เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 2 of 21<<123456789101112131415161718192021>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: **  D I A R Y  **, --บันทึกของฅนธรรมดา--< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 14
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Oct. 2002,23:06  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE




ทุกค่ำคืน

หลังจากหลับใหล

ฉันจะพายเรือไป

ในแม่น้ำอันสงบเงียบ

มีดวงจันทร์

ล่องลอยนำทาง

และแสงดาวระยิบระยับนับพัน

บนฟากฟ้า

ฉันพายเรือไป

ไกลแสนไกล

คืนแล้วคืนเล่า

มิอาจเดินทาง

ถึงซึ่งที่หมาย

อาจบางที....

ฉันควรตื่นขึ้น




Seeking The Way - Nawang Khechog 


--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 15
นกกะปูด Search for posts by this member.
เด็กรับใช้ธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 1820
เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 16 Oct. 2002,18:38 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

วันนี้ตื่นแต่เช้ามืด ยืนจิบกาแฟอยู่ริมระเบียง ชะเง้อมองพระอาทิตย์ที่ขึ้นบนหลังคาบ้านคนอื่น ได้ยินเสียงนกร้องจิ๊บจ๊าบๆ จุ๊กกรูๆๆ เพิ่งรู้แฮะ ว่านกเขามาทำรังบนต้นมะม่วงที่บ้านเรา เห็นน้ำค้างเกาะตามใบมะม่วง พลันในห้วงสำนึกก็ระลึกถึง..

น้ำค้างหยาดหยดค้าง กิ่งใบ
สายแดดส่องหายไป หมดแล้ว
น้ำตากัดกินใจ ปวดเจ็บ
กี่แดดกี่ร้อนแผ้ว ผลาญสิ้น จากใจ

ไม่ว่าตื่นเช้าหรือตื่นบ่ายมันก็เหมือนๆ กัน ใบหน้าของใครคนหนึ่งล่อยลอยมาหาเสมอ สงสัยต้องเอาน้ำมะพร้าวมาล้างหน้าซะแล้ว เฮ้อ.. วันนี้วันพุธเป็นวันสปอร์ตเดย์ ไปออกรอบดีก่า...

"Hello" (โทรตามเพื่อน)
"#$@$#@@&&()_+ZY^=@$$ devil.gif !@$%&+$@$ ic- ic-12.gif 17.gif "
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 16
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 16 Oct. 2002,23:02 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE


 
ลมในฤดูใบไม้ผลิอันอบอุ่น

อุ้มบาตรเข้าประตูเมืองทางทิศตะวันออก

ผ่านต้นหลิวรายทางเขียวชอุ่ม

ในบึงจอกแหนลอยฟ่อง

ลิ้มรสชาติอาหารในบาตรของทุกบ้าน

ใจละทิ้งชื่อเสียงเกียรติยศ

ศึกษาค้นคว้าพุทธศาสนาไปตามสถานที่ต่างๆ

ชีวิตขอทานก็มีความสุข





--------------
ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 17
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 24 Oct. 2002,02:55 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

23 ตุลา 

      วันนี้เป็นวันทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้ญาติข้างพ่อประจำปี 
      ฉันลืมไปแล้ว แต่ญาติโทรมาเตือนจึงได้ไป 
      ลุงดูแก่ไปเยอะ อายุ  86 ปีแล้ว ผิวหนังตกกระ เหี่ยวย่น ผอม แต่อารมณ์ดี คุยเก่ง
      อาผู้หญิงฟันหักจนเหลือซี่เดียว นี่ก็ผอมอีกเหมือนกัน แต่ก็ดูแข็งแรง
      นอกนั้นก็เป็นลูกพี่ลูกน้องมากมายหลายคน  แก่กันไปบ้างตามวัยอันสมควร 
      มีลูกหลานมากันหลายคน ทั้งที่รุ่นหนุ่มรุ่นสาว และเด็กๆ 
      เป็นบรรยากาศรวมญาติแบบครอบครัวชนบท วุ่นวาย ชุลมุนและอลเวงไปทั้งวัด

      เราทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติที่ล่วงลับไปแล้ว…
      ฉันก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง

      แต่วันนี้ ได้ยินข่าวของญาติห่างๆผู้ซึ่งยังมีชีวิตอยู่
      ครอบครัวนี้ มีเงินเก็บ 2-3 ล้าน ซึ่งในวิถีคนชนบทก็ต้องถือว่ารวย
      มีลูกสาวเพียงคนเดียว ลูกสาวพอเรียนจบก็รับราชการเป็นครู
      เมื่อแต่งงานแล้วก็มีลูกชาย 2 คน
      ต่อมา สามีก็ไปมีเมียน้อย และแยกตัวออกไป 
      ฉันได้ยินข่าวมานานแล้วว่า สามีเขาก็ก่อหนี้ไว้เยอะ ภรรยาเองก็ไม่ได้ระมัดระวังการใช้เงิน เมื่อเลิกรากันไป แม่ผู้รู้เรื่องราว ก็ถอนเงินในธนาคารล้านกว่าบาทให้ลูกสาวไปใช้หนี้จนหมดสิ้นหนี้สิน

      แม่ช่างรักลูกนะ ช่วยลูกทุกอย่าง 
      แต่วันนี้ได้ยินข่าวใหม่อีก 
      ได้ยินข่าวว่า บ้านและที่ดินดั้งเดิมของตระกูลนี้ ตอนนี้ได้ขายทิ้งไปหมดแล้ว เพราะมีหนี้สินล้นพ้นจนหาเงินใช้เจ้าหนี้ไม่ได้ เหตุเพราะ ลูกสาวติดการพนันที่ชายแดนเขมร เล่นจนหมดตัว และหมดไปทั้งบ้านและที่ดิน ตอนนี้ย้ายไปอยู่ที่ไหน ก็ไม่มีใครได้ข่าวคราวอีกเลย

      เราทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้คนที่ล่วงลับ
          แล้วสำหรับคนที่ยังอยู่ล่ะ  เราจะช่วยเขาอย่างไรดี?…..
          คนหนอคน….
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 18
add Search for posts by this member.
ฅนเก็บกวาดใบไม้
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 4831
เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

อัตรานิยม: 4
PostIcon โพสต์เมื่อ: 06 Nov. 2002,08:48 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

รำพึงรำพันฝันถึงเด็กบนดอย 

  ลมหนาวพัดแรง.....
  ต้นไม้ใบไม้โยกไหวตามสายลมแรง
  ใบไม้ปลิดปลิวพลิ้วไปกับสายลมแรง
  
  หนาวอย่างนี้ 
  เด็กๆบนภูเขาจะหนาวมั้ย....
  คงหนาว หนาวกว่าเราเสียอีก...
  เขาจะมีเสื้อผ้าใส่กันหนาวมั้ย..
  เขาจะมีผ้าห่มห่มให้อุ่นมั้ย
  หรือเขาจะผิงไฟไล่ความเหน็บหนาว

  โลกนี้ช่างลำเอียง
  คนหนาวมากไม่มีเสื้อผ้าใส่
  คนไม่หนาว มีเสื้อผ้าเหลือเฟือ
  โลกหนอโลก....
 
 


  ปิด ไดอารี่

  เสื้อผ้าเหลือใช้ ส่งไปที่

  นายมานิด อัชวงศ์
  ร้านอาหาร คิง & ฮา 
 152 ถนนเจริญประเทศ 
  อ.เมือง จ.เชียงใหม่ 50100 

 โทร.0-1619-8709


  เขาจะเอาไปให้เด็กบนดอยจ้ะ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 19
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 01 Dec. 2002,05:43 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

ไม่ได้เขียนไดอารี่เล่มนี้มานาน ...คิดว่าต่อไปจะพยายามเข้ามาเขียนบันทึก ที่นี่ทุกวันลองดูจะทำได้มั๊ย .. inlove.gif

