เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 7 of 15<<34567891011>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง จากแมงเม้าถึงแมงโม้, เรื่องเล่าทั้งแบบมีสาระและไร้สาระค่ะ< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 61
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 28 Nov. 2006,05:24  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ก๊ากก เจ้พิล มะลาวไม่มีอันใดเล่าค่ะ แต่อยากช่วยเจ้พิลperturbed.gif เงี้ยค่ะ greet.gif


เจ้พิลมะลาวคิดว่า คนเราถ้าไม่เคยทำบุญร่วมกันมาในชาติปางก่อน ก่อนไหนก็ช่าง ก็จะไม่เจอกัน แต่หากเคยร่วมบุญกันมาก็ต้องเจอกันและต่างก็จะมีความประหลาดใจเกิดขึ้นซึ่งกันและกัน จิงป่าวค่ะเฮียกสิน boogie.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 62
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 28 Nov. 2006,08:19 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ใช่แหล่วๆ การันตีตามที่น้องมะลาวว่าและ smile.gif

อ้างถึง
เลสลีย์เลือกกินซีเรียลกับขนมปังทาแยม

แหม..อันนี้อ่านทีแรก นึกว่า ซีเรียส ยังนึกว่าอาหารอะไรหว่าแค่ชื่อก็ซีเรียสแล้ว ฮ่า laugh1.gif
อย่าถือสาเลย ก็อย่างนี้แหละ เจ๊กบ้านนอก พอๆกับลาวบ้านนอก เหอๆ hehe.gif

--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 63
วันดี Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1017
เข้าร่วมเมื่อ: 07 Sep. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 28 Nov. 2006,22:01 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

พิลนี่เขียนได้หวานแหวววูบไหวจริง ๆ อ่านแล้วชื่นใจว่าน้องเขามีความสุขที่ได้เจอเรา  ตอนจบอย่าหักมุมนะ  ic-14.gif

พิลจ๋า  อย่าไปนึกเรื่องจะตอบแทนอะไรเลยนะ  พี่วันดีพาพิลกับเพื่อนไปเที่ยวชมบางส่วนของภูเก็ต  ก็ได้รับความสุขกลับมาแล้วจ้า  cool1.gif

อยากอ่านตอนเจอกลุ่มใหญ่เสียแล้วสิ   sit01.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 64
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Nov. 2006,06:44 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อ้าว นอกจากเป็นคนธรรมดาแล้ว ยังเป็นคนบ้านนอกอีกเรอะ ฮิๆๆๆ งั้น เราก็พวกเดียวกันน่ะสิ แต่พิลน่ะ ไทยบ้านนอกจ้ะ ตัวดำๆ ปู่ย่าเป็นชาวนา หนุ่มบ้านทุ่งเลยหละ ประมาณแบบไอ้ขวัญ อีเรียมน่ะ รู้จักอ๊ะเปล่า หลงพี่ก๊วยเจ๋ง greet.gif rasp.gif  

ว่าแต่มะลาวหายไปไหนแล้วล่ะ เป็นลาวบ้านนอกกับเขาด้วยเรอะ ask.gif

อิๆๆๆ เรื่องนี้ ไม่มีหักมุมค่ะพี่วันดี รับรอง Happy ending เหมือนเดิม whisper.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 65
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Nov. 2006,07:14 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

3. พีพี เกาะสวรรค์กลางทะเลที่สวยล้ำค่าเกินคำบรรยาย



ค่ำคืนนั้น หลังจากพี่วันดีมาส่งที่โรงแรม พวกเราก็เตรียมอาบน้ำเข้านอนกัน เพราะต้องตื่นไปลงเรือแต่เช้าตรู่
เลสลีย์หยิบแว่นกันแดดออกมาวางไว้ที่โต๊ะเหนือเตียง พลันเลนส์กระจกก็หลุดล่อนออกมากองกับโต๊ะ เมื่อพวกเราช่วยกันดู ก็พบว่าสกรูว์ที่ขันแว่นตาแต่ละตัว ไม่แน่นเลยสักตัว แล้วแว่นตาแบบที่เลสลีย์ซื้อก็มีสกรูว์เยอะมาก ในที่สุดเมื่อขยับเบาๆก็หลุดออกมาหมด เหลือแต่กรอบโบ๋ๆ (พี่วันดีไม่ต้องตกใจนะคะ พวกเราขำกันแทบตาย) พวกเราก็ไม่มีที่ขันสกรูว์มา ก็เลยไม่รู้จะทำยังไง ลองพยายามใช้มือขัน สกรูว์บางตัวก็กระเด็นหายเสียอีก

ในที่สุด ทั้งฉันและเลสลีย์ก็ถอดใจ เลสลีย์บอก ช่างมันเถอะ แล้วค่อยไปหาซื้อใหม่ดีกว่า

