนปรับเข้าสู่สภาพปกติแล้ว ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าเป็นคนที่มะแหม่วรักและคิดถึงที่สุด คือ

พ่อกับแม่ของมะแหม่วนั่นเอง

  พ่อยังคงใส่ผ้าโสร่งผืนเก่า กับเสื้อกล้ามเก่าๆสีขาว มีผ้าขาวม้าพาดไหล่ เหมือนเมื่อครั้งที่เคยนั่งอยู่ที่บ้าน

รูปร่างที่ผอมบาง นั่งหลังงอเล็กน้อยอยู่ในท่าเดิมๆที่คุ้นเคย แม้มองเห็นจากด้านหลังของพ่อ มะแหม่วก็จำพ่อได้ดี


เมื่อได้เจอพ่อแม่อย่างไม่คาดฝัน มะแหม่วรู้สึกดีใจจนลืมอายุตัวเอง แล้วพฤติกรรมเด็กๆก็กลับคืนมา

มะแหม่วกระโดดประชิดตัวพ่อทางด้านหลัง แล้วเอามือปิดตาพ่อทันที

"จ๊ะเอ๋.. พ่อจำได้มั้ยคะนี่ใคร"


"จุ๊ๆๆๆๆ..ไม่เอาๆ เล่นหัวพ่อไม่ได้..บาป!" แม่ตกใจรีบร้องห้ามเสียงหลง

  แม่ใส่เสื้อลูกไม้สีขาว กับผ้าถุงลายไทยสีเหลืองทองอมน้ำตาลใหม่เอี่ยม แม่เกล้าผมมวยไว้เรียบร้อย

ใบหน้ายิ้มน้อยๆอย่างดีใจที่เห็นลูก ..แต่ไหนแต่ไรมาแล้วแม่มักยิ้มเพียงน้อยๆ พูดเบาๆ

แต่เมื่อเห็นมะแหม่วกระโดดปิดตาพ่อ แม่ตกใจ ร้องห้ามเสียงดัง

"ไม่เอาๆ.. บาป"เป็นคำพูดที่แม่มักใช้เสมอเมื่อแม่เห็นว่ามะแหม่วจะล่วงเกินพ่อ

"โธ่ แม่ก้อ ไม่ได้เล่นหัวพ่อซักกะหน่อย นะพ่อนะ"

พ่อทำหน้าแปลกๆ อาจเป็นเพราะพ่อไม่คุ้นเคยกับการถูกเนื้อต้องตัวกับลูกๆที่โตๆ มานานนักหนาแล้ว

"แล้วนี่ขึ้นมาเที่ยวที่นี่ได้ไง คนที่ยังไม่ถึงเวลา เค้าไม่ให้ขึ้นมารู้มั้ย " แม้จะทำเสียงดุ แต่พ่อพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"ก็นุ้ยคิดถึงพ่อกับแม่นี่คะ ยังมีเรื่องอยากคุยเยอะแยะที่ยังไม่ได้คุย"

มะแหม่วแทนตัวเองว่า"นุ้ย"กับพ่อแม่ เสมอ

"เออ มีเรื่องอะไรนักหนา ถึงต้องตามมาถึงที่นี่ " พ่อถาม

"ก็เรื่อง..เรื่อง..เรื่องพ่อเฒ่าแม่เฒ่าที่เมื่อก่อน ไม่เคยได้คุยกับพ่อนั่นแหละค่ะ " มะแหม่วเองไม่ได้คิดเรื่องที่จะคุยมาก่อน แต่ทันใดนั้นเรื่องที่ค้างคาใจก็ผุดขึ้นมาทันที

"อ๋อ เรื่องที่มึ้งแอบไปทำเรื่องไว้ใช่มั้ย.. มันน่าตีจริงๆ"

พ่อใช้คำว่า"มึ้ง"แทนชื่อลูกๆเหมือนคำ เธอ หรือ แก ด้วยความเอ็นดู..

เรื่องที่มะแหม่ว' ทำเรื่อง' เป็นที่รู้กันว่า พ่อหมายถึงเรื่องที่
มะแหม่วแอบไปหาตายาย จนได้เรื่องกลับมา เมื่อครั้งกระโน้น..


   พ่อพูดว่า"น่าตีจริงๆ" ทำให้มะแหม่วคิดถึงความจริงที่ว่าพ่อไม่เคยตีใครเลย นอกจากมะแหม่วคนเดียว

มะแหม่วจำได้ดีเรื่องที่โดนพ่อตี แต่ไม่เจ็บสักนิด.


