เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 1 of 1412345>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: ก้าวที่ย่าง< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 1
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Apr. 2007,16:55  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE




"ก้าวที่ย่าง"


    ทั้งรับปากและไม่ได้รับปาก(แต่รับด้วยใจ)กับใครต่อใครไว้ว่า จะเขียนเรื่องการบวชสามเณรลูกชายมาเล่าสู่กันฟัง

   ตอนที่กำลังตื่นเต้น เพิ่งผ่านเหตุการณ์มาสดๆใหม่ๆก็คิดว่า จะจดจำเรื่องราวได้หมด จึงจดบันทึกไว้เพียงหัวข้อเล็กๆน้อยๆ ซึ่งคิดว่าเพียงพอแล้ว

แต่มาถึงวันนี้ เมื่อเหตุการณ์ผ่านไปแล้วแม้จะไม่นาน    ครั้นมีเวลามานั่งเขียน และย้อนกลับไปอ่านข้อความที่จดบันทึกไว้

เหลียวซ้ายแลขวามองหาอารมณ์ที่จะเก็บเกี่ยวมาเรียงร้อยถ้อยคำให้น่าอ่าน

หรือแม้แต่จะจูงใจตัวเองให้เขียนให้จบ ทำไมทำยากจัง!

อารมณ์เหล่านั้นหายไปไหนหมด ..

hum.gif หมดอารมณ์แล้วก็นิพพานได้แล้วซีเรา.. hehe.gif

smSL14.gif นิพพานเหรอ? ขี้เกียจต่างหากหล่ะโยมแม่! laugh1.gif






biggrin.gif ...ขอเชิญติดตาม"ก้าวที่ย่าง" (อย่างขี้เกียจ)ของโยมแม่แมวเหมียวได้แล้วค่ะ flo_1.gif







Minigz2503.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 2
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 26 Apr. 2007,17:25 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

1. แรงดลใจ


   กิจกรรมการบวชสามเณรไม่เคยอยู่ในความสนใจของฉันมาก่อน

 เมื่อได้ยินใครๆพูดถึงการบวชสามเณรภาคฤดูร้อน ฉันนึกเห็นภาพเด็กผู้ชายตัวเล็กๆ โกนหัวแล้วห่มผ้าเหลืองอย่างพระ เข้ามาอยู่วัด ซึ่งเป็นภาพที่น่ารักดี

แต่การบวชสามเณรจะมีประโยชน์อย่างไรบ้าง ฉันไม่เคยคิดอย่างจริงจัง

ทั้งในใจฉันเองไม่เคยคิดและไม่เคยหวังว่าลูกชายจะยอมบวชเป็นสามเณร 

เนื่องจากครอบครัวเราเรียกได้ว่าค่อนข้างห่างเหิน ไม่สนิทสนมคุ้นเคยกับวัดมากนัก


  จนกระทั่งลูกชายนายป่าน เติบโตมาอย่างมีสไตล์เป็นของตัวเอง "ไม่เกเร ไม่ก้าวร้าว แต่ไม่ก้าวหน้า"

ฉันผู้เป็นแม่รวมทั้งพ่อของเขา เริ่มเคร่งเครียดขึ้นทุกวัน 'ลูกโตขึ้นจะเดินไปทางไหน สังคมที่มีการแข่งขันสูงอย่างเอาเป็นเอาตายอย่างทุกวันนี้ หากลูกเราเฉื่อยเนือยแบบนี้จะสู้ใครไหว และหากเขาไม่จริงจังกับเรื่องเรียน ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของวัยรุ่นเขาจะก้าวเดินไปทางไหน' เป็นความรู้สึกกังวลลึกๆที่อยู่ภายในจิตใจฉัน

 เคยให้โอกาสลูกสาวซึ่งเป็นพี่ของเขาในการทดลองค้นหาตัวเองอย่างไรก็ให้โอกาสลูกชายเช่นกัน

แต่ดูเหมือนเขาจะไม่เอาอะไรสักอย่าง ดนตรี กีฬา ศิลปะ เรียนพิเศษกับสถาบันกวดวิชาต่างๆ ไปเรียนได้สักพักก็เลิก