แล้วเราก็เข้านอนกัน ฉันก็ตาค้างอีกตามเคย ส่วนเลสลีย์หลับได้หลับดี จนน่าอิจฉา
ฉันนอนคิดไปคิดมา เลยคิดได้ว่า ลุกขึ้นมาหาทางซ่อมแว่นตาให้เลสลีย์ดีกว่า นอนต่อไปก็ไม่หลับ พลิกไปพลิกมาอยู่อย่างนี้

แว่นตาของเลสลีย์เป็นเลนส์กระจกที่ยึดติดกับกรอบด้วยสกรูว์ ดังนั้นที่กระจกแว่นจึงมีรูที่ใช้ขันสกรูว์อยู่
ที่โรงแรมมีอุปกรณ์เย็บผ้าเล็กๆ เช่นเข็มกับด้ายให้ด้วย ฉันเลยเอาด้ายมาร้อยที่รูสกรูว์ทุกรู แล้วผูกยึดติดไว้กับกรอบแว่น ใช้การได้ดีทีเดียว อย่างน้อยพรุ่งนี้ ไปเที่ยวเกาะพีพี เลสลีย์จะได้มีแว่นกันแดดใส่
มีอยู่รูเดียวไม่ได้ร้อยด้ายแล้วผูกยึด เพราะสกรูว์ยังติดอยู่

ฉันนั่งซ่อมแว่นตาจนเสร็จ แล้วก็เข้านอน หลับไปอย่างไม่ค่อยเต็มตานัก
วันรุ่งขึ้นก็ตื่นขึ้นมากินอาหารเช้า แล้วออกมานั่งรอรถที่จะมารับไปลงเรือ
เลสลีย์ดีใจใหญ่ที่ฉันซ่อมแว่นให้ เธอเข้ามากอดแสดงความซาบซึ้งขอบคุณ

รถที่มารับมาสายนิดหน่อย ฉันเลยโทร.ไปตามที่สำนักงานที่เขาให้เบอร์โทร.ไว้ พนักงานบอกว่า รถออกมาแล้ว แต่ไปรอรับคนอีกที่หนึ่งนาน เพราะหากันไม่เจอ ตอนนี้หากันเจอแล้ว และกำลังจะมารับฉัน

เมื่อขึ้นรถ เราก็ได้เจอหนุ่มน้อยแดเนียล ชาวอังกฤษ ที่ติดตามแฟนสาวชาวอังกฤษมาอยู่ที่ภูเก็ต แล้วตัวเองยึดอาชีพสอนสกูบา ไดวิ่ง หรือการดำน้ำลึกแบบใช้ถังอากาศ
แดเนียลก็เล่าให้ฟังแบบเปิดใจว่า เลิกกับแฟนแล้ว คงถึงเวลาที่จะต้องอำลาภูเก็ต แล้วผจญภัยต่อไป ตอนนี้ เขาจะไปเที่ยวเกาะพีพี จากนั้น ก็คงจะกลับอังกฤษ
แดเนียลเป็นหนุ่มน้อยนักผจญภัย เขาไปมาทั่ว อย่างมาเลเซียและอินโดนีเซีย

เขาบอกว่า คนมาเลย์น่ารัก คล้ายๆคนไทย คือยิ้มง่ายและเป็นมิตร ขณะที่คนอินโดฯจะหน้าตาบึ้งตึง ถมึงทึงและไม่ค่อยเป็นมิตร เขาบอกว่า คงเป็นเพราะสภาพภูมิประเทศและวัฒนธรรมแตกต่างกัน อินโดนีเซียเป็นประเทศที่รวมตัวกันจากเกาะหลายเกาะ ดังนั้น ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวของประชาชนจึงไม่ค่อยมี ประชากรยังค่อนข้างล้าหลัง มีสงครามกลางเมืองกันเนืองๆ

ฉันเลยคุยกับเขาว่า ฉันเองเคยไปเที่ยวอินโดฯมาแล้ว ที่ทะเลสาบโทบ้า เมืองเมดาน บินไปจากปีนัง ไม่ไกลมาก ที่เกาะแถบนั้น เคยเป็นเกาะมนุษย์กินคนมาแต่โบราณ ทะเลสาบก็เกิดจากภูเขาไฟระเบิด กลายเป็นแอ่งน้ำลึกล้ำ คนขายของที่เกาะ ก็ไม่ค่อยเป็นมิตรนัก พอเราต่อราคามากๆ ก็จะโมโหเรา จนฉันไม่กล้าต่อ เพราะกลัวถูกชาวเกาะจับกิน(ตอนนี้ คงไม่มีแล้วละ ฉันก็เล่าให้เว่อร์ๆ ตลกไปอย่างนั้นเอง)