เนื่องจากกฏที่พ่อห้ามลูกๆพูดคำหยาบ ทุกคนเชื่อฟังพ่อหมด

มะแหม่วก็เป็นเด็กดีเชื่อฟังพ่อเช่นเดียวกับพี่น้องทุกคน

คำหยาบของพ่อรวมถึงคำว่า'หมา' พ่อก็ห้ามใช้ในครอบครัวเรา 

วันหนึ่งมะแหม่วอยากลองของ เลยแกล้งร้องเพลงเสียงดังๆว่า..

'หมาน่อย หมาน่อยธรรมดา' ..

ด้วยพี่สาวคนติดกันกับมะแหม่วชื่อ พี่น้อย

พ่อจึงเรียกมะแหม่วมาตีก้นด้วยเข็มขัดหนึ่งที โทษฐานที่แกล้งร้องเพลงว่า พี่น้อยเป็นหมาน้อยธรรมดา..

โดนพ่อตีครั้งนั้น ไม่เจ็บหรอก แต่จำได้มาจนทุกวันนี้

เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่โดนพ่อตี สงสัยจะเป็นคนเดียวในครอบครัวด้วยที่โดนพ่อฝากรักเอาไว้..




   เมื่อได้มาอยู่กับพ่อแม่อีกครั้งทำให้เรื่องราวแต่หนหลังพรั่งพรูมาสู่ความรู้สึก.. 

  สมัยก่อน พ่อไม่ยอมให้ลูกๆทำอะไรเลยนอกจากงานบ้านและการดูแลข้าวของส่วนตัวของตัวเอง

  ทุกคนต้องอ่านหนังสือเรียนหนังสือเป็นหน้าที่หลัก พ่อไม่ให้ลูกๆสนใจเรื่องอื่นๆนอกจากการเรียน เนื่องจากเกรงลูกจะออกนอกเส้นทางสู่ความสำเร็จ..

มะแหม่วเองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่เมื่อมีโอกาส 

การได้แกล้งพี่แกล้งน้องเล็กๆน้อยๆ จึงเป็นเรื่องสนุกสนานสำหรับมะแหม่วและเป็นเรื่องที่ยังจดจำได้ดี



  วันหนึ่ง พี่น้อยมาบอกพ่อว่า ครูจะให้พี่น้อยรำที่โรงเรียน 

ได้ยินเรื่องนี้แล้ว มะแหม่วรู้สึกว่าเป็นความกล้าหาญชายชัยของพี่น้อย อย่างมากมายที่กล้ามาขออนุญาตพ่อรำ  จึงพลาดไม่ได้ที่จะต้องตามไปแอบดู..

   หลังจากพ่อซักไซร้ไล่เรียง และพี่น้อยตอบคำถามพ่อทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว

ในที่สุดพ่อก็บอกพี่น้อยว่า ให้มารำโชว์ให้พ่อดูก่อน

"ไหนมารำให้พ่อแลก่อนถี ว่ารำพรือมั่ง."

แล้วพี่น้อยก็มายืนรำต้อยๆให้พ่อดู

   "นุ้ยแอบแล(ดู)อยู่ข้างหลัง ขำพี่น้อยจังเลย ฮิ ฮิ

พี่น้อยทั้งร้องเพลง ทั้งรำ แถมทำไป อายไป แต่ก็ตั้งใจรำจนจบเพลง"

มะแหม่วคิดเรื่องในอดีตด้วยการพูดเสียงดังๆพอให้พ่อแม่ได้ยินด้วย

พูดเสร็จก็ขำกลิ้ง เมื่อนึกถึงท่าอายๆของพี่สาว

เมื่อรู้ว่ามีเจ้าน้องจอมกวน แอบดู และหัวเราะท้องคัดท้องแข็งอยู่ข้างหลัง



  พ่อและแม่นั่งยิ้ม เมื่อนึกถึงความหลังเมื่อครั้งก่อนเก่า.


(ยังมีต่อค่ะ)
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 20
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 11 Feb. 2007,18:46 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

สนุกดีจ้ะ   tomaatjedansen01.gif

            again.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
44 คำตอบนับตั้งแต่ 27 Jan. 2007,02:22 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 2 of 5<<12345>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com