แม้เขาไม่เลิกเองก็ดูรู้ได้ว่าเขาทนเรียนไปอย่างนั้นเอง ไปๆมาๆฉันเริ่มรู้สึกว่าไม่เห็นวี่แววว่าจะคุ้มค่ากับเวลาและค่าเล่าเรียนแพงๆที่ต้องจ่ายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

   เมื่อคุยกันเรื่องปัญหานายป่าน ดูเหมือนเป็นความผิดของฉันที่เลี้ยงลูกชายให้กลายเป็น"ลูกแหง่"  เรื่องนี้จึงเป็นเหมือนชนวนสงครามเย็นที่คุกรุ่นอยู่ภายในครอบครัวพร้อมจะระเบิดขึ้นมาได้ทุกเมื่อ

  ลูกทั้งสองก็รู้เรื่องนี้ดี ลูกสาวจึงแนะนำสถาบันกวดวิชาแห่งหนึ่งที่เธอเคยไปเรียนมาแล้ว และคิดว่าสอนดีให้น้องไปเรียน  นายป่านก็ว่าง่ายยอมไปเรียน

เขาแสดงความรับผิดชอบโดยตื่นแต่เช้า และนั่งรถเมล์ไปกลับเอง

แรกๆฉันก็ดีใจที่ลูกมีความรับผิดชอบดีขึ้นมาก

ระยะหลัง หลังเลิกเรียนแล้ว เขาขอกลับบ้านช้าหน่อย วันละชั่วโมงสองชั่วโมงเพื่ออยู่คุยกับเพื่อน

ฉันก็ไม่ว่า เพียงแต่ขอให้รักษาเวลาที่ตกลงกันไว้ เขาก็ทำได้.. 

แต่อยู่มาได้ไม่นาน สัญชาตญานแม่ทำให้ฉันเริ่มสงสัยว่าแรงจูงใจในการขยันไปเรียนพิเศษ คงไม่ใช่เรื่องเรียน แต่อาจมีอย่างอื่นแอบแฝง.

"เพื่อนที่ชื่อเกมส์ เขาเล่นเกมส์เก่งเหรอน้องป่าน" ฉันชวนลูกคุยเมื่อได้ยินพูดเขาถึงเพื่อนที่ชื่อเกมส์

"ไม่ใช่ครับ เกมส์เขาไม่เล่นเกมส์"

"อ้าว แล้วใครล่ะที่ชวนกันเล่นเกมส์น่ะ" ฉันถามต่อเรื่อยๆ นายป่านสะดุ้งนิดๆ มองหน้าฉันแล้ว ตอบว่า

"น็อตครับ ที่เล่นเกมส์กัน"

"แต่เล่นแป๊บเดียวเองครับแม่ ค่าเล่นก็แค่ชั่วโมงละสิบบาทเอง" เจ้าตัวพยายามหาเหตุผลให้แม่เห็นว่าเป็นเรื่องเล็กน้อยที่น่าจะทำได้ เป็นการให้รางวัลที่เขายอมไปเรียนพิเศษให้แล้ว

  ฉันนึกถึงคำเตือนของนิตยาเพื่อนรักคนหนึ่งที่บอกไว้ว่า..

"เด็กติดเกมส์น่ะ เวลาที่เขาเล่นอาจจะแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงก็จริง
 แต่ในใจเขาจดจ่ออยู่กับเกมส์ทั้งวัน เขาจึงเรียนหนังสือแย่ลงเรื่อยๆ

  และสุดท้ายน่าเสียดายมากที่เด็กหัวดีๆต้องมาเสียอนาคตเพราะติดเกมส์"

  นิตยาผ่านประสบการณ์เสียน้ำตาเนื่องจากลูกติดเกมส์มาแล้ว จึงสรุปบทเรียนมาเล่าให้ฉันฟังอย่างจริงจัง 

ฉันที่เริ่มไม่สบายใจเรื่องการเรียนของนายป่านซึ่งระยะหลังมักต้องลุ้นระทึกกันอยู่บ่อยๆ

ยิ่งไม่สบายใจมากยิ่งขึ้น เมื่อนิตยาย้ำว่าจะมีเด็กกี่คนที่เข้มแข็งพอจะกลับตัวกลับใจได้ทันอย่างลูกของเธอ

คิดถึงวันปิดเทอมที่จะมีเวลาว่างมากขึ้น กิจกรรมที่มีอยู่เสมอคือ"กินกับเกมส์" และหากการส่งให้ไปเรียนพิเศษยังเป็นเสมือนการส่ง"ปลาไหลให้ไปลงสู่โคลนตม" ฉันจึงควรจะรีบดึงลูกกลับมา..