30 พ.ย. 45
..... เมื่อคืนนอนเร็วหน่อย( 6 ทุ่มเศษ นิดๆ) เพราะ วันนี้ตั้งแตเช้ามืดต้องพานักศึกษาไปแข่งขันทักษะ ทางภาษาอังกฤษ ...และวันนี้ก็เลยมีเรื่องเล่าประทับใจ ให้ได้จดจำ ...
..จอร์จ ..นักศึกษาคนนึงที่เพิ่งกลับ มาอยู่เมืองไทยได้ไม่ถึง 3 ปี ซึ่งก่อนหน้านั้นเค๊าเกิดและโต ในอเมริกา ..จนอายุครบ 15ปี จึงกลับมาอยู่ที่ประเทศไทย...วันนี้จอร์จจะเป็นตัวแทนไปแข่งทักษะภาษาอังกฤษ ในหัวข้อ... ที่เป็น ทอล์คโชว์ ... ซึ่งส่วนตัวแล้ว จอร์จเป็นเด็กไทยที่โตในอเมริกา ที่น่ารักมาก มารยาทดี ..และพูดภาษาไทยได้ชัด ..เรียบร้อยน่ารัก ไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่ง ...และไม่เคยบอกใครว่าตัวเองเป็นใคร มาจากไหน .... วันนี้ จอร์จ ดูเหมือนโดนกดดัน ไม่อยากจะแข่งขัน ..ไม่ใช่เพราะกลัวไม่ชนะ ...แต่..เพราะครู อาจารย์บางคน หรือแม้แต่เพื่อนๆ ของเค๊า ก็คุยอวดใครๆ ว่าจอร์จ คือใคร มาจากไหน ....ในความคิดส่วนตัวของตัวเองแล้ว จอร์จ น่าสงสารในกรณีนี้ ...เพราะถูกครูดันหลังขึ้นเวทีเพื่อจับไมค์ และพูดให้ได้ตามที่ครูต้องการ ...รอบๆ เวทีเต็มไปด้วยคนดูคับคั่ง ..ย๋ารู้สึกสงสาร จอร์จ อย่างจับใจ ..เมื่อถึงคราวที่เค๊าปล่อย มุขตลก แต่คนไทยไม่เข้าใจ ไม่หัวเราะ .. และหลายครั้งที่เค๊าออกเสียงบางคำ ที่ต้องเน้น และเป็นเสียงแปลก.. แต่คนไทยกลับหัวเราะ ..และเค๊าก็ดูเหมือนงง ที่คำพูดนั้นไม่ได้ตลกอะไรเลย ...
      "ทอล์คโชว์ ภาษาอังกฤษ" ฟังดูแล้ว น่าคิดว่า ..ความคิดที่จัดนี้ เป็นของผู้บริหาร อยากจัดให้มี ...แต่ไม่นึกถึงความเป็นจริง... ไม่นึกถึง ความรู้สึกของเด็ก ...ไม่นึกว่า ใครจะฟัง..ใครจะตัดสิน แม้แต่กรรมการก็ฟังไม่ออก... แล้วจะให้เด็กแสดงออก ... แบบนี้หานกแก้ว มาสักตัวก็น่าจะแทนได้ ...แต่จอร์จ ไม่ใช่ นกแก้ว ... เป็นคน ที่รู้ภาษา ... และเข้าใจ...เมื่อการแสดงเสร็จสิ้นลง ...จอร์จเดินลงจากเวทีแบบหงุดหงิด ..ทุกคนปรบมือ ..แต่ไม่สังเกตสีหน้า ..แล้วจอร์จก็..แอบไปอยู่เงียบๆ คนเดียวที่มุมหนึ่ง... ย๋าแอบตามไปดู..พบจอร์จกำลังนั่งก้มหน้า ..แม่อเข้าไปเรียกเงยหน้าขึ้นมา ..ย๋าก็เห็นเด็กผู้ชายที่กำลังเช็ดน้ำตา... เค๊าไม่พูดอะไรออกมา ...และย๋าก็ไม่ถาม..แต่เข้าใจว่าเค๊าคิดยังไง ... ผลประกาศออกมาจอร์จได้ที่ 1 แต่เค๊าดูเหมือนไม่ดีใจกับรางวัลนี้เลย...แต่ครูคนอื่นๆชื่นชมกับรางวัลมาก... จอร์จบอกกับย๋า ที่เป็นอาจารย์ สั้นๆ ว่า ..." อาจารย์ครับผมอยากกลับบ้าน" ... แล้วย๋าก็พาเค๊ากลับมาโดยไม่พูดอะไร ..สักคำตลอดระยะทาง 100กิโลเมตรเศษๆ ....เมื่อถึงบ้านของจอร์จ เค๊าบอกกับอาจารย์ เบาๆว่า "ขอบคุณครับอาจารย์ที่เข้าใจผม... พรุ่งนี้ผมจะเล่าให้ฟัง..." แล้วเดินเข้าบ้าน หงอยๆ ...ย๋ามองตามและคิดในใจแค่ว่า ... ครูเข้าใจดี ...จอร์จ...

