เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 3 of 5<<12345>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: "มุมเล็กๆ"..ของคนเล็กๆ, ..เขียนไปเรื่อยๆเหนื่อยก็พัก..< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 21
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 11 Feb. 2007,22:25  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ไม่หนุกเลย hehe.gif

จะหนุก ถ้าเล่าว่าคนเล่าถูกแกล้ง อิอิ smSL11.gif

เรื่องของเรื่องมาเหมือนเราได้ไง เลียนแบบนี่ smSL12.gif

--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 22
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Feb. 2007,07:55 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ข้าพเจ้านักเขียนสมัครเล่นแมวเหมียว ขอสาบานว่า..

1.ข้าพเจ้ากำลังฝึกเขียนเรื่องสั้น โดยใช้จินตนาการ..

hum.gif แล้วก้อ..วิ่งผ่านความจริง และ..แอบอิงวิทยาศาสตร์(เล็กน้อย) hehe.gif 

ดังนั้นหากท่านอ่านแล้วไม่หนุกก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ tongue.gif


2. ข้าพเจ้าไม่ได้โขมย หรือลอกเลียนประวัติชีวิตของท่านผู้ใดมา..จริงๆค่ะ..(เรื่องของเรื่องจะเหมือนกันได้ยังไงน้า ask.gif )

hum.gif เอ หรือว่าคุณคิลินเป็นพี่ชายของมะแหม่ว ที่โดนมะแหม่วจับใส่กะละมังแล้วลอยน้ำไปตอนเด็กๆคะ smSL12.gif

คุณคิลินคะ มะแหม่วเค้าฝากบอกว่า เค้าไม่ได้ตั้งใจจะแกล้งให้พี่ชายลอยน้ำหายไปจริงๆหรอกค่ะ

เรื่องนั้นเป็นอุบัติเหตุนะคะ cry2.gif


laugh1.gif ขอบคุณค่ะพี่แอ๊ดที่มาเชียร์ tomaatjedansen01.gif 


bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 23
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Feb. 2007,08:09 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

boogie.gif  smSL11.gif  smSL03.gif  smSL13.gif  smSL14.gif  smSL07.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 24
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Feb. 2007,16:16 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

smSL10.gif หวัดดีค่ะน้องมะลาว biggrin.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 25
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Feb. 2007,16:39 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

"ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน" 

(3)    



" เออ..ตกลงที่มานี่มีธุระเรื่องไหรนะ ว่าเข้าเรื่องมาได้แล้ว จะได้รีบกลับบ้านอีก" พ่อพูดเตือน
เมื่อเห็นมะแหม่วชวนคุยนั่นคุยนี่ ไม่มีทีท่าว่าจะเข้าเรื่องเสียที

"ก็เรื่องพ่อเฒ่า" มะแหม่วพูดแล้วก็หยุดมองหน้าพ่อ แม่ เพื่อหยั่งเชิง..

สีหน้าพ่อไม่เปลี่ยนแปลง แต่แม่หันมองไปทางอื่น

"ก็พ่อเขียนบอกไว้ในสมุดบันทึกที่มึ้งเอามาเปิดอ่านนั้นแล้วนี่  ว่าเรื่องไหนที่เราแก้ไขไม่ได้ก็อย่าเข้าไปยุ่ง "

"พ่อรู้ด้วยเหรอคะว่านุ้ย ให้พี่น้อยส่งสมุดบันทึกของพ่อมาให้น่ะค่ะ"

"มาอยู่บนนี้แล้ว มึ้งทำไหร พ่อก็เห็นหมดแหละ"

"แล้วถ้าเรื่องเก่าๆ เราพอจะมีวิธีแก้ไขให้ปัจจุบันดีขึ้นได้ล่ะพ่อ 
พ่อจะยอมให้นุ้ยยุ่งมั้ยคะ" มะแหม่วยังไม่ละความพยายาม

"จะแก้ได้ปรือ เรื่องมันผ่านมานานแล้วนี่" พ่อมองหน้ามะแหม่วที่กำลังใช้ความคิดอย่างหนัก

   
มะแหม่วนึกถึงเรื่องที่เคยอ่านเพิ่งผ่านตามาไม่นานนี้ ในอินเตอร์เนต เกี่ยวกับ'ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน' จึงตัดสินใจบอกพ่อว่า

"พ่อแม่รอเดี๋ยวนะคะ ไม่นานนุ้ยกลับมา"