พอดีรถมาถึงท่าเรือรัษฎา เราก็ลงและแยกย้ายกันขึ้นเรือ นักท่องเที่ยวที่มาลงเรือที่นี่ มีแบบทั้งไปเช้าเย็นกลับอย่างฉัน และแบบค้างคืนบนเกาะ ดังนั้น พวกเราจึงได้รับสติกเกอร์ติดที่เสื้อต่างกัน เรือที่พวกเราลงคือ Sea Angel Cruise ซึ่งบริการดีมาก มีไกด์บรรยายเสียงใสเป็นระยะๆ ทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ แถมมีสับปะรดภูเก็ต ฝานเป็นแว่นๆ แจกให้กินบนเรือทั้งไปและกลับ ถูกใจเลสลีย์และฉัน ที่ชอบกินสับปะรดเป็นอย่างยิ่ง

เรือมีสามชั้น ชั้นล่างเป็นห้องแอร์ ปิดกระจก ชั้นสองเป็นโถงโล่งๆ มีเก้าอี้นั่งเรียงราย และมีหลังคาคลุม ชั้นสามคือดาดฟ้าเปิดโล่ง มีเก้าอี้ตั้งเรียงเป็นแถว
พวกเราลงเรือช้า ชั้นสองที่เปิดโล่งแต่มีหลังคาคลุมจึงมีคนนั่งจับจองกันเต็มไปหมด เลสลีย์กับฉันต้องปีนขึ้นดาดฟ้า ไปรับลมรับแดดกันเต็มที่ พวกเรารีบหยิบครีมกันแดดมาชโลมทากันทันที ที่นั่งดาดฟ้า มีคนนั่งค่อนข้างเต็มทุกแถวเหมือนกัน
เลสลีย์ประทับใจกับภูมิภาพอันสวยงามของทะเลอันดามันมาก เธอได้แต่นั่งชื่นชมและเฝ้าบอกว่า อยากพาแคเรนน้องสาวและเนโอมีหลานสาวมาด้วย

นี่แหละ คือน้ำใจของเลสลีย์ ถ้าเธอได้พบสิ่งดีๆ เธอมักจะคิดถึงผู้อื่นและต้องการให้คนที่เธอรักได้มาร่วมแบ่งปันความสุขเสมอๆ จำได้ว่า ถึงวันเกิดของฉันทุกปี เลสลีย์จะต้องพาไปเที่ยวนั่นเที่ยวนี่ ตามที่ต่างๆ ที่เธอเคยไปแล้วสนุก เธอจะวางแผนพาฉันไป ให้เป็นวันพิเศษของฉันเสมอ






ฉันเองก็เพิ่งเดินทางมาเกาะพีพี เป็นครั้งแรกเหมือนกัน ที่อื่นเคยไปมาแล้วแทบทั้งนั้น แต่ทำไมพลาด เกาะพีพีไปได้ก็ไม่รู้เหมือนกัน
เรือแล่นประมาณเกือบสองชั่วโมงก็ถึงเกาะพีพีดอน เรือจอดให้นักท่องเที่ยวค้างคืน ขึ้นจากเรือ ส่วนพวกไปเช้า-เย็นกลับ เรือจะพาไปเที่ยวชมเกาะพีพีเลต่อ







จากนั้น เรือก็แวะจอดให้เราดำน้ำแบบสนอร์เกิลสองที่ คือ ที่อ่าวมาหยา สถานที่ถ่ายทำเรื่อง The Beach ที่พ่อลีโอนาโด ดีแคปริโอ แกเล่น ส่วนอีกที่หนึ่งคือ Monkey Bay ที่หาดนี้ มีลิงป่าอยู่





ไกด์บอกว่า ที่อ่าวมาหยาเราขึ้นฝั่งไม่ได้ เพราะเรือจอดค่อนข้างไกล ถ้าว่ายน้ำไปเวลาจะไม่พอ แถมจะถูกเก็บเงินค่าขึ้นเกาะจากเจ้าหน้าที่อุทยานด้วย ส่วนที่ Monkey Bay ขึ้นเกาะได้ แต่ให้ระวังลิงป่า และหอยเม่น ฉันกับเลสลีย์เลยไม่ขึ้น ดำผุดดำว่าย จนหมดเวลา พนักงานประจำเรือก็มาลากเราขึ้นเรือไป (ลากจริงๆนะคะ เพราะพวกเราไม่ได้ยินเสียงนกหวีด เขาเลยให้เราเกาะเชือก แล้วเขาก็ลากพวกเราไปขึ้นเรือ)

