เชิญคลิกไปแปลนบ้าน
ขอต้อนรับเพื่อนสมาชิกล่าสุด คุณ......สู่บ้านฅนธรรมดาครับ......สำหรับท่านที่ยังไม่ได้ยืนยันอีเมล์ อย่าลืมกลับไปที่อีเมล์ที่ใช้สมัคร..คลิกยืนยันกลับมาด้วยน่ะครับ..หรือเมล์กลับมาที่ admin ตามอีเมล์ข้างล่าง หรือที่ KiLiN


» Welcome Guest
[ Log In :: Register ]

1 members are viewing this topic
>Guest

Page 1 of 512345>>

[ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]

reply to topic new topic new poll
กระทู้: รำพึง...ห้วงหนึ่ง...ความฝัน, เรื่องสั้นประกอบเพลง< ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >
 Post Number: 1
KiLiN Search for posts by this member.
ฅนธรรมดา
Avatar



กลุ่ม: ภารโรงประจำบ้าน
จำนวนโพสต์: 5091
เข้าร่วมเมื่อ: 12 Jun. 2002

อัตรานิยม: 3
PostIcon โพสต์เมื่อ: 13 Jul. 2002,01:28  Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

รำพึง...
      ห้วงหนึ่ง...
             ความฝัน...



    เรื่อง : ฤษีข้ามน้ำ
เสียงเพลง : ฝน - เบิร์ด กะ ฮาร์ท



อยากจะลืม ใครสักคน
เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา
สายน้ำที่ร่วงหล่น
ปนเคล้าหยาดน้ำตา
กลับไปคิดถึงครา
แรกที่เราพบกัน...


มรสุมที่หาดสีทอง
นำเราสองให้ปองรักกัน
ฟ้าคำรามเธอกลัว
ตัวของเราหนาวสั่น
สื่อดวงตาสัมพันธ์
อบอุ่นพลันสองเรา...


ความ รักเราเคยสดชื่น
แล้วใยแปรเป็นอื่น
เหลือแต่ความขื่นขมระทม
เมื่อลมพายุหอบฝน มา
เธอไม่ยอม บอกเหตุผลใดใด
ปล่อยฉันไว้กลางฝน...


มาบัดนี้ยามฟ้าสีหม่น
ราวกับดลให้ตรมฤทัย
รู้เป็นเพียงอากาศ
แต่ไม่อาจห้ามใจ
อยากมีเธอชิดใกล้
แต่เธอคงไม่คืน...


ความ รักเราเคยสดชื่น
แล้วใยแปรเป็นอื่น
เหลือแต่ความขื่นขมระทม
เมื่อลมพายุหอบฝน มา
เธอไม่ยอม บอกเหตุผลใดใด
ปล่อยฉันไว้กลางฝน...


อยากจะลืม ใครสักคน
เมื่อหยาดฝนพร่างพรมพริ้วมา
สายน้ำที่ร่วงหล่น
ปนเคล้าหยาดน้ำตา
กลับไปคิดถึงครา
ที่เธอลาฉันไป...
ที่เธอลาฉันไป...
ที่เธอลาฉันไป...





          วันนี้ฝนตกตั้งแต่ ๔ โมงเย็น ๖ โมงแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด แผ่นฟ้ามืดสนิทราวค่ำคืนที่ดึกสงัด เสียงฝนตกกระทบสรรพสิ่งกลบสรรพสำเนียงที่เคยมีอยู่จนสิ้น อากาศภายนอกนั้นเหน็บหนาวเหมือนลมแรกของเหมันต์ฤดูได้มาถึง ผมหยิบเสื้อกันหนาวตัวหนึ่งมาสวม แล้วเปิดประตูบ้านออกไป สายลมที่กรรโชกมาเป็นระยะ  พาละอองฝนให้ฟุ้งกระจายไปทั่ว ผมยืนนิ่ง…ปล่อยให้ละอองฝนลอยเข้าปะทะใบหน้าและเส้นผม ละอองน้ำไหลรวมเป็นกลุ่มก้อน หยดลงบนเสื้อหนาวทีละหยด

         ภาพของผู้ชายสวมเสื้อหนาว แต่กลับปล่อยให้ละอองฝนพร่างพรมใบหน้าและเส้นผม ดูจะไม่สมเหตุสมผลเท่าใดนัก แต่ชีวิตคนเราก็ใช่จะดำเนินตามครรลองแห่งเหตุผลเสมอไปไม่ใช่หรือ…
         