ฉันเริ่มคิดหนัก ด้วยรู้สึกจนปัญญว่าจะหาที่ไหนให้ห่างไกลจากเกมส์คอมพิวเตอร์ ซึ่งเปรียบเสมือนยาเสพติดที่แทรกซึมไปทั่วแล้ว 

  ข่าวคราวการบวชสามเณรภาคฤดูร้อนที่มีมาเป็นระยะๆ ทำให้ฉันเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมาว่า

"วัดและการบวชสามเณร"น่าจะเป็นคำตอบสุดท้าย

แล้วปฏิบัติการกล่อมลูก(ลิง)ให้บวชสามเณรจึงเกิดขึ้น. inlove.gif



( smSL14.gif ขอเล่าย้อนหลังหน่อยนะคะ เล่าเผื่อใครบางคนที่กำลังคิดจะกล่อมลูกกล่อมหลานให้บวชอยู่น่ะค่ะ biggrin.gif )

Minigz2503.gif

Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 3
รจนา เจนีวา Search for posts by this member.
เริ่มเก่าแล้ว
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 741
เข้าร่วมเมื่อ: 21 Jul. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 27 Apr. 2007,10:35 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ตามมาอ่าน....เรื่องราวความรักของแม่ inlove.gif ที่ต้องการให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูก ๆ ค่ะ flo_1.gif

bowsdown.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 4
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 27 Apr. 2007,11:33 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

มากระซิบบอกว่า เข้ามาอ่านแล้วนะครับ whisper.gif

--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 5
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 27 Apr. 2007,22:01 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

smSL10.gif ขอบคุณค่ะ คุณรจ คุณคิลิน  flo_1.gif

whisper.gif คิดว่าท่านเจ้าบ้านหายไปไหนซะแล้ว ..ยังอยู่นะคะ biggrin.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 6
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 27 Apr. 2007,22:15 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

2. มายาศิลป์  


   เนื่องจากครอบครัวเราเป็นคนไกลวัด กิจกรรมเกี่ยวกับวัดนั้นเป็นไปอย่างผิวเผิน  ฉันเพิ่งพาลูกไปเวียนเทียนตามประเพณีบ้าง ไปทำบุญบ้างก็เมื่อลูกโตกันแล้ว

 แม้ฉันเพิ่งจะพาลูกเข้าวัดทำบุญได้ไม่นาน แต่ลูกๆก็ยอมไปวัดอย่างว่าง่าย และกราบไหว้พระอย่างไม่เคอะเขิน ดูเหมือนพ่อแม่ต่างหากที่รู้สึกจะทำตัวเคอะเขินมากกว่าลูกๆเสียอีก

ซึ่งเรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้โรงเรียน ที่ได้สอนวิชาพระพุทธศาสนาและมีการนิมนต์พระให้มาบิณฑบาตรที่วัดบ่อยๆ 

แต่การทำบุญตักบาตรกับการบวชนี่เป็นคนละเรื่องกัน การเอ่ยปากขอให้นายป่านบวชจึงเป็นเรื่องที่ไม่ง่ายอย่างที่คิด

ครั้งแรก ที่ฉันเริ่มพูดถึงเรื่องบวช นายป่านถามคำถามว่า

"ทำไมป่านต้องบวชหล่ะครับแม่"

"บวชเพื่อจะได้เป็นคนดีไงลูก" เป็นคำตอบสำเร็จรูปซึ่งฉันคิดได้ในขณะนั้น

"แล้วป่านเป็นคนไม่ดีตรงไหนล่ะแม่" เจ้าตัวถามอย่างสงสัยจริงๆ

"เอ้อๆๆ..ป่านก็เป็นคนดีหน่ะครับ.. แต่ เอ้อๆ แต่บวชแล้วจะได้ดีกว่านี้" เจอคำถามนี้ฉันถึงกับอึ้งไปเลย ตอบลูกไปอย่างไม่มั่นใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน..