ฉันได้เห็นปลาทะเลอันสวยงาม ปลาการ์ตูนดูเหมือนจะเยอะที่สุด พวกปลานี้ท่าทางอยากรู้อยากเห็นน่าดู เลสลีย์เอากล้องถ่ายรูปใต้น้ำแบบใช้เสร็จแล้วทิ้งเลยไปด้วย ก็เอามาให้ฉันถ่าย พวกปลาก็ว่ายมาวนเวียนดูกล้องกันใหญ่ แถมมีบางตัวตอดฉันเข้าให้ด้วยแน่ะ





แต่ปะการังแถบนี้ไม่ค่อยสวยนัก ฉันเคยไปดำดูที่หมู่เกาะสุรินทร์ สิมิลัน และเกาะไหง เกาะรอก แถบนั้นจะสวยกว่ามาก
แม้กระนั้น ฉันก็ยังดีใจที่ได้ลงไปแหวกว่ายในทะเล ได้เห็นโลกใต้ทะเลอันลึกเร้น และสิ่งมีชีวิตอันสวยงาม

ฉันหวนคิดถึงช่วงชีวิตที่หายไป แต่ก่อนเคยมีเพื่อนก๊วนหนึ่ง พวกเราก็ชอบเที่ยวลุยๆกันแบบนี้ แต่ตอนนี้ เพื่อนรุ่นพี่หัวหน้าก๊วน เสียชีวิตไปเสียแล้ว เมื่อพี่เขาเสียชีวิต ตอนที่ฉันมาเรียนต่อแล้ว ฉันเศร้าไปหลายวัน เพราะเคยคิดเสมอว่า เมื่อเรียนจบ จะกลับไปชวนพี่เขาเที่ยวอีก แต่พี่เขาไม่อยู่รอฉันแล้ว ทุกวันนี้ ก็ยังคิดถึงพี่เขาเสมอ

วันท่องทะเลไทยวันนั้น เลสลีย์มีความสุขมาก เธอขอบคุณฉันใหญ่ที่พามาทริปทางเรือนี้ เธอบอกว่า Fantastic จริงๆ

จากนั้น เรือก็พาเรากลับไปที่เกาะพีพีดอน เพื่อรับประทานอาหารกลางวัน

พี่วันดีบอกว่า ถ้าไปแล้ว ให้ลองเดินไปดูสถานที่ที่ครั้งหนึ่งรีสอร์ตของพี่วันดีเคยตั้งอยู่ แต่วันนี้ มันไม่มีอะไรเหลือแล้ว กำลังดำเนินการก่อสร้างใหม่อยู่
พวกเราเดินไปดูแล้วก็สะท้อนใจกับซากปรักหักพังที่ยังเห็นอยู่ทั่วไป ต้นไทรใหญ่ยังหยัดต้นคงทน ขณะที่ต้นมะพร้าวหลายต้นหักโค่น ล้มตายไป
ฉันเล่าให้เลสลีย์ฟังถึงเหตุการณ์ซึนามิ ตัวเองก็ส่งใจอันสงบขอให้ดวงวิญญาณของผู้วายชนม์ไปสู่สุคติ





ทรายที่เกาะพีพีขาวละเอียด นุ่มเท้าราวกับแป้ง น้ำทะเลก็สวยสีฟ้าอมเขียวใสสด ธรรมชาติรื่นรมย์มาก พวกเราเดินย่ำกันไปตามแนวชายหาดอย่างเพลิดเพลิน จึงไม่ได้เดินขึ้นไปถึงจุดชมวิว ที่จะมองเห็นทะเลโค้งเป็นสองส่วนเข้าหากัน



ใกล้เวลานัดหมายลงเรือ ฝนตั้งเค้าและกระหน่ำลงมา พวกเราจึงรีบวิ่งไปขึ้นเรือแล้วอำลาจากเกาะพีพี

วันนี้ เป็นอีกวันหนึ่งในชีวิตที่ฉันได้ท่องเที่ยวอย่างมีความสุข ระคนกับความรู้สึกภาคภูมิใจกับความงดงามของเมืองไทยอันเป็นที่รักยิ่ง ประเทศไทยของเรามีสถานที่สวยงามมากมายเหลือเกิน จนเลื่องชื่อลือชา นักท่องเที่ยวต่างชาติหลายคน เฝ้ารอคอยที่จะกลับมาเยือนเมืองไทยของเราอีกปีแล้วปีเล่า
วูบหนึ่ง ฉันรู้สึกรักเมืองไทยจับใจ และไม่อยากกลับไปอังกฤษอีกแล้ว แต่ก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะภารกิจของฉันยังไม่สิ้นสุด