         ฤดูฝน ฤดูที่หลายๆ คนเฝ้ารอให้มาถึง ที่เห็นได้ชัดเจนก็คือชาวนา เนื่องเพราะการมาของน้ำฝนมีส่วนสัมพันธ์โดยตรงกับการจากไปของจำนวนหนี้ แต่ก็ฤดูฝนอันเดียวกันนี้แหละที่อีกหลายคนไม่อยากพบเห็น อย่างน้อยก็พ่อและแม่ของลูกน้อยที่ต้องรับส่งดวงใจของตนที่หน้าโรงเรียนในยามเช้าเย็น ต่างคนก็ต่างมุมมอง… แต่ไม่ว่าอย่างไร ฤดูฝนล้วนมีอิทธิพลต่อชีวิตประจำวันของแต่ละคน ไม่น้อยกว่าฤดูกาลใด สาวน้อยคนหนึ่งเคยบอกผมว่า เธอชอบฤดูฝนที่สุด เพราะสายฝนมักนำพาความเย็นสบายมาด้วย และนั่นเป็นเหตุให้เธอนอนตื่นสายได้ ผมได้แต่ยิ้ม และนึกถึงภาพฤดูฝนของตนเองที่บางครั้งเหน็บหนาวเกินไป จนหัวใจผมเต้นผิดจังหวะ
         
         ก่อนที่ฝนจะตก ถ้าสังเกตกันดีดี จะพบว่ามีกลิ่นอะไรบางอย่างแสดงตัวออกมาก่อน มันเป็นโหมโรงก่อนที่บทเพลงของฟ้าจะเริ่มต้นขั้น… ใช่แล้วกลิ่นดิน… หลายคนอาจรู้สึกต่อกลิ่นดังกล่าวต่างๆ กัน แต่สำหรับผมแล้วสัญชาตญาณมักแทนค่ามันด้วยความสงบ ลึกลับ และเหงา… กลิ่นของแม่พระธรณี มักทำให้ผมนึกถึงค่ำคืนหนึ่งที่ฝนตก

          ๑๐ ปีที่แล้ว ผู้หญิงคนที่เคยเดินเคียงข้างผม ได้วิ่งฝ่าฝนของฟ้าจากผมไปพร้อมๆ กับฝนที่ตกอยู่ในดวงใจของเราทั้งสองฝ่าย แต่ไม่นานแสงแดดก็แผดเผาเอาน้ำฝนที่คั่งค้างอยู่ในใจของเราไปจนหมด แต่กว่าที่น้ำจะระเหยกลายเป็นไอ ทุกค่ำคืนที่ฝนตก ดูเหมือนมันจะตกอยู่ในใจของผมด้วย… ผู้ชายคนหนึ่งหากถูกพิษภัยของฝนเล่นงานทุกค่ำคืนที่ฝนตก รสชาติคงยากทนทานยิ่ง บ่อยครั้งที่ต้องอาศัยเมรัยเป็นเครื่องเปลื้องปลด และบ่อยครั้งผมหลับไหลไปกับลำนำบทสั้นๆ

              เคลื่อนไหวตามเพลงแห่งอารมณ์
              ตรอมตรมขมขื่นทุกค่ำเช้า
              ฝนพร่างดาวเคลื่อนกระแจะพราว
              เมื่อไรหนอหนาวจะผ่านไป…



      เสียงโทรศัพท์กรีดลั่นทำลายความเงียบ ผมสะดุ้งตื่นจากห้วงคำนึง
      "สวัสดีครับ ต้องการพูดกับใครครับ”

      “นั่นอุ๋ยเหรอ นี่ฝ้ายพูดนะ” 
      เสียงหญิงสาว เลื่อนไหลตามสายโทรศัพท์ ใช่! ผมคุ้นเคยกับเสียงนี้ดีทีเดียว แต่เนิ่นนานมากแล้วที่ผมไม่ได้ยินเสียงของเธอ

      “ว่าไง… ทำไมวันนี้โทรมาได้” 
      ผมทักทายไปตามเรื่อง

      “ก็ไม่มีอะไร แค่คิดถึงก็โทรมา ไม่รบกวนนะ…”

      ไม่หรอก ถือเป็นการให้เกียรติ”
      ผมกระเซ้าพลางหัวเราะ

      “………………..”