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 20
dinsor Search for posts by this member.
ค่อนข้างใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 85
เข้าร่วมเมื่อ: 17 Nov. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 01 Dec. 2002,17:39 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

http://dinsor.storythai.com/


ไดอารี่ของดินสอ คิคิ


ความรักของฉัน มีหลายอารมณ์

ความรักของฉันมิอาจกำหนกรูปแบบได้

อยู่ๆความรักบินมาหา

แล้วร้างลาจากไป

ฉันไขว่คว้าหาความรัก ไม่เจอแล้ววันนี้
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 21
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 03 Dec. 2002,05:09 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

2 ธันวาคม 2545

วันนี้หากนับย้อนหลังไปอีก 3 ปี เป็นวันที่ฉันกำลังยื้อยุดกับมัจจุราชเพื่อที่จะให้ท่านปลดปล่อยคุณพ่อของฉันกลับมาอยู่กับเรา ....6 โมงเย็นเศษ ได้รับโทรศัพท์ว่า พ่อประสบอุบัติเหตุ ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล...ฉันมีลางสังหรณ์ อะไรบางอย่างแปล๊บ มาที่ใจของฉันและใจหายวูบแม้จะยังไม่ทราบว่าอาการของพ่อเป็นอย่างไรในตอนนั้น ...และเริ่มใจเสียตั้งแต่ตอนนั้นมา ...ฉันรีบขับรถไปที่โรงพยาบาลเพื่อพ่อ...เมื่อไปถึงพบพ่อนอนอยู่บนเตียงในห้องฉุกเฉิน ..ฉันรีบวิ่งเข้าไปหา ..พ่อยังรู้สึกตัว และเรียกฉันได้ ..และรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้าง...และคำสุดท้ายที่พ่อพูดกับฉันคือ ..ย๋าอย่าทิ้งพ่อนะพาพ่อไปหาหมอเร็วๆ... ตั้งแต่เล็กจนโต..น้อยครั้งมากที่ฉันจะเห็นและได้ยินอาการที่พ่อแสดงออกเวลาเจ็บป่วย ..พ่อไม่เคยบ่นให้ได้ยินมีแต่บอกว่าไม่เป็นไรไม่เจ็บ ...วันนี้พ่อพูดแปลกๆ..
เมือหมอมาดูอาการ..ไม่พบบาดแผลของพ่อ..เลยวินิฉัยว่าไม่เป็นไรย้ายเข้าไปแผนกสัญฯชาย ..และหลังจากนั้นไม่ถึง ครึ่งชั่วโมงพ่ออาเจียนออกมา เยอะมากและมีเลือดออกมาด้วย ..ฉันตกใจมาก...เพราะเท่าที่รู้มันเป็นอาการที่บอกถึงการกระทบกระเทือนทางสมอง...แต่พยาบาลที่ตึกนั้นกลับบอกว่าพ่อย๋าเมาหรือปล่าว ..ย๋าเถียงว่าจะเมาได้ยังไงก็เพิ่งแยกจากกันก่อนอุบัติเหตุไม่ถึงชั่วโมง..แล้วบริเวณหน้าและศรีษะของพ่อเริ่มปูดและบวมเขียวจยเปลี่ยนรูป ..แต่แพทย์และพยาบลยังเฉย ..ย๋าทนเห็นพ่อเจ็บปวดโดยที่ แพทย์และพยาบาลไม่ทำอะไรเลย..ย๋าเลยตัดสินใจที่จะย้ายพ่อไปรักษาที่โรงพยาบาลอื่น ..ระหว่างทางที่ส่งย๋านั่งในรถพยบาลกับพ่อตลอดเวลาพ่อทุรนทุรายเจ็บปวด ..เหมือนหายใจไม่ออก...และพอถึงโรงพยาบาลแห่งนั้นแพทย์และพยาบาลทำการช่วยหายใจก่อนทันที ..แต่สอดท่อหายใจเข้าไปไม่ได้เพราะขากรรไกรหัก..เลยต้องเข้าห้องผ่าตัดเพื่อเจาะหลอดลมช่วยหายใจตรงลำคอ.... กว่าจะเสร็จวันนั้นปาเข้าไปเกือบ ตี 4 และคุณหมอ ออกมาบอกถึงอาการ ..บอกว่าทางรอดน้อยมาก ...เมื่อพยาบาลเข็นรถที่มีร่างของพ่อหลังการผ่าตัดออกจากห้องผ่าตัด ...พ่อถูกโกนผมที่ศรีษะจนหมด ..และนอนเงียบ ..หน้าตาเปลี่ยนไปจนฉันจำไม่ได้..ฉันเป็นลมทรุดลงกับพื้น ..แบบหมดความหวัง...ฉันร้องไห้จนน้ำตาแทบจะหมดจากตัว ...หลังจากนั้น ...พ่อก็นอนในห้อง ไอซียู มีเพียง เครื่องช่วยหายใจ ..ต่อชีวิต ..คุณหมอถามว่าจะให้เอาออกมั๊ยฉันไม่ยอม ... และตอนนั้นฉันติดต่อพี่ชายที่อยู่เชียงใหม่พอพูดถึงพี่ชายข้างๆเตียงพ่อ ..การเต้นของหัวใจเปลี่ยนไป...เหมือนพ่อรับรู้ .... จน ถึงเลาที่พี่ชายมาถึง..พี่ขับรถมาจากเชียงใหม่แบบไม่หลับไม่นอน ..มาถึงตี 4 ของอีกวัน ฉันยังอยู่ในสภาพเดิมกับวันที่พาพ่อมา ...ทานอะไรไม่ได้ ..ไม่อาบน้ำ ..ไม่นอน ..นั่งเกาะที่ขอบเยงตลอดเวลา ...ตอนนั้นย้ายออกมานอกห้อง ไอซียู เดี่ยว ...แล้ววันที่ 3 ของการนอนนิ่งๆ บนเตียงของพ่อ ..(ตรงกับวันที่ 5 ธันวาคม 2542 ) เช้าวันนั้นก่อนหน้ามั้นช่วงเช้ามีญาติและเพื่อนๆ ของพ่อ ลูกศษย์ ลูกหามาเยี่ยมไม่ขาด ..และเวลาที่พ่อจะจากไป...มีเพียง พ่อ..แม่...ย๋าและพี่ชาย ..เท่านั้น ...ที่อยู่พร้อมกัน...เราจับมือกันไว้แน่นจับมือพ่อ..แล้วก็ช่วยกันอธิฐานส่งวิญญาณของพ่อ... แล้ว..เข็มที่กระดิกบอก..สัญญาณลมหายใจ ...ก็ไม่กระดิก... 08.49 น. วันที่ 5ธันวาคม 2542 พ่อจากไปอย่างสงบ ... พวกเราแม่ลูก ...มองหน้ากันไม่มีน้ำตาเหลืออยู่เลย ..หากแต่..เหมือนรับรู้ว่าพระเจ้าได้รับเอาวิญญาณของพ่อ ..ไปยังสวรรค์เพื่อสร้างสถานที่ใหม่รอคอยพวกเรา...หลับให้สบายนะคะพ่อ.... flower.gif