พอบ่ายคล้อย สกรูว์ที่หลงเหลืออยู่ตัวเดียวของแว่นตาของเลสลีย์ก็หลุดออก ทำให้แว่นกันแดดอันนั้นใช้ไม่ได้ พวกเราหัวเราะกัน แล้วเลสลีย์ก็ตัดสินใจโยนแว่นนั้นทิ้ง บอกไม่เอาแล้วดีกว่า
เลสลีย์บอกว่า เดี๋ยวซื้ออันใหม่ ไม่เลือกที่มีสกรูว์เยอะๆแบบนี้แล้ว

กลับมาถึงโรงแรม เลสลีย์โทร.ไปบอกเลิกนัดกับซูซาน เพราะตอนแรกซูซานจะพาพวกเราไปเที่ยวชายหาดป่าตองยามค่ำคืน แต่พวกเราเหนื่อยเสียแล้ว อีกอย่างเลสลีย์บอกว่า เห็นความสวยงามของเกาะพีพีแล้ว ก็ไม่อยากไปเห็นความคลาคล่ำของป่าตองอีก พวกเราก็เลยตัดสินใจพักผ่อนกันเงียบๆที่โรงแรม แล้วลงไปว่ายน้ำเล่นกันในสระน้ำขนาดใหญ่ของโรงแรม จากนั้นก็ขึ้นมาอาบน้ำหาอาหารเย็นรับประทาน

เราเดินออกมานอกโรงแรมตรงไปยังชายหาด เพราะเคยเห็นตั้งแต่เดินวันแรกว่า มีร้านอาหารตั้งอยู่เรียงราย แต่ขณะนั้น มืดค่ำแล้ว ฉันบอกเลสลีย์ว่า อย่าเดินไปไกลเลย เพราะไม่รู้ว่าจะปลอดภัยหรือเปล่า
เราก็เลยเลือกร้านอาหารเล็กๆติดกับโรงแรมเลย เพราะเห็นมีฝรั่งนั่งกันอยู่แล้วสองโต๊ะ

ราคาอาหาร ถ้าคิดตามค่าครองชีพแบบไทย ก็ต้องบอกว่าแพง แต่ฉันทำใจเสียแล้ว พยายามคิดเป็นเงินปอนด์เข้าไว้ แล้วก็บอกตัวเองว่า เอาน่า เอาเงินตราเข้าประเทศ เราเองก็มาเที่ยว คงไม่ได้อยู่กินอย่างนี้หลายมื้อนัก
ฉันคุยกับพนักงานหญิงคนหนึ่ง ท่าทางเป็นผู้ใหญ่หน่อย ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าของร้านหรือเปล่า เธอก็ดูเป็นมิตรดี ไม่รังเกียจคนไทยอย่างฉัน

เสร็จจากมื้อเย็น เราก็ออกเดินเล่นไปตามความมืดของชายหาด เพื่อรับลมทะเล เห็นเรือหาปลาส่องแสงเรืองๆอยู่ในทะเลเป็นระยะๆ
มองเส้นขอบฟ้าในยามมืด กับแสงไฟเรืองๆจากอาคารโรงแรมที่เรียงรายตามแนวชายหาด วูบหนึ่ง ฉันรู้สึกรักเมืองไทยขึ้นมาจับใจ


ขอบฟ้าเอ๋ย ขอบฟ้ากว้างไกล
พาหัวใจฉันกลับมาคืนถิ่น
เสียงเพรียกจากมาตุภูมิยามยิน
ใจฉันโบยบินกลับคืน...



แล้วเราก็กลับเข้ามาจัดกระเป๋าแล้วเข้านอน เพราะวันรุ่งขึ้น เราต้องบินกลับกรุงเทพฯแต่เช้าตรู่ จะได้เจอหน้าพ่อแม่ญาติพี่น้องกันเสียที หลังจากมารอนแรมที่ภูเก็ตอยู่สามคืนสองวัน

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 66
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Nov. 2006,11:18 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อ้อ พิลน่ารักอย่างนี้นี่เอง  นอนไม่หลับวันหลังจะให้เป็นยามนะ  อิอิ  pain.gif

            น้ำทะเลสีสวยจังนะ  ธรรมชาติก็มีสองด้านเนาะ  ทั้งสวยงามและโหดร้าย  ชีวิตยังอยู่เราก็สู้ต่อไปค่ะพี่วันดี   wavey.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 67
sweet lemon Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 1363
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Nov. 2004

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Nov. 2006,14:13 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ทะเลสวยจังค่ะเจ้พิล  ดีใจที่เพื่อนเจ้พิลมีความสุข และชอบเมืองไทยค่ะ winkthumb.gif


....ลาวบ้านนอกเป็นงัยหว่า.... ask.gif

--------------
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 68
แมวเหมียว Search for posts by this member.
แม่ครัวโจ๊กน้ำใส
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 3991
เข้าร่วมเมื่อ: 23 Oct. 2003

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 30 Nov. 2006,20:29 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

พี่เคยไปเที่ยวเกาะพีพีตั้งแต่ตอนเป็นสาวๆค่ะคุณพิล tongue.gif couch.gif laugh1.gif

สมัยนั้นเพิ่งมีบังกาโลเล็กๆให้บริการเพียงเจ้าเดียว(ไม่ทราบว่าใช่ของพี่วันดีหรือเปล่านะคะ )

เกาะพีพียังไม่เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป มีเรือใหญ่ไป-มาวันละเที่ยวเดียว บรรยากาศเงียบสงบมาก..