   รู้ตัวดีว่าพลาดตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว จึงต้องกลับมาตั้งหลักใหม่อยู่นาน เมื่อได้ยินข่าวคราวลูกหลานใครบวชก็จะมาพูดเปรยๆให้เข้าหูนายป่านอยู่เสมอ 

เขายังมีท่าทีเฉยๆ จนกระทั่งมีการบวชสามเณรที่โรงเรียนเป็นการถวายพระพรแด่พระเจ้าอยู่หัวเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม เมื่อปลายปีที่ผ่านมา

ฉันพูดให้นายป่านฟังอีกครั้งว่า"น่าเสียดายที่เขารับจำนวนจำกัดถ้ายังไม่เต็ม แม่อยากจะให้น้องป่านบวชด้วย "

นายป่านตอบเป็นทำนองว่า 'บางทีแม่อาจจะสมหวัง '

แต่ในเมื่อเหตุการณ์มันผ่านไปแล้ว แม่ก็เริ่มรุกต่อว่า

"งั้นเราก็บวชภาคฤดูร้อนก็แล้วกันนะลูก" 

"ขอคิดดูก่อนครับ" คำตอบนี้ ฉันรู้ดีว่า เป็นคำบ่ายเบี่ยงที่ไม่อยากทำให้แม่ต้องเสียใจ ครั้งต่อไปฉันจึงต้องทำการบ้านให้มากกว่าที่ผ่านมา

ปฏิบัติการกล่อมลูก(ลิง)รอบสุดท้าย ฉันคิดถึงคำพูดที่ว่า

"ไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็ต้องเอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ก็ต้องใช้คาถา"

ฉันเตรียมตัวทำการบ้านมาอย่างดี เมื่อมีโอกาสก็เริ่มเปิดฉากอีกครั้ง  แม้ไม่ใช่เปิดฉากรบ แต่เป็นฉากเทศน์มหาชาติกันเลยทีเดียว

"ที่น้องป่านเคยถามแม่ว่าทำไมต้องบวช แม่มีคำตอบให้แล้วนะ เหตุผลที่ต้องบวชมีดังนี้..

ข้อหนึ่ง เขาเชื่อกันว่า การบวชเป็นหน้าที่หนึ่งของลูกผู้ชายที่นับถือพุทธศาสนาทุกคนต้องทำ"

"จริงเหรอแม่ แล้วพ่อบวชแล้วยัง" พอพูดถึงตรงนี้ เขารีบวิ่งไปถามพ่อที่หน้าบ้านเลยว่า

"พ่อๆ พ่อบวชหรือปล่าว?".


.พ่อตอบว่า "บวชแล้วครับ"

"บวชแล้วทำอะไรบ้างล่ะพ่อ" เจ้าตัวถามต่อ

" บวชก็ท่องสวดมนต์แล้วก็ อดข้าวเย็น" ผู้เป็นพ่อตอบเรื่อยๆ ตาก็ดูทีวีไป

ฉันเองก็ตามมายืนฟัง ช่วยลุ้นอยู่ในใจ

'พ่อนายป่านช่วยพูดอะไรให้มันน่าฟังกว่านี้บ้างได้มั้ย ..จะพังตั้งแต่ยกแรกหรือเปล่าน้า '


เมื่อเห็นว่าจะไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นจากคำตอบของพ่อแล้ว นายป่านก็ร่วมดูทีวีด้วยกับพ่อ

ฉันจึงดึงตัวนายป่านมาคุยกันอย่างเป็นเรื่องเป็นราวกันสองต่อสองต่อไป..


"ข้อสองนะน้องป่าน .. เขาเชื่อกันว่า การบวชเป็นการทดแทนบุญคุณพ่อแม่ "(นี่เท่ากับทวงบุญคุณลูกกลายๆ..ก็จำเป็นต้องทำ!)

ว่าแล้วก็สาธกยกความต่อไปว่า

"คนบางคนบวชตอนเด็กๆ ..ซึ่งเขาเรียกว่าบวชเป็นสามเณร

บางคนบวชเป็นพระตอนโตแล้ว .. บางคนบวชหน้าศพพ่อแม่เมื่อพ่อแม่ตาย เขาเชื่อว่าการบวชหน้าศพทำให้พ่อแม่ที่ตายได้ไปสวรรค์ ..