      “มีอะไรหรือเปล่าฝ้าย”

      “ก็… มีบ้าง แต่ไม่รู้ว่าจะรบกวนเวลาของอุ๋ยหรือเปล่า”

      “เวลาเป็นของที่ผมหวง และผมจะให้เฉพาะกับคนบางคน และในบางคนนั้นก็มีฝ้ายอยู่ด้วย” 
      ผมพูดพลางลากเก้าอี้มานั่ง สายฝนทำให้บรรยากาศภายนอกดูซึมเศร้า แต่ดวงใจของผมนั้นเบิกบานนัก เพราะเพื่อนเก่าได้กลับมาเยือนอีกครั้ง

      “ฝ้ายเลิกกับพี่กล้าแล้ว…”
      น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าและบางเบาราวกระซิบ

      “……..”

          ผมรู้สึกมึนงงอย่างยิ่ง ภาพในอดีตเดินทางมาเยี่ยมเยือนผมอีกครั้ง ๗ ปีที่แล้วผมพบฝ้าย ในงานรับปริญญาพี่สาวของผม เราพูดคุยกันและติดต่อกันตลอดมา ช่วงเวลาที่คบกัน ผมไม่เคยพูดความในใจให้เธอฟังเลย ๑ ปีหลังจากเราคบกันเธอมีชายผู้หนึ่งมานั่งอยู่ในหัวใจของเธอ ผมบอบช้ำอยู่หลายวัน แต่ก็เข้าใจคำพูดบางคำที่ไม่เคยเข้าใจ หลังจากนั้นเราก็เป็นเพื่อนกัน และเรื่องราวต่างๆ ของเธอ และพี่กล้าได้ถูกถ่ายทอดมายังผม…

         ฝ้ายพบพี่กล้าในงานแต่งงานของเพื่อน พี่กล้าเป็นฝ่ายเริ่มต้นก่อน ความเพียรพยายามของเขาทำให้เธอใจอ่อน จากความเกลียดจึงกลายเป็นความรัก จากความไม่เข้าใจไปสู่ความเข้าใจ ผมคิดว่าทุกอย่างคงแน่นอน ผมแอบยิ้มเมื่อพบว่าความงดงามได้เจอะเจอสิ่งที่ดีงามแล้ว แต่ผมหลงลืมไปว่าสิ่งที่ดีงามนั้นดำรงอยู่ได้ด้วยสิ่งที่ตรงกันข้ามกับมัน และบัดนี้มันได้ตอกย้ำถึงความมีอยู่ของมันแล้ว
      “ทำไมถึงเป็นอย่างนี้หละ…”
      ผมถามด้วยความสงสารเพื่อนอย่างจับใจ

      “ฝ้ายมีคนอื่น”
      หล่อนตอบราวเสียงกระซิบ

      “มีใครสามารถแย่งพื้นที่ในใจของพี่กล้าได้อีกหรือ!”

      “…..จริงๆ เป็นเพราะฝ้ายไม่ได้ให้พื้นที่ของฝ้ายกับพี่กล้าทั้งหมดหรอก… ฝ้ายเริ่มรู้สึกในวันที่ฝ้ายจะขึ้นเครื่องบินไปเรียนต่อ ฝ้ายไม่ได้เหลียวหลังกลับมามองคนที่เฝ้ารอฝ้าย และฝ้ายยังรู้สึกโล่งใจที่ไม่ได้อยู่เมืองไทย มันแปลกที่คนมีแฟนจะรู้สึกอย่างนั้น พอฝ้ายกลับมาบ้านได้ซัก ๓ เดือน มีเพื่อนชายของฝ้ายซึ่งฝ้ายเคยแอบชอบ เขามาหาฝ้ายที่ทำงาน เราพูดคุยกันอยู่พักใหญ่ ตอนหนึ่งเขาบอกฝ้ายว่า เขาชอบฝ้ายมานานแล้ว แต่ไม่เคยบอกเพราะเขาต้องทำงานบางอย่างให้เสร็จสิ้นก่อน และตอนนี้งานของเราเสร็จสิ้นแล้ว เมื่อเขาหันกลับมามองข้างหลัง เขาก็ยังเห็นฝ้ายอยู่ เขาอยากมีครอบครัว และอยากให้ฝ้ายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวของเขา… นาทีนั้นฝ้ายรู้สึกว่าปัญหาบางอย่างได้เกิดขึ้นแล้ว มันไม่น่าเชื่อเลยใช่ไม๊อุ๋ย”

      “…..ฟังดูไม่น่าเชื่อ… แต่ผมเชื่อฝ้ายเพราะเรื่องราวของหัวใจบางครั้งก็ไม่น่าเชื่อ”