ตื่นเช้าไปเล่นน้ำทะเล เดินจับหอยเม่นเล่นกับหมา หาคนแทบไม่เจอเลย อิ อิ

  เห็นภาพสิ่งปลูกสร้าง เรือลำใหญ่และผู้คนพลุกพล่านดูแปลกตาไปเยอะ(แม้หลังเกิดสึนามิแล้ว)

 แต่น้ำทะเลยังสวยเหมือนเดิม ..

  อ่านที่คุณพิลบรรยายแล้วเห็นภาพ winkthumb.gif รู้สึกเหมือนเพิ่งไปดำน้ำดูปะการังมาเมื่อวาน แม้ผ่านมาตั้งนานปีจนนับไม่ถูกแล้ว ฮิ ฮิ laugh1.gif 


flo_1.gif
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 69
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Dec. 2006,04:22 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

อิๆๆๆ จะให้ไปเป็นยามเฝ้าส้วมเหรอจ๊ะ พี่แอ๊ด ฮ่าๆๆๆ แหม พี่แอ๊ดรู้ใจว่าพิลชอบเข้าไปสำรวจห้องน้ำ moon.gif sm115.gif 

ฟังพี่แมวเหมียวเล่าเรื่องเที่ยวพีพีแล้ว ทำให้อยากไปด้วยจัง จะได้ไปจับหอยเม่น เล่นกับหมาบ้าง พีพีตอนนั้นคงจะสวยและสงบน่าดูเลยนะคะ smile.gif

พิลเองก็เคยไปเกาะเสม็ด ตั้งแต่ยังไม่มีรีสอร์ตมากมายเลยค่ะ ไปแล้วก็สงบและดูเวิ้งว้างมาก อย่างว่านะคะ ของดีของสวย นักท่องเที่ยวมักมุ่งอยากไปชม ดูแล้วก็อิ่มเอิบใจค่ะ inlove.gif

น้องมะลาว ตั้งปุจฉาว่า ลาวบ้านนอกเป็นไงหว่า แต่คุณคิลินยังไม่มาวิสัชนาเลยค่ะ สบายดีหรือเปล่าคะ ยู้ฮู
fone01.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 70
pilgrim Search for posts by this member.
เก่าสุดๆ
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 2230
เข้าร่วมเมื่อ: 16 Jun. 2005

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 02 Dec. 2006,04:41 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

4. จากอยุธยา...สู่พิษณุโลก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เราจองรถแท็กซี่ให้มารับตั้งแต่ตีห้าครึ่ง เพราะต้องไปเช็คอินที่สนามบินเวลาหกโมงเช้า รอบตัวยังมืดมิด แท็กซี่พาเราวิ่งผ่านตลาดยามเช้า เห็นผู้คนเริ่มออกมาทำมาหากินกัน

ถึงสนามบิน แล้วก็รอขึ้นเครื่องบิน ไม่นานนัก เครื่องบินของสายการบินแห่งชาติ ที่แจกของว่างเป็นขนมเบเกอรี่แช่เย็น(อีกแล้ว) ก็นำเรากลับมาสู่สนามบินสุวรรณภูมิ

น้องสาวของฉันกับสามีของเธอมารับที่สนามบิน พวกเราขนกระเป๋าใส่รถแล้วมุ่งหน้าเข้ากรุงเทพฯ โดยไปแวะที่บ้านของคุณพ่อ คุณแม่ของสามีน้องสาวที่กรุงเทพฯก่อน เพื่อเล่นกับลูกชายของน้องสาว ซึ่งตอนนี้ ลี้ภัยน้ำท่วมจากอยุธยามาอยู่กับคุณปู่คุณย่าที่กรุงเทพฯ

ลูกชายวัยสามขวบของน้องสาว หน้าตาเอาเรื่อง กำลังช่างพูดช่างจา พูดเก่งเป็นต่อยหอย กินก็เก่ง(คนแซวว่า กินเก่งเหมือนป้า) หลานชายชื่อ น้องจ๊อบ เมื่อสองปีที่แล้ว ฉันกลับมาเยี่ยมบ้าน จำได้ว่า เวลาให้ขนม น้องจ๊อบจะรับไว้มือหนึ่ง แล้วก็กัดกิน ยังไม่ทันหมดชิ้น น้องจ๊อบก็จะแบมือขอขนมอีกชิ้นหนึ่ง เอาไปถือกั๊กไว้ เผื่ออันแรกหมด หลานใครหว่า ตะกละจริงๆ tongue.gif