--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 22
มะนาว Search for posts by this member.
เริ่มไม่ใหม่
Avatar



กลุ่ม: สมาชิกประจำ
จำนวนโพสต์: 189
เข้าร่วมเมื่อ: 14 Oct. 2002

อัตรานิยม: ไม่มี
PostIcon โพสต์เมื่อ: 03 Dec. 2002,05:25 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

คงได้แต่บอกว่า เข้าใจความรู้สึกครับ cry2.gif

--------------
MANAO TANG DUZZ [img]http://thummada.com/php_upload/alien001.jpg[/img]
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
 Post Number: 23
Yaya Search for posts by this member.
English Tutor
Avatar



กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
จำนวนโพสต์: 783
เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

อัตรานิยม: 5
PostIcon โพสต์เมื่อ: 03 Dec. 2002,07:07 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

ขอบคุณค่ะ ..เมื่อถึงวันพ่อ ..ก็ให้หวลนึกถึงพ่อ ..เสมอเหมือนเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวาน...และโดยเฉพาะวันพ่อเป็นวันที่พ่อย๋าจากไปแบบไม่กลับ... rose.gif

--------------
ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
Offline
Top of Page Profile Contact Info 
206 คำตอบนับตั้งแต่ 10 Oct. 2002,19:10 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


Page 2 of 21<<123456789101112131415161718192021>>
reply to topic new topic new poll



บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
E-mail : admin@thummada.com