"มึ้งจะไปไหน" พ่อถามด้วยความสงสัยในพฤติกรรมแปลกๆของมะแหม่ว

"จะไปขอยา ดร.ดิเรกมาใช้ค่ะพ่อ" 

"เฮ้อ! อิแหม่วเหอ" พ่อถอนใจ

"พ่อบอกแล้วว่า มี้งอย่าอ่านมันมากนักแรง หนังสืออ่านเล่นหน่ะนะ "

"พ่อหมายความว่าไงคะ ทำไมจู่ๆก็มาพูดถึงเรื่องหนังสืออ่านเล่น" มะแหม่วงงที่พ่อพูด

"ก็ดร. ดิเรกมันอยู่ในเรื่องสามเกลอที่มึ้งชอบอ่านตอนเด็กๆไม่ใช่รึ"

"อิ อิ ไม่ใช่ดร.ดิเรกในเรื่องสามเกลอสักหน่อยนี่คะพ่อ " มะแหม่วขำที่พ่อยังจำได้อีกว่า

มะแหม่วชอบอ่านเรื่องสามเกลอ ที่มี พล นิกร กิมหงวนเป็นตัวชูโรง

และดร.ดิเรก เจ้าคุณปัจจนึกพินาศ และเจ้าแห้วเป็นตัวละครเสริม

"อ้าว ถ้าไม่ใช่เรื่องในหนังสืออ่านเล่นแล้วเขาเป็นใครล่ะ" ถึงทีพ่องงบ้าง

" ก็คุณหมอกัมมาลาที่เคยรักษาพ่อนั่นแหละค่ะ เดี๋ยวนี้แกเปลี่ยนชื่อเป็น ดร.ดิเรก แล้ว! "

"อ้อ พันนั้นเล่า" พ่อพูดแล้วยิ้มๆ "พ่อจำแกได้ คุณหมอแขก แกใจดี"

"งั้นนุ้ยไปก่อนนะพ่อ เดี๋ยวมา"..



 ว่ากันว่าโลกปัจจุบันนี้ เป็นโลกยุคที่มีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีจนมีการติดต่อสื่อสารกันได้อย่างรวดเร็วและไร้พรหมแดน

แต่ที่ที่มะแหม่วมาอยู่ในตอนนี้ มีความรวดเร็วยิ่งกว่าเทคโนโลยีมากมายนัก เพียงแค่คิดจะไปไหนก็เหมือนติดปีกบินได้..

ดังนั้นเพียงแค่คิด มะแหม่วก็มายืนอยู่ที่คลินิคเก่าๆของคุณหมอดิเรกแล้ว..



"สวัสดีค่ะคุณหมอ"

"สวัสดีจ้ะ มะแหม่ว "

" พ่อเป็นไงมั่ง " คุณหมอดิเรกถามถึงพ่อเมื่อเจอหน้าและทักทายกันแล้ว

"พ่อสบายดีแล้วค่ะคุณหมอ"

"เออดีๆ  ไม่ต้องพ่นยาแล้วใช่มั้ย"

"พ่อไม่หอบ ไม่ต้องพ่นยาแล้วค่ะ แต่วันนี้มะแหม่วจะมาปรึกษาคุณหมอเรื่องยาพ่นอีกอย่างค่ะ"

"ยาอะไรเหรอ" ดร.ดิเรกถามด้วยความสนใจ ด้วยความคุ้นเคยที่เคยเป็นผู้ร่วมงานมาครั้งเก่าก่อนและเคยให้การรักษาพ่อมานาน

คุณหมอดิเรกให้ความเป็นกันเองกับมะแหม่ว เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้วมะแหม่วจึงกล้ามาขอความช่วยเหลือจากคุณหมอ

"มะแหม่วอยากได้'ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน'ค่ะคุณหมอ"

"อ๋อ อ็อกซีโตซิน (oxytocin) "

"ค่ะ "

"มะแหม่วจะเอาไปทำอะไร "

"ไปใช้กับกรณีพ่อตา กับ ลูกเขยค่ะ" มะแหม่วตอบแล้วยิ้มเป็นนัยๆ

"อ้อ งั้นเหรอ เอิ้กๆ.. เอาซี เดียวหมอสั่งให้นะ" คุณหมอดิเรกหัวเราะอย่างอารมณ์ดี
และไม่ซักถามอะไรมากมาย ด้วยเข้าใจแล้วว่ากรณีพ่อตากับลูกเขยเป็นเรื่องธรรมดา