พอพูดเรื่องตายๆ ก็มองหน้าลูก เห็นเขาหน้าเจื่อนๆ

รู้ได้ว่าสถานการณ์ตอนนี้ เริ่มเป็นต่อ ฉันจึงรีบรุกต่อไปว่า..

"แต่สำหรับแม่แล้ว แม่ไม่อยากให้ลูกบวชหน้าศพแม่หรอกนะ เพราะแม่จะมองหน้าลูกไม่เห็น แม่อยากเห็นลูกบวชตอนแม่ยังมีชีวิตอยู่ ..แม่จะได้ดีใจ จะได้ชื่นชมลูก"

ทั้งๆที่ใจอยากบอกว่า "ชีวิตคนเรามันไม่แน่นอน แม่กลัวแม่จะตายเสียก่อนที่จะเห็นลูกเดินไปในแนวทางที่ถูกที่ควร แต่ก็ไม่กล้าพูด..ไม่บวชตอนนี้ไม่รู้จะได้บวชเมื่อไหร่

โตกว่านี้จะยอมบวชหรือไม่ อีกหน่อยก็ต้องมีเหตุผลเรื่องเรียนและมีสิ่งอื่นๆอีกมากมายที่จะต้องทำ....



นายป่านเริ่มนั่งก้มหน้าน้ำตาซึม แล้วถามขึ้นมาว่า


"ถ้าบวชตอนนี้แล้วเก็บบุญไว้ให้พ่อแม่ไปสวรรค์ตอนพ่อแม่ตายได้ป่าวแม่"

"ได้ซีลูก ได้อยู่แล้ว"

"แล้วบวชแล้วต้องบวชพระอีกปล่าวแม่" 

"ก็แล้วแต่ลูก ถ้าจะบวชอีกก็ได้ ไม่อยากบวชก็ได้" ฉันตอบอย่างระมัดระวังที่สุด กลัวจะเข้าทำนองที่ว่า โลภมากมักลาภจะหาย 

"ถ้าไม่ต้องบวชอีก งั้นป่านบวชให้ตอนปิดเทอมนี้เลยก็ได้ " คำตอบนี้ฉันถึงกับงงไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ไม่คิดว่าเรื่องจะจบง่ายอย่างนี้

ดีใจในความสำเร็จจนเก็บอาการดีใจไว้ไม่มิด

หลายครั้งที่นายป่านเอาเรื่องการบวชมาเป็นคำขู่

"แม่ดีใจไปเหอะ..เดี๋ยวป่านเปลี่ยนใจไม่บวชให้เสียร้อก"

เจอคำขู่แบบนี้ฉันก็เริ่มจ๋อยๆ จึงต้องยอมๆนายป่านในหลายเรื่อง แม้อยากจะบ่นจะว่าก็ไม่กล้าพูดมาก

เรื่องนี้นายป่านก็รู้ดีจึงเอามาเป็นเงื่อนไขต่อรอง ให้เล่นเกมส์ได้มากขึ้น

ฉันได้แต่เก็บแผนการไว้ในใจ..

' บวชให้เสร็จก่อนเถอะนายป่าน..คอยดูนะ

 แม่จะไม่ให้ไปเรียนพิเศษ และจะไม่ให้ได้เจอนายน็อตเพื่อนคู่หูคู่เล่นเกมส์อีกแล้ว'


 smSL14.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 7
เก็จแก้ว Search for posts by this member.
กลางเก่ากลางใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 486
เข้าร่วมเมื่อ: 24 May 2006

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 19 May 2007,18:31 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ตามมาอ่านด้วยคนค่ะโยมแม่  



--------------
มนุษย์เล็กๆคนหนึ่งอย่างฉัน    มีใจรักมั่นต่อเธอเท่าฟ้า    จะเอาอะไรอีกไหมขวัญตา    เธอเอาวิญญาฉันก็จะให้.......
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 8
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 22 May 2007,11:52 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ยินดีค่ะนู๋แก้ว biggrin.gif

sleeping2.gif  sleeping2.gif มานานแล้ว

ตอนนี้ บ้านใหม่เสร็จแล้วมาโพสต์ต่อแล้วค่ะ  Minigz2503.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 9
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 22 May 2007,12:00 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