      “นับจากวันนั้นเราก็คบกันมาเรื่อยๆ พื้นที่ของพี่กล้าก็ลดน้อยถอยลงไป แล้ววันหนึ่งฝ้ายก็ตัดสินใจ…”
      เธอหยุดพูดไปพักใหญ่ ผมได้ยินเสียงสะอื้น และเสียงฝนฟ้าที่ตกอยู่ในใจของเธอ

      “ฝ้ายไม่รู้ว่าฝ้ายทำถูกหรือเปล่า ฝ้ายเลือกคนที่ฝ้ายรัก แต่กลับไม่เลือกคนที่รักฝ้ายมาถึง ๗ ปี ภาพในอดีตมันหลอกหลอนฝ้าย พี่กล้าให้ฝ้ายทุกอย่างจริงๆ นะอุ๋ย แต่ฝ้ายกลับทำลายเขา ในวันที่ฝ้ายบอกเขา… เขาแทบเป็นบ้าเลยรู้มั๊ย…” 

         เธอเงียบไปพักใหญ่ ปริมาณน้ำฝนที่มากเกินไปย่อมทำลายเขื่อนฝายจนสิ้น ความปวดร้าวที่เก็บกักพลั่งพรูออกมาพร้อมสายธารแห่งน้ำตา ความวังเวงของเสียงสะอื้นให้บีบคั้นหัวใจผมจนตีบตัน

         ผมนึกถึงภาพของผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเป็นนักกีฬาของมหาวิทยาลัย คนที่เชื่อมั่นว่าตนเองสามารถจัดการทุกสิ่งทุกอย่างได้ คนที่ร้องขอโอกาส แต่ไม่ร้องของพรจากใคร เขากำลังฟั่นเฟือน ทำร้ายตัวเอง เพราะผิดหวังในสิ่งที่ตนเองไม่อาจจัดการได้ตลอดไป…

         “ผู้ชายคนที่เข้มแข็งคนหนึ่งอาจหลอมเหลวได้ เพราะคำพูดเพียงบางคำ” 
         คำพูดของใครคนหนึ่งดังก้องอยู่ในห้วงสำนึกของผม
      “ฝ้ายตัดสินใจผิดพลาดใช่ไหม”
      เธอเป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นก่อน

      “….ผมว่าฝ้ายตัดสินใจถูกแล้วหละ ความจริงเปรียบเสมือนผู้ใหญ่ที่เข้มงวด เราต้องรับฟังท่าน หากเราดื้อดึงท่านจะโบยตีเราจนกว่าเราจะยินยอม ความจริงคือฝ้ายควรอยู่กับคนที่ฝ้ายรัก ความจริงจะทำให้ชีวิตของฝ้ายมีความสุข สำหรับผู้ชายคนหนึ่ง คงต้องปล่อยวางลง ความผิดหวัง จะทำให้จุดหลอมเหลวของเขาสูงขึ้น และเขาก็จะเติบโตขึ้นอีกครั้ง”

         ๒ ทุ่ม ๔๕ นาที ฝนหยุดตกแล้ว อากาศภายนอกเย็นสบาย  เสียงสัตว์เลื้อยคลาน ร้องตะเบ็งเซ็งแซ่ เพื่อเรียกหาคู่ของมัน
         ผมยังนั่งอยู่ที่เดิม คิดถึงการโกหกคำโตเมื่อครู่ แท้จริงผมไม่รู้หรอกว่าอะไรคือ ถูกหรือผิด อะไรคือความจริงหรือความลวง ดูเหมือนในบางเรื่องเส้นแบ่งระหว่างความถูกผิด จริงหรือเท็จดูจะเลือนลางเต็มที และมันเป็นเรื่องเศร้าอย่างยิ่งที่มนุษย์ต้องตัดสินใจในสภาพที่คลุมเครือเช่นนั้น และ ณ. เวลานั้นบางคนใช้เหตุผลในการตัดสินใจ แต่ก็อีกหลายคนที่ใช้ความรู้สึกในการชี้ขาด อย่างไรก็ตามไม่ว่ามนุษย์จะตัดสินใจโดยใช้กลไกใด พวกเขาต่างต้องยอมรับในผลของการตัดสินใจนั้น