"ขอทั้งชนิดพ่นและชนิดเป็นยานัดถุ์นะคะคุณหมอ" มะแหม่วบอกอย่างเกรงใจ

"ทันสมัยโว้ยเจ้ามะแหม่วนี่ ยาตัวนี้เพิ่งออกมาใหม่นี่นะ" คุณหมอดิเรกกระเซ้ามะแหม่วเล่นอย่างสนิทสนม และพูดต่อว่า

"อ๊อกซิโตซินชนิดพ่น ที่อยู่ในรูปแบบสเปรย์ที่ฉีดเข้าจมูก (Nasal spray)นั้น มีขายทั่วไปที่ร้านยาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์

เขาพบว่าฮอร์โมนตัวนี้จะช่วยลดความเครียด คลายความวิตกกังวล ทำให้คนเราเกิดการตอบสนองทางสังคมโดยเกิดความไว้เนื้อเชื่อใจกับผู้อื่นมากขึ้น..

อืมม.. อ๊อกซีโตซินแบบสเปรย์นี่สั่งซื้อได้

แต่ชนิดที่เป็นยานัดถุ์หน่ะมีขายแล้วยังก็ไม่รู้นะ แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวหมอจัดการให้ได้ไม่ยาก"

"ขอบพระคุณค่ะคุณหมอ"
  


 และแล้วมะแหม่วก็ได้ยาทั้งสองชนิดตามที่ต้องการ. 


(ยังมีต่อค่ะ)
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 26
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 12 Feb. 2007,23:49 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อ้าว  เหมือนชีวิตคุณKiLinได้ไง  

แมวเหมียวเขียนได้น่าติดตามมากเลยค่ะ

11.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 27
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Feb. 2007,10:23 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ก็ไม่เหมือนหรอกคุณวันดี wave.gif

   ที่ว่าเหมือนก็คือชอบแหย่คน แหย่พี่แหย่น้องแหย่เพื่อนฝูง ส่วนอื่นๆก็ไม่เหมือนแล้ว จะเหมือนกันได้ไงเนาะ คุณพิล (แกล้งทักเห็นมาแล้ว คิก tongue.gif )

      พูดถึงเรื่องแหย่นี่ มีเรื่องทำให้เข็ดไปนาน ช่วงมศ.๕  เพราะความช่างแหย่ แหย่ไม่ดูตาม้าตาเรือเสียด้วย เลยเจอดี  เรื่องก็คือว่า เพื่อนคนหนึ่งเขาตัวอ้วนสูงใหญ่มาก ผมไปแหย่เขาว่าขาอ่อนเขาจะใหญ่กว่าตัวผมแล้ว  พูดแล้วก็ทำเป็นย่อตัวไปยืนเทียบ เท่านั้นแหล่ะ  เขาใจน้อยโกรธ เอามือตะปบคอบีบหิ้วขึ้นมา  เล่นเอาเราหน้าเขียวจะหายใจไม่ออก ohman.gif  ตั้งแต่นั้นมาไม่แหย่ไม่ยุ่งกับเพื่อนคนนี้อีกเลย  nope.gif แต่ตอนนี้เขาก็ตายไปแล้ว cry2.gif

--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 28
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Feb. 2007,16:27 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อิ อิ คุณคิลินต้องรีบมาชี้แจง  smSL14.gif

คงกลัวโดนมะแหม่วแกล้งโมเมให้เป็นพี่ชายที่ลอยน้ำหายไปมั้งคะพี่วันดี   laugh1.gif

อ๋อ รู้เหตุผลแล้วว่าโตขึ้นทำไมถึงรักษาศีลข้อ ๔ อย่างเคร่งครัด
กลัวโดนบีบคอหน้าเขียวนั่นเอง smSL07.gif


bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 29
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Feb. 2007,16:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

"ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน" 
(4)    



    เมื่อกลับมาถึงที่ที่พ่อแม่อยู่อีกครั้ง มองไกลออกไปเล็กน้อยพบว่า ยังมีผู้เฒ่าสองคนหญิงชายที่มะแหม่วรู้สึกไม่คุ้นเคยนัก

แต่รู้ในใจลึกๆว่าน่าจะเป็นตากับยาย ที่เรียกกันว่าพ่อเฒ่า แม่เฒ่า

มะแหม่วรู้สึกว่าท่านทั้งสองนั่งอยู่กันอย่างเหงาหงอย..