3. ไม่ง่ายอย่างที่คิด  

 เมื่อแน่ใจว่านายป่านจะไม่เบี้ยวเรื่องบวชให้แม่หน้าแตก  ฉันจึงเริ่มหาข้อมูล วัดที่ส่งเสริมกิจกรรมการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อน

เมื่อได้รับคำแนะนำและกำลังใจจากกัลยาณมิตรที่บ้านฅนธรรมดา ฉันจึงตัดสินใจจะให้ลูกชายบวชที่วัดอ้อน้อย จ.นครปฐม ด้วยความเชื่อมั่นในหลวงปู่พุทธอิสระ


      ในท่ามกลางการแสวงหาที่พึ่งทางใจให้ตัวเอง  แม้จะดีใจกับความสำเร็จในการบวชของลูกชายที่จะมาถึง

แต่ในจิตใจส่วนลึกๆ ฉันกลับรู้สึกเหมือนกำลังก้าวเดินอย่างโดดเดี่ยว ด้วยว่าพ่อนายป่านนั้นไม่ได้มีดวงตาเห็นธรรมร่วมด้วยช่วยกันกับฉันในเรื่องนี้

"แม่จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ" เป็นคำพูดที่ให้ความรู้สึกเป็นกลางได้อย่างลึกซึ้ง!

ฉันคิดว่าในงานบวช ฉันคงต้องขอร้องให้เขาช่วยขับรถไปส่งลูกชายที่วัดในจังหวัดนครปฐม

แล้วคงต้อง'รอวันเธอว่าง'เมื่อฉันจะไปเยี่ยมลูก เพราะว่าฝีมือขับรถของฉันยังไม่กล้าแข็งพอที่จะขับรถไปต่างจังหวัด

และประสบการณ์เรื่องหลงทิศหลงทางทำให้ขาดความมั่นใจกับกการเดินทางไปสถานที่ใหม่ที่ไม่คุ้นเคย

ฉันคงไม่ได้ไปเยี่ยมลูกบ่อยนัก คิดไปแล้วก็ไม่ค่อยสบายใจนัก ที่จะส่งลูกไปทิ้งไว้กับพระ แล้วแม่ไม่ได้ไปดูแลอุปถัมถ์อย่างที่แม่ที่ดีควรจะทำ


    ใกล้วันรับสมัครเข้ามาทุกที ฉันเริ่มบอกเล่าและพูดคุยกับเพื่อนๆเรื่องที่ลูกชายจะบวชมากขึ้น แม้ทุกคนจะดีใจด้วย แต่มักจะมีคำถามว่าทำไมต้องไปบวชเสียไกลขนาดนั้น

และฉันต้องตัดสินใจใหม่อีกครั้ง เมื่อนงเยาว์เพื่อนคนหนึ่งติงว่า "ไม่ต้องไปไกลถึงนครปฐมหรอก

ยังมีวัดที่ดีอยู่ไม่ไกลบ้านเรามากนักอีกวัดหนึ่ง วัดปัญญาไง"  เธอแนะนำวัดใหม่ พร้อมทั้งช่วยหาข้อมูลเรื่องบวชสามเณรมาให้ ฉันไม่เคยรู้จัก แต่เชื่อในคำแนะนำของนงเยาว์ซึ่งเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยและคบหากันมาจนกระทั่งทุกวันนี้  

ฉันจึงตัดสินใจใหม่อย่างกระทันหัน เมื่อใกล้ถึงวันรับสมัครไม่นาน

   ข่าวคราวการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนของวัดนี้ ฉันเคยได้ยินกิตติศัพท์มาบ้างแล้ว

ทราบว่าเข้มงวดเรื่องการรับสมัครมาก ใครท่องคำบรรพชาไม่ได้ก็ไม่ได้บวช  

ฉันเคยคิดว่า วัดนี้คงเคร่งครัดระเบียบวินัยมากเกินไป ถ้าให้นายป่านบวชที่นี่ ลูกอาจจะเจอประสบการณ์ที่ไม่ประทับใจกับการบวชก็ได้

 แต่นงเยาว์ยืนยันว่าไม่เป็นอย่างที่ฉันคิด
"ท่องคำบรรพชาได้บ้างไม่ได้บ้างท่านก็ช่วยๆหรอกน่า ท่านแค่อยากดูว่าลูกเราเป็นเด็กมีปัญหา ติดยาเสพติดหรือเปล่า แค่นั้นแหละ"