         มีอยู่หลายครั้งที่ผมต้องตัดสินใจในภาวะที่คลุมเครือ และมันทำให้ผมตัดพ้อพระเจ้าอยู่เสมอ หากพระเจ้าเป็นสิ่งที่สมบูรณ์จริง ทำไมพระเจ้าจึงสร้างสิ่งที่ไม่สมบูรณ์ขึ้นมา หรือว่าเป็นเจตจำนงของพระองค์ที่ต้องการให้สิ่งที่พระองค์สร้างค้นหาความถูกต้องสมบูรณ์ด้วยตัวเอง แต่ก็อีกนั่นแหละ พระองค์จะรู้หรือไม่ว่าราคาที่พวกเราต้องจ่ายนั้นบางครั้งมันแพงลิบลิ่ว จนบางคนต้องหันหลังให้พระองค์ตลอดกาล…

         อย่างไรก็ตามไม่ว่าราคาที่เราต้องจ่ายจะมากมายเพียงใด พวกเราล้วนต้องจ่ายเมื่อไม่อาจหลีกเลี่ยง ผมได้แต่หวังว่าราคาที่แสนแพงจะทำให้จุดหลอมเหลวของเราสูงขึ้น เพราะจุดหลอมเหลวที่สูงขึ้นมักมาพร้อมกับภูมิปัญญา และนั่นย่อมทำให้เรานำพาผู้ก้าวตามเรามาได้อย่างถูกต้อง

         เสียงนาฬิกาตี ๒๓ ครั้ง สายลมเย็นพัดเข้ามาทางหน้าต่างเป็นระยะ เสียงกังสดาลที่แขวนเอาไว้ที่หน้าต่าง ดังติงตัง สดใสและแผ่วบางราวเสียงกระซิบกระซาบของสาวน้อยผู้เขินอาย ท่ามกลางเสียงซิมโฟนีของแผ่นดินที่เริ่มสงบลม ผมล้มตัวลงนอน สะบัดผ้าห่มขึ้นคลุมกาย พลันสายลมพัดกรรโชกเข้ามาทางหน้าต่างอีกครั้งพร้อมกับละอองน้ำกลุ่มใหญ่ ฝนตกอีกแล้วหรือนี่ ผมถอนหายใจ และหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน ใบหน้าของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฏขึ้นอย่างช้าๆ หญิงสาวที่ผมตัดสินใจว่าจะเก็บเธอเอาไว้พัดฝัน น้ำเสียงและถ้อยคำของเธอแว่วเข้ามาในสำนึก เรื่องราวต่างๆ เริ่มพลั่งพรูเข้ามาในสมองของผม ผมยิ้มและหัวเราะในลำคอ เป็นยิ้มที่ขื่นคาย และขมฝาดยิ่ง ในค่ำคืนนี้ดูเหมือนเรื่องราวบางอย่างจะกลับมาทวงถามราคาของมันอีกครั้ง.

    - ฤษีข้ามน้ำ -   


    --------------
    ฟ้า...มีอายุที่ยืนยาว    ดิน...มีชีวิตที่ยิ่งใหญ่    เหตุเพราะทั้งสองนั้นไซร้   มิได้อยู่เพื่อตนเอง
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 2
    Yaya Search for posts by this member.
    English Tutor
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 783
    เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

    อัตรานิยม: 5
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,18:13 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    ............ อึ้ม............................
    .............................................

    " I want to know that it is from your sub-conscious or not .., ...If so why do you stand behind it.?"
    dozingoff.gif  exclamation.gif

    Yaya

    --------------
    ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 3
    นกกะปูด Search for posts by this member.
    เด็กรับใช้ธรรมดา
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 1820
    เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

    อัตรานิยม: 4
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,18:20 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    ย๋าจ๊ะ :D
    เอาแบบพากษ์ไทยน่ะ เล่นเสียงในฟิมล์อย่างงี้ เดี๋ยวตาฤษีแก งง ตาย
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 4
    Yaya Search for posts by this member.
    English Tutor
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 783
    เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

    อัตรานิยม: 5
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,22:27 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    อยากรู้จังเลย ...ว่าเป็นเรื่องจริง ..จากประสบการณ์ ... หรือว่าเรื่องราวที่เก็บไว้ภายใต้ จิตสำนึก ...หรือเป็นเพียงแค่นิยายประโลมโลกคะ ...
     If so .... ถ้าเป็นจริง ...ก็ assume ได้ ว่าคนที่ นี่พี่ๆ เพื่อน ..ไหง มีแต่คน หงอยเหงา ..กันจังเลย นะ คะ ... อ่อนไหว ... อ้างว้าง ..และเดียวดาย ... ท่ามกลางผู้คน มากมาย ... คือ Concept หละมั๊ง คะ.. ฮี่ ฮี่.. ฮี่ ... turn.gif