"นั่งหงอยๆน่ะแม่มึ้งคนเดียวนี่แหละ เฒ่าทรนงอย่างพ่อเฒ่ามึ้ง เขาไม่หงอยหรอก"

   พ่อพูดเมื่อรู้ว่ามะแหม่วคิดอะไรอยู่ แล้วจึงหันไปมองหน้าแม่ ซึ่งแม่มีสีหน้าเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพูดถึงเรื่องนี้

"ฮิ ฮิ เมื่อก่อนพ่อไม่เคยพูดประชดประชันแบบนี้นี่คะพ่อ" มะแหม่วขำคำพูดของพ่อที่เรียกพ่อเฒ่าว่า เฒ่าทรนง

พ่อยิ้ม "แหม่วมาก็ดีแล้ว หายามาให้แม่กินมั่งนะ แม่มึ้งกลับมานั่งหน้าเศร้าทุกที ที่เข้าแค่พ่อเฒ่ามึ้ง" พ่อว่า

"พ่อคะ ทำไมเดี๋ยวนี้พ่อยอมให้แม่ไปหาพ่อเฒ่าแม่เฒ่าละคะพ่อ"มะแหม่วถามด้วยความสงสัย

"เขาเป็นพ่อแม่ลูกกัน พ่อจะไปห้ามเขาได้ปรือ "

"ก็เมื่อก่อนพ่อห้ามนี่คะ"

"เมื่อก่อนกับเดี๋ยวนี้มันไม่เหมือนกัน" พ่อตอบแล้วเงียบไปสักพัก  จึงพูดต่อว่า..


"พ่อแม่บางคน อาจทำตัวไม่เหมาะสม บกพร่องผิดเพี้ยน ผิดแปลกแหวกแนวไป

นั่นก็เป็นเรื่องธรรมดาของปุถุชน เพราะกิเลสมันบังตาไว้"

" แต่ความเป็นพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดและเลี้ยงดูเรามา เป็นบุญคุณที่ประเมินค่าไม่ได้

พ่อแม่จะเป็นยังไงก็ตาม ในความเป็นลูก เราก็ต้องตอบแทนบุญคุณ "

คำตอบของพ่อ มะแหม่วเองก็เข้าใจดีและคาดว่าพ่อก็ต้องคิดเช่นนั้น




"แล้วพอเข้าแค่พ่อเฒ่าแล้ว แกว่าไหรแม่ ล่ะคะแม่"

มะแหม่วหันไปถามแม่ถามด้วยความสงสัยว่า เมื่อแม่มีโอกาส

ได้ใกล้ชิดไปดูแลตายายแล้ว ทำไมแม่ยังเศร้าอยู่อีก

แม่ไม่ตอบ มีแต่น้ำตาที่จะไหลออกมาแทนคำตอบ..เหมือนเช่นเคย


"ก็เหมือนเดิมแหละ พ่อเฒ่าไม่พูดกับมัน" พ่อเป็นคนตอบแทนแม่


"อ้อ ๆเดี๋ยวนะคะ พ่อแม่  เดี๋ยวนุ้ย ไปจัดการพ่อเฒ่าเอง."

มะแหม่วเพิ่งนึกขึ้นได้ถึงภารกิจอันสำคัญที่อยู่ในมือ


"แต่ก่อนอื่น พ่อต้องนัดยานัดถุ์นี้ก่อนสักทีหนึ่ง และแม่ดมยาพ่นนี้ด้วยหนึ่งที"

พูดเสร็จมะแหม่วก็จัดยา'ฮอร์โมนแห่งความผูกพัน'ในรูปยานัดถุ์ให้พ่อ


    แค่เห็นกล่องยานัดถุ์ พ่อก็มีสีหน้าแช่มชื่นเหมือนได้เจอเพื่อนเก่า

'พ่อคงคิดถึงยานัดถุ์มานานมากแล้ว' มะแหม่วคิด

ส่วนแม่นั้น มะแหม่วกดยาพ่นชนิดสเปรย์ให้แม่สูดดมหนึ่งครั้ง




   เมื่อได้สูดดมฮอร์โมนแห่งความผูกพันกันแล้ว พ่อและแม่รู้สึกสดชื่น  

ผ่อนคลายและหายเหนื่อยล้า เห็นโลกสว่างไสวกว่าที่เคยเห็น

   (ยังมีต่อค่ะ)
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 30
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Feb. 2007,00:31 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

มีจริงเหรอ  ฮอร์โมนที่ว่านี่หนะ  

11.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
44 คำตอบนับตั้งแต่ 27 Jan. 2007,02:22 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 3 of 5<<12345>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com