เธอเล่าว่าเพิ่งให้หลานมาบวชพระที่นี่เมื่อไม่นานมานี้เอง

"พระพี่เลี้ยงเขาดูแลเอาใจใส่ดี มีจิตวิทยาในการสอน บวชเสร็จแล้วหลานเปลี่ยนไปในทางที่ดีอย่างเห็นได้ชัด"

 แม้เดิมจะไม่ได้คาดหวังอะไรมากมายจากการบวชของนายป่าน นอกจากเพียงแค่ให้ได้รับประสบการณ์ที่ดีๆ ให้ได้ห่างบ้านห่างเกมส์บ้างในช่วงปิดเทอมเท่านั้น

แต่คำพูดของนงเยาว์ทำให้ฉันคาดหวังจากการบวชมากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งหวังว่าบวชแล้วนายป่านจะต้องเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีแน่ๆ เป็นต้นว่า..

1 ต้องเลิกติดเกมส์

2 ลดความอ้วนได้ ..ก็อดข้าวมื้อเย็นคงจะผอมแน่ๆ

3. หลังบวชแล้วคงจะว่านอนสอนง่าย ขยัน และอดทนกว่านี้

4. มีความรับผิดชอบ ขยันอ่านขยันเรียนหนังสือมากขึ้น จนกระทั่งมากที่สุด

5. ฯลฯ

คิดฝันไปต่างๆนานา คาดหวังว่าการบวชครั้งนี้คงจะชุบชีวิตนายป่านให้กลายเป็นคนใหม่ได้ในทันที

สิ่งใดที่ไม่ดีไม่น่าปรารถนาคงจะมลายหายไปกับการบวช และได้รับแต่สิ่งที่ดีๆมาแทนที่..ทุกประการ!


  ฉันค้นหาคำขอบรรพชาจากเว็บจะมาสอนให้นายป่านท่องไว้ล่วงหน้า  

คาดการณ์ไว้ว่าเมื่อถึงวันสมัคร นายป่านจะต้องสอบท่องได้เลย ไม่ต้องขับรถไปสอบอีกรอบ

คำขอบรรพชา หากค้นจากgoogle ก็จะมีทั้งขึ้นต้นด้วย อะหังภัoเต.. และ เอสาหังภันเต .. ตามแนวนิกายมหายาย หรือ ธรรมยุต

แล้ววัดที่นายป่านจะบวชจะใช้บทไหน??

ค้นไปค้นมาจึงแน่ใจว่าใช้คำขึ้นต้นด้วย" เอสาหังภันเต.."  

ซึ่งคำขอบรรพชาจะมีหน้าตาแปลกๆและยาวเฟื้อยดังนี้


เอสาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ, ละเภยยาหัง ภันเต, ตัสสะ ภะคะวะโต, ธัมมะวินะเย ปัพพัชชัง, ละเภยยัง อุปะสัมปะทัง.ฯ

ทุติยัมปาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ, ละเภยยาหัง ภันเต, ตัสสะ ภะคะวะโต, ธัมมะวินะเย ปัพพะชัง, ละเภยยัง อุปะสัมปะทัง.ฯ

ตะติยัมปาหัง ภันเต, สุจิระปะรินิพพุตัมปิ, ตัง ภะคะวันตัง สะระณัง คัจฉามิ, ธัมมัญจะ ภิกขุสังฆัญจะ, ละเภยยาหัง ภันเต, ตัสสะ ภะคะวะโต, ธัมมะวินะเย ปัพพะชัง, ละเภยยัง อุปะสัมปะทัง ฯ

อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ, อิมานิ กาสายานิ วัตถานิ คะเหตวา, ปัพพาเชถะ มัง ภันเต, อะนุกัมปัง อุปาทายะ,ฯ

ทุติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ, อิมินา กาสายานิ วัตถานิ คะเหตวา, ปัพพาเชถะ มัง ภันเต, อะนุกัมปัง อุปาทายะ, ฯ