จากนั้น เราก็มุ่งกลับอยุธยากันเพื่อไปหาพ่อแม่ ตามแผนการของเรา เราจะเดินทางไปพิษณุโลกกันต่อ เพื่อพาเลสลีย์ไปดูป่าเขา น้ำตก และเมืองเก่าสุโขทัย

เมื่อถึงอยุธยา บ้านฉันที่อยู่ริมคลอง น้ำยังท่วมจากโรงรถถึงตัวบ้าน พวกเราจึงจับเลสลีย์นั่งเรือพายเข้าบ้านกัน เลสลีย์ก็ตื่นเต้นใหญ่

แม่หาของกินไว้ให้กินตามเคย คือ ขนมจีนน้ำยา ซึ่งเลสลีย์ก็ลองกินโดยไม่เกี่ยงงอน แต่พวกเราแวะซื้อไก่ย่าง ส้มตำไว้เผื่อเลสลีย์ด้วย สรุปแล้ว ของกินเลยเยอะแยะไปหมด

เลสลีย์เคยพูดเปรยๆไว้ว่า อยากขี่ช้าง ฉันก็เคยรับปากว่า จะพาเลสลีย์มาขี่ช้างที่บ้านเกิด น้องสาวกับพ่อก็เลยขับรถพาพวกเรามาที่ปางช้างใกล้ๆกับวิหารหลวงพ่อมงคลบพิตร ติดกับบ้านไทยโบราณที่เรียกว่า คุ้มขุนแผน

ฉันถามน้องสาวว่า อยากขี่ช้างไหม เพราะฉันไม่อยากขี่เลย กลัวช้างคิดมากว่า เป็นพวกเดียวกัน ทำไมมาขี่กันเอง ohman.gif
อีกอย่างฉันเคยขี่ช้างมาแล้วที่ลาว ก็เลยไม่อยากขี่อีก

น้องสาวก็เลยบอกว่า เอา เพราะไม่เคยขี่ช้างเหมือนกัน ไปถามเขา เขาบอกว่า ค่าขี่ช้างสำหรับฝรั่ง 300 บาท คนไทย 200 บาท แล้วเลสลีย์กับน้องสาวฉันก็ระเห็จขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังช้าง







ฉันพยายามวิ่งตามถ่ายรูปให้ แต่ช้างเดินเร็วมาก พ่อเลยบอกว่าให้เดินไปอีกทางหนึ่ง แล้วไปดักข้างหน้า มัวแต่วิ่งตามช้างไม่ทันหรอก
ก็เลยได้รูปมาอย่างที่เห็น





จากนั้น เราก็พาเลสลีย์ไปเที่ยววัดไชยวัฒนาราม วัดโบราณริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่สวยงามมากๆ ด้านตรงข้ามเป็นพระราชวังสิริยาลัย ของสมเด็จพระบรมราชินีนาถ
แม่น้ำเจ้าพระยายังคงมีระดับน้ำสูง ทางการต้องเอาถุงทรายมากอง และทำเขื่อนกั้นไว้ เพื่อป้องกันน้ำไหลทะลักเข้าวัด





พ่อ น้องสาว และเลสลีย์ป่ายปีนขึ้นไปดูบนพระปรางค์องใหญ่ ที่ข้างในมีำำพระพุทธรูปประดิษฐานอยู่ แต่ฉันขอบาย เพราะเคยปีนขึ้นไปแล้ว ขาลงกลัวแทบตาย แข้งขาอ่อน ฉันเป็นโรคกลัวความสูง คือให้ปีน ปีนได้ แต่ต้องทำใจเป็นอย่างมาก ตอนขาลง ขาขึ้นไม่กล้ว กลัวแต่ขาลง(ฮิๆๆ เหมือนนักการเมืองเลยวุ้ย) บันไดพระปรางค์สูงชันมาก






สำหรับคนที่ไปเที่ยวอยุธยา แล้วยังไม่เคยไปวัดไชยวัฒนาราม ฉันขอแนะนำให้ไปสักหน โดยเฉพาะขอให้ไปตอนบ่ายคล้อย พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน จะได้บรรยากาศของความสงบงาม ริมฝั่งน้ำ ทำให้ใจฉันจินตนาการไปถึงความรุ่งเรืองในอดีต winkthumb.gif