    Yaya

    --------------
    ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 5
    ฤษีข้ามน้ำ Search for posts by this member.
    เริ่มไม่ใหม่
    Avatar



    กลุ่ม: สมาชิกประจำ
    จำนวนโพสต์: 199
    เข้าร่วมเมื่อ: 27 Jun. 2002

    อัตรานิยม: 5
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,22:53 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    เดามาดิ  cool.gif
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 6
    นกกะปูด Search for posts by this member.
    เด็กรับใช้ธรรมดา
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 1820
    เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

    อัตรานิยม: 4
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,23:38 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    ขอเดาว่า..
    ตอนเป็นเด็กตัวอ้วนๆ ก็ขี้แย ขี้เป็นก้อนเละๆ
    พอโตขึ้นก็อ่อนปวกเปียก เอ๊ย! อ่อนไหวค่ะ..

    น้องย๋าจ๊ะ..
    พี่ฤษีตกนรกน่ะ นอกจากจะมีความถนัด
    ในด้านงานประจำ และงานเขียนแล้ว
    การทำให้ผู้หญิงร้องไห้ ก็เป็นเรื่องที่แกถนัดไม่แพ้กันจ้ะ..
    ดูดิ นกกะปูดน้ำตาไหล แหม๊ะๆๆ เลยล่ะ  cry2.gif  cry2.gif
    baaa.gif baaa.gif baaa.gif baaa.gif withstupid.gif
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 7
    Yaya Search for posts by this member.
    English Tutor
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 783
    เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

    อัตรานิยม: 5
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,23:47 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    วิจารย์ตามประสาคนเรียน วรรณกรรม ตะวันตก ค่ะ
      คนที่เขียน น่ะ ... เอาตัวเองเข้าไปเป็นตัวละครตัวหนึ่งใน นั้น ก็จะเป็น Point of view ที่เรียก ว่า First Person ค่ะ และลักษณะของคุณ เป็นคน ที่ปิดบังอารมณ์เหงาของตัวเอง ... ซ่อนบางสิ่งบางอย่างที่ยากจะบอกใครได้ไว้ข้างใน ... ซึ่งฟังดูคุ้นๆ นะ คุณ นก นะ ... อยากให้เขียนเรื่องที่เป็นตัว ของตัวเองให้ฟังหน่อยค่ะ ... อ่านๆ ไปแล้วเดาว่าท่าจะจริง แฮะ .. lookaround.gif

    Yaya

    --------------
    ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 8
    windy Search for posts by this member.
    เพิ่งมาใหม่
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 45
    เข้าร่วมเมื่อ: 30 Jun. 2002

    อัตรานิยม: ไม่มี
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 14 Jul. 2002,23:55 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    Song of what was not to be. :)
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 9
    Yaya Search for posts by this member.
    English Tutor
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 783
    เข้าร่วมเมื่อ: 02 Jul. 2002

    อัตรานิยม: 5
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 15 Jul. 2002,00:08 Skip to the previous post in this topic. Skip to the next post in this topic. Ignore posts   QUOTE

    (((((((((((((((( O  I C ))))))))))))))))))))

    .............. อึม................................... :)

    turn.gif

    Yaya

    --------------
    ไม่มีข้อโต้แย้ง....ไม่มีข้อผูกมัด....อิสระ....ความพอใจ
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
     Post Number: 10
    นกกะปูด Search for posts by this member.
    เด็กรับใช้ธรรมดา
    Avatar



    กลุ่ม: ฅนทำความสะอาด
    จำนวนโพสต์: 1820
    เข้าร่วมเมื่อ: 25 Jun. 2002

    อัตรานิยม: 4
    PostIcon โพสต์เมื่อ: 15 Jul. 2002,17:22 Skip to the previous post in this topic.  Ignore posts   QUOTE

    O M G. inlove.gif
    พากษ์ไทยให้ฟังหน่อยจิ  withstupid.gif
    Offline
    Top of Page Profile Contact Info 
    40 คำตอบนับตั้งแต่ 13 Jul. 2002,01:28 < ไปกระทู้เก่ากว่า | ไปกระทู้ใหม่กว่า >

    [ เกาะติดกระทู้นี้ :: ส่งต่อกระทู้นี้ :: พิมพ์กระทู้นี้ ]


    Page 1 of 512345>>
    reply to topic new topic new poll



    บ้านฅนธรรมดา - ธรรมชาติ เสียงธรรมและเสียงเพลง
    E-mail : admin@thummada.com