ตะติยัมปิ อะหัง ภันเต, ปัพพัชชัง ยาจามิ, อิมินา กาสายานิ วัตถานิ คะเหตวา, ปัพพาเชถะ มัง ภันเต, อะนุกัมปัง อุปาทายะ. ฯ



  เฮ้อ!!! ครั้งแรกที่เห็นคำขอบรรพชา  อย่าว่าแต่นายป่านเลย แม้แต่ฉันเองก็แทบจะ"ถอดใจ"

ก็ให้สงสัยว่าแล้วลูกๆคนอื่นๆทำไมถึงได้บวชกันมาแล้ว

เพื่อนบ้านบอกว่าวัดใกล้ๆบ้านย่านนี้ ไม่ต้องท่องคำขอบวชเอง  ถึงวันบวชพระท่านก็พูดให้เด็กๆว่าตาม

แม้แต่นายเอกลูกชายของพี่สาวซึ่งบวชที่วัดในต่างจังหวัดก็บอกว่านายเอกท่องคำขอบวชได้

พี่สาวเล่าว่านายเอกได้รับคำชมจากพระอุปปัชฌาอย่างมาก ท่านว่าน้อยคนนักที่จะท่องได้ บางคนบวชจนสึกแล้วยังท่องไม่ได้

เป็นคำยืนยันว่าการท่องคำขอบรรพชาไม่ง่ายจริงๆ คนที่ท่องได้จะต้องตั้งใจอย่างมากจึงจะท่องจำได้

    แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ที่เด็กผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเผลอไผลรับปากกับแม่ว่าจะบวชให้แม่ ด้วยอารมณ์อ่อนไหวในความรักแม่อย่างนายป่าน จะมานั่งท่องสวดมนต์เป็นภาษาบาลียากๆให้สำเร็จด้วยความวิริยะอุตสาหะของตัวเองได้

  ด่านนี้จึงเป็นเป็นเรื่องที่น่าหนักใจไม่น้อย.


  เมื่อรู้ตัวว่าเสียท่าแม่เข้าให้แล้ว  นายป่านก็เริ่มงอแงอีกรอบ

"ท่องไม่ได้ ..ไม่ได้บวชก็ดีซีแม่

ป่านไม่ได้อยากบวชซักหน่อย..ก็แม่หน่ะพูดอะไรก็ไม่รู้! "

นายป่านต่อว่าฉัน และแสดงสีหน้าให้รู้ว่า เหตุการณ์ที่ผ่านมาป่านรู้สึกว่า 'เสียท่า'แม่ไปแล้ว


   นอกจากต้องใช้ทั้งวาทศิลป์และมายาศิลป์หว่านล้อมแล้ว ฉันยังต้องประคับประคองให้ทุกสิ่งทุกอย่างผ่านไปให้ได้ด้วยดี

จึงต้องคิดค้นว่าจะหาวิธีสอนนายป่านให้ท่องภาษาบาลีที่ยากๆนี้อย่างไรให้จำได้เร็วขึ้น

จึงพิมพ์คำขอบรรพชา แยกเป็นท่อนสั้นๆ เพียงทีละบรรทัด

แล้วกล่อมให้นายป่านคัดลายมือไปท่องไป วรรคต่อวรรค  บรรทัดต่อบรรทัด


กว่านายป่านจะท่องคำขอบรรพชาได้สำเร็จ ฉันแทบจะขอบวชเองได้ด้วย.




.........ยังมีต่อค่ะ..
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 10
เก็จแก้ว Search for posts by this member.
กลางเก่ากลางใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 486
เข้าร่วมเมื่อ: 24 May 2006

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 22 May 2007,12:54 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

แก้วเข้ามาส่งเสียงทักทายคุณแม่แมวเหมียวซักกะเดี๋ยวนะคะ... เดี๋ยวว่างๆแก้วค่อยกลับมาอ่านต่อ... คุณแม่คงไม่ว่านะคะ   biggrin.gif  






เมี้ยววววววววววววววววววววววววว


--------------
มนุษย์เล็กๆคนหนึ่งอย่างฉัน    มีใจรักมั่นต่อเธอเท่าฟ้า    จะเอาอะไรอีกไหมขวัญตา    เธอเอาวิญญาฉันก็จะให้.......
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
130 คำตอบนับตั้งแต่ 26 Apr. 2007,16:55 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 1 of 1412345>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com