วัดนี้ ตามที่เคยอ่านมาเขาบอกว่า เป็นวัดที่ใช้ทำพระราชพิธีปลงพระศพของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์หรือเจ้าฟ้ากุ้ง กวีเลื่องชื่อในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่แต่งกาพย์ได้ไพเราะจับใจเป็นนักหนา เจ้าฟ้ากุ้งถูกประหารชีวิต ด้วยข้อหาลอบเป็นชู้กับสนมของพระราชบิดา เป็นข้อหาที่น่าเศร้ามากๆ





จากนั้น น้องสาวก็ขับรถพาพวกเรามุ่งสู่เมืองเหนือ จุดหมายปลายทางคือพิษณุโลกที่น้องสาวทำงานอยู่

ถึงพิษณุโลก เราเอากระเป๋าเดินทางเข้าเก็บที่บ้านน้องสาว แล้วจึงออกไปหาอาหารมื้อเย็นรับประทานกัน

น้องสาวพาเราไปที่ร้านข้าวต้มผักบุ้งลอยฟ้าอันโด่งดัง พวกเราขอให้เขาผัดโชว์ให้ดู เขาบอกว่า จะผัดก็ต่อเมื่อมีทัวร์มาลงเท่านั้น

เรานั่งรออาหารกันอยู่ เด็กในร้านวิ่งมาบอกว่า เดี๋ยวจะมีผัดผักบุ้งลอยฟ้าโชว์ให้ดู เพราะมีทัวร์จะมาลง

พวกเราเลยผละจากชามข้าวต้ม เดินไปดูกัน ดูเหมือนจะเป็นนักท่องเที่ยวจากอิตาลี นั่งสามล้อถีบมาชมผักบุ้งลอยฟ้า น้องสาวบอกว่า นักท่องเที่ยวเหล่านี้ มาเพื่อเที่ยวสุโขทัย แต่ที่สุโขทัยไม่มีโรงแรม จึงมาพักที่พิษณุโลกกันเป็นส่วนใหญ่

ฉันก็เลยนึกขึ้นได้ว่า สมัยก่อน ตัวเองเคยเป็นนักข่าว เขาให้ไปทำข่าวที่สุโขทัย ก็ต้องมาพักที่โรงแรมในพิษณุโลกเหมือนกัน แสดงว่า ยุคสมัยยังไม่เปลี่ยนแปลงไปมากนัก ยังจำคำพูดของผู้อำนวยการอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัยสมัยนั้นได้ ท่านพูดว่า สุโขทัยเป็นเมืองพระ ดังนั้น ควรอนุรักษ์ไว้ให้บริสุทธิ์ ปลอดจากมลทินของบาปใดๆที่จะมากล้ำกราย

ผักบุ้งลอยฟ้าที่เขาผัด ก็จะมีคนผัดอยู่ข้างล่าง หน้าร้านมีรถกระบะเก่าๆจอดอยู่คันหนึ่ง มีการต่อนั่งร้านเหล็กสูงขึ้นไปจากตัวกระบะท้าย

พ่อครัวผัดผักบุ้งจนไฟแดงลุกวาบ นักท่องเที่ยวฝรั่งที่มุงดูอยู่ด้วยความสนใจ วิ่งหนีกันเกรียวกราว เพราะไม่เคยเห็นไฟลุกท่วมกระทะ

แล้วคนผัดก็ตวัดผักบุ้งลอยขึ้นไปในอากาศ โดยมีคนรับปีนโครงเหล็กที่ท้ายรถกระบะ ขึ้นไปยืนถือจานรอรับอยู่ ข้างล่างมีการตีกลอง ร้องเพลง เชียร์กันสนั่นด้วย เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเหมือนกัน หลังจากเคยดูแต่ในทีวี

ฉันมัวแต่ดูเพลินจนลืมถ่ายรูป ดูแล้วก็นึกว่า amazing Thailand จริงๆ คนไทยเรามีปัญญาทำได้ทุกอย่าง แม้แต่ผัดผักบุ้งก็ยังเรียกทัวร์มาลงได้ เยี่ยมจริงๆ applaud.gif

คืนนั้น ฉันค่อยหลับสบายขึ้นหน่อย ตอนอยู่ภูเก็ต นอนไม่ค่อยหลับ แต่หลังจากได้เจอหน้าพ่อแม่ น้องๆแล้ว ปรากฏว่าเริ่มจะหลับลง อีกอย่าง ร่างกายคงค่อยๆปรับแล้วด้วย เพราะเป็นวันที่สี่แล้วที่ฉันมาอยู่เมืองไทย

เช้าวันใหม่กำลังจะมาถึง พร้อมกับการท่องเที่ยวที่รอเราอยู่
wavey.gif

--------------


All days come from one day.
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
145 คำตอบนับตั้งแต่ 21 Jun. 2006,17:39 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 7 of 15<<34567